CIF یکی از چندین اصطلاح تجاری بینالمللی است که بهعنوان اینکوترمز (Incoterms)، قوانین تجاری مشترک توسعهیافته توسط اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC)، شناخته میشود.
هزینه، بیمه و کرایه (CIF) تضمین میکند که فروشنده هزینهها، بیمه و کرایه سفارش خریدار را هنگام حمل بار از طریق آبراه، دریا یا اقیانوس پوشش میدهد.
هنگامی که کالاها روی کشتی بارگیری میشوند، ریسک خسارت یا آسیب از فروشنده به خریدار منتقل میشود. با این حال، بیمه بار و پرداخت هزینه کرایه همچنان بر عهده فروشنده است.
نکات کلیدی
- خریدار مسئولیت هزینههای واردات و تحویل نهایی را پس از رسیدن کالاها به بندر مقصد بر عهده میگیرد.
- خریدار باید در صورت آسیب دیدن بار در حین حملونقل، ادعایی با شرکت بیمه فروشنده مطرح کند.
- CIF مشابه حمل و بیمه پرداختشده (CIP) است، اما CIP برای هر نوع حملونقل، مانند خودرو یا کامیون، استفاده میشود.
درک هزینه، بیمه و کرایه (CIF)
شرایط قرارداد CIF مشخص میکند که مسئولیت فروشنده چه زمانی پایان مییابد و مسئولیت خریدار آغاز میشود. CIF تنها هنگام حمل کالاها به خارج از کشور یا از طریق آبراه استفاده میشود.
فروشنده مسئولیت پرداخت هزینه و کرایه حمل کالاها به بندر مقصد خریدار را بر عهده دارد. معمولاً صادرکنندگانی که دسترسی مستقیم به کشتیها دارند از CIF استفاده میکنند. با این حال، خریدار نیز مسئولیتهایی دارد که در ادامه توضیح داده شده است.
مسئولیتهای فروشنده
بر اساس شرایط CIF، مسئولیتهای فروشنده شامل موارد زیر است:
- خرید مجوزهای صادراتی برای محصول
- ارائه بازرسیهای محصول
- هرگونه هزینه یا عوارض برای حمل و بارگیری کالاها به بندر فروشنده
- هزینههای بستهبندی برای صادرات بار
- هزینههای گمرکی، عوارض و مالیات (برای صادرات)
- هزینه حمل بار از طریق دریا یا آبراه از بندر فروشنده به بندر مقصد خریدار
- هزینه بیمه حمل تا بندر مقصد خریدار
- پوشش هزینه هرگونه آسیب یا تخریب کالاها
فروشنده باید کالاها را در بازه زمانی توافقشده به کشتی تحویل دهد و مدرک تحویل و بارگیری را ارائه کند.
مسئولیتهای خریدار
هنگامی که کالاها به بندر مقصد خریدار میرسند، خریدار مسئولیت هزینههای مرتبط با واردات و تحویل کالاها را بر عهده میگیرد. برخی از این هزینهها شامل موارد زیر است:
- تخلیه محصول در ترمینال بندر
- انتقال محصول در داخل ترمینال و به محل تحویل
- هزینههای عوارض گمرکی مرتبط با واردات کالاها
- هزینههای حمل، تخلیه و تحویل کالاها به مقصد نهایی
انتقال ریسک
توجه به این نکته مهم است که در حملونقل بینالمللی، بسته به نوع توافق حمل، نقاط انتقال ریسک و هزینه بین خریدار و فروشنده ممکن است متفاوت باشد. در CIF، انتقال ریسک در نقطهای متفاوت از انتقال هزینه رخ میدهد. جزئیات دقیق قرارداد تعیین میکند که مسئولیت کالاها چه زمانی از فروشنده به خریدار منتقل میشود.
از آنجا که فروشنده هزینههای حمل، کرایه و بیمه را تا رسیدن بار به بندر مقصد خریدار پرداخت میکند، انتقال هزینه زمانی رخ میدهد که کالاها به بندر خریدار میرسند. با این حال، انتقال ریسک از فروشنده به خریدار زمانی اتفاق میافتد که کالاها روی کشتی بارگیری شدهاند. اگرچه فروشنده باید بیمه خریداری کند، خریدار پس از بارگیری کالاها روی کشتی مالکیت کالاها را دارد و اگر کالاها در حین حملونقل آسیب ببینند، خریدار باید ادعایی با شرکت بیمه فروشنده مطرح کند.
ملاحظات ویژه
از آنجا که خریدار ریسک را تنها زمانی بر عهده میگیرد که بار روی کشتی بارگیری شده باشد، برخی موقعیتها ممکن است برای توافق CIF مناسب نباشند. برای مثال، در حملونقل بار کانتینری، کالاها ممکن است روزها در کانتینر بمانند قبل از اینکه در بندر فروشنده روی کشتی بارگیری شوند. در CIF، خریدار در معرض ریسک قرار میگیرد، زیرا کالاها در حالی که در کانتینر منتظر بارگیری روی کشتی هستند، بیمه نیستند. در نتیجه، توافقهای CIF برای حملونقلهایی که شامل بار کانتینری میشوند، مناسب نیستند.
مهم
CIF با بند هزینه و کرایه (CFR) متفاوت است، که در آن فروشندگان ملزم به بیمه کردن کالاها در حین حملونقل نیستند.
ICC و هزینه، بیمه و کرایه (CIF)
CIF یکی از اصطلاحات تجاری بینالمللی است که بهعنوان اینکوترمز شناخته میشود. اینکوترمز قوانین تجاری مشترکی هستند که توسط اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC) در سال ۱۹۳۶ توسعه یافتهاند. ICC این اصطلاحات را برای تنظیم سیاستها و مسئولیتهای حملونقل خریداران و فروشندگان در تجارت بینالمللی وضع کرده است. اینکوترمز اغلب مشابه شرایط داخلی (مانند کد تجاری یکنواخت ایالات متحده) هستند، اما کاربرد بینالمللی دارند.
برای مثال، طرفهای قرارداد باید محل قانون حاکم بر شرایط خود را مشخص کنند. ICC استفاده از CIF را برای حمل کالاها تنها به مواردی که از طریق آبراههای داخلی یا دریا انجام میشود محدود میکند. تعریف رسمی CIF توسط ICC به این صورت است:
«فروشنده کالاها را روی کشتی تحویل میدهد یا کالاهایی را که قبلاً تحویل شدهاند، تهیه میکند. ریسک خسارت یا آسیب به کالاها زمانی منتقل میشود که کالاها روی کشتی باشند. فروشنده باید قرارداد حمل و پرداخت هزینهها و کرایه لازم برای رساندن کالاها به بندر مقصد تعیینشده را انجام دهد.
فروشنده همچنین برای پوشش ریسک خریدار در برابر خسارت یا آسیب به کالاها در حین حمل، قرارداد بیمه منعقد میکند. خریدار باید توجه داشته باشد که در «حمل و بیمه پرداختشده»، فروشنده تنها ملزم به تهیه بیمه با حداقل پوشش است. اگر خریدار بخواهد حفاظت بیمهای بیشتری داشته باشد، باید یا با فروشنده بهصراحت توافق کند یا ترتیبات بیمه اضافی خود را انجام دهد.»
اینکوترمز ۲۰۲۰
طی سالها، اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC) تغییراتی در اصطلاحات و دستورالعملهای تجارت بینالمللی ایجاد کرده است. در سال ۲۰۲۰، ICC تغییراتی در قوانین (به نام اینکوترمز ۲۰۲۰) اعمال کرد که بخشی از آنها شامل تغییر در الزامات امنیتی برای حملونقل بود.
اینکوترمز ۲۰۲۰ همچنین تغییراتی در الزامات پوشش بیمهای تحت توافقهای CIF ایجاد کرد. فروشندگان اکنون ملزم به تهیه بیمه با سطح بالاتر یا جامعتر از آنچه در اینکوترمز ۲۰۱۰ لازم بود، هستند.
شناخت اینکوترمز
هفت قانون اینکوترمز ۲۰۲۰ برای هر نوع حملونقل و چهار قانون اینکوترمز برای حملونقل دریایی و آبراههای داخلی وجود دارد.
CIF در مقابل تحویل روی کشتی (FOB)
هزینه، بیمه و کرایه (CIF) و تحویل روی کشتی (FOB) هر دو توافقنامههای حملونقل بینالمللی هستند، اما تفاوتهای مشخصی بین آنها دارند. هر نوع قرارداد شرایط مختلفی را پوشش میدهد و بستگی زیادی به تجربه شما در تجارت بینالمللی دارد.
هزینه، بیمه و کرایه (CIF)
CIF یک توافق بینالمللی بین خریدار و فروشنده است که در آن فروشنده مسئولیت هزینه، بیمه و کرایه حملونقل دریایی یا آبراه را بر عهده دارد. اگرچه مالکیت محموله پس از بارگیری کالاها روی قایق یا کشتی به خریدار منتقل میشود، فروشنده مسئول هرگونه هزینههای بیمه و کرایه حمل است.
در نتیجه، فروشنده مسئول هزینههای جابهجایی محموله تا زمانی که کالاها به بندر مقصد خریدار برسند، است. برخی از این هزینهها شامل هزینههای حمل، ترخیص گمرکی صادرات، عوارض و مالیات است.
هنگامی که کالاها به بندر مقصد خریدار تحویل داده میشوند، خریدار باید قیمت توافقشده برای کالاها را پرداخت کند و مسئول هرگونه هزینههای وارداتی، مالیات یا عوارض گمرکی است. همچنین، هرگونه هزینههای حمل، بازرسی و صدور مجوز، و همچنین هزینه حمل کالاها به مقصد نهایی، بر عهده خریدار است.
تحویل روی کشتی (FOB)
تحویل روی کشتی به این معناست که فروشنده مسئولیت تحویل و بارگیری محصول روی کشتی، از جمله هرگونه هزینه مرتبط با این فرآیند را بر عهده دارد. با این حال، مسئولیتها پس از بارگیری کالاها روی کشتی به خریدار منتقل میشود.
فروشنده در FOB مسئولیتهای زیر را دارد:
- هزینه بستهبندی اقلام صادراتی
- هرگونه هزینه برای بارگیری محصول روی کامیونها و تحویل کالاها به بندر فروشنده
- مالیات صادرات، عوارض گمرکی و هزینهها
- هرگونه هزینههای انتقال، جابهجایی و بارگیری مرتبط با بارگیری محصول روی کشتی
در FOB، خریدار مسئولیتهای زیر را دارد:
- هزینههای کرایه مرتبط با حمل بار از بندر فروشنده به بندر مقصد خریدار
- هزینه بیمه بار، اما خریدار میتواند انتخاب کند که بیمه نخرید
- هزینههای تخلیه محموله در بندر خریدار و تحویل آن به مقصد نهایی
- هرگونه عوارض وارداتی، مالیات و هزینههای مرتبط با ترخیص گمرکی
توجه به این نکته مهم است که انواع مختلفی از توافقهای FOB وجود دارد و پوشش بیمه میتواند بین خریدار و فروشنده مذاکره شود. به عبارت دیگر، ممکن است توافقی وجود داشته باشد که در آن خریدار هزینههای کرایه یا هزینه تحویل را پرداخت کند، اما فروشنده ممکن است موافقت کند که هزینه بیمه دریایی را پرداخت کند.
CIF و FOB مفید هستند زیرا این توافقهای حملونقل مشخص میکنند که آیا خریدار یا فروشنده مسئولیت کرایه را در طول حملونقل بر عهده دارد. این اصطلاحات مهم هستند زیرا نشان میدهند که کدام طرفها مسئول بیمه، هزینههای کرایه و کدام طرف در صورت آسیب دیدن کالاها در حین حمل مسئول است.
مثال از هزینه، بیمه و کرایه (CIF)
بهعنوان مثال، فرض کنید Best Buy تعداد ۱,۰۰۰ تلویزیون صفحهتخت از سونی با استفاده از توافق CIF به بندر کوبه در ژاپن سفارش داده است. سونی سفارش را به بندر تحویل داده و محصول را برای حمل روی کشتی بارگیری کرده است. پس از تکمیل بارگیری، ریسک خسارت از سونی به Best Buy منتقل میشود. در مقابل، سونی بیمه خریداری کرده و هزینههای کرایه و حمل را تا زمانی که کالاهای سفارششده به بندر مقصد خریدار برسند، پرداخت میکند.
در حالی که کشتی در مسیر است، آتشسوزی در یکی از محفظههای بار رخ میدهد. بار به دلیل آتشسوزی و آب مورد استفاده در تلاشهای اطفای حریق آسیب میبیند. از آنجا که توافق CIF برقرار بوده، Best Buy میتواند ادعای بیمهای برای پوشش هزینه کالاهای آسیبدیده ثبت کند.
CIF در اصطلاحات حملونقل به چه معناست؟
هزینه، بیمه و کرایه (CIF) یک توافق حملونقل بینالمللی است که هنگام حمل بار از طریق دریا یا آبراه استفاده میشود. در CIF، فروشنده مسئول پوشش هزینهها، بیمه و کرایه محموله خریدار در حین حملونقل است. خریدار مسئول هرگونه هزینه پس از رسیدن بار به بندر مقصد خریدار است.
چه کسی کرایه CIF را پرداخت میکند؟
فروشنده باید هزینههای انتقال و حمل بار و همچنین بیمه بار را تا زمانی که کالاها به بندر خریدار تحویل داده شوند، پرداخت کند.
آیا CIF شامل عوارض است؟
عوارض برای صادرات کالاها از بندر مقصد فروشنده بر عهده فروشنده است. با این حال، عوارض در بندر مقصد خریدار (عوارض وارداتی) بر عهده خریدار است.
چه زمانی باید از CIF استفاده کنم؟
CIF تنها هنگام حمل کالاها از طریق اقیانوس یا آبراه استفاده میشود، به این معنا که CIF نمیتواند برای حملونقل هوایی استفاده شود. CIF میتواند برای خریدارانی که نمیخواهند دردسر تهیه بیمه، پرداخت هزینههای کرایه و بر عهده گرفتن تمام مسئولیتهای حملونقل بینالمللی را داشته باشند، آسانتر باشد.
نتیجهگیری
هزینه، بیمه و کرایه (CIF) یک اصطلاح حملونقل بینالمللی است که مسئولیت فروشنده را برای هزینه حمل، هزینههای کرایه و بیمه بار حملشده از طریق اقیانوس یا آبراه توصیف میکند. CIF به این معناست که فروشنده مسئول هزینههای حمل بار و تهیه بیمه برای حفاظت از خریدار در برابر هرگونه آسیب به کالاها در حین حمل است. با این حال، خریدار پس از رسیدن بار به بندر خود مسئولیت کالاها را بر عهده میگیرد.
CIF با هزینه و کرایه (CFR) متفاوت است، که در آن فروشنده مسئول هزینههای حمل و کرایه است، اما در CFR، فروشنده مسئول تهیه بیمه دریایی نیست. انواع مختلفی از توافقهای حملونقل بینالمللی وجود دارد، از جمله هزینه، بیمه و کرایه (CIF)، تحویل روی کشتی (FOB) و هزینه و کرایه (CFR). در نتیجه، مهم است که خریداران و فروشندگان تمام اصطلاحات قانونی این توافقها را قبل از مشارکت در تجارت بینالمللی درک کنن















نظرات کاربران