کالاهای مصرفی اساسی چیست؟

کالاهای مصرفی اساسی به مجموعه‌ای از محصولات ضروری اشاره دارد که توسط مصرف‌کنندگان استفاده می‌شوند. این دسته شامل مواردی مانند مواد غذایی و نوشیدنی‌ها، کالاهای خانگی، محصولات بهداشتی، و همچنین الکل و تنباکو است. این کالاها محصولاتی هستند که افراد، صرف‌نظر از وضعیت مالی خود، قادر یا مایل به حذف آنها از بودجه خود نیستند.

کالاهای مصرفی اساسی غیرچرخه‌ای تلقی می‌شوند، به این معنا که همیشه، در تمام طول سال، صرف‌نظر از عملکرد خوب یا بد اقتصاد، تقاضا برای آنها وجود دارد. به همین دلیل، کالاهای مصرفی اساسی از چرخه‌های تجاری تأثیر نمی‌پذیرند. همچنین، تقاضا برای این کالاها به طور نسبی در سطحی ثابت باقی می‌ماند، بدون توجه به قیمت آنها.

نکات کلیدی

• سهام کالاهای مصرفی اساسی به شرکت‌هایی اشاره دارد که غیرچرخه‌ای هستند، زیرا کالاها یا خدماتی تولید یا می‌فروشند که همیشه تقاضا دارند.
• این بخش که با رشد ثابت اما نه چندان چشمگیر مشخص می‌شود، در زمان‌های رکود اقتصادی پناهگاهی برای سرمایه‌گذاران است.
• سهام کالاهای مصرفی اساسی می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای سرمایه‌گذارانی باشد که به دنبال رشد پایدار، سودهای تقسیمی قوی و نوسانات پایین هستند.

مبانی کالاهای مصرفی اساسی

با تشکیل نزدیک به ۷۰٪ از تولید ناخالص ملی (GNP) کشور، هزینه‌های مصرف‌کننده تأثیر زیادی بر اقتصاد دارد. رشد و کاهش اقتصادی معمولاً توسط هزینه‌های مصرف‌کننده هدایت می‌شود که چرخه‌ای است. چرخه‌ای به این معناست که دوره‌هایی از هزینه بیشتر و دوره‌هایی از عادات خرج کردن محافظه‌کارانه‌تر وجود دارد.

با این حال، هزینه برای کالاهای تولیدشده و فروخته‌شده توسط بخش کالاهای مصرفی اساسی به دلیل کاهش کشش قیمتی تقاضا، بسیار کمتر چرخه‌ای است. کشش قیمتی مفهومی اقتصادی است که تغییر در تقاضای کمی مصرف‌کننده را با تغییر قیمت‌ها توصیف می‌کند. تقاضا برای کالاهای مصرفی اساسی، صرف‌نظر از وضعیت اقتصاد یا هزینه محصول، نسبتاً ثابت باقی می‌ماند.

ترکیب بخش کالاهای مصرفی اساسی

شرکت‌هایی که داروهای دارویی می‌فروشند، مانند داروخانه‌ها، و همچنین شرکت‌هایی که محصولات کشاورزی تولید و کشت می‌کنند، در این بخش گنجانده شده‌اند. در شاخص S&P 500، کالاهای مصرفی اساسی به شش صنعت تقسیم می‌شوند:

• نوشیدنی‌ها
• خرده‌فروشی مواد غذایی و اساسی
• محصولات غذایی
• محصولات خانگی
• محصولات شخصی
• تنباکو

اگرچه جایگزینی برای کالاهای مصرفی اساسی وجود ندارد، مصرف‌کنندگان هنگام خرید ارزان‌ترین محصولات گزینه‌های زیادی دارند. این امر رقابت بین تأمین‌کنندگان را در محیطی که قیمت کالاها در حال افزایش است، بسیار چالش‌برانگیز می‌کند. برای رقابت در قیمت، تولیدکنندگان کالاهای مصرفی اساسی باید بتوانند هزینه‌های خود را با پذیرش فناوری‌ها و فرآیندهای جدید پایین نگه دارند، یا باید با معرفی محصولات نوآورانه تمایز ایجاد کنند.

عملکرد مالی کالاهای مصرفی اساسی

طبق گزارش شاخص‌های S&P Dow Jones، بخش کالاهای مصرفی اساسی از سال ۱۹۶۲، به جز یک بخش، عملکرد بهتری نسبت به سایر بخش‌ها داشته است. برای بیشتر ۱۰ سال منتهی به ۲۶ آوریل ۲۰۲۱، بخش کالاهای مصرفی اساسی سالانه ۸.۲۰٪ بازده داشت. این را با بازده ۱۱.۸۶٪ شاخص S&P 500 در همان دوره مقایسه کنید. اما این دو به طور کلی هم‌راستا با یکدیگر حرکت می‌کنند.

مهم‌تر از آن، بخش کالاهای مصرفی اساسی در سه دوره رکود اخیر - یا دوره‌های رشد منفی در تولید ناخالص داخلی (GDP) - عملکرد بهتری نسبت به S&P 500 داشته است. به دلیل نوسانات پایین، سهام کالاهای مصرفی اساسی نقش کلیدی در استراتژی‌های دفاعی ایفا می‌کنند.

سرمایه‌گذاری در کالاهای مصرفی اساسی

با توجه به تقاضای مداوم محصولاتشان، شرکت‌های کالاهای مصرفی اساسی درآمدی ثابت ایجاد می‌کنند، حتی در دوره‌های رکود اقتصادی. در نتیجه، سهام کالاهای مصرفی اساسی در بازارهای نزولی بسیار کمتر از سهام سایر بخش‌ها کاهش می‌یابد. برای برخی محصولات، مانند غذا، الکل و تنباکو، تقاضا گاهی در طول رکودهای اقتصادی افزایش می‌یابد.

بخش کالاهای مصرفی اساسی همچنین اغلب سرمایه‌گذاران را با بازده سود تقسیمی غنی جذب می‌کند، که معمولاً بزرگ‌تر از بازده‌های تولیدشده در سایر بخش‌ها است. به دلیل ماهیت کند و ثابت آنها، سهام کالاهای مصرفی اساسی نه تنها می‌توانند در دوره‌های رکود اقتصادی به پرداخت سود ادامه دهند، بلکه اغلب پرداخت‌های خود را افزایش می‌دهند. طبق گزارش "Dividend.com"، نرخ سود تقسیمی سالانه در ۲۰ سال منتهی به سال ۲۰۱۵، ۸٪ افزایش یافت.

با افزایش قیمت سهام، اگر اندازه سود تقسیمی نیز افزایش نیابد، بازده سود کاهش می‌یابد. برعکس، اگر قیمت سهام کاهش یابد و پرداخت سود تغییر نکند، بازده سود افزایش می‌یابد. برای مثال، هنگامی که قیمت سهام در پی بحران اقتصادی و قرنطینه سال ۲۰۲۰ به شدت کاهش یافت، بازده شاخص ETF بخش کالاهای مصرفی اساسی State Street (XLP) از ۲.۷۴٪ به ۳.۰۰٪ افزایش یافت، که عمدتاً به دلیل قیمت پایین‌تر سهام بود که همان مقدار سود تقسیمی را تولید می‌کرد.

علاوه بر این، کالاهای مصرفی اساسی برای تنوع‌بخشی به پرتفوی مهم هستند. همچنین، از آنجا که این سهام در رکودهای بازار به شیوه‌ای مخالف بخش کالاهای مصرفی اختیاری عمل می‌کنند، می‌توانند به تعادل پرتفوی کمک کنند. آنها معمولاً درآمدهای ثابتی ایجاد می‌کنند که از بازده سود تقسیمی آنها پشتیبانی می‌کند، برخلاف چرخه‌های رونق و رکود سهام‌های پرریسک با رشد بالا، اگرچه با گسترش جهانی، رشد بیشتری برای کالاهای مصرفی اساسی در دسترس است.

مزایا

• سودهای تقسیمی و درآمدهای ثابت
• نوسانات کم
• ریسک پایین
• پناهگاه امن در زمان‌های رکود اقتصادی

معایب

• رشد کند
• اوج‌های محدود
• عملکرد ضعیف در زمان افزایش نرخ‌های بهره

سهام کالاهای مصرفی اساسی می‌توانند گزینه‌ای مناسب برای سرمایه‌گذارانی باشند که به دنبال رشد پایدار، سودهای تقسیمی قوی و نوسانات پایین هستند. می‌توان در کالاهای مصرفی اساسی با خرید سهام شرکت‌های فردی این بخش - رهبران صنعت شامل Procter & Gamble (P&G)، B&G Foods (BGS)، Kimberly-Clark (KMB) و Phillip Morris (PM) - یا با خرید صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) که در این بخش تخصص دارند، سرمایه‌گذاری کرد.

مثال واقعی از کالاهای مصرفی اساسی

بسیاری از شرکت‌های بزرگ سرمایه‌گذاری گزینه‌هایی برای سرمایه‌گذاری در کالاهای مصرفی اساسی ارائه می‌دهند. به عنوان مثال، Vanguard صندوق ETF کالاهای مصرفی اساسی (VDC) و صندوق سرمایه‌گذاری مشترک شاخص کالاهای مصرفی اساسی را ارائه می‌دهد. Invesco دارای PBJ، ETF پویای غذا و نوشیدنی، به همراه ETF عمومی‌تر S&P SmallCap Consumer Staples است.