برنامه مشارکت مستقیم (DPP) یک نهاد تجمیعی است که به سرمایه‌گذاران امکان دسترسی به جریان نقدی و مزایای مالیاتی یک فعالیت تجاری را ارائه می‌دهد. این برنامه‌ها که به عنوان "طرح مشارکت مستقیم" نیز شناخته می‌شوند، سرمایه‌گذاری‌های تجمیعی غیرقابل‌معامله در حوزه املاک یا پروژه‌های مرتبط با انرژی در یک بازه زمانی طولانی هستند.
نکات کلیدی
- برنامه مشارکت مستقیم یا DPP به سرمایه‌گذاران امکان دسترسی به جریان نقدی و مزایای مالیاتی یک کسب‌وکار را می‌دهد.
- DPP نیازمند سرمایه‌گذاری اولیه از سوی اعضا برای دسترسی به مزایای برنامه است.
- اکثر DPPها شامل تراست‌های سرمایه‌گذاری املاک (REIT) و مشارکت‌های محدود هستند.
درک برنامه مشارکت مستقیم (DPP)
در اکثر برنامه‌های مشارکت مستقیم، شرکای محدود پول خود را سرمایه‌گذاری می‌کنند (سهم آنها در قالب "واحد" کمی‌سازی می‌شود)، که سپس توسط یک شریک عمومی سرمایه‌گذاری می‌شود. اکثر DPPها به صورت غیرفعال مدیریت می‌شوند و دارای طول عمری بین پنج تا ده سال هستند. در طول این مدت، تمام کسورات مالیاتی و همچنین درآمد DPP به شرکا منتقل می‌شود. به دلیل درآمدی که تولید می‌کنند و ماهیت تجمیعی آنها، DPPها به روشی محبوب برای سرمایه‌گذاران معمولی تبدیل شده‌اند تا به سرمایه‌گذاری‌هایی دسترسی پیدا کنند که معمولاً برای سرمایه‌گذاران ثروتمند محفوظ بوده‌اند، البته با برخی محدودیت‌ها.
یک برنامه مشارکت مستقیم معمولاً به صورت یک مشارکت محدود، شرکت زیرفصل S، یا مشارکت عمومی سازمان‌دهی می‌شود. چنین ساختارهایی به درآمد، زیان‌ها، سودها، اعتبارات مالیاتی و کسورات DPP اجازه می‌دهند تا به شریک/مودی مالیاتی زیربنایی به صورت پیش از مالیات منتقل شوند. در نتیجه، خود DPP هیچ مالیات شرکتی پرداخت نمی‌کند.
DPPها قابل‌معامله نیستند، به این معنا که فاقد نقدشوندگی و مکانیزم قیمت‌گذاری قابل‌اعتماد هستند—به‌ویژه در مقایسه با سهام‌هایی که در بازار بورس معامله می‌شوند. به همین دلیل، DPPها معمولاً نیازمند این هستند که مشتریان برای سرمایه‌گذاری به آستانه‌های دارایی و درآمد خاصی برسند. این الزامات ممکن است بسته به ایالت متفاوت باشد.
انواع برنامه‌های مشارکت مستقیم رایج‌ترین DPPها شامل تراست‌های سرمایه‌گذاری املاک غیرقابل‌معامله (حدود دوسوم بازار DPP)، شرکت‌های توسعه کسب‌وکار غیرفهرست‌شده (BDC) (که به عنوان ابزار بدهی برای کسب‌وکارهای کوچک عمل می‌کنند)، مشارکت‌های اکتشاف و توسعه انرژی، و شرکت‌های اجاره تجهیزات هستند.
یک DPP ممکن است ساختار قانونی یک شرکت (مانند REIT)، مشارکت محدود یا شرکت با مسئولیت محدود (LLC) داشته باشد، اما در عمل، همه به صورت یک مشارکت محدود عمل می‌کنند. یک DPP به سرمایه‌گذار مالکیت جزئی یک دارایی فیزیکی، مانند املاک زیربنایی در یک REIT، ماشین‌آلات در یک پروژه اجاره تجهیزات، یا چاه‌ها و درآمد حاصل از فروش نفت در یک مشارکت انرژی، ارائه می‌دهد.
ملاحظات ویژه
ساختار برنامه مشارکت مستقیم در DPPها، شرکای محدود سرمایه‌گذاران هستند. اگر DPP ضرر کند، زیان آنها به میزان سرمایه‌گذاری‌شان محدود می‌شود. شریک عمومی سرمایه‌گذاری را مدیریت می‌کند؛ شرکای محدود هیچ دخالتی در مدیریت ندارند و هیچ سودی از عملیات DPP دریافت نمی‌کنند. با این حال، شرکای محدود می‌توانند برای تغییر یا اخراج یک شریک عمومی رأی دهند یا علیه او به دلیل عدم عمل به نفع بهترین منافع مشارکت شکایت کنند.
برنامه‌های مشارکت مستقیم ریشه در قانون اوراق بهادار ۱۹۳۳ و قانون ۲۳۱۰ سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) دارند. داوطلبان سری ۷ می‌توانند انتظار داشته باشند که چندین سؤال درباره DPPها در آزمون خود ببینند.
نظرات کاربران