توسعه خسارت چیست؟

توسعه خسارت چیست؟

توسعه خسارت به تفاوت بین خسارت‌های نهایی ثبت‌شده توسط شرکت بیمه و مقداری که در ابتدا ثبت کرده است، گفته می‌شود. توسعه خسارت به این واقعیت توجه دارد که برخی ادعاهای بیمه‌ای زمان زیادی برای تسویه نیاز دارند و برآوردهای اولیه از کل خسارت‌های شرکت بیمه با نهایی شدن ادعاها تعدیل می‌شود.

نکات کلیدی:

• توسعه خسارت تفاوت بین بدهی‌های اولیه ثبت‌شده توسط شرکت بیمه و سطح نهایی ادعاها است.

• ضریب توسعه خسارت به شرکت‌های بیمه امکان می‌دهد تا ادعاها را به سطح پیش‌بینی‌شده نهایی تعدیل کنند.

• یکی از مهم‌ترین عوامل برای شرکت‌های بیمه در تعیین خسارت‌های احتمالی، مدت زمان لازم برای پردازش یک ادعا است.

نحوه عملکرد توسعه خسارت

شرکت‌های بیمه از ضریب توسعه خسارت در قیمت‌گذاری بیمه و تخصیص ذخایر استفاده می‌کنند تا ادعاها را از برآورد اولیه به مبلغ نهایی پرداخت‌شده پس از تسویه ادعا تعدیل کنند. شرکت‌های بیمه باید عوامل متعددی را هنگام تعیین خسارت‌های احتمالی ناشی از بیمه‌نامه‌هایی که تعهد می‌کنند، در نظر بگیرند.

یکی از مهم‌ترین عوامل، مدت زمان لازم برای پردازش یک ادعا است. در حالی که برخی ادعاها ممکن است در طول دوره بیمه‌نامه گزارش، پردازش و بسته شوند، برخی دیگر ممکن است در دوره‌های بعدی گزارش شوند و برای مدت طولانی تسویه نشوند. این موضوع گزارش‌دهی را پیچیده کرده و در بهترین حالت، مبتنی بر تقریبی از خسارتی است که شرکت بیمه در نهایت متحمل خواهد شد.

خسارت‌های گزارش‌شده اما تسویه‌نشده (RBNS) به خسارت‌هایی گفته می‌شود که به شرکت بیمه گزارش شده‌اند اما تا پایان دوره بیمه‌نامه تسویه نشده‌اند. این خسارت‌ها ابتدا با استفاده از برآورد شدت خسارت بر اساس اطلاعات موجود از فرآیند تسویه ادعا محاسبه می‌شوند. خسارت‌های رخ‌داده اما گزارش‌نشده (IBNR) نوع دیگری از ذخایر در صنعت بیمه است که برای ادعاها یا رویدادهایی که رخ داده‌اند اما هنوز به شرکت بیمه گزارش نشده‌اند، در نظر گرفته می‌شود. در موارد IBNR، یک اکچوئری خسارت‌های احتمالی را برآورد می‌کند و شرکت بیمه ممکن است تصمیم به تخصیص ذخایر برای این خسارت‌های مورد انتظار بگیرد.

ضریب توسعه خسارت

ادعاهای بیمه‌ای در خطوط بلندمدت، مانند بیمه مسئولیت، اغلب به‌صورت فوری پرداخت نمی‌شوند. کارشناسان تنظیم خسارت، ذخایر اولیه برای ادعاها تعیین می‌کنند؛ با این حال، پیش‌بینی دقیق مبلغ نهایی یک ادعای بیمه‌ای به دلایل مختلف اغلب غیرممکن است. ضریب توسعه خسارت توسط اکچوئری‌ها، پذیره‌نویسان و دیگر متخصصان بیمه برای «توسعه» مبالغ ادعاها به ارزش نهایی پیش‌بینی‌شده استفاده می‌شود. مبالغ نهایی خسارت برای تعیین ذخایر حمل‌شده شرکت بیمه ضروری است. همچنین برای تعیین حق بیمه کافی، زمانی که تجربه خسارت به‌عنوان عامل رتبه‌بندی استفاده می‌شود، مفید است.

ضریب توسعه خسارت (LDF) برای تعدیل خسارت‌ها به‌منظور افزایش ادعاها استفاده می‌شود. LDF عددی است که برای تعدیل ادعاها به سطح پیش‌بینی‌شده نهایی طراحی شده است. برای مثال، LDF برابر با 2.0 به این معناست که برای هر 1 تومان ادعا، پرداخت نهایی 2 تومان خواهد بود. اگر شرکت بیمه‌ای 100,000 تومان ادعای جاری داشته باشد، با LDF برابر 2.0، پرداخت نهایی 200,000 تومان خواهد بود.

نکته مهم

مبالغ خسارت برای قیمت‌گذاری حق بیمه و تعیین ذخایر حمل‌شده کلیدی هستند.

الزامات توسعه خسارت

شرکت‌های بیمه از مثلث توسعه خسارت برای ارزیابی توسعه خسارت استفاده می‌کنند. این مثلث توسعه خسارت را برای یک دوره بیمه‌نامه خاص در طول مدت زمان طولانی مقایسه می‌کند. برای مثال، یک شرکت بیمه ممکن است توسعه خسارت برای دوره بیمه‌نامه 1397 را در فواصل دوازده‌ماهه طی پنج سال بررسی کند. این به این معناست که توسعه خسارت سال 1397 در سال‌های 1397، 1398، 1399، 1400 و 1401 بررسی خواهد شد.

شرکت‌های بیمه موظف‌اند وضعیت مالی خود را به نهادهای ناظر ایالتی گزارش دهند که از این گزارش‌ها برای تعیین سلامت مالی شرکت یا خطر ورشکستگی استفاده می‌کنند. نهادهای ناظر ممکن است از مثلث توسعه خسارت برای مقایسه درصد تغییرات در دوره‌های زمانی استفاده کنند و از این درصد برای برآورد توسعه خسارت یک شرکت بیمه در دوره‌های آینده استفاده کنند. اگر نرخ تغییر در طول زمان به‌طور قابل‌توجهی نوسان داشته باشد، نهاد ناظر ممکن است با شرکت بیمه تماس بگیرد تا دلیل نادرستی برآوردهای خسارت را جویا شود.