سپرده جاری چیست؟

سپرده جاری به نوعی حساب بانکی اشاره دارد که می‌توان وجوه آن را در هر لحظه برداشت کرد.

حساب سپرده جاری (DDA) یک حساب بانکی است که وجوه سپرده‌شده در آن را می‌توان در هر زمان، بدون اطلاع قبلی، برداشت کرد. حساب‌های سپرده جاری می‌توانند سود به وجوه سپرده‌شده پرداخت کنند، اما الزامی به این کار ندارند. حساب‌های جاری و حساب‌های پس‌انداز انواع رایج حساب‌های سپرده جاری هستند.

نکات کلیدی

• حساب‌های سپرده جاری (DDA) امکان برداشت وجوه در هر زمان از مؤسسه مالی را فراهم می‌کنند.
• سپرده‌های جاری وجوهی را برای هزینه‌های روزانه و خریدها فراهم می‌کنند.
• حساب‌های سپرده جاری سود کم یا هیچ سودی پرداخت نمی‌کنند—این نتیجه دسترسی آسان به وجوه است.
• حساب‌های سپرده جاری می‌توانند دارای مالکان مشترک باشند.

نحوه عملکرد سپرده‌های جاری

اگر سپرده‌گذاران مجبور بودند قبل از برداشت وجوه به بانک‌های خود اطلاع دهند، به‌دست‌آوردن پول نقد یا انجام معاملات معمولی چالش‌برانگیز می‌شد. حساب‌های سپرده جاری برای فراهم‌کردن پول آماده طراحی شده‌اند—وجوهی که افراد برای خرید یا پرداخت قبوض نیاز دارند.

دارایی‌های حساب را می‌توان در هر زمان، بدون اطلاع قبلی به مؤسسه، دسترسی پیدا کرد. دارنده حساب به‌سادگی به پیشخوان بانک یا دستگاه خودپرداز مراجعه می‌کند—یا، به‌طور فزاینده، به‌صورت آنلاین اقدام می‌کند—و مبلغ موردنیاز خود را برداشت می‌کند. تا زمانی که حساب دارای آن مبلغ باشد، مؤسسه باید آن را به او تحویل دهد. پول به‌صورت «درخواست‌شده» در دسترس است—ازاین‌رو، نام «سپرده جاری» برای این نوع حساب.

حساب‌های سپرده جاری، که معمولاً توسط بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری ارائه می‌شوند، در مقابل حساب‌های سرمایه‌گذاری ارائه‌شده توسط کارگزاری‌ها و شرکت‌های خدمات مالی قرار دارند. در حالی که وجوه در این نوع حساب‌ها ممکن است در دارایی‌های با نقدینگی بالا سرمایه‌گذاری شوند، دارنده حساب همچنان باید به مؤسسه اطلاع دهد که مایل به برداشت پول است. بسته به دارایی موردنظر، ممکن است یک یا دو روز طول بکشد تا سرمایه‌گذاری‌ها فروخته شوند و پول نقد در دسترس قرار گیرد.

«DDA» همچنین می‌تواند به معنای مجوز بدهی مستقیم باشد، که برداشت از حساب برای خرید کالا یا خدمات است. این همان چیزی است که هنگام استفاده از کارت بدهی رخ می‌دهد. اما اساساً مفهوم یکسانی است: پول بلافاصله در دسترس است، از حساب مرتبط برداشت می‌شود، برای استفاده شما.

ملاحظات ویژه

حساب‌های سپرده جاری (DDA) ممکن است دارای مالکان مشترک باشند. هر دو مالک باید هنگام افتتاح حساب امضا کنند، اما تنها یکی از مالکان باید هنگام بستن حساب امضا کند. هر یک از مالکان می‌توانند وجوه را واریز یا برداشت کنند و چک‌ها را بدون اجازه مالک دیگر امضا کنند.

برخی بانک‌ها برای حساب‌های سپرده جاری حداقل موجودی موردنیاز تعیین می‌کنند. حساب‌هایی که به زیر مقدار حداقل می‌رسند، معمولاً هر بار که موجودی به زیر مقدار موردنیاز می‌رسد، مشمول جریمه می‌شوند. بااین‌حال، بسیاری از بانک‌ها اکنون بدون هزینه‌های ماهانه و بدون نیاز به حداقل موجودی ارائه می‌دهند.

انواع حساب‌های سپرده جاری (DDA)

حساب‌های سپرده جاری عمدتاً حساب‌های جاری هستند، اما می‌توانند شامل حساب‌های پس‌انداز نیز باشند. حساب‌های بازار پول (MMA) کمی در منطقه خاکستری قرار دارند: برخی مقامات مالی آن‌ها را به‌عنوان حساب‌های سپرده جاری طبقه‌بندی می‌کنند، برخی دیگر خیر.

مهم: 

سپرده‌های جاری بخش عمده‌ای از یک معیار خاص عرضه پول—M1—را تشکیل می‌دهند. این معیار شامل مجموع تمام سپرده‌های جاری یک کشور، به‌علاوه تمام ارز در گردش است. این معیاری از نقد‌ترین انواع پول در عرضه پول است.
منبع: Federal Reserve System. "Money Stock Measures - H.6 Release."

تا اوایل ژوئیه 2024، کل مبلغ حساب‌های سپرده جاری در ایالات متحده—به‌طور رسمی، مؤلفه سپرده‌های جاری M1—5.287 تریلیون دلار بود. این در مقایسه با 1.646 تریلیون دلار پنج سال پیش و 1.073 تریلیون دلار ده سال پیش است.

الزامات سپرده‌های جاری

الزامات کلیدی حساب‌های سپرده جاری عبارت‌اند از: بدون محدودیت در برداشت‌ها یا انتقال‌ها، بدون دوره سررسید یا قفل مشخص، دسترسی به وجوه به‌صورت درخواستی، و بدون شرایط واجد شرایط بودن.

پرداخت سود و مقدار سود در حساب‌های سپرده جاری به مؤسسه فردی بستگی دارد. زمانی بانک‌ها نمی‌توانستند به برخی حساب‌های سپرده جاری سود پرداخت کنند. به‌عنوان مثال، مقررات Q هیئت مدیره فدرال رزرو (Reg Q)، که در سال 1933 وضع شد، به‌طور خاص بانک‌ها را از پرداخت سود به سپرده‌های حساب جاری منع می‌کرد.

بسیاری از بانک‌ها این قانون را از طریق حساب‌های دستور برداشت قابل‌مذاکره (NOW) دور زدند، حساب‌های جاری با دوره نگهداری موقت وجوه، که به آن‌ها اجازه می‌داد در واقع مقداری سود پرداخت کنند. مقررات Q در سال 2011 لغو شد.

بااین‌حال، حساب‌های سپرده جاری معمولاً سود نسبتاً پایینی (در حساب‌های پس‌انداز) یا اصلاً سود پرداخت نمی‌کنند (همان‌طور که اغلب در مورد حساب‌های جاری، با وجود لغو مقررات Q، صدق می‌کند). همچنین ممکن است برای مدیریت حساب هزینه‌های مختلفی دریافت کنند.

سپرده جاری در مقابل سپرده مدت‌دار

حساب سپرده جاری و حساب سپرده مدت‌دار هر دو نوع حساب‌های مالی هستند که توسط بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری ارائه می‌شوند. اما در دسترسی یا نقدینگی، و در مقدار سودی که می‌توان از وجوه سپرده‌شده به دست آورد، متفاوت هستند.

به‌طور اساسی، یک حساب سپرده جاری امکان دسترسی به وجوه را در هر زمان فراهم می‌کند، در حالی که حساب سپرده مدت‌دار—که به‌عنوان حساب سپرده زمانی نیز شناخته می‌شود—دسترسی به وجوه را برای یک دوره زمانی مشخص محدود می‌کند. نمی‌توان وجوه را از حساب سپرده مدت‌دار تا پایان آن دوره بدون متحمل شدن جریمه مالی برداشت کرد، و برداشت‌ها اغلب به اطلاع کتبی قبلی نیاز دارند.

آشناترین نوع حساب سپرده مدت‌دار، گواهی سپرده (CD) است. شما گواهی سپرده را برای یک دوره یا مدت زمان مشخص—تعداد معینی از ماه‌ها یا سال‌ها—خریداری می‌کنید و معمولاً تا پایان دوره به آن دست نمی‌زنید. این در یک حساب ویژه قرار می‌گیرد و سود با نرخ ثابت به دست می‌آورد.

نکته:

سود یک تمایز مهم بین سپرده‌های جاری و سپرده‌های مدت‌دار است. سپرده‌های مدت‌دار نرخ‌های سودی را ارائه می‌دهند که به‌طور کلی بالاتر از حساب‌های سپرده جاری هستند—بسیار نزدیک به نرخ‌های بازار غالب.

این اساساً معامله است: در ازای توانایی دسترسی به وجوه خود به‌صورت درخواستی، پول شما در یک حساب سپرده جاری کمتر سود می‌آورد. سپرده مدت‌دار به دلیل کمبود نقدینگی، سود بیشتری پرداخت می‌کند.

حساب‌های بازار پول (MMA) کجای این معادله قرار می‌گیرند؟ آن‌ها یک نوع ترکیبی هستند. آن‌ها به دارندگان حساب اجازه می‌دهند وجوه را به‌صورت درخواستی واریز و برداشت کنند، و معمولاً نرخ‌های سود بازار را پرداخت می‌کنند (که نوسان دارند). بااین‌حال، ممکن است به اندازه حساب‌های سپرده جاری معمولی در دسترس نباشند. برخی بانک‌ها ممکن است برداشت‌ها یا سایر معاملات (مانند انتقال‌ها) در حساب‌های بازار پول را در هر ماه محدود کنند. در صورت تجاوز از حد، ممکن است هزینه‌هایی اعمال شود.

DDA در صورت‌حساب بانکی به چه معناست؟

مخفف DDA به معنای «حساب سپرده جاری» است، که نشان‌دهنده این است که وجوه در حساب (معمولاً یک حساب جاری یا پس‌انداز معمولی) برای استفاده فوری به‌اصطلاح، به‌صورت درخواستی در دسترس هستند. DDA همچنین می‌تواند به معنای «مجوز بدهی مستقیم» باشد، به این معنا که معامله‌ای مانند انتقال، برداشت نقدی، پرداخت قبض، یا خرید، که بلافاصله پول را از حساب کسر می‌کند.

حساب مصرف‌کننده DDA چیست؟

حساب مصرف‌کننده DDA یک حساب سپرده جاری است. چنین حسابی به شما امکان می‌دهد وجوه را بدون نیاز به اطلاع قبلی به مؤسسه مالی برداشت کنید.

تفاوت بین سپرده‌های جاری و سپرده‌های مدت‌دار چیست؟

سپرده‌های جاری شامل وجوهی هستند که دارنده حساب می‌تواند فوراً به آن‌ها دسترسی پیدا کند، مانند وجوه حساب جاری. در مقابل، سپرده‌های مدت‌دار یا سپرده‌های زمانی برای مدت زمان معینی قفل شده‌اند، مانند گواهی‌های سپرده (CD).

مزایای حساب‌های سپرده جاری چیست؟

با حساب‌های سپرده جاری، وجوه همیشه به‌راحتی در دسترس هستند. می‌توانید وجوه را به‌صورت نقدی یا برای پرداخت چیزی (با استفاده از کارت بدهی یا انتقال آنلاین) در هر زمان، بدون اطلاع به بانک، متحمل شدن جریمه، یا پرداخت هزینه، برداشت کنید. این حساب‌ها نهایت راحتی را برای دریافت پول نقد یا انتقال وجوه به حساب دیگر یا شخص دیگر ارائه می‌دهند.

نتیجه‌گیری

حساب‌های سپرده جاری که توسط بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری ارائه می‌شوند، به شما امکان می‌دهند وجوه را فوراً، هر زمان که بخواهید—به‌اصطلاح، «به‌صورت درخواستی»—واریز و برداشت کنید. مؤسسه مالی نمی‌تواند اطلاع قبلی بخواهد یا برای دسترسی به وجوه هزینه‌ای دریافت کند. حساب‌های سپرده جاری برای نیازهای مکرر یا روزمره ایده‌آل هستند. این حساب‌ها معمولاً به‌صورت حساب‌های جاری یا پس‌انداز هستند.

نقطه ضعف اصلی حساب‌های سپرده جاری این است که سود کمی به پول موجود در آن‌ها پرداخت می‌کنند یا اصلاً سودی ندارند. این بهایی است که برای در دسترس بودن آسان وجوه پرداخت می‌کنید.