عبارت «درآمد دوجانبه، بدون فرزند» (DINK) به خانواده‌ای اشاره دارد که در آن دو بزرگسال درآمد دارند اما فرزندی ندارند، که اغلب منجر به درآمد قابل تصرف بالاتر و هزینه‌های کمتری نسبت به خانواده‌های دارای فرزند می‌شود.
درآمد دوجانبه، بدون فرزند (DINK) چیست؟
«درآمد دوجانبه، بدون فرزند» (DINK) یک اصطلاح عامیانه برای خانواده‌ای است که در آن دو نفر درآمد کسب می‌کنند اما هیچ فرزند وابسته‌ای ندارند. زوج‌های DINK اغلب درآمد قابل تصرف بیشتری دارند زیرا هزینه‌های اضافی مرتبط با تربیت فرزندان را ندارند.
این پول اضافی امکان انعطاف‌پذیری بیشتری در پس‌انداز، سرمایه‌گذاری و هزینه‌های اختیاری مانند تعطیلات و کالاهای لوکس فراهم می‌کند. همچنین، آن‌ها اغلب به ازای هر نفر هزینه کمتری برای مسکن نسبت به افراد مجرد صرف می‌کنند، زیرا می‌توانند آشپزخانه، حمام و اتاق نشیمن را به اشتراک بگذارند.
برای مقایسه، سناریوی مخالف را در نظر بگیرید—درآمد دوجانبه با فرزندان (DEWK)، جایی که هر دو شریک کار می‌کنند و در عین حال فرزندان را بزرگ می‌کنند. پویایی مالی بین این دو نوع زندگی به طور قابل‌توجهی متفاوت است.
نکات کلیدی
- «درآمد دوجانبه، بدون فرزند» (DINK) یک اصطلاح عامیانه برای خانواده‌ای است که دو درآمد دارد و فرزندی ندارد.
- DINKها اغلب هدف تلاش‌های بازاریابی برای محصولات سرمایه‌گذاری و اقلام لوکس هستند، زیرا معمولاً درآمد قابل تصرف بالاتری دارند.
- انواع مختلفی از موقعیت‌های درآمد دوجانبه بدون فرزند وجود دارد، از جمله زوج‌های جدید، زوج‌های بدون فرزند پس از بزرگ شدن فرزندانشان، و سایر زوج‌های بدون فرزند.
درک درآمد دوجانبه، بدون فرزند (DINK)
وقتی دو نفر در یک خانواده درآمد کسب می‌کنند و فرزندان وابسته‌ای برای حمایت ندارند، می‌توانند پول بیشتری را برای اهداف مالی مانند پس‌انداز اختصاص دهند. همچنین، آن‌ها درآمد قابل تصرف بیشتری خواهند داشت که به آن‌ها امکان می‌دهد برای هزینه‌های غیرضروری بیشتر خرج کنند.
هزینه‌های مرتبط با تربیت یک یا چند فرزند شامل غذا، لباس، آموزش بلندمدت و غیره است. بر اساس مطالعه مؤسسه بروکینگز، یک خانواده با درآمد متوسط به طور متوسط ۳۱۰,۶۰۵ دلار برای بزرگ کردن یک فرزند متولد سال ۲۰۱۵ تا سن ۱۷ سال هزینه می‌کند. بر اساس برآورد وزارت کشاورزی ایالات متحده، این هزینه ۲۳۳,۶۱۰ دلار است، اما این برآورد تورم را در نظر نمی‌گیرد. البته، هزینه دقیق بزرگ کردن یک فرزند از خانواده‌ای به خانواده دیگر به طور قابل‌توجهی متفاوت است.
اگرچه DINKها لزوماً ثروتمند نیستند، اما اغلب درآمد اختیاری بیشتری نسبت به خانواده‌های دارای فرزند دارند که به آن‌ها امکان می‌دهد بیشتر پس‌انداز کنند، سرمایه‌گذاری کنند و کیفیت زندگی بالاتری داشته باشند. در نتیجه، DINKها اغلب هدف تلاش‌های بازاریابی برای محصولات سرمایه‌گذاری و اقلام لوکس مانند خودروهای گران‌قیمت و تعطیلات هستند. همچنین، آن‌ها به دلیل اشتراک فضاهای زندگی، هزینه کمتری برای مسکن نسبت به افراد مجرد صرف می‌کنند.
مهم: اشتراک منابع مالی به DINKها درآمد قابل تصرف بیشتری نسبت به افراد مجرد و همچنین زوج‌های متأهل دارای فرزند می‌دهد.
DINKها اغلب می‌توانند بیش از همتایان خود که فرزند دارند یا مجرد هستند، سرمایه‌گذاری کنند. پولی که ممکن بود برای فرزندان خرج شود، می‌تواند در سهام، اوراق قرضه یا سایر ابزارهای سرمایه‌گذاری قرار گیرد. سرمایه‌گذاری حتی چند هزار دلار در سال می‌تواند به طور بالقوه درآمد را بیشتر افزایش دهد.
انواع خانواده‌های DINK
چندین موقعیت وجود دارد که می‌توان آن‌ها را «درآمد دوجانبه، بدون فرزند» در نظر گرفت. این‌ها شامل زوج‌هایی که انتخاب می‌کنند فرزندی نداشته باشند، کسانی که نمی‌توانند فرزند داشته باشند، زوج‌های جدید، زوج‌های بدون فرزند پس از بزرگ شدن فرزندانشان، هم‌اتاقی‌ها و ترتیب زندگی فرزند بزرگسال با والدین است.
زوج‌هایی که انتخاب می‌کنند فرزندی نداشته باشند
برخی زوج‌ها به دلایل سبک زندگی، مالی یا نگرانی‌های مرتبط با سلامتی، آگاهانه تصمیم می‌گیرند بدون فرزند باقی بمانند. این زوج‌ها از مزایای مالی داشتن دو درآمد بدون هزینه‌های قابل‌توجه مرتبط با تربیت فرزندان بهره‌مند می‌شوند.
زوج‌هایی که نمی‌توانند فرزند داشته باشند
زوج‌های LGBTQ+ یا زوج‌هایی که خواهان فرزند هستند اما با چالش‌های پزشکی مانند ناباروری یا سایر مشکلات سلامتی مواجه‌اند، ممکن است خود را در موقعیت DINK بیابند. با این حال، اگر آن‌ها مسیرهایی مانند درمان‌های باروری یا فرزندخواندگی را انتخاب کنند، با هزینه‌های اضافی مواجه می‌شوند، زیرا هزینه فرزندخواندگی می‌تواند تا ۵۰,۰۰۰ دلار یا بیشتر باشد. همچنین، میانگین هزینه یک دوره لقاح مصنوعی (IVF) در سال ۲۰۲۳، طبق گزارش Carrot Fertility، ۲۱,۶۰۰ دلار است.
زوج‌های جدید
زوج‌هایی که تازه زندگی مشترک را آغاز کرده‌اند، چه تازه‌عروس‌ها باشند و چه شریک‌هایی که به‌تازگی با هم زندگی می‌کنند، نیز می‌توانند بخشی از جمعیت DINK باشند. اگرچه ممکن است در نهایت فرزندی داشته باشند، در مراحل اولیه رابطه‌شان، آن‌ها از آزادی مالی یک خانواده با دو درآمد بدون هزینه‌های اضافی فرزندان برخوردارند.
در این مرحله از زندگی، ممکن است برای خریدهای بزرگ مانند خرید خانه یا خودرو پس‌انداز کنند. ممکن است برای عروسی پس‌انداز کنند یا بدهی ناشی از پرداخت هزینه عروسی داشته باشند. همچنین ممکن است برای آماده‌سازی برای هزینه‌های تربیت فرزندان پول پس‌انداز کنند.
زوج‌های بدون فرزند پس از بزرگ شدن فرزندان
پس از اینکه فرزندان بزرگ شده و از خانه خارج شده‌اند، زوج‌ها ممکن است دوباره بخشی از جمعیت درآمد دوجانبه، بدون فرزند شوند. آن‌ها ممکن است متوجه شوند که پول اضافی در بودجه خود دارند که زمانی برای فرزندان خرج می‌کردند. همچنین ممکن است با فروش خانه و کوچک‌تر کردن محل زندگی، وجوهی به دست آورند.
زوج‌های بدون فرزند پس از بزرگ شدن فرزندان اغلب تمرکز مالی خود را از حمایت از فرزندان به پس‌انداز بیشتر برای بازنشستگی تغییر می‌دهند. اگر آن‌ها قبلاً پس‌انداز قابل‌توجهی داشته باشند، ممکن است زمان شروع سفرهای بیشتر قبل از اینکه زوج برای لذت بردن از آن‌ها خیلی پیر شوند، فرا رسیده باشد. برخلاف زوج‌های جدید، این زوج‌ها احتمالاً نگران پس‌انداز برای خرید اولین خانه یا خودرو نیستند.
سایر انواع خانواده‌های DINK
اگر دو عضو بزرگسال خانواده درآمد کسب کنند و فرزندی نداشته باشند، آن‌ها به‌عنوان موقعیت «درآمد دوجانبه، بدون فرزند» در نظر گرفته می‌شوند. طبق تعریف اداره سرشماری ایالات متحده، یک خانواده معمولاً موقعیتی است که اعضا در آن فضای زندگی را به اشتراک می‌گذارند، چه با هم خویشاوند باشند یا نه.
بنابراین، هم‌اتاقی‌هایی که با هم زندگی می‌کنند یا یک فرزند بزرگسال که با والدین زندگی می‌کند، احتمالاً یک خانواده در نظر گرفته می‌شوند. با این حال، ساکنان یک ساختمان آپارتمانی که با هم زندگی می‌کنند، به دلیل زندگی در واحدهای جداگانه، یک خانواده محسوب نمی‌شوند.
سبک زندگی DINK چیست؟
سبک زندگی DINK (درآمد دوجانبه، بدون فرزند) معمولاً به‌عنوان داشتن زمان و امکانات مالی بیشتر برای تأمین هزینه‌های غیرضروری مانند غذا خوردن در رستوران‌ها یا سرگرمی‌ها تلقی می‌شود. خانواده‌هایی با درآمد بیشتر و بدون هزینه‌های مرتبط با داشتن فرزندان، معمولاً درآمد قابل تصرف بیشتری دارند. خانواده‌های درآمد دوجانبه، بدون فرزند اغلب می‌توانند بیشتر از همتایان خود که فرزند دارند، برای بازنشستگی پس‌انداز کنند.
هزینه بزرگ کردن یک فرزند تا ۱۸ سالگی در آمریکا چقدر است؟
هزینه بزرگ کردن یک فرزند همراه با تورم در حال افزایش است. برآوردها در مورد هزینه دقیق متفاوت است، اما احتمالاً بین ۲۰۰,۰۰۰ تا ۳۰۰,۰۰۰ دلار خواهد بود. طبق مطالعه مؤسسه بروکینگز، یک خانواده با درآمد متوسط به طور متوسط ۳۱۰,۶۰۵ دلار برای بزرگ کردن یک فرزند متولد سال ۲۰۱۵ تا سن ۱۷ سال هزینه می‌کند. وزارت کشاورزی ایالات متحده این هزینه را ۲۳۳,۶۱۰ دلار برآورد کرده است.
خانوار درآمد دوجانبه چیست؟
خانوار درآمد دوجانبه، خانواده‌ای است که در آن دو بزرگسال پول درمی‌آورند و منابع مالی خود را به اشتراک می‌گذارند. آن‌ها همچنین مسئولیت‌های هزینه‌ها را به اشتراک می‌گذارند. این موقعیت مالی اغلب منجر به درآمد قابل تصرف بیشتری می‌شود که می‌توانند برای خرج کردن یا پس‌انداز بیشتر استفاده کنند.
نتیجه‌گیری
خانوارهای «درآمد دوجانبه، بدون فرزند» (DINK) گروه متنوعی هستند که شامل زوج‌هایی می‌شوند که انتخاب می‌کنند فرزندی نداشته باشند، کسانی که نمی‌توانند فرزند داشته باشند، و دیگر انواع مانند هم‌اتاقی‌ها یا خانوارهای فرزند بزرگسال و والدین. نبود بار مالی فرزندان به DINKها درآمد قابل تصرف بیشتری برای پس‌انداز، سرمایه‌گذاری یا لذت بردن از فعالیت‌های تفریحی فراهم می‌کند. در نتیجه، آن‌ها اغلب هدف اصلی بازاریابان برای ارائه کالاها و خدمات لوکس هستند.
نظرات کاربران