هزینه بار چیست؟

هزینه بار چیست؟

هزینه بار، کارمزدی است که به سرمایه‌گذاران هنگام خرید یا بازخرید سهام صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک اعمال می‌شود. این کارمزدها توسط شرکت صندوق سرمایه‌گذاری تعیین شده و توسط واسطه‌های صندوق در معاملات دریافت می‌شوند.

انواع رایج هزینه‌های بار شامل بار پیشین (front-end load) و بار پسین (back-end load) هستند. صندوق‌هایی که هزینه بار دارند، در مقابل صندوق‌های بدون بار (no-load) قرار می‌گیرند.

نکات کلیدی

• هزینه بار، کارمزدی است که سرمایه‌گذاران صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک به کارگزاران یا نمایندگان فروش صندوق پرداخت می‌کنند.
• بار پیشین هنگام خرید سهام صندوق اعمال می‌شود و ممکن است نسبت هزینه خالص کمتری داشته باشد.
• بار پسین هنگام فروش سهام صندوق اعمال می‌شود، اما این هزینه ممکن است با گذشت زمان (معمولاً پس از ۱۰ سال یا بیشتر) به صفر کاهش یابد.
• صندوق‌های بدون بار گزینه‌ای محبوب هستند که هیچ کارمزد فروشی در ابتدا یا انتها ندارند و معمولاً مستقیماً توسط شرکت صندوق یا شرکای آن‌ها فروخته می‌شوند.

نحوه عملکرد هزینه‌های بار

هزینه بار، کارمزدی است که به واسطه‌ها برای توزیع سهام صندوق سرمایه‌گذاری مشترک پرداخت می‌شود. این هزینه‌ها توسط شرکت صندوق تعیین شده و بر اساس کلاس سهام در prospectus صندوق مشخص می‌شوند.

هزینه‌های بار می‌توانند پیشین، پسین یا سطحی (level) باشند. هزینه‌های بار پیشین و پسین مستقیماً توسط سرمایه‌گذار به واسطه‌ها پرداخت می‌شود و در محاسبات ارزش خالص دارایی (NAV) صندوق لحاظ نمی‌شوند.

بار پیشین (Front-End Load)

هزینه‌های بار پیشین معمولاً با کلاس سهام A مرتبط هستند و هنگام خرید صندوق توسط سرمایه‌گذار اعمال می‌شوند. این هزینه‌ها می‌توانند تا حدود ۵٫۷۵٪ باشند. سرمایه‌گذاران ممکن است به دلایل مختلفی هزینه‌های پیشین را انتخاب کنند. برای مثال، پرداخت هزینه پیشین نیاز به پرداخت مداوم کارمزدهای اضافی را حذف می‌کند و به سرمایه اجازه می‌دهد در بلندمدت بدون مانع رشد کند. سهام کلاس A (که بار پیشین دارند) نسبت هزینه‌های کمتری نسبت به سایر کلاس‌های سهام دارند. نسبت هزینه‌ها شامل هزینه‌های سالانه مدیریت و بازاریابی است.

علاوه بر این، صندوق‌هایی که هزینه پیشین ندارند، اغلب هزینه نگهداری سالانه‌ای دریافت می‌کنند که با افزایش ارزش پول سرمایه‌گذار افزایش می‌یابد، به این معنا که سرمایه‌گذار ممکن است در نهایت هزینه بیشتری بپردازد. در مقابل، هزینه‌های بار پیشین اغلب با افزایش حجم سرمایه‌گذاری تخفیف دریافت می‌کنند.

از سوی دیگر، از آنجا که هزینه‌های بار پیشین از سرمایه اولیه کسر می‌شوند، پول کمتری برای سرمایه‌گذاری باقی می‌ماند. با توجه به مزایای سود مرکب، سرمایه کمتر در ابتدا بر رشد پول تأثیر می‌گذارد. در بلندمدت، این ممکن است اهمیت نداشته باشد، اما صندوق‌های با بار پیشین برای سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت بهینه نیستند، زیرا فرصت جبران هزینه بار از طریق سودهای بلندمدت وجود ندارد.

بار پسین (Back-End Load)

هزینه‌های بار پسین می‌توانند با سهام کلاس B یا C مرتبط باشند. این هزینه هنگام فروش سهام صندوق توسط سرمایه‌گذار اعمال می‌شود. در سهام کلاس B، بار پسین معمولاً به‌صورت مشروط و کاهشی است، به این معنا که با گذشت زمان کاهش می‌یابد. هزینه بار پسین می‌تواند یک مبلغ ثابت باشد یا به‌تدریج در بازه‌ای معمولاً ۵ تا ۱۰ سال کاهش یابد. در حالت دوم، درصد هزینه در سال اول بالاترین است و هر سال تا پایان دوره نگهداری کاهش می‌یابد و در نهایت به صفر می‌رسد.

هزینه بار پسین نباید با هزینه بازخرید (redemption fee) اشتباه گرفته شود. برخی صندوق‌های سرمایه‌گذاری هزینه بازخرید را برای جلوگیری از معاملات مکرر که ممکن است با اهداف سرمایه‌گذاری صندوق تداخل داشته باشد، اعمال می‌کنند.

مهم

سرمایه‌گذاران ممکن است به‌طور خودکار فرض کنند که صندوق‌های با بار بهتر از صندوق‌های بدون بار هستند، اما این لزوماً درست نیست. هزینه‌های بار به سرمایه‌گذار یا مدیر صندوقی پرداخت می‌شود که تحقیق کرده و تصمیمات سرمایه‌گذاری را از طرف مشتری می‌گیرد.

سایر هزینه‌های صندوق

هر نوع پرداختی به واسطه برای خدمات توزیع می‌تواند به‌عنوان هزینه بار تلقی شود. سرمایه‌گذاران صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک هزینه‌های عملیاتی سالانه را پرداخت می‌کنند که در ارزش خالص دارایی صندوق لحاظ می‌شود. بخشی از هزینه‌های عملیاتی صندوق ممکن است شامل هزینه 12b-1 باشد که به‌عنوان بار سطحی (level-load) نیز شناخته می‌شود. این هزینه سالانه توسط صندوق به واسطه پرداخت می‌شود و به‌صورت درصدی از دارایی‌های کلاس سهام اعلام می‌شود.

برای مثال، صندوق درآمد سهام اصلی (Principal Equity Income Fund) سهام کلاس‌های A، C و I را به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهد. سهام کلاس A دارای هزینه بار پیشین ۵٫۵۰٪ و بار پسین ۱٫۰۰٪ هستند. سهام کلاس C هیچ هزینه بار پیشینی ندارند، اما بار پسین ۱٫۰۰٪ دارند. هر دو کلاس سهام شامل هزینه بار سطحی 12b-1 در هزینه‌های عملیاتی صندوق هستند. کلاس A هزینه بار سطحی کمتری (۰٫۲۵٪) نسبت به کلاس C (۱٫۰۰٪) پرداخت می‌کند، زیرا جبران هزینه بار پیشین بیشتری ارائه می‌دهد.

سرمایه‌گذاران همچنین ممکن است متحمل هزینه‌های بازخرید شوند. این هزینه‌ها به واسطه‌ها پرداخت نمی‌شوند و بنابراین به‌عنوان بار محسوب نمی‌شوند. هزینه‌های بازخرید برای جبران هزینه‌های تراکنش ناشی از سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت دریافت می‌شوند و ممکن است در صورتی اعمال شوند که سرمایه‌گذار سهام خود را ظرف ۳۰ روز تا یک سال از سرمایه‌گذاری اولیه بازخرید کند.

ملاحظات هزینه بار

هزینه‌های بار، کارمزدهایی هستند که بین شرکت‌های صندوق سرمایه‌گذاری و واسطه‌ها توافق شده‌اند. این هزینه‌ها معمولاً توسط کارگزاران خدمات کامل و توزیع‌کنندگان صندوق‌های سرمایه‌گذاری دریافت می‌شوند. سرمایه‌گذاران می‌توانند با خرید و فروش سهام صندوق از طریق پلتفرم‌های کارگزاری تخفیف‌دار، از پرداخت هزینه‌های بار اجتناب کنند. همچنین، سرمایه‌گذاری در صندوق‌های سرمایه‌گذاری از طریق طرح‌های بازنشستگی اغلب می‌تواند هزینه‌های بار را حذف کند.

اکثر صندوق‌های سرمایه‌گذاری تخفیف‌هایی مانند نقاط شکست (breakpoints)، حقوق تجمیع (rights of accumulation) و گزینه‌های نامه نیت (letter of intent) را با تخفیف‌های هزینه بار ارائه می‌دهند. این تخفیف‌ها با سرمایه‌گذاری‌های بزرگ‌تر مرتبط هستند و در prospectus صندوق مشخص شده‌اند.

صندوق‌های بدون بار

صندوق بدون بار، صندوقی است که سهام آن بدون کارمزد یا هزینه فروش فروخته می‌شود. نبود هزینه به این دلیل است که سهام مستقیماً توسط شرکت سرمایه‌گذاری توزیع می‌شود، نه از طریق واسطه. این نبود هزینه در مقابل صندوق‌های با بار (چه پیشین و چه پسین) قرار دارد که هنگام خرید یا فروش کارمزد دریافت می‌کنند. همچنین، برخی صندوق‌های با بار سطحی هزینه‌هایی دارند که تا زمانی که سرمایه‌گذار صندوق را نگه می‌دارد، ادامه می‌یابد.