تحویل بدون پرداخت حقوق گمرکی (DDU) یک اصطلاح تجارت بینالمللی است که فروشنده را مسئول اطمینان از تحویل ایمن کالاها به مقصد مشخص شده میداند و تمام هزینههای حملونقل و ریسکهای حین انتقال را پوشش میدهد. پس از رسیدن کالاها، مسئولیت به خریدار منتقل میشود تا حقوق گمرکی و هرگونه هزینه حملونقل اضافی را پرداخت کند. در مقابل، در تحویل با پرداخت حقوق گمرکی (DDP)، این فروشنده است که حقوق گمرکی، ترخیص وارداتی و مالیاتها را پوشش میدهد.
نکات کلیدی
- تحویل بدون پرداخت حقوق گمرکی (DDU) مشخص میکند که فروشنده تمام هزینهها و ریسکهای حملونقل را تا رسیدن کالاها به مقصد پوشش میدهد، پس از آن خریدار مسئول حقوق گمرکی و حملونقل بیشتر است.
- اگرچه DDU بخشی از اینکوترمز 2023 نیست، اما اغلب استفاده میشود، اما اصطلاح معادل مدرن رسمی آن تحویل در محل (DAP) است.
- مزیت اصلی DDU این است که به خریدار کنترل بیشتری بر فرآیند واردات میدهد، اگرچه این میتواند منجر به حقوق گمرکی و مالیاتهای غیرمنتظره هنگام ورود شود.
- تفاوت کلیدی بین DDU و تحویل با پرداخت حقوق گمرکی (DDP) در این است که چه کسی مسئولیت حقوق گمرکی را بر عهده دارد؛ در DDU، خریدار این هزینهها را مدیریت میکند، در حالی که در DDP، فروشنده این مسئولیت را بر عهده میگیرد.
- حملونقل DDU به فروشنده رویکردی "دور از دسترس" در مورد فرآیند واردات خریدار ارائه میدهد، اما ممکن است به نارضایتی مشتری در صورت بروز هزینههای غیرمنتظره منجر شود.
تحویل بدون پرداخت حقوق گمرکی چگونه در تجارت بینالمللی کار میکند؟
اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC) در ابتدا پس از جنگ جهانی اول برای تقویت رونق در اروپا از طریق تعیین استانداردها برای تجارت بینالمللی تشکیل شد. این گروه در سال 1936 مجموعهای از اصطلاحات استاندارد برای انواع قراردادهای حملونقل، معروف به اینکوترمز، منتشر کرد.
اینکوترمز مشخص میکنند که کدام طرف هزینهها و ریسکها را در معاملات بینالمللی بر عهده میگیرد و میتوانند توسط ICC بهروزرسانی شوند. ICC اصطلاحات را استاندارد میکند تا پیچیدگیهای قانونی و لجستیکی حملونقل بینالمللی را سادهتر کند.
مهم: نسخه اینکوترمز 2023 برای خرید مستقیم از سایت در دسترس است.
تحویل بدون پرداخت حقوق گمرکی (DDU) بخشی از نسخه اینکوترمز 2023 ICC نیست. اصطلاح رسمی که بهترین توصیف از عملکرد DDU را ارائه میدهد، اکنون "تحویل در محل (DAP)" است.
با این حال، DDU همچنان در گفتمان تجارت بینالمللی رایج است. این اصطلاح روی کاغذ با محل تحویل همراه میشود، مانند "DDU: بندر لسآنجلس".
حملونقل DPU
با تحویل در محل تخلیهشده (DPU)، فروشنده همچنین باید کالاها را در مقصد تخلیه کند.
مسئولیتهای فروشنده و خریدار تحت شرایط DDU
فروشنده طبق ترتیبات DDU مجوزها را تأمین کرده و سایر تشریفات مربوط به صادرات کالا را انجام میدهد. فروشنده مجوزها، هزینهها در کشورهای عبوری و ارائه فاکتور را مدیریت میکند.
فروشنده تمام ریسکها را تا تحویل کالاها به محل مشخصشده بر عهده میگیرد، اما هیچ تعهدی برای دریافت بیمه برای کالاها ندارد.
خریدار مسئول دریافت تمام مجوزهای لازم برای وارد کردن کالاها و پرداخت تمام مالیاتها، حقوق گمرکی و هزینههای بازرسی مربوطه است. تمام ریسکهای مربوط به این فرآیند بر عهده خریدار است. تمام هزینهها و ریسکهای حملونقل بعدی زمانی که کالاها در اختیار خریدار قرار میگیرند، بر عهده خریدار است.
تعهدات فروشنده در مقابل تعهدات خریدار تحت DDU
| تعهدات فروشنده | تعهدات خریدار |
|---|---|
| تحویل کالاها و همچنین اسنادی که ثابت میکند خریدار میتواند بهطور قانونی مالکیت آنها را به دست آورد. | پرداخت برای کالاهای تحویلی. |
| مسئول تمام اسناد موردنیاز برای صادرات کالاها. | مسئول تمام اسناد موردنیاز برای ترخیص وارداتی زمانی که محموله وارد شده است. |
| هنگامی که کالاها به کشور مقصد تحویل داده میشوند، تمام ریسک به خریدار منتقل میشود. | هنگامی که کالاها در کنار کشتی تحویل داده میشوند، خریدار از آن نقطه به بعد مسئول هرگونه ضرر یا خسارت است. |
| فروشنده هزینههای تحویل، بارگیری، نیروی کار و حملونقل تا کشور مقصد را پرداخت میکند. | خریدار حقوق گمرکی و مالیاتها، هزینههای گمرکی، هزینههای تخلیه و هزینههای تحویل به انبارهای خود را پرداخت میکند. |
مقایسه تحویل بدون پرداخت حقوق گمرکی (DDU) و تحویل با پرداخت حقوق گمرکی (DDP)
تحویل بدون پرداخت حقوق گمرکی (DDU) به این معناست که مسئولیت پرداخت هرگونه هزینههای گمرکی، حقوق یا مالیاتهای کشور مقصد بر عهده مشتری است. این هزینهها باید پرداخت شوند تا گمرک محموله را پس از ورود آزاد کند.
تحویل با پرداخت حقوق گمرکی (DDP) به این معناست که مسئولیت پرداخت هرگونه هزینههای گمرکی، حقوق و/یا مالیاتهای موردنیاز برای ارسال محصول به کشور مقصد بر عهده فرستنده است.
مزایا و معایب حملونقل بدون پرداخت حقوق گمرکی (DDU)
مزیت اصلی DDU این است که به خریداران کنترل بیشتری بر فرآیندهای حملونقل میدهد. داشتن درجه بالاتری از کنترل بر فرآیند میتواند برای خریداران جهانی که به دنبال حفظ جریان مداوم موجودی هستند، حیاتی باشد.
با DDU، خریداران میتوانند هزینهها را بهتر کنترل کرده و محمولهها را ردیابی کنند، زیرا با آداب و رسوم حملونقل کشور خود آشنا هستند.
DDU به فروشندگان رویکردی "دور از دسترس" در مورد قوانین حملونقل کشور مقصد ارائه میدهد. فروشنده صرفاً مسئول رساندن محموله به مقصد است، جایی که خریدار میتواند تمام پیچیدگیهای قانونی را مدیریت کند.
یک عیب عمده، حقوق گمرکی یا مالیاتهای غیرمنتظره برای خریداران هنگام ورود محمولهها است. این یک نکته منفی بزرگ برای خریداران است، اما برای فرستندگان نیز ایدهآل نیست، زیرا مشتریان ناراضی ممکن است از پرداخت برای تحویل بسته خود امتناع کنند.
آیا حملونقل DDU یا DDP بهتر است؟
هر روش حملونقل مزایا و معایب خاص خود را دارد. در نهایت، این به آنچه خریدار یا گیرنده از تجربه حملونقل خود میخواهد بستگی دارد.
DDU گزینه خوبی است اگر گیرنده کنترل فرآیند حملونقل را در اولویت قرار دهد و به پیچیدگیهای قانونی یا هزینههای غیرمنتظرهای که با کنترل بیشتر همراه است، اهمیتی ندهد. اما DDP احتمالاً راه مناسبتری است اگر خریدار فرآیند سادهای بدون احتمال هزینههای غیرمنتظره بخواهد.
چه کسی مسئول محمولههای DDU است؟
فروشنده طبق قوانین حملونقل DDU کاملاً مسئول تحویل کالاها به کشور مقصد است. فروشنده تمام ریسکهای مربوط تا تخلیه را بر عهده میگیرد. خریدار ریسک و هزینه تخلیه را بر عهده دارد.
آیا DAP همان DDU است؟
تحویل در محل (DAP) در سال 2010 معرفی شد تا جایگزین اصطلاح تحویل بدون پرداخت حقوق گمرکی (DDU) شود، بنابراین اساساً یکسان هستند.
نتیجهگیری
از دیدگاه فروشنده، حملونقل DDU امکان رویکردی "دور از دسترس" در مورد قوانین حملونقل کشور مقصد را فراهم میکند. بزرگترین مشکل برای خریداران در حملونقل DDU احتمال حقوق گمرکی و/یا هزینههای مالیاتی غیرمنتظره هنگام رسیدن محموله است. اصطلاح "تحویل در محل (DAP)" از سال 2010 به جای DDU استفاده شده است. اگر سؤالی در مورد محمولهها یا تحویلها دارید، به دنبال این اصطلاح بهروز شده باشید.















نظرات کاربران