حسابداری پوشش ریسک، زمان‌بندی شناخت در صورت سود و زیان ابزار پوشش ریسک را با ریسک تحت پوشش هم‌راستا می‌کند.
حسابداری پوشش ریسک تلاش می‌کند تا عملکرد یک سرمایه‌گذاری را با هم‌راستا کردن شناخت سودها و زیان‌های ابزارهای مشتقه با معامله پوشش زیربنایی به طور دقیق منعکس کند.
این روش نوسانات ناشی از تنظیم مکرر ارزش یک ابزار مالی را با ترکیب ابزار و پوشش به عنوان یک ورودی واحد در صورت سود و زیان کاهش می‌دهد.
نکات کلیدی
- حسابداری پوشش ریسک با هدف انعکاس عملکرد یک سرمایه‌گذاری با هم‌راستا کردن شناخت سودها و زیان‌های ابزارهای مشتقه با معامله پوشش زیربنایی در صورت سود و زیان انجام می‌شود.
- سه دسته حسابداری پوشش ریسک وجود دارد: پوشش‌های ارزش منصفانه، پوشش‌های جریان نقدی و پوشش‌های سرمایه‌گذاری خالص.
- هدف پوشش یک موقعیت، کاهش نوسانات پرتفوی است.
چرا پوشش ریسک؟
پوشش ریسک امیدوار است با اتخاذ یک موقعیت جبران‌کننده نسبت به یک اوراق بهادار خاص، ریسک زیان‌های کلی را کاهش دهد. پوشش، تأثیر زیان‌های مرتبط با ریسک نرخ بهره، نرخ ارز یا ریسک کالا را کاهش می‌دهد. بنابراین، پوشش ریسک، نوسانات کلی پرتفوی را کاهش می‌دهد.
حسابداری پوشش ریسک تأثیر مشابهی بر صورت‌های مالی دارد. حسابداری سنتی برای ابزارهای مالی پیچیده و تنظیم ارزش برای انعکاس ارزش منصفانه می‌تواند نوسانات بزرگی در سود و زیان ایجاد کند. حسابداری پوشش ریسک تغییرات در ارزش بازار پوشش متقابل و اوراق بهادار اصلی را به عنوان یک ورودی واحد در نظر می‌گیرد تا این نوسانات بزرگ کاهش یابد.
ورودی‌های حسابداری
حسابداری پوشش ریسک در حسابداری شرکتی به عنوان مرتبط با ابزارهای مشتقه استفاده می‌شود. ابزارهای مشتقه برای جبران ریسک‌های مرتبط با سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار استفاده می‌شوند. حسابداری پوشش ریسک آن‌ها را به عنوان یک آیتم واحد ترکیب می‌کند، که ظاهر نوسانات را در مقایسه با گزارش هر یک به طور جداگانه کاهش می‌دهد.
حسابداری پوشش ریسک جایگزینی برای روش‌های سنتی ثبت سودها و زیان‌ها است. هنگامی که آیتم‌ها به طور جداگانه—مانند یک اوراق بهادار خاص و پوشش مرتبط با آن—در نظر گرفته می‌شوند، سودها یا زیان‌های هر یک به طور مستقل نمایش داده می‌شوند.
حسابداری پوشش ریسک دو آیتم را به عنوان یک واحد در نظر می‌گیرد. به جای ثبت یک معامله سود و یک معامله جداگانه زیان، هر دو به طور همزمان بررسی می‌شوند تا مشخص شود آیا سود یا زیان کلی بین آن‌ها وجود داشته است. سپس، تنها مقدار خالص ثبت می‌شود.
دسته‌بندی‌های FASB
موضوع کد استانداردهای حسابداری مالی (FASB) با شماره 815 به ابزارهای مشتقه و پوشش ریسک می‌پردازد. سه دسته حسابداری پوشش ریسک در ASC 815 شرح داده شده است:
- پوشش‌های ارزش منصفانه: یک پوشش ارزش منصفانه که معیارهای ASC 815 را برآورده می‌کند، تغییر در ارزش منصفانه ابزار مشتقه را در سود دوره جاری ثبت می‌کند و مقدار حمل آیتم تحت پوشش را به میزان تغییر در ارزش منصفانه آیتم تحت پوشش تنظیم می‌کند.
- پوشش‌های جریان نقدی: تغییرات در جریان‌های نقدی ریسک تحت پوشش باید بر سود گزارش‌شده تأثیر بگذارد. مثال‌ها شامل دارایی‌ها یا بدهی‌های با نرخ بهره متغیر، دارایی‌ها یا بدهی‌های ارزی خارجی، فروش پیش‌بینی‌شده و بدهی بالقوه است.
- پوشش‌های سرمایه‌گذاری خالص: پوششی از قرار گرفتن در معرض ارز خارجی یک سرمایه‌گذاری خالص در یک عملیات خارجی. یک نهاد تغییر در ارزش منصفانه ابزار پوشش را در بخش تنظیم ترجمه تجمعی درآمد جامع (OCI) ثبت می‌کند. OCI نشان‌دهنده تعادل بین درآمد خالص و درآمد جامع است.
هشدار
حسابداری پوشش ریسک می‌تواند صورت‌های مالی را ساده‌تر کند زیرا آیتم‌های کمتری دارد، اما به دلیل عدم ثبت جزئیات به طور جداگانه، امکان فریب وجود دارد.
ریسک عدم استفاده از حسابداری پوشش ریسک چیست؟
هنگامی که حسابداری پوشش ریسک استفاده نمی‌شود، تغییرات در ارزش‌های منصفانه ابزارهای مشتقه در هر دوره گزارش‌دهی در سودها شناخته می‌شوند و دوره‌ای که ریسک‌ها پوشش داده می‌شوند را منعکس نمی‌کنند.
ابزارهای مشتقه چگونه برای پوشش یک موقعیت استفاده می‌شوند؟
ابزارهای مشتقه می‌توانند برای پوشش یک موقعیت، سفته‌بازی در حرکت جهت‌دار یک دارایی زیربنایی یا ایجاد اهرم برای دارایی‌ها استفاده شوند. ابزارهای مشتقه معمولاً در بورس‌ها یا به صورت خارج از بورس (OTC) معامله می‌شوند.
آیا حسابداری پوشش ریسک روشی اجباری است؟
نهادها می‌توانند انتخاب کنند که از حسابداری پوشش ریسک استفاده کنند یا خیر. این یک روش اختیاری است و برخی شرکت‌ها ممکن است آن را برای روابط پوشش ریسک اعمال نکنند.
نتیجه‌گیری
موضوع ASC 815 FASB حسابداری پوشش ریسک را برای شرکت‌ها آسان‌تر کرد اما آن را ساده نکرد. حسابداری پوشش ریسک می‌تواند پیچیده باشد و یک جایگزین اختیاری برای شرکت‌ها است.
نظرات کاربران