قانون مرگ همزمان یکنواخت چیست؟

قانون مرگ همزمان یکنواخت چیست؟

قانون مرگ همزمان یکنواخت، قانونی است که در برخی ایالت‌های آمریکا برای تعیین نحوه ارث‌بری در مواردی استفاده می‌شود که دو یا چند نفر تقریباً به‌طور همزمان فوت می‌کنند. بر اساس این قانون، دارایی‌های دو یا چند نفر که بدون وصیت‌نامه فوت کرده و در بازه زمانی ۱۲۰ ساعته جان خود را از دست داده‌اند، می‌تواند به خویشاوندان آن‌ها منتقل شود، به‌جای اینکه از یک اموال به اموال دیگر انتقال یابد. این قانون برای جلوگیری از هزینه‌های مضاعف اداری به کار می‌رود.

نکات کلیدی

• قانون مرگ همزمان یکنواخت در برخی ایالت‌ها برای تعیین نحوه ارث‌بری در مواردی استفاده می‌شود که دو یا چند نفر تقریباً به‌طور همزمان فوت می‌کنند.

• دارایی‌های دو یا چند نفر که بدون وصیت‌نامه در بازه ۱۲۰ ساعته فوت کرده‌اند، می‌تواند به خویشاوندان آن‌ها منتقل شود، نه از یک اموال به دیگری.

• این قانون هزینه‌های مضاعف اداری را حذف می‌کند.

• بدون این قانون، برای انتقال اموال قبل از توزیع دارایی‌ها، نیاز به دو فرآیند رسیدگی به اموال (probate) خواهد بود.

نحوه عملکرد قانون مرگ همزمان یکنواخت

قانون مرگ همزمان یکنواخت برای اولین بار در سال ۱۳۱۹ (۱۹۴۰ میلادی) وضع شد و در سال‌های بعدی اصلاحاتی در آن اعمال شد. اکثر ایالت‌های آمریکا این قانون را پذیرفته‌اند، اما تنها ۲۱ ایالت به همراه ناحیه کلمبیا نسخه اصلاح‌شده آن را که در سال ۱۳۷۲ (۱۹۹۳ میلادی) به‌روزرسانی شد و شامل برخی مفاد خاص بود، به تصویب رسانده‌اند. یکی از این اصلاحات، امکان اعمال قانون برای افرادی را فراهم کرد که حداقل پنج سال مفقود شده‌اند و در صورتی که جسد آن‌ها پیدا نشود، فرض بر فوت آن‌ها می‌شود.

کسی که بدون وصیت‌نامه فوت کند، به اصطلاح «بدون وصیت» (intestate) شناخته می‌شود. وقتی فردی بدون وصیت فوت می‌کند، دادگاه رسیدگی به اموال (probate court) مسئول تصمیم‌گیری درباره نحوه اداره اموال است. قانون مرگ همزمان یکنواخت با روشن کردن مسائل مربوط به ارث‌بری در مواردی که دو یا چند نفر بدون وصیت‌نامه فوت می‌کنند، به وراث کمک می‌کند تا از این مرحله عبور کنند.

این قانون به این صورت عمل می‌کند: فرض کنید یک زوج در سانحه سقوط هواپیما درگیر شوند. اگر یکی از آن‌ها در محل حادثه فوت کند و دیگری یک روز بعد جان خود را از دست بدهد، قانون مرگ همزمان یکنواخت اعمال می‌شود. در این حالت، دارایی‌های دو نفر ترکیب شده و به‌طور مساوی بین خویشاوندان هر دو فرد توزیع می‌شود، به‌جای اینکه ابتدا تمام دارایی‌ها به اموال همسر منتقل شده و سپس به خویشاوندان او اختصاص یابد.

بدون این قانون، نیاز به دو فرآیند رسیدگی به اموال برای انتقال دارایی‌ها قبل از توزیع آن‌ها وجود داشت. فرآیند رسیدگی به اموال، روش عمومی برای اداره وصیت‌نامه فرد فوت‌شده یا اموال فردی است که بدون وصیت‌نامه فوت کرده است. هزینه‌های این فرآیند می‌تواند بالا باشد و ارزش ارث را در مواردی که اموال دو همسر درگیر است، کاهش دهد. قانون مرگ همزمان یکنواخت به کاهش هزینه‌های اداری مرتبط با این فرآیند کمک می‌کند.

ملاحظات ویژه

ممکن است وصیت‌نامه یک فرد شامل عباراتی باشد که کاربرد قانون مرگ همزمان یکنواخت را تغییر دهد یا آن را حذف کند. بنابراین، بندهایی مانند الزام دوره بقای ۱۲۰ ساعته ممکن است تحت شرایط مختلف نادیده گرفته شود. اگر وصیت‌نامه، سند مالکیت، امانت، بیمه‌نامه یا سایر اسناد حاکم شامل عباراتی باشند که به‌طور صریح به مرگ‌های همزمان یا مرگ در یک حادثه مشترک اشاره کنند، مفاد آن سند اجرا می‌شود. به‌عنوان مثال، وصیت‌نامه یک فرد ممکن است به‌طور خاص نحوه توزیع دارایی‌های خاص در صورت مرگ همزمان با همسر یا در صورتی که مرگ آن‌ها در یک بازه زمانی مشخص رخ دهد را تعیین کند.

نکته مهم

دوره انتظار ۱۲۰ ساعته ممکن است در صورتی که اسناد حاکم به مرگ‌های همزمان اشاره کنند یا اگر اجرای آن اثرات نامطلوبی داشته باشد، نادیده گرفته شود.

دوره بقای ۱۲۰ ساعته که توسط این قانون تعیین شده است، همچنین ممکن است در صورتی که اجرای آن اثرات نامطلوبی داشته باشد، نادیده گرفته شود. این شامل مواردی است که منجر به ناکامی ناخواسته یا تکرار یک تخصیص می‌شود. با این حال، بقای فرد باید همچنان با شواهد واضح و متقاعدکننده اثبات شود.

قانون مرگ همزمان یکنواخت در مقابل قانون یکنواخت رسیدگی به اموال

در حالی که ۲۱ ایالت و ناحیه کلمبیا قانون مرگ همزمان یکنواخت را به‌عنوان قانون پذیرفته‌اند، برخی دیگر تمام یا بخشی از قانون یکنواخت رسیدگی به اموال (Uniform Probate Code) را به‌عنوان قانون اجرا کرده‌اند. این قانون، ارث‌بری و اموال افراد فوت‌شده را با ارائه یکنواختی به فرآیند رسیدگی به اموال تنظیم می‌کند. این قانون برای اولین بار در سال ۱۳۴۸ (۱۹۶۹ میلادی) تدوین شد. این قانون از چندین ماده تشکیل شده است که موضوعاتی مانند فوت افراد بدون وصیت‌نامه، رسیدگی به وصیت‌نامه‌ها، نحوه اداره اموال، انتقال دارایی‌های غیرمرتبط با فرآیند رسیدگی به اموال و سایر موضوعات مرتبط را پوشش می‌دهد.