گزارش تحقیقاتی سندی است که توسط یک تحلیلگر یا استراتژیست که بخشی از تیم تحقیقاتی سرمایه‌گذاری در یک کارگزاری بورس یا بانک سرمایه‌گذاری است، تهیه می‌شود. گزارش تحقیقاتی ممکن است بر یک سهام خاص یا بخش صنعتی، ارز، کالا یا ابزار با درآمد ثابت، یا بر یک منطقه جغرافیایی یا کشور تمرکز داشته باشد. گزارش‌های تحقیقاتی معمولاً، اما نه همیشه، دارای توصیه‌های عملی مانند ایده‌های سرمایه‌گذاری هستند که سرمایه‌گذاران می‌توانند بر اساس آن‌ها اقدام کنند.
درک گزارش‌های تحقیقاتی
گزارش‌های تحقیقاتی توسط منابع مختلفی از جمله شرکت‌های تحقیقاتی بازار تا بخش‌های داخلی در سازمان‌های بزرگ تولید می‌شوند. هنگامی که این اصطلاح در صنعت سرمایه‌گذاری به کار می‌رود، معمولاً به تحقیقات سمت فروش اشاره دارد، یعنی تحقیقات سرمایه‌گذاری که توسط خانه‌های کارگزاری تولید می‌شود.
این نوع تحقیقات به مشتریان نهادی و خرده‌فروشی کارگزاری که آن را تولید کرده است، توزیع می‌شود. تحقیقاتی که توسط سمت خرید، شامل صندوق‌های بازنشستگی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و مدیران پرتفوی انجام می‌شود، معمولاً فقط برای استفاده داخلی است و به طرف‌های خارجی توزیع نمی‌شود.
گزارش‌های تحقیقاتی تحلیلگران مالی
تحلیلگران مالی ممکن است گزارش‌های تحقیقاتی را به منظور حمایت از یک توصیه خاص تولید کنند، مانند اینکه آیا باید یک اوراق بهادار خاص را خرید یا فروخت یا اینکه آیا مشتری باید یک محصول مالی خاص را در نظر بگیرد. به عنوان مثال، یک تحلیلگر ممکن است گزارشی در مورد پیشنهاد جدیدی که توسط یک شرکت ارائه شده است، تهیه کند. این گزارش می‌تواند شامل معیارهای مرتبط با خود شرکت، مانند تعداد سال‌هایی که در حال فعالیت بوده و نام‌های ذینفعان کلیدی، همراه با آمارهایی در مورد وضعیت کنونی بازار که شرکت در آن فعالیت می‌کند، باشد. اطلاعاتی در مورد سودآوری کلی و هدف استفاده از وجوه نیز می‌تواند شامل شود.
تأثیر گزارش تحقیقاتی
طرفداران فرضیه بازار کارا (EMH) ممکن است ادعا کنند که ارزش گزارش‌های تحقیقاتی تحلیلگران حرفه‌ای مشکوک است و سرمایه‌گذاران احتمالاً بیش از حد به نتایج این تحلیلگران اعتماد می‌کنند. اگرچه نتیجه‌گیری قطعی در مورد این موضوع دشوار است زیرا مقایسه‌ها دقیق نیستند، برخی مقالات تحقیقاتی وجود دارند که ادعا می‌کنند شواهد تجربی از ارزش این گزارش‌ها حمایت می‌کند.
یکی از این مقالات، بازار سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر هند و تحلیلگرانی که آن‌ها را پوشش می‌دهند، بررسی کرده است. این مقاله در نسخه مارس 2014 مجله بین‌المللی تحقیقات کسب‌وکار و مدیریت منتشر شد. نویسندگان آن نتیجه گرفتند که توصیه‌های تحلیلگران تأثیر دارند و حداقل در تصمیم‌گیری‌های کوتاه‌مدت برای سرمایه‌گذاران مفید هستند.
تضاد منافع
در حالی که برخی تحلیلگران به طور عملی مستقل هستند، دیگران ممکن است به طور مستقیم یا غیرمستقیم با شرکت‌هایی که برای آن‌ها گزارش تهیه می‌کنند، وابسته باشند. تحلیلگران مستقل معمولاً تحقیقات مستقلی را برای تعیین توصیه مناسب انجام می‌دهند و ممکن است نگرانی محدودی در مورد نتیجه داشته باشند.
تحلیلگران وابسته ممکن است احساس کنند که بهترین خدمت را با اطمینان از اینکه گزارش‌های تحقیقاتی مشتریان را در نوری مثبت نشان می‌دهند، ارائه می‌دهند. علاوه بر این، اگر یک تحلیلگر همچنین سرمایه‌گذار در شرکتی باشد که گزارش بر اساس آن تهیه شده است، ممکن است انگیزه شخصی برای اجتناب از موضوعاتی داشته باشد که ممکن است منجر به کاهش ارزش اوراق بهاداری شود که در آن سرمایه‌گذاری کرده است.
نظرات کاربران