عرضه اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر چیست؟
عرضه اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر (VC-backed IPO) به عرضه عمومی اولیه شرکتی اشاره دارد که پیشتر توسط سرمایهگذاران خصوصی تأمین مالی شده است. این عرضهها بهعنوان برنامهای استراتژیک توسط سرمایهگذاران خطرپذیر برای بازپسگیری سرمایهگذاریهایشان در شرکت استفاده میشوند. سرمایهگذاران معمولاً منتظر زمان مناسب برای انجام این نوع عرضه اولیه میمانند تا بازده سرمایهگذاری (ROI) خود را به حداکثر برسانند.
نکات کلیدی
- عرضه اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر، عرضه عمومی اولیه شرکتی است که قبلاً توسط سرمایهگذاران خصوصی تأمین مالی شده است.
- سرمایهگذاران خطرپذیر از این عرضهها برای بازپسگیری سرمایهگذاریهایشان در شرکت استفاده میکنند.
- سرمایهگذاران برای کسب بهترین بازده ممکن، منتظر زمان بهینه برای انجام عرضه اولیه میمانند.
- در زمانهای اقتصادی ضعیف، به دلیل اعتماد پایین سرمایهگذاران، تعداد عرضههای اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر کاهش مییابد.
شناخت عرضههای اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر
سرمایه خطرپذیر نوعی سرمایهگذاری خصوصی است که توسط سرمایهگذاران و شرکتها به کسبوکارهایی با پتانسیل رشد بالا یا شرکتهایی که رشد قابلتوجهی نشان دادهاند، ارائه میشود. شرکتها یا صندوقهای سرمایه خطرپذیر در ازای دریافت سهم مالکیت، در شرکتهای نوپا سرمایهگذاری میکنند و ریسکهای مرتبط را میپذیرند، به امید اینکه برخی از استارتاپهایی که حمایت میکنند موفق شوند.
سرمایهگذاری معمول سرمایه خطرپذیر پس از دور اولیه تأمین مالی (دور بذری) انجام میشود. اولین دور سرمایهگذاری نهادی برای تأمین رشد، دور سری A نامیده میشود. سرمایهگذاران خطرپذیر سرمایه بذری ارائه میدهند تا از طریق استراتژی خروج مانند عرضه اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر، بازده خود را به حداکثر برسانند. از آنجا که آنها بخش عمدهای از تأمین مالی اولیه شرکتهای جدید را فراهم میکنند، دارای حقوق و مسئولیتهایی از جمله نحوه و زمان عرضه عمومی شرکت هستند.
سرمایهگذاران خطرپذیر به دنبال زمان بهینه برای انجام عرضه اولیه هستند تا بتوانند موقعیت خود در شرکت را با بهترین بازده ممکن ترک کنند. جایگزین عرضه اولیه برای یک شرکت با حمایت سرمایه خطرپذیر، خریداری شدن توسط شرکت دیگر است که بهعنوان فروش تجاری شناخته میشود. هر دو گزینه بهعنوان استراتژیهای خروج شناخته میشوند، زیرا به سرمایهگذاران خطرپذیر و کارآفرینان امکان میدهند پول خود را از سرمایهگذاری خارج کنند.
نکته مهم
جایگزین عرضه اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر، خرید شرکت است.
منابع متعدد بهطور منظم درباره عرضههای اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر و حجم ادغامها و خریدها (M&A) گزارش میدهند. در زمانهای اقتصادی ضعیف، به دلیل اعتماد پایین سرمایهگذاران، تعداد عرضههای اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر کاهش مییابد. به دنبال بحران مالی، سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ (۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ خورشیدی) تعداد بسیار کمی از این عرضهها را شاهد بودند.
ملاحظات ویژه
سرمایه خطرپذیر، مانند سرمایهگذاری فرشتهای و گزینههای تأمین مالی جمعی، گزینهای جذاب برای شرکتهای جدید است. این امر بهویژه برای شرکتهایی که سابقه عملیاتی محدودی دارند و برای جمعآوری سرمایه در بازارهای عمومی بیش از حد کوچک هستند، صادق است. شرکتهایی که در این دسته قرار میگیرند ممکن است هنوز در مرحلهای نباشند که بتوانند وام بانکی دریافت کنند یا عرضه بدهی را تکمیل کنند.
جذب سرمایه خطرپذیر بسیار متفاوت از جمعآوری بدهی یا وام است. در حالی که وامدهندگان حق قانونی برای دریافت سود و بازپرداخت اصل سرمایه بدون توجه به موفقیت یا شکست کسبوکار دارند، سرمایه خطرپذیر که در ازای سهم مالکیت در کسبوکار سرمایهگذاری میشود، هیچ حفاظت قانونی ندارد و ماهیتی سفتهبازانه دارد. بازده سرمایهگذاری یک سرمایهگذار خطرپذیر کاملاً به رشد و سودآوری کسبوکار بستگی دارد. این یعنی سرمایهگذار خطرپذیر ریسک ضرر را همراه با انتظار بازده سرمایهگذاری متحمل میشود.
مثال عرضه اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر
تسلا و اوپن تیبل هر دو از طریق عرضههای اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر عمومی شدند. مثال برجسته دیگر، اوبر (UBER) است. این شرکت اشتراکگذاری خودرو در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸ خورشیدی) تأسیس شد و نزدیک به ۲۰ میلیارد دلار از سرمایهگذاران خطرپذیر، از جمله مورگان استنلی، سافتبانک و جیاسکوئرد، جمعآوری کرد. آخرین دور تأمین مالی شرکت در سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷ خورشیدی) با جمعآوری ۵۰۰ میلیون دلار انجام شد. اوبر در ماه مه ۲۰۱۹ (اردیبهشت ۱۳۹۸) از طریق عرضه اولیه با حمایت سرمایه خطرپذیر عمومی شد. سهام با قیمت ۴۵ دلار برای هر سهم عرضه شد و شرکت حدود ۸ میلیارد دلار جمعآوری کرد.















نظرات کاربران