شاخص کمک‌خواست (HWI) کنفرانس برد، معیاری است که نشان می‌دهد کارفرمایان با چه کارایی مشاغل را با نیروی کار موجود (بیکاران) تطبیق می‌دهند و یک معیار مهم برای اقتصاد است. کنفرانس برد، به دنبال راهی برای تقویت مجموعه آمارهای اشتغال، شاخص تبلیغات کمک‌خواست را در سال ۱۹۵۱ ایجاد کرد. بارزترین مشارکت HWI، اندازه‌گیری تغییرات در تقاضای اشتغال است که در صفحات آگهی‌های طبقه‌بندی‌شده روزنامه‌ها منعکس می‌شود و به عنوان یک شاخص پیشرو برای بیکاری در نظر گرفته می‌شود. مشارکت معنادارتر این شاخص، اندازه‌گیری غیرمستقیم شکاف در بازار کار است - یعنی اینکه چه تعداد شغل پر نشده باقی می‌مانند یا فرآیند تطبیق شغل تا چه حد کارآمد است.
درک شاخص کمک‌خواست (HWI)
هنگامی که شاخص کمک‌خواست (HWI) در حال افزایش است، به این معناست که تعداد نسبتاً زیادی از موقعیت‌های شغلی نیاز به پر شدن دارند. این می‌تواند به عنوان کمبود نیروی کار تفسیر شود. از آنجا که کارفرمایان ممکن است برای جذب کارگران مجبور به افزایش دستمزدها شوند، تورم دستمزد ممکن است رخ دهد که می‌تواند تأثیر منفی بر بازارهای اوراق قرضه و سهام داشته باشد.
این شاخص که ابتدا در سال ۱۹۵۱ ایجاد شد، تعداد خطوط آگهی‌های طبقه‌بندی‌شده کمک‌خواست را از ۵۱ روزنامه برجسته، هر یک از یک منطقه آماری شهری مختلف در سراسر ایالات متحده، جمع‌آوری می‌کرد. HWI در سال ۱۹۸۷ به گونه‌ای بازسازی شد که برابر با ۱۰۰ باشد و به‌صورت ماهانه در یک اطلاعیه مطبوعاتی عمومی منتشر می‌شود. کنفرانس برد یک عدد ملی برای HWI منتشر می‌کند، همراه با اعداد منطقه‌ای که نمایانگر نه بخش از کشور هستند و یک عدد درصدی که نشان‌دهنده نسبت بازار کار با حجم آگهی‌های کمک‌خواست در حال افزایش است. گزارش کنونی HWI را می‌توان در وب‌سایت کنفرانس برد یافت.
کنفرانس برد از یک هیئت رئیسه و امانت‌داران و اعضای رأی‌دهنده تشکیل شده است. اخیراً، این موقعیت‌ها توسط مدیران ارشد رتبه‌بالا از شرکت‌هایی از جمله دویچه بانک، BBVA، دیر اند کمپانی، جانسون اند جانسون، مونسانتو، مسترکارت، جنرال الکتریک، نوارتیس و بیمه استیت فارم پر شده‌اند.
نظرات کاربران