هزینه تاریخی چیست؟

هزینه تاریخی یک معیار ارزش است که در حسابداری استفاده می‌شود. ارزش یک دارایی در ترازنامه با هزینه اولیه آن هنگام خرید توسط شرکت ثبت می‌شود. روش هزینه تاریخی برای دارایی‌های ثابت در ایالات متحده تحت اصول حسابداری پذیرفته‌شده عمومی (GAAP) استفاده می‌شود.

نکات کلیدی

• بیشتر دارایی‌های بلندمدت در ترازنامه شرکت با هزینه تاریخی خود ثبت می‌شوند.
• هزینه تاریخی یکی از اصول اساسی حسابداری است که تحت اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP) تدوین شده است.
• هزینه تاریخی با حسابداری محافظه‌کارانه همخوانی دارد زیرا از اغراق در ارزش دارایی جلوگیری می‌کند.
• دارایی‌های بسیار نقدشونده می‌توانند با ارزش بازار منصفانه ثبت شوند و دارایی‌های آسیب‌دیده ممکن است به ارزش بازار منصفانه کاهش یابند.

درک هزینه‌های تاریخی

اصل هزینه تاریخی یک اصل اساسی حسابداری تحت GAAP ایالات متحده است. بیشتر دارایی‌ها باید در ترازنامه با هزینه تاریخی خود ثبت شوند حتی اگر ارزش آن‌ها به طور قابل‌توجهی در طول زمان افزایش یافته باشد.

تمام دارایی‌ها با هزینه تاریخی نگهداری نمی‌شوند. اوراق بهادار قابل معامله در ترازنامه با ارزش بازار منصفانه ثبت می‌شوند و دارایی‌های نامشهود آسیب‌دیده از هزینه تاریخی به ارزش بازار منصفانه کاهش می‌یابند.

ارزش‌گذاری دارایی‌ها با هزینه تاریخی از اغراق در ارزش دارایی جلوگیری می‌کند، به‌ویژه زمانی که افزایش ارزش دارایی ممکن است نتیجه شرایط نوسانی بازار باشد. برای مثال، اگر دفتر مرکزی اصلی یک شرکت، شامل زمین و ساختمان، در سال ۱۹۲۵ با قیمت ۱۰۰,۰۰۰ دلار خریداری شده باشد و ارزش بازار فعلی مورد انتظار آن ۲۰ میلیون دلار باشد، دارایی همچنان با ۱۰۰,۰۰۰ دلار در ترازنامه ثبت می‌شود.

استهلاک دارایی

استهلاک دارایی باید ثبت شود تا فرسودگی و استفاده طولانی‌مدت دارایی‌ها مطابق با حسابداری محافظه‌کارانه لحاظ شود. دارایی‌های ثابت مانند ساختمان‌ها و ماشین‌آلات به طور منظم طی عمر مفید دارایی استهلاک می‌شوند. استهلاک سالانه به مرور زمان انباشته شده و در زیر هزینه تاریخی دارایی در ترازنامه ثبت می‌شود.

مهم:

کسر استهلاک انباشته از هزینه تاریخی منجر به کاهش ارزش خالص دارایی می‌شود و اطمینان می‌دهد که ارزش واقعی دارایی اغراق نمی‌شود.

کاهش ارزش دارایی در مقابل هزینه تاریخی

کاهش ارزش ممکن است برای برخی دارایی‌ها، از جمله دارایی‌های نامشهود مانند سرقفلی، رخ دهد و مستقل از استهلاک ناشی از فرسودگی فیزیکی طولانی‌مدت باشد. ارزش بازار یک دارایی در صورت کاهش ارزش دارایی زیر مبلغ ثبت‌شده اولیه در ترازنامه می‌رود. هزینه کاهش ارزش دارایی یک هزینه معمول بازسازی است، زیرا شرکت‌ها ارزش برخی دارایی‌ها را دوباره ارزیابی کرده و تغییرات کسب‌وکاری ایجاد می‌کنند.

سرقفلی باید حداقل سالیانه برای هرگونه کاهش ارزش بررسی و آزمون شود. دارایی زمانی کاهش‌یافته در نظر گرفته می‌شود که کمتر از ارزش دفتری ثبت‌شده باشد. اگر ارزش دارایی افزایش یافته باشد، تغییری در هزینه تاریخی ایجاد نمی‌شود. کاهش ارزش دارایی بر اساس شرایط فعلی بازار، یک روش حسابداری محافظه‌کارانه‌تر از نگه داشتن هزینه تاریخی است.

نکته مهم:

کاهش ارزش مستقیماً سود شرکت را زمانی که یک دارایی به دلیل کاهش ارزش دارایی از ترازنامه خارج می‌شود، کاهش می‌دهد.

ارزش بازاری در مقابل هزینه تاریخی

روش ارزش بازاری به‌عنوان حسابداری ارزش منصفانه شناخته می‌شود. برخی دارایی‌ها با ارزش بازار خود ثبت می‌شوند. ارزش یک دارایی در ترازنامه ممکن است با حرکت بازار افزایش یا کاهش یابد. انحراف حسابداری ارزش بازاری از اصل هزینه تاریخی برای گزارش دارایی‌های آماده فروش مفید است.

ارزش بازار دارایی می‌تواند برای پیش‌بینی جریان نقدی آینده از فروش احتمالی استفاده شود. یک نمونه معمول از دارایی‌های ارزش بازاری، اوراق بهادار قابل معامله برای اهداف معاملاتی است. اوراق بهادار به بالا یا پایین علامت‌گذاری می‌شوند تا ارزش واقعی آن‌ها تحت شرایط بازار نشان داده شود. این امر نمایانگر دقیق‌تری از آنچه شرکت در صورت فروش فوری دارایی‌ها دریافت می‌کند، فراهم می‌کند و برای دارایی‌های بسیار نقدشونده مفید است.

هزینه تاریخی چیست؟

هزینه تاریخی قیمتی است که برای یک دارایی هنگام خرید آن پرداخت شده است. هزینه تاریخی یک پایه اساسی در حسابداری است زیرا اغلب در گزارش دارایی‌های ثابت استفاده می‌شود. همچنین برای تعیین پایه سود و زیان بالقوه در زمان فروش دارایی‌های ثابت استفاده می‌شود.

تفاوت بین هزینه تاریخی و ارزش بازار منصفانه چیست؟

هزینه تاریخی ارزش نقدی یا معادل نقدی دارایی در زمان خرید است. ارزش بازار منصفانه ارزش فعلی همان دارایی است. برای مثال، اگر فردی ۱۰ سال پیش یک هکتار زمین به قیمت ۱۰,۰۰۰ دلار خریداری کرده باشد و اکنون ارزش آن زمین ۲۰,۰۰۰ دلار باشد، هزینه تاریخی ۱۰,۰۰۰ دلار و ارزش بازار منصفانه ۲۰,۰۰۰ دلار است.

استفاده هزینه‌های تاریخی در حسابداری

GAAP ایجاب می‌کند که برخی دارایی‌ها با استفاده از روش هزینه تاریخی حساب شوند. دارایی‌های ثابت با هزینه خرید آن‌ها ثبت می‌شوند. موجودی‌ها نیز معمولاً با هزینه تاریخی ثبت می‌شوند اگرچه ممکن است با مقدار کمتر از هزینه یا ارزش بازار ثبت شوند.

نحوه محاسبه هزینه تاریخی

هزینه تاریخی اغلب به‌عنوان هزینه نقدی یا معادل نقدی در زمان خرید محاسبه می‌شود. این شامل قیمت خرید و هر هزینه اضافی است که برای آماده‌سازی دارایی و استفاده از آن متحمل شده‌اند.

اصل محافظه‌کاری چیست؟

اصل محافظه‌کاری می‌گوید که برآوردها، عدم قطعیت‌ها و نگهداری سوابق مالی باید به گونه‌ای انجام شود که به‌طور عمدی سلامت مالی سازمان اغراق‌آمیز گزارش نشود. هزینه تاریخی یکی از روش‌های رعایت اصل محافظه‌کاری است زیرا شرکت‌ها باید برخی دارایی‌ها را با هزینه گزارش دهند و بنابراین توانایی اغراق در ارزش دارایی کاهش می‌یابد.

جمع‌بندی

هزینه تاریخی ارزش یک دارایی را برای مقاصد حسابداری اندازه‌گیری می‌کند، اما همه دارایی‌ها به این روش نگهداری نمی‌شوند. اوراق بهادار قابل معامله و دارایی‌های نامشهود آسیب‌دیده با ارزش بازار منصفانه ثبت می‌شوند.

هزینه تاریخی از اغراق در ارزش دارایی در مواردی که افزایش ارزش به دلیل نوسانات بازار است جلوگیری می‌کند. این یکی از اصول اساسی حسابداری است که در ایالات متحده تحت اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP) استفاده می‌شود.