صندوق پوشش ریسک یک سرمایه‌گذاری فعالانه مدیریت‌شده است که پول سرمایه‌گذاران معتبر را جمع‌آوری می‌کند و با استفاده از استراتژی‌های پیچیده و ریسک قابل توجه به دنبال بازده بالا است.
صندوق پوشش ریسک یک صندوق سرمایه‌گذاری خصوصی است که به طور فعال مدیریت می‌شود و پول آن توسط مدیران حرفه‌ای صندوق جمع‌آوری و مدیریت می‌شود. این مدیران از طیف گسترده‌ای از استراتژی‌ها، از جمله اهرم و معامله دارایی‌های غیرسنتی، برای کسب بازده سرمایه‌گذاری بالاتر از میانگین استفاده می‌کنند. سرمایه‌گذاری در صندوق‌های پوشش ریسک اغلب یک انتخاب سرمایه‌گذاری جایگزین پرریسک تلقی می‌شود و معمولاً نیازمند حداقل سرمایه‌گذاری بالا یا دارایی خالص بالا است. صندوق‌های پوشش ریسک معمولاً سرمایه‌گذاران ثروتمند را هدف قرار می‌دهند.
نکات کلیدی
- صندوق‌های پوشش ریسک صندوق‌های مدیریت‌شده‌ای هستند که بر سرمایه‌گذاری‌های جایگزین تمرکز دارند و معمولاً از استراتژی‌های سرمایه‌گذاری پرریسک استفاده می‌کنند.
- سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک عموماً برای سرمایه‌گذاران معتبر با حداقل سرمایه‌گذاری یا دارایی خالص بالا باز است.
- صندوق‌های پوشش ریسک کارمزدهای بالاتری نسبت به صندوق‌های سرمایه‌گذاری سنتی دریافت می‌کنند.
- استراتژی‌های صندوق پوشش ریسک به مدیر صندوق بستگی دارد و به اهداف سرمایه‌گذاری در سهام، درآمد ثابت و رویدادمحور مرتبط است.
- سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک معمولاً برای یک سال قفل می‌شود قبل از اینکه سهام بتوانند فروخته شوند.
صندوق‌های پوشش ریسک چگونه کار می‌کنند
صندوق‌های پوشش ریسک پول را جمع‌آوری می‌کنند که برای کسب بازده بالاتر از میانگین بازار مدیریت می‌شود. مدیر صندوق اغلب موقعیت‌های صندوق را پوشش می‌دهد تا آن‌ها را از ریسک بازار محافظت کند. این کار با سرمایه‌گذاری بخشی از دارایی‌ها در اوراق بهاداری انجام می‌شود که قیمت‌هایشان در جهت مخالف دارایی‌های اصلی صندوق حرکت می‌کنند. بنابراین، اگر قیمت دارایی‌های اصلی کاهش یابد، قیمت اوراق بهادار باید افزایش یابد. در نتیجه، پوشش می‌تواند هر گونه زیان در دارایی‌های اصلی را جبران کند. به عنوان مثال، صندوقی که بر یک بخش چرخه‌ای مانند سفر تمرکز دارد، ممکن است بخشی از دارایی‌های خود را در یک بخش غیرچرخه‌ای مانند انرژی سرمایه‌گذاری کند، با هدف استفاده از بازده‌های مثبت سهام غیرچرخه‌ای برای جبران هر گونه زیان در سهام چرخه‌ای. صندوق‌های پوشش ریسک از استراتژی‌های پرریسک، اهرم و اوراق مشتقه مانند اختیار معامله و قراردادهای آتی استفاده می‌کنند. بنابراین، سرمایه‌گذار صندوق پوشش ریسک معمولاً به عنوان سرمایه‌گذار معتبر در نظر گرفته می‌شود. این به این معناست که آن‌ها حداقل سطح درآمد یا دارایی مورد نیاز را دارند. سرمایه‌گذاران معتبر معمولاً سرمایه‌گذاران نهادی مانند صندوق‌های بازنشستگی، شرکت‌های بیمه و افراد ثروتمند هستند. سرمایه‌گذاری‌ها در صندوق‌های پوشش ریسک به عنوان غیرنقدشونده در نظر گرفته می‌شوند، زیرا صندوق‌ها اغلب از سرمایه‌گذاران می‌خواهند که پول خود را حداقل برای یک سال قفل کنند—زمانی که به عنوان دوره قفل شناخته می‌شود. برداشت‌ها ممکن است تنها در فواصل زمانی خاصی مانند سه‌ماهه یا دوسالانه انجام شود.
انواع صندوق‌های پوشش ریسک
چهار نوع رایج صندوق‌های پوشش ریسک عبارتند از:
- صندوق‌های ماکرو جهانی: این‌ها صندوق‌های مدیریت‌شده‌ای هستند که تلاش می‌کنند از نوسانات گسترده بازار ناشی از رویدادهای سیاسی یا اقتصادی سود ببرند.
- صندوق‌های پوشش سهام: این‌ها ممکن است جهانی یا مختص یک کشور باشند، در سهام سودآور سرمایه‌گذاری می‌کنند در حالی که با فروش استقراضی سهام بیش‌ارزش‌گذاری‌شده یا شاخص‌های سهام، در برابر افت بازارهای سهام پوشش می‌دهند.
- صندوق‌های ارزش نسبی: این صندوق‌ها به دنبال بهره‌برداری از تفاوت‌های موقتی در قیمت‌های اوراق بهادار مرتبط هستند و از ناکارآمدی‌های قیمت یا اسپرد استفاده می‌کنند.
- صندوق‌های فعال: این‌ها در کسب‌وکارها سرمایه‌گذاری می‌کنند و اقداماتی انجام می‌دهند که قیمت سهام را افزایش می‌دهد، مانند درخواست از شرکت‌ها برای کاهش هزینه‌ها، بازسازی دارایی‌ها یا تغییر هیئت مدیره.
واقعیت مهم: جذابیت بسیاری از صندوق‌های پوشش ریسک به شهرت مدیران آن‌ها بستگی دارد که در دنیای بسته سرمایه‌گذاری صندوق‌های پوشش ریسک برجسته هستند.
استراتژی‌های رایج صندوق‌های پوشش ریسک
استراتژی‌های صندوق پوشش ریسک طیف گسترده‌ای از تحمل ریسک و فلسفه‌های سرمایه‌گذاری را در بر می‌گیرند. آن‌ها شامل مجموعه بزرگی از سرمایه‌گذاری‌ها، از جمله اوراق بدهی و سهام، کالاها، ارزها، مشتقات و املاک و مستغلات هستند. استراتژی‌های رایج صندوق پوشش ریسک بر اساس سبک سرمایه‌گذاری مدیر صندوق طبقه‌بندی می‌شوند و شامل اهداف سرمایه‌گذاری در سهام، درآمد ثابت و رویدادمحور هستند.
- استراتژی صندوق پوشش ریسک بلند/کوتاه یک گسترش از معامله جفتی است، که در آن سرمایه‌گذاران در دو شرکت رقیب در یک صنعت بر اساس ارزش‌گذاری نسبی آن‌ها، موقعیت بلند و کوتاه می‌گیرند.
- استراتژی صندوق پوشش ریسک درآمد ثابت به سرمایه‌گذاران بازده‌های ثابت با نوسانات ماهانه کم ارائه می‌دهد و به دنبال حفظ سرمایه است؛ این استراتژی در اوراق بهادار درآمد ثابت موقعیت‌های بلند و کوتاه می‌گیرد.
- استراتژی صندوق پوشش ریسک رویدادمحور از قیمت‌گذاری نادرست موقتی سهام که ناشی از رویدادهای شرکتی مانند بازسازی‌ها، ادغام‌ها و اکتساب‌ها، ورشکستگی یا تصاحب‌ها است، بهره می‌برد.
نمونه‌هایی از صندوق‌های پوشش ریسک
برجسته‌ترین صندوق‌های پوشش ریسک، بر اساس دارایی‌های تحت مدیریت (AUM)، عبارتند از:
- بریج‌واتر اسوسیتس: در سال 1975 در نیویورک تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در وستپورت، کنتیکت قرار دارد، با حدود 124.32 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت.
- رنسانس تکنالوجیز: در سال 1982 تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در ایست ستاکیت، نیویورک قرار دارد، با استراتژی‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر ریاضیات و آمار و حدود 106.03 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت.
- ای‌کیو‌آر کپیتال منیجمنت: در سال 1998 تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در گرینویچ، کنتیکت قرار دارد، با استراتژی‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر تحقیقات کمی کاربردی و بیش از 94.52 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت.
جبران خسارت صندوق‌های پوشش ریسک
سرمایه‌گذار استرالیایی آلفرد وینسلو جونز به عنوان اولین کسی که در سال 1949 از طریق شرکت خود، A.W. Jones & Co، صندوق پوشش ریسک را راه‌اندازی کرد، شناخته می‌شود. با جمع‌آوری 100,000 دلار، او صندوقی طراحی کرد که با فروش استقراضی، که اکنون به عنوان مدل سهام بلند/کوتاه شناخته می‌شود، ریسک سرمایه‌گذاری بلندمدت در سهام را به حداقل می‌رساند. در سال 1952، جونز صندوق خود را به یک مشارکت محدود تبدیل کرد، کارمزد انگیزشی 20٪ را به عنوان جبران خسارت برای شریک مدیریت اضافه کرد و اولین مدیر مالی شد که فروش استقراضی، استفاده از اهرم و سیستم جبران خسارت مبتنی بر عملکرد را ترکیب کرد. امروزه، صندوق‌های پوشش ریسک از سیستم کارمزد استاندارد "2 و 20" استفاده می‌کنند، که به کارمزد مدیریت 2٪ و کارمزد عملکرد 20٪ اشاره دارد:
- کارمزد مدیریت بر اساس ارزش خالص دارایی هر سرمایه‌گذار محاسبه می‌شود، بنابراین سرمایه‌گذاری 1 میلیون دلاری، کارمزد مدیریتی 20,000 دلاری در آن سال برای پوشش عملیات صندوق و جبران خسارت مدیر صندوق ایجاد می‌کند.
- کارمزد عملکرد معمولاً 20٪ از سود است. اگر سرمایه‌گذاری 1 میلیون دلاری در یک سال به 1.2 میلیون دلار افزایش یابد، 40,000 دلار کارمزدی است که به صندوق بدهکار است.
صندوق‌های پوشش ریسک در مقابل صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک صندوق‌های پوشش ریسک
صندوق پوشش ریسک می‌تواند در زمین، املاک، سهام، مشتقات و ارزها سرمایه‌گذاری کند. معمولاً فقط برای سرمایه‌گذاران معتبر یا افرادی با درآمد سالانه بیش از 200,000 دلار یا دارایی خالص بیش از 1 میلیون دلار باز است. این سرمایه‌گذاران به عنوان افرادی مناسب برای مدیریت ریسک‌های احتمالی که صندوق‌های پوشش ریسک مجاز به پذیرش آن‌ها هستند، تلقی می‌شوند. صندوق‌های پوشش ریسک همچنین به اندازه صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) به شدت تنظیم نمی‌شوند. صندوق‌های پوشش ریسک معمولاً فرصت‌های بازخرید سهام را محدود می‌کنند و اغلب دوره قفل یک‌ساله‌ای را قبل از نقد کردن سهام اعمال می‌کنند. آن‌ها معمولاً از ساختار کارمزد 2٪ مدیریت و 20٪ عملکرد استفاده می‌کنند.
صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک
صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک از سهام یا اوراق قرضه به عنوان ابزارهای خود برای استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت استفاده می‌کنند. آن‌ها راهی عملی و مقرون‌به‌صرفه برای ساخت پرتفوی متنوعی از سهام، اوراق قرضه یا سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت هستند. این صندوق‌ها برای عموم مردم و سرمایه‌گذار متوسط در دسترس هستند. برخلاف صندوق‌های پوشش ریسک، سرمایه‌گذاران صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک می‌توانند سهام خود را در هر زمان بفروشند. میانگین نسبت هزینه برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک سهام در سال 2024، 0.40٪ بود.
| صندوق‌های پوشش ریسک | صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک | |
|---|---|---|
| سرمایه‌گذاری‌ها | متنوع، شامل زمین، املاک، سهام، مشتقات و ارزها و غیره | متنوع، شامل سهام، اوراق قرضه، شاخص‌ها، کالاها و ارزها و غیره |
| پروفایل سرمایه‌گذار | سرمایه‌گذاران معتبر | باز برای همه |
| ریسک | پرریسک | کم‌ریسک |
| دوره نگهداری | معمولاً یک سال | می‌توان در هر زمان فروخت |
| ساختار کارمزد | 2٪ (مدیریت) و 20٪ (عملکرد) | نسبت هزینه بر اساس صندوق |
نکته: برای اطلاعات بیشتر در مورد 10 قانون سرمایه‌گذاری اینوستوپدیا، نسخه چاپی ویژه ما را تهیه کنید.
چه چیزهایی را باید قبل از سرمایه‌گذاری در نظر گرفت
سرمایه‌گذاران هنگام تحقیق درباره صندوق‌های پوشش ریسک که با اهداف سرمایه‌گذاری آن‌ها همخوانی دارند، اغلب اندازه صندوق یا شرکت، سابقه و طول عمر صندوق، حداقل سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای مشارکت، و شرایط بازخرید صندوق را در نظر می‌گیرند. صندوق‌های پوشش ریسک در بسیاری از کشورها از جمله ایالات متحده، بریتانیا، هنگ‌کنگ، کانادا و فرانسه فعالیت می‌کنند. طبق گفته SEC، سرمایه‌گذاران همچنین باید هنگام تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک موارد زیر را انجام دهند:
- اسناد و قراردادهای صندوق پوشش ریسک را مطالعه کنید، که شامل اطلاعاتی در مورد سرمایه‌گذاری در صندوق، استراتژی‌های صندوق، مکان صندوق و ریسک‌های پیش‌بینی‌شده توسط سرمایه‌گذاری است.
- سطح ریسک موجود در استراتژی‌های سرمایه‌گذاری صندوق و اینکه آیا با اهداف سرمایه‌گذاری شخصی، افق‌های زمانی و تحمل ریسک شما همخوانی دارد را درک کنید.
- تعیین کنید که آیا صندوق از اهرم یا تکنیک‌های سرمایه‌گذاری سفته‌بازی استفاده می‌کند، که معمولاً هم سرمایه سرمایه‌گذاران و هم پول قرض‌شده را برای سرمایه‌گذاری استفاده می‌کنند.
- تعارض‌های بالقوه منافع افشاشده توسط مدیران صندوق پوشش ریسک را ارزیابی کنید و پیشینه و شهرت مدیران صندوق پوشش ریسک را تحقیق کنید.
- درک کنید که دارایی‌های صندوق چگونه ارزش‌گذاری می‌شوند، زیرا صندوق‌های پوشش ریسک ممکن است در اوراق بهادار بسیار غیرنقدشونده سرمایه‌گذاری کنند و ارزش‌گذاری دارایی‌های صندوق بر کارمزدهایی که مدیر دریافت می‌کند تأثیر می‌گذارد.
- درک کنید که عملکرد صندوق چگونه تعیین می‌شود و آیا منعکس‌کننده پول نقد یا دارایی‌های دریافت‌شده توسط صندوق است یا تخمین مدیر از تغییر در ارزش.
- هر گونه محدودیت زمانی اعمال‌شده برای بازخرید سهام را درک کنید.
سرمایه‌گذاران از چه ابزارهایی برای مقایسه عملکرد صندوق‌های پوشش ریسک استفاده می‌کنند؟
سرمایه‌گذاران به نرخ بازده سالانه نگاه می‌کنند تا صندوق‌ها را مقایسه کنند و صندوق‌هایی با بازده مورد انتظار بالا را شناسایی کنند. برای ایجاد دستورالعمل‌هایی برای یک استراتژی خاص، سرمایه‌گذار می‌تواند از بسته نرم‌افزاری تحلیلی مانند آن‌هایی که توسط مورنینگ‌استار ارائه می‌شود، استفاده کند تا جهانی از صندوق‌هایی که از استراتژی‌های مشابه استفاده می‌کنند را شناسایی کند.
صندوق‌های پوشش ریسک در مقایسه با سایر سرمایه‌گذاری‌ها چگونه هستند؟
صندوق‌های پوشش ریسک، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) همگی پول جمع‌آوری‌شده از سرمایه‌گذاران متعدد را جمع می‌کنند و سعی می‌کنند برای خود و مشتریانشان سود کسب کنند. صندوق‌های پوشش ریسک توسط مدیران حرفه‌ای فعالانه مدیریت می‌شوند که سرمایه‌گذاری‌های خاصی را خرید و فروش می‌کنند با هدف اعلام‌شده‌ای برای پیشی گرفتن از بازده بازارها یا برخی بخش‌ها یا شاخص‌های بازار. آن‌ها بیشترین ریسک‌ها را در حالی که تلاش می‌کنند این بازده‌ها را به دست آورند، می‌پذیرند. علاوه بر این، صندوق‌های پوشش ریسک نسبت به سرمایه‌گذاری‌های رقیب کمتر تنظیم می‌شوند و می‌توانند در اختیار معامله، مشتقات و سرمایه‌گذاری‌های غیرمتعارف که صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک نمی‌توانند در آن‌ها سرمایه‌گذاری کنند، سرمایه‌گذاری کنند.
چرا افراد در صندوق‌های پوشش ریسک سرمایه‌گذاری می‌کنند؟
یک فرد ثروتمند که توانایی تنوع‌بخشی به صندوق پوشش ریسک را دارد ممکن است به دلیل شهرت عملکرد بالای مدیر آن، دارایی‌های خاصی که صندوق در آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده، یا استراتژی منحصربه‌فردی که به کار می‌برد، جذب شود.
نتیجه‌گیری
سرمایه‌گذاری در صندوق پوشش ریسک یک انتخاب سرمایه‌گذاری جایگزین پرریسک تلقی می‌شود و نیازمند سرمایه‌گذاری حداقل بالا یا دارایی خالص بالا است. استراتژی‌های صندوق پوشش ریسک شامل سرمایه‌گذاری در اوراق بدهی و سهام، کالاها، ارزها، مشتقات و املاک و مستغلات است. این صندوق‌ها توسط SEC به طور آزاد تنظیم می‌شوند و از ساختار کارمزد 2٪ مدیریت و 20٪ عملکرد درآمد کسب می‌کنند.
نظرات کاربران