اعتماد واجد شرایط (Qualified Trust) رابطهای امانی با مزایای مالیاتی است که بین کارفرما و کارمند به شکل طرح پاداش سهام، بازنشستگی یا مشارکت در سود ایجاد میشود. در یک اعتماد واجد شرایط، ذینفع میتواند از امید به زندگی خود برای تعیین مقادیر حداقل توزیع موردنیاز (RMD) استفاده کند، اما ملاحظات دیگری مانند جنسیت، نژاد یا حقوق نمیتوانند مورد استفاده قرار گیرند.
نکات کلیدی
- اعتماد واجد شرایط طرحی برای پاداش سهام، بازنشستگی یا مشارکت در سود است که توسط کارفرما برای کارکنانش ایجاد میشود.
- اعتماد واجد شرایط تا زمانی که الزامات سرویس درآمد داخلی (IRS) را برآورده کند، از مزایای مالیاتی برخوردار است.
- برای تعیین مزایا، کارفرما میتواند امید به زندگی کارکنان خود را در نظر بگیرد، اما نمیتواند نژاد، جنسیت، مذهب یا حقوق فعلی کارکنان را در نظر بگیرد.
درک اعتمادهای واجد شرایط
طبق IRS، یک اعتماد ممکن است «واجد شرایط» یا «غیر واجد شرایط» باشد. یک طرح واجد شرایط مزایای مالیاتی خاصی دارد. برای واجد شرایط بودن، اعتماد باید طبق قوانین ایالتی معتبر باشد و ذینفعان مشخصی داشته باشد. علاوه بر این، متولی IRA، نگهبان یا مدیر طرح باید نسخهای از سند اعتماد را دریافت کند. اگر یک اعتماد واجد شرایط بهدرستی ساختاربندی نشده باشد، توزیعها توسط IRS مشمول مالیات میشوند. بخش 401(a) کد درآمد داخلی الزامات مربوط به آنچه بهعنوان اعتماد واجد شرایط در نظر گرفته میشود را تعیین و مشخص میکند. شرایطی وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که کارفرما هنگام مشارکت در یک اعتماد واجد شرایط بین کارکنان تبعیض قائل نمیشود. برای مثال، کارفرما نمیتواند به نفع کارکنانی که حقوق بالاتری دارند تبعیض قائل شود. مشارکتها باید در سراسر سازمان یکنواخت باشند.
انواع دیگر اعتمادها
علاوه بر اعتمادهای واجد شرایط، انواع متعدد دیگری از اعتمادها وجود دارند.
اعتماد پیشرو خیریه (Charitable Lead Trust)
در یک اعتماد پیشرو خیریه، برای مثال، ذینفعان میتوانند درآمد مشمول مالیات خود را با اهدای بخشی از درآمد اعتماد به خیریه کاهش دهند. پس از دوره زمانی مشخصشده، باقیمانده اعتماد به ذینفعان منتقل میشود.
اعتماد ساده (Bare Trust)
در یک اعتماد ساده، ذینفع حق مطلق بر سرمایه و داراییهای درون اعتماد و همچنین درآمد حاصل از این داراییها، مانند سود سهام، دارد. در حالی که متولی اغلب مسئولیت مدیریت محتاطانه داراییهای اعتماد را بر عهده دارد، متولی نحوه یا زمان توزیع سرمایه یا درآمد اعتماد را تعیین نمیکند.
اعتماد شخصی (Personal Trust)
اعتماد شخصی نوعی اعتماد است که فرد برای خود بهعنوان ذینفع ایجاد میکند. بهعنوان نهادهای قانونی جداگانه، اعتمادهای شخصی که اختیار خرید، فروش، نگهداری و مدیریت اموال را به نفع اعتماددهنده دارند، میتوانند اهداف مهمی را محقق کنند. برای مثال، یک فرد جوان ممکن است یک اعتماد شخصی برای پرداخت هزینه برنامه تحصیلات تکمیلی یا آموزش حرفهای در آینده ایجاد کند.
هنگام ایجاد هر نوع اعتمادی، مهم است که از حمایت یک وکیل اعتماد یا املاک، احتمالاً یک نگهبان برای نگهداری داراییها، و شاید یک مشاور سرمایهگذاری برای مدیریت اعتماد(های) شما تا زمان برداشت، استفاده کنید.















نظرات کاربران