طبق قوانین اوراق بهادار ایالات متحده، ارائه یا فروش هر گونه اوراق بهادار باید در کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ثبت شود یا مشمول یکی از معافیت‌ها باشد.
مقررات A یک معافیت از الزامات ثبت است که توسط قانون اوراق بهادار ۱۹۳۳ ایجاد شده و برای عرضه‌های عمومی اوراق بهادار اعمال می‌شود. شرکت‌هایی که از این معافیت استفاده می‌کنند، نسبت به شرکت‌هایی که باید به‌طور کامل ثبت نام کنند، مزایای خاصی دارند.
با این حال، بسته به اندازه شرکت، سطوح مختلفی وجود دارد و شرکت‌ها همچنان باید یک بیانیه عرضه به SEC ارائه دهند. همچنین عرضه باید برای خریداران مستنداتی شبیه به پراسپکتوس ارائه کند، همانند آنچه در عرضه‌های ثبت‌شده مشاهده می‌شود.
نکات کلیدی
- مقررات A یک معافیت از الزامات ثبت در SEC است که برای عرضه‌های عمومی اوراق بهادار اعمال می‌شود.
- این مقررات در سال ۲۰۱۵ به‌روزرسانی شد تا شرکت‌ها بتوانند درآمد خود را تحت دو سطح مختلف که نمایانگر دو نوع سرمایه‌گذاری متفاوت هستند، ایجاد کنند.
- در سطح ۱ (حداکثر ۲۰ میلیون دلار)، شرکت‌ها الزامات گزارش‌دهی مداوم ندارند اما باید گزارشی از وضعیت نهایی عرضه ارائه دهند.
- در سطح ۲ (تا ۷۵ میلیون دلار)، شرکت‌ها موظف به ارائه صورت‌های مالی حسابرسی‌شده و گزارش‌های مداوم، شامل وضعیت نهایی، هستند.
درک مقررات A
معمولاً مزایای ارائه‌های مقررات A به اندازه کافی جبران‌کننده الزام به مستندسازی دقیق است. از جمله مزایای این معافیت می‌توان به صورت‌های مالی ساده‌شده بدون الزام به حسابرسی، سه گزینه قالب‌بندی برای تنظیم دایره‌المعارف عرضه و عدم نیاز به ارائه گزارش‌های Exchange Act تا زمانی که شرکت بیش از ۵۰۰ سهامدار و دارایی بیش از ۱۰ میلیون دلار داشته باشد، اشاره کرد.
به‌روزرسانی‌های مقررات A در سال ۲۰۱۵ به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا تحت دو سطح مختلف درآمد ایجاد کنند. برای سرمایه‌گذارانی که قصد خرید اوراق بهادار شرکت‌هایی با استفاده از مقررات A را دارند، مهم است که بدانند اوراق تحت کدام سطح عرضه شده است.
هر شرکت باید سطحی که اوراق تحت آن عرضه شده است را در صفحه اول مدرک افشای خود یا دایره‌المعارف عرضه مشخص کند، زیرا این دو سطح نمایانگر دو نوع سرمایه‌گذاری متفاوت هستند.
مقررات A: سطح ۱ در مقابل سطح ۲
شرکت‌هایی که از معافیت Reg A استفاده می‌کنند، می‌توانند اوراق خود را در دو سطح مختلف بفروشند که هر یک الزامات خود را دارد. با این حال، در هر دو سطح، ناشر باید بیانیه عرضه خود را به SEC ارائه دهد، شامل دایره‌المعارف عرضه که به عنوان مدرک افشای اطلاعات برای سرمایه‌گذاران عمل می‌کند.
سطح ۱
- تحت سطح ۱، شرکت مجاز است حداکثر تا ۲۰ میلیون دلار در یک دوره ۱۲ ماهه عرضه داشته باشد.
- شرکت صادرکننده باید بیانیه عرضه را به SEC ارائه دهد، که باید توسط رگولاتورهای ایالتی در ایالت‌هایی که شرکت قصد فروش اوراق دارد، تأیید شود.
- شرکت‌هایی که تحت سطح ۱ عرضه می‌کنند، الزامات گزارش‌دهی مداوم ندارند، اما باید گزارشی از وضعیت نهایی عرضه ارائه دهند.
سطح ۲
- تحت سطح ۲، شرکت‌ها می‌توانند تا ۷۵ میلیون دلار در یک دوره ۱۲ ماهه عرضه داشته باشند.
- شرکت‌هایی که تحت سطح ۲ اوراق عرضه می‌کنند، موظف به ارائه صورت‌های مالی حسابرسی‌شده و گزارش‌های مداوم، شامل وضعیت نهایی، هستند.
- با این حال، ناشران سطح ۲ نیازی به ثبت یا تأیید عرضه‌های خود با رگولاتورهای ایالتی ندارند اما همچنان باید عرضه خود را به SEC ارائه دهند.
- عرضه‌های سطح ۲ الزامات اضافی نیز دارند، مانند محدودیت در میزان سرمایه‌گذاری سرمایه‌گذار غیرمجاز در اوراق سطح ۲.
نظرات کاربران