برنامه K-1 چیست؟

برنامه K-1 یک سند مالیاتی فدرال است که برای گزارش درآمد، زیان‌ها و سود سهام شرکای یک کسب‌وکار یا سهامداران یک شرکت S، و همچنین توزیع درآمد از تراست‌ها و املاک به ذینفعان استفاده می‌شود.

برنامه K-1 سندی است که برای هر فرد مرتبط (شریک، سهامدار یا ذینفع) تهیه می‌شود. یک شرکت مشارکتی سپس فرم 1065، اظهارنامه مالیاتی مشارکتی که شامل فعالیت‌های هر شریک در K-1 است، را ثبت می‌کند. یک شرکت S فعالیت‌ها را در فرم 1120-S گزارش می‌دهد. تراست‌ها و املاک فعالیت‌های برنامه K-1 را در فرم 1041 گزارش می‌کنند.

نکات کلیدی

• شرکای کسب‌وکار، سهامداران شرکت S، و سرمایه‌گذاران در شرکت‌های محدود و برخی ETFها از برنامه K-1 برای گزارش درآمد، زیان‌ها و سود سهام خود استفاده می‌کنند.
• برنامه‌های K-1 معمولاً توسط نهادهای عبوری (pass-through) که مستقیماً مالیات شرکتی بر درآمد خود پرداخت نمی‌کنند، صادر می‌شوند و مسئولیت مالیاتی (همراه با اکثر درآمدهایشان) را به ذینفعان منتقل می‌کنند.
• برنامه K-1 نیازمند آن است که نهاد کسب‌وکار پایه یا سهم مالکیت هر شرکت‌کننده در شرکت را ردیابی کند.
• انواع مختلفی از درآمد می‌توانند در برنامه K-1 گزارش شوند.
• برنامه‌های K-1 باید تا ۱۵ مارس یا سومین ماه پس از پایان سال مالی نهاد به مودیان مالیاتی ارائه شوند.

فهم برنامه K-1

کد مالیاتی فدرال ایالات متحده در موارد خاصی اجازه استفاده از استراتژی عبوری را می‌دهد که مسئولیت مالیاتی را از نهاد (مانند تراست یا شرکت مشارکتی) به افرادی که در آن سهمی دارند منتقل می‌کند.

خود نهاد هیچ مالیاتی بر درآمد یا عایدی پرداخت نمی‌کند. در عوض، هرگونه پرداختی—همراه با مالیات مربوط به آن‌ها—مستقیماً به ذینفعان منتقل می‌شود. اینجا جایی است که برنامه K-1 وارد عمل می‌شود.

هدف فرم K-1 گزارش سهم هر شرکت‌کننده از سودها، زیان‌ها، کسورات، اعتبارات و سایر توزیع‌های نهاد کسب‌وکار است (چه واقعاً توزیع شده باشند یا خیر).

در مورد یک شرکت مشارکتی، اگرچه با اظهارنامه مالیاتی شریک فردی ثبت نمی‌شود، اطلاعات مالی ثبت‌شده در فرم K-1 هر شریک به همراه فرم 1065 به IRS ارسال می‌شود. درآمد حاصل از شرکت‌های مشارکتی به سایر منابع درآمد شریک اضافه شده و در فرم 1040 وارد می‌شود.

نکته مهم: برنامه K-1 مشابه فرم 1099 است، زیرا سود سهام، بهره و سایر بازده‌های سالانه از یک سرمایه‌گذاری را گزارش می‌دهد. اینکه شما K-1 یا فرم 1099 دریافت کنید به نوع سرمایه‌گذاری بستگی دارد. شرکت‌های محدود اصلی (MLPs)، شرکت‌های محدود املاک و مستغلات (RELPs) و برخی صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) معمولاً K-1 صادر می‌کنند.

جنبه‌های برنامه K-1

در نظر گرفتن توافق‌نامه‌های مشارکتی

یک شرکت مشارکتی به‌عنوان قراردادی بین دو یا چند نفر تعریف می‌شود که تصمیم می‌گیرند به‌عنوان شریک با هم کار کنند. قوانین این ترتیب کسب‌وکار در توافق‌نامه مشارکتی بیان می‌شود. شرکت مشارکتی حداقل یک شریک عمومی (GP) دارد که شرکت را اداره می‌کند.

شرکای عمومی مسئول اقدامات خود به‌عنوان شریک و فعالیت‌های سایر شرکای عمومی در شرکت هستند. از سوی دیگر، شرکای محدود تنها به میزان سرمایه‌ای که وارد کرده‌اند، مسئول بدهی‌ها و تعهدات شرکت هستند. توافق‌نامه مشارکتی مشخص می‌کند که شرکا چگونه سود را تقسیم می‌کنند، که این بر اطلاعات موجود در برنامه K-1 تأثیر می‌گذارد.

محاسبه پایه

برنامه K-1 نیازمند آن است که شرکت مشارکتی پایه هر شریک در شرکت را ردیابی کند. در این زمینه، پایه به سرمایه‌گذاری یا سهم مالکیت شریک در شرکت اشاره دارد. پایه شریک با کمک‌های سرمایه‌ای و سهم او از درآمد افزایش می‌یابد. این پایه با سهم شریک از زیان‌ها و هرگونه برداشت کاهش می‌یابد.

به عنوان مثال، فرض کنید یک شریک ۵۰,۰۰۰ دلار پول نقد و ۳۰,۰۰۰ دلار تجهیزات به یک شرکت مشارکتی کمک می‌کند و سهم او از درآمد برای سال ۱۰,۰۰۰ دلار است. کل پایه آن شریک ۹۰,۰۰۰ دلار است، منهای هر برداشتی که انجام داده باشد.

محاسبه پایه مهم است زیرا وقتی موجودی پایه صفر شود، هر پرداخت اضافی به شریک به‌عنوان درآمد عادی مشمول مالیات می‌شود. محاسبه پایه در بخش تحلیل حساب سرمایه شریک در برنامه K-1 گزارش می‌شود.

گزارش درآمد

یک شریک می‌تواند انواع مختلفی از درآمد را در برنامه K-1 کسب کند، از جمله درآمد اجاره از دارایی‌های املاک و مستغلات شرکت و درآمد از بهره اوراق قرضه و سود سهام. بسیاری از توافق‌نامه‌های مشارکتی پرداخت‌های تضمین‌شده‌ای به شرکای عمومی که زمان را برای اداره کسب‌وکار صرف می‌کنند، ارائه می‌دهند و این پرداخت‌های تضمین‌شده در برنامه K-1 گزارش می‌شوند. پرداخت‌های تضمین‌شده برای جبران سرمایه‌گذاری زمانی زیاد شریک در نظر گرفته شده‌اند.

یک شرکت مشارکتی ممکن است درآمد حق امتیاز و سود یا زیان سرمایه‌ای ایجاد کند و این موارد بر اساس توافق‌نامه مشارکتی به برنامه K-1 هر شریک تخصیص داده می‌شود.

هشدار: کسانی که درآمد گزارش‌شده در K-1 دریافت می‌کنند، باید با یک متخصص مالیاتی مشورت کنند تا مشخص شود آیا درآمد آن‌ها مشمول مالیات حداقل جایگزین (AMT) می‌شود یا خیر.

انواع برنامه‌های K-1

فرم‌های K-1 که توسط سه نهاد (شرکت‌های مشارکتی، شرکت‌های S و تراست‌ها) استفاده می‌شوند، از نظر ظاهری کمی متفاوت هستند اما همه هدف یکسانی دارند. آن‌ها به IRS و شرکا، سهامداران و ذینفعان فردی، مبالغ درآمد، زیان‌ها، کسورات، اعتبارات و سایر توزیع‌هایی که ممکن است دریافت کرده باشند، گزارش می‌دهند.

فرم K-1 برای شرکت‌های مشارکتی

K-1ها به همراه اظهارنامه مالیاتی شرکت مشارکتی (فرم 1065) به IRS ارسال می‌شوند و همچنین به هر شریک داده می‌شوند تا بتوانند اطلاعات را به اظهارنامه مالیاتی خود اضافه کنند.

فرم K-1 برای شرکت‌های S

شرکت‌های S یک اظهارنامه مالیاتی سالانه با استفاده از فرم 1120-S ثبت می‌کنند. آن‌ها اطلاعات برنامه K-1 را درباره سهم هر سهامدار از درآمد، زیان‌ها، کسورات و اعتبارات شامل می‌شوند.

فرم K-1 برای تراست‌ها و املاک

تراست‌ها و املاک از فرم 1041 برای ثبت اظهارنامه مالیاتی خود استفاده می‌کنند. ذینفعان یک K-1 دریافت می‌کنند که درآمدی را که باید در اظهارنامه مالیاتی خود گزارش دهند، نشان می‌دهد.

نکته: اگر در برنامه K-1 دریافتی خود خطایی مشاهده کردید، از صادرکننده بخواهید آن را اصلاح کند و نسخه اصلاح‌شده را به IRS ارسال کند.

چه کسانی برنامه K-1 را ثبت می‌کنند؟

چهار نوع اصلی نهاد که ملزم به ثبت K-1 هستند عبارتند از:

• شرکت‌های مشارکتی
• شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLCs) که حداقل دو شریک دارند یا انتخاب کرده‌اند که به‌عنوان شرکت مالیات‌بندی شوند
• شرکت‌های S
• تراست‌ها و املاک

مودیان مالیاتی فردی معمولاً فرم‌های K-1 را ثبت نمی‌کنند. در عوض، آن‌ها اطلاعات ارائه‌شده در K-1 را به اظهارنامه مالیاتی شخصی خود منتقل می‌کنند. به عنوان مثال:

• اگر شریک هستید، از اطلاعات موجود در برنامه K-1 برای تهیه اظهارنامه مالیاتی خود استفاده کنید. معمولاً نیازی به پیوست کردن فرم K-1 نیست (مگر اینکه در دستورالعمل‌های فرم به‌طور خاص الزام شده باشد)، اما آن را در سوابق خود نگه دارید. شرکت مشارکتی یک نسخه از برنامه K-1/فرم 1065، اظهارنامه درآمد مشارکتی ایالات متحده، را به IRS ارائه می‌دهد.
• اگر سهامدار هستید، از اطلاعات موجود در برنامه K-1 (فرم 1120-S) برای تهیه اظهارنامه مالیاتی خود استفاده کنید. معمولاً نباید فرم K-1 را همراه آن‌ها ضمیمه کنید، اما آن را در سوابق خود ثبت کنید. شرکت فرم 1120-S، اظهارنامه مالیات بر درآمد ایالات متحده برای یک شرکت S، را به IRS ارائه می‌دهد.
• اگر ذینفع یک تراست یا املاک هستید، از اطلاعات موجود در برنامه K-1 (فرم 1041) برای تهیه اظهارنامه مالیاتی خود استفاده کنید. K-1 با اظهارنامه مالیاتی شما ثبت نمی‌شود، مگر اینکه کسر مالیات در باکس ۱۳، کد B گزارش شده باشد. آن را در سوابق خود نگه دارید. تراست یا املاک یک نسخه از برنامه K-1/فرم 1041 را به IRS ارائه می‌دهد.

برنامه K-1 IRS چیست؟

برنامه K-1 یک فرم مالیاتی IRS است که سالانه صادر می‌شود. این فرم سودها، زیان‌ها، بهره، سود سهام، درآمدها و سایر توزیع‌ها از برخی سرمایه‌گذاری‌ها یا نهادهای کسب‌وکار برای سال مالیاتی گذشته را گزارش می‌دهد. این‌ها معمولاً نهادهای عبوری هستند که خودشان مالیات شرکتی پرداخت نمی‌کنند، زیرا سودها را مستقیماً به ذینفعان یا سرمایه‌گذاران خود منتقل می‌کنند. شرکت‌کنندگان در این سرمایه‌گذاری‌ها یا شرکت‌ها از ارقام موجود در K-1 برای محاسبه درآمد خود و مالیات مربوط به آن استفاده می‌کنند.

چه کسانی برنامه K-1 IRS را دریافت می‌کنند؟

کسانی که به احتمال زیاد برنامه K-1 دریافت می‌کنند عبارتند از:

• سهامداران شرکت S
• شرکا در شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLCs)، شرکت‌های مشارکتی با مسئولیت محدود (LLPs) یا سایر شرکت‌های مشارکتی
• سرمایه‌گذاران در شرکت‌های محدود (LPs) یا شرکت‌های محدود اصلی (MLPs)
• سرمایه‌گذاران در برخی صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs)
• ذینفعان تراست یا املاک

آیا درآمد برنامه K-1 به‌عنوان درآمد کسب‌شده در نظر گرفته می‌شود؟

این بستگی به مشارکت و وضعیت فرد دارد. برای ذینفعان تراست و املاک، شرکای محدود و سرمایه‌گذاران غیرفعال، درآمد برنامه K-1 بیشتر شبیه درآمد غیرکسب‌شده است. برای شرکای عمومی و مالکان فعال در یک کسب‌وکار یا نهاد کسب‌وکار عبوری، درآمد می‌تواند به‌عنوان درآمد کسب‌شده در نظر گرفته شود و ممکن است مشمول مالیات خوداشتغالی شود.

چه زمانی باید برنامه K-1 IRS خود را دریافت کنم؟

فرم‌های برنامه K-1 به دلیل دیر رسیدن بدنام هستند. IRS می‌گوید که این فرم‌ها باید تا ۱۵ مارس (یا پانزدهمین روز از سومین ماه پس از پایان سال مالیاتی نهاد) ارائه شوند. اینکه آیا این به این معناست که باید تا آن زمان صادر شوند یا واقعاً تا آن تاریخ به دست مودیان برسند، به نظر قابل تفسیر است. اکثر مراجع موافقند که شما باید تا ۱۵ مارس یا نزدیک‌ترین روز کاری به آن تاریخ، یکی را دریافت کنید.

نتیجه‌گیری

برنامه K-1 یک فرم مالیاتی فدرال است که نهادهای عبوری مانند شرکت‌های مشارکتی و شرکت‌های S و گاهی تراست‌ها و املاک به شرکا، سهامداران یا ذینفعان خود ارسال می‌کنند. این فرم درآمد، زیان‌ها و سودهای منتقل‌شده به هر طرف دارای علاقه در نهاد را گزارش می‌دهد. این اطلاعات سپس توسط گیرنده برای تهیه اظهارنامه مالیاتی خود استفاده می‌شود.