در دنیای شرکت‌ها، شرکت تابعه یک نهاد تجاری است که به‌طور کامل یا جزئی متعلق به یک شرکت دیگر است. شرکتی که سهام کنترلی را در اختیار دارد، به‌عنوان شرکت مادر یا شرکت هلدینگ شناخته می‌شود. شرکت مادر بیش از نیمی از سهام شرکت تابعه را در اختیار دارد یا کنترل می‌کند. در مواردی که یک شرکت تابعه ۱۰۰٪ متعلق به شرکت مادر باشد، به آن شرکت تابعه کاملاً متعلق گفته می‌شود.
نکات کلیدی
-
شرکت‌های تابعه از شرکت‌های مادر خود جدا و متمایز هستند و به‌طور مستقل از آن‌ها فعالیت می‌کنند.
-
یک شرکت ممکن است یک شرکت تابعه را خریداری کند یا تأسیس کند تا هم‌افزایی یا دارایی‌های خاصی به دست آورد، مزایای مالیاتی کسب کند و/یا زیان‌ها را محدود کند.
-
برای تبدیل یک شرکت به شرکت تابعه یا فروش یک شرکت تابعه، نیازی به تأیید سهامداران نیست.
-
صورت‌های مالی شرکت تابعه در صورت‌های مالی تلفیقی شرکت مادر گزارش می‌شوند.
نحوه عملکرد شرکت تابعه
شرکت‌های تابعه نهادهای حقوقی جدا و متمایزی از شرکت‌های مادر خود هستند که این موضوع در استقلال بدهی‌ها، مالیات و حاکمیت آن‌ها منعکس می‌شود. با این حال، با توجه به علاقه کنترلی، شرکت‌های مادر اغلب نفوذ قابل‌توجهی بر شرکت‌های تابعه خود دارند. آن‌ها—همراه با سایر سهامداران شرکت تابعه، در صورت وجود—برای انتخاب هیئت مدیره شرکت تابعه رأی می‌دهند و اغلب ممکن است بین شرکت تابعه و شرکت مادر هم‌پوشانی در اعضای هیئت مدیره وجود داشته باشد.
مهم
برای تعیین یک شرکت به‌عنوان شرکت تابعه، حداقل ۵۰٪ از حقوق صاحبان سهام شرکت باید توسط نهاد دیگری کنترل شود. اگر کمتر از این مقدار باشد، شرکت به‌عنوان یک شرکت وابسته یا مرتبط در نظر گرفته می‌شود.
صورت‌های مالی شرکت تابعه
یک شرکت تابعه معمولاً صورت‌های مالی مستقل خود را تهیه می‌کند. به‌طور معمول، این‌ها به شرکت مادر ارسال می‌شوند که آن‌ها را—همراه با صورت‌های مالی تمام عملیات خود—جمع‌آوری کرده و در صورت‌های مالی تلفیقی خود ثبت می‌کند. در مقابل، صورت‌های مالی یک شرکت وابسته با شرکت مادر ترکیب نمی‌شوند. در عوض، شرکت مادر ارزش سهام خود در شرکت وابسته را به‌عنوان یک دارایی در ترازنامه خود ثبت می‌کند. استانداردهای حسابداری عموماً ایجاب می‌کنند که شرکت‌های عمومی تمام شرکت‌های تابعه‌ای که اکثریت مالکیت آن‌ها را دارند، در سوابق خود تلفیق کنند. تلفیق به‌عنوان روش حسابداری معنادارتر از صورت‌های مالی جداگانه برای شرکت مادر و هر یک از شرکت‌های تابعه آن در نظر گرفته می‌شود.
شرکت تابعه غیرتلفیقی
یک شرکت تابعه غیرتلفیقی، شرکتی است که صورت‌های مالی آن در صورت‌های شرکت مادر گنجانده نمی‌شود. مالکیت شرکت‌های تابعه غیرتلفیقی معمولاً به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری حقوق صاحبان سهام در نظر گرفته می‌شود و به‌عنوان یک دارایی در ترازنامه شرکت مادر ثبت می‌شود. به دلایل نظارتی، شرکت‌های تابعه غیرتلفیقی معمولاً آن‌هایی هستند که شرکت مادر در آن‌ها سهام قابل‌توجهی ندارد.
حقیقت سریع
کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) اعلام می‌کند که تنها در موارد نادر، مانند زمانی که یک شرکت تابعه در حال ورشکستگی است، یک شرکت تابعه با اکثریت مالکیت نباید تلفیق شود.
مزایا و معایب شرکت تابعه
مزایا
-
خرید سهام در یک شرکت تابعه معمولاً نیاز به سرمایه‌گذاری کمتری از سوی شرکت مادر نسبت به ادغام دارد. همچنین، برخلاف ادغام، خرید یا فروش یک شرکت تابعه نیازی به تأیید سهامداران ندارد.
-
یک شرکت مادر یک شرکت تابعه را خریداری می‌کند یا تأسیس می‌کند تا هم‌افزایی خاصی مانند خط تولید متنوع‌تر یا دارایی‌هایی به شکل درآمد، تجهیزات یا املاک به دست آورد.
-
شرکت‌های تابعه می‌توانند زمینه آزمایشی برای ساختارهای سازمانی مختلف، تکنیک‌های تولیدی و انواع محصولات باشند.
-
علاوه بر این، شرکت‌های تابعه می‌توانند تا حدی مشکلات را برای شرکت مادر محدود کنند در صورت بروز دعاوی قضایی، و شرکت تابعه به‌عنوان نوعی سپر مسئولیت عمل می‌کند. شرکت‌های سرگرمی اغلب فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی جداگانه را به‌عنوان شرکت‌های تابعه جداگانه برای این منظور راه‌اندازی می‌کنند.
معایب
-
جمع‌آوری و تلفیق صورت‌های مالی یک شرکت تابعه می‌تواند حسابداری شرکت مادر را پیچیده‌تر کند.
-
از آنجا که شرکت‌های تابعه باید تا حدی مستقل باقی بمانند، معاملات با شرکت مادر ممکن است باید "در شرایط برابر" انجام شود و شرکت مادر ممکن است کنترل کاملی که می‌خواهد نداشته باشد.
-
علاوه بر این، در حالی که یک شرکت تابعه می‌تواند شرکت مادر را از برخی مشکلات حقوقی محافظت کند، شرکت مادر ممکن است همچنان برای اقدامات جنایی یا سوءرفتار شرکتی توسط مدیریت یا پرسنل شرکت تابعه مسئول باشد.
-
در نهایت، شرکت مادر ممکن است مجبور به تضمین وام‌های شرکت تابعه شود و این امر آن را در معرض زیان‌های مالی قرار می‌دهد.
مزایا
-
محدود کردن/کاهش زیان‌ها
-
مزایای مالیاتی بالقوه
-
آسان برای تأسیس و فروش
-
هم‌افزایی با سایر بخش‌ها و شرکت‌های تابعه
معایب
-
کار حقوقی و حسابداری اضافی
-
بوروکراسی بیشتر
-
صورت‌های مالی پیچیده‌تر
-
مسئولیت در قبال اقدامات و بدهی‌های شرکت تابعه
نمونه‌های شرکت‌های تابعه
شرکت‌های عمومی طبق الزامات SEC موظف به افشای شرکت‌های تابعه مهم هستند. به‌عنوان مثال، شرکت برکشایر هاتاوی وارن بافت، فهرست بلند و متنوعی از شرکت‌های تابعه دارد، از جمله International Dairy Queen, Inc.، Clayton Homes، Business Wire، GEICO و Helzberg Diamonds. تصویر از سابرینا جیانگ © اینوستوپدیا ۲۰۲۰ خرید بسیاری از کسب‌وکارهای متنوع توسط برکشایر هاتاوی از استراتژی اغلب بحث‌شده بافت در خرید دارایی‌های کم‌ارزش و نگه‌داشتن آن‌ها پیروی می‌کند. در مقابل، شرکت‌های تابعه خریداری‌شده اغلب به‌طور مستقل به فعالیت خود ادامه می‌دهند در حالی که به منابع مالی گسترده‌تری دسترسی پیدا می‌کنند. مانند برکشایر هاتاوی، آلفابت اینک. نیز شرکت‌های تابعه زیادی دارد که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها گوگل است. این نهادهای تجاری جداگانه همگی عملیات منحصربه‌فردی را انجام می‌دهند که برای افزودن ارزش به آلفابت از طریق تنوع، درآمد، سود و تحقیق و توسعه (R&D) طراحی شده‌اند.
آیا یک شرکت تابعه شرکت مستقل خود است؟
بله. یک شرکت تابعه مستقل است و به‌عنوان یک نهاد جدا و متمایز از شرکت مادر خود فعالیت می‌کند. اغلب، یک شرکت مادر ممکن است بدهی قابل‌تبدیل به سهام شرکت تابعه منتشر کند. با این حال، به‌عنوان مالک اکثریت، شرکت مادر بر نحوه اداره شرکت تابعه تأثیر می‌گذارد و ممکن است مسئول، به‌عنوان مثال، سهل‌انگاری یا بدهی شرکت تابعه باشد.
آیا یک شرکت تابعه مدیرعامل خود را دارد؟
یک شرکت تابعه معمولاً مدیرعامل و تیم مدیریتی خود را دارد. با این حال، شرکت مادر نقش مهمی در تعیین اینکه چه کسی شرکت را اداره می‌کند و چه کسانی در هیئت مدیره آن حضور دارند، خواهد داشت.
شرکت‌های خواهر چیست؟
شرکت‌های خواهر دو یا چند شرکت تابعه هستند که اکثریت مالکیت آن‌ها متعلق به یک شرکت مادر یکسان است.
نتیجه‌گیری
شرکت تابعه شرکتی است که به‌طور کامل یا جزئی متعلق به شرکت دیگری است. خرید و تأسیس شرکت‌های تابعه در میان شرکت‌های عمومی، به‌ویژه در صنایعی مانند فناوری و املاک، امری رایج است. مزایای شرکت‌های تابعه شامل مزایای مالیاتی، افزایش کارایی‌ها و تنوع است. معایب شامل کنترل محدود، بوروکراسی بیشتر و هزینه‌های حقوقی احتمالی است.
نظرات کاربران