پردازش مستقیم (STP) چیست؟

پردازش مستقیم (STP) با خودکارسازی پرداخت‌های الکترونیکی و معاملات اوراق بهادار، بدون نیاز به دخالت دستی، انقلابی در تراکنش‌های مالی ایجاد کرده است. شرکت‌ها و بانک‌ها از STP برای بهبود کارایی و دقت استفاده می‌کنند و راه را برای عملیات مالی سریع‌تر و قابل‌اعتمادتر هموار می‌کنند. در این مقاله بررسی می‌کنیم که چگونه کامپیوترها، بورس‌های الکترونیکی و اینترنت قابلیت‌های رو به رشد STP را تقویت می‌کنند و آن را به یکی از پایه‌های اصلی فناوری مالی مدرن تبدیل می‌کنند.

نکات کلیدی

• پردازش مستقیم (STP) تراکنش‌های پرداخت و معاملات اوراق بهادار را به‌صورت الکترونیکی و بدون دخالت دستی خودکار می‌کند، فرآیند را ساده‌تر کرده و خطاها را کاهش می‌دهد.

• معرفی اتاق‌های تسویه خودکار (ACH) و شبکه SWIFT در دهه ۱۹۷۰ صنعت بانکداری را با افزایش سرعت و کارایی انتقال پرداخت‌ها متحول کرد.

• STP عملیات تجاری را با کاهش هزینه‌ها، بهبود جریان نقدی و ارائه تحلیل‌های پیشرفته بهبود می‌بخشد و به شرکت‌ها امکان می‌دهد الگوهای هزینه‌ای را ردیابی کرده و خطاهای پرهزینه را به حداقل برسانند.

• در معاملات اوراق بهادار، STP چرخه تسویه معاملات T+2 را به‌صورت کاملاً الکترونیکی امکان‌پذیر می‌کند، دخالت انسانی را کاهش داده و کارایی فرآیندهای دفتر پشتیبان را افزایش می‌دهد.

• پیشرفت‌های فناوری جدید همچنان STP را در زمینه‌هایی مانند تراکنش‌های ارز دیجیتال، پذیره‌نویسی و حقوق و دستمزد بهبود می‌بخشد و منجر به فرآیندهای مالی سریع‌تر و قابل‌اعتمادتر می‌شود.

پردازش مستقیم (STP) چگونه کار می‌کند

به‌طور کلی، پردازش مستقیم در زمینه‌های پرداخت و معاملات اوراق بهادار شناخته‌شده‌ترین است. با این حال، به‌طور کلی این یک روش است که می‌تواند در سناریوهای فنی مختلفی پیاده‌سازی شود. در تمام زمینه‌های STP، فناوری آن به‌طور مداوم در حال تکامل است. در پرداخت‌ها، ارزهای دیجیتال و ارائه‌دهندگان فین‌تک انواع سریع‌تری از پردازش مستقیم را معرفی کرده‌اند، به‌ویژه به‌عنوان جایگزینی برای بانک‌ها.

STP در پردازش پرداخت: تکامل و تأثیر

پردازش مستقیم نوآوری‌ای است که همراه با یکپارچه‌سازی کامپیوترها و برنامه‌نویسی کامپیوتری توسعه یافته است. در اوایل دهه ۱۹۷۰، اتاق‌های تسویه خودکار (شبکه‌های ACH) شروع به توسعه کردند. انجمن جهانی ارتباطات مالی بین‌بانکی (SWIFT) نیز تقریباً در همین زمان تأسیس شد. SWIFT و ACH انتقال پرداخت‌های بانکی را از سیستم تلگرافی قبلی که شامل یک اپراتور بود که دستورات انتقال تلگرافی را از طریق کد مورس تایپ می‌کرد، به‌طور قابل‌توجهی ارتقا دادند. ACH ابتدا توسط بانک فدرال رزرو سانفرانسیسکو در ایالات متحده معرفی شد، عمدتاً به‌عنوان راه‌حلی برای سپرده‌های مستقیم حقوق و دستمزد.

حقیقت مهم:

دهه ۱۹۷۰ اولین تلاش‌ها برای STP در پرداخت‌های بانکی را به ارمغان آورد.

از دهه ۱۹۷۰، شبکه‌های ACH و SWIFT چارچوب اصلی برای اکثر انتقال‌های پرداخت داخلی و جهانی را تشکیل داده‌اند. هر ارائه‌دهنده خدمات مالی که بخواهد در کسب‌وکار پردازش پرداخت فعالیت کند، باید به یک شبکه پردازش پرداخت برای تسهیل STP الکترونیکی متصل شود. اکثر پردازش‌های پرداخت الکترونیکی به‌عنوان STP شناخته می‌شوند، اما کدگذاری پیشرفته می‌تواند تراکنش‌های مشکوک را برای متخصصان امنیتی علامت‌گذاری یا متوقف کند. ACH و SWIFT معرفی‌های پیشگامانه‌ای بودند که قابلیت‌های بانک‌ها را تغییر دادند و همچنین فرصت‌های گسترده‌ای برای پلتفرم‌های فناوری مالی ایجاد کردند. STP کارایی و سرعت پرداخت را چه در داخل و چه در سطح جهانی افزایش داده است. STP استفاده از اطلاعات پرداخت و مسیریابی را ساده می‌کند و نیاز به ورود دستی را از بین می‌برد.

مقایسه STP و روش‌های پرداخت سنتی

انتقال پول سنتی شامل چندین بخش در هر دو طرف ارسال‌کننده و دریافت‌کننده بود و اغلب روزها طول می‌کشید تا تکمیل شود. پرداخت ابتدا از طریق تلفن یا یک برنامه نرم‌افزاری آغاز می‌شد. جزئیات تسویه پرداخت باید توسط یک نفر در هر دو شرکت از طریق تلفن، ایمیل یا فکس تأیید می‌شد. سپس جزئیات تسویه به‌صورت دستی در یک سیستم پرداخت وارد می‌شد و بعداً توسط یک ناظر تأیید می‌شد تا از دقت آن قبل از آزادسازی پرداخت اطمینان حاصل شود. قبل از ACH و SWIFT، تراکنش‌های پرداخت سپس از طریق پیام تلگرافی با استفاده از یک کد خاص ارسال می‌شد. این فرآیند بسته به جزئیات درگیر، ممکن بود بین چند ساعت تا چند روز طول بکشد تا حتی آغاز شود. پرداخت‌های بین‌المللی به اقتصادهای نوظهور اغلب باید معیارهای سختگیرانه و الزامات نظارتی محلی را قبل از تکمیل برآورده می‌کردند. در نتیجه، چندین نفر ممکن بود در هر دو طرف آغازگر و دریافت‌کننده پرداخت و همچنین کارمندان بانک‌های واسطه درگیر باشند. انتقال‌های تلگرافی احتمال خطا، تأخیر و هزینه‌های افزایش‌یافته را داشتند. همچنین، نبود خودکارسازی باعث بی‌ثباتی و عدم انتظارات دقیق پردازش می‌شد که برای تأمین‌کنندگان و مشتریان که سعی داشتند پرداخت‌های تجاری به‌موقع انجام دهند، مشکلاتی ایجاد می‌کرد. همان‌طور که می‌توانید تصور کنید، STP کمک بزرگی برای کسب‌وکارها بود. این می‌توانست فرآیند حسابداری را برای شرکت‌ها، به‌ویژه در حساب‌های قابل پرداخت و حساب‌های دریافتنی، ساده کند. این به ردیابی و کارایی جمع‌آوری پول از شرکای تجاری و مشتریان کمک کرد. تعداد خطاها در عملکردهای حسابداری را کاهش داد و سرمایه در گردش و کارایی جریان نقدی را بهبود بخشید. همچنین به تحلیل‌های تجاری بهتر کمک کرد، زیرا شرکت‌ها می‌توانند رفتارهای مشتریان و الگوهای هزینه‌ای و همچنین تأخیرها یا خطاهای پرهزینه توسط مشتریان یا سیستم را ردیابی کنند.

پیاده‌سازی STP در تراکنش‌های تجارت الکترونیک

STP به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد تا مشتریان خود را در وب تأیید کنند، محصولی را به آن‌ها بفروشند، پرداخت را آغاز کنند و تحویل محصول را تنظیم کنند، همه این‌ها فقط با چند کلیک. فروشندگان تجارت الکترونیک باید یک راه‌حل تراکنش داشته باشند که ممکن است چندوجهی باشد. پلتفرم‌های تجارت الکترونیک می‌توانند با ارائه‌دهندگان برندهایی مانند ویزا، مسترکارت، امریکن اکسپرس یا دیسکاور همکاری کنند. همچنین ممکن است با یک فین‌تک مانند پی‌پال همکاری کنند. ارائه طرح‌های پرداخت و اعتبار قسطی نیز از طریق فین‌تک‌هایی مانند Affirm محبوب‌تر می‌شود. تلاش‌های فروش می‌توانند بهبود یابند زیرا سیستم‌های آنلاین این پتانسیل را دارند که محصولات و خدمات را به‌صورت خودکار از طریق یک نقطه فروش واحد با گزینه‌های پرداخت متعدد به‌صورت آنلاین ارائه دهند. آمازون دات کام یک شرکت پیشرو در استفاده از STP است که بر حذف موانع خرید مشتریان تمرکز دارد. آمازون در استفاده از فناوری خودکارسازی و الگوریتم‌های پیچیده برای خدمت به مشتریان و افزایش درآمد خود برتری یافته است.

استفاده از STP در تراکنش‌های ارز دیجیتال

ارزهای دیجیتال انتقال‌های الکترونیکی هستند که نیازی به دخالت دستی ندارند. ارزهای دیجیتال، به‌عنوان شکلی نوظهور از STP برای تراکنش‌ها، انتقال‌های الکترونیکی را بدون دخالت دستی امکان‌پذیر می‌کنند. بزرگ‌ترین مزیت ارزهای دیجیتال این است که نیاز به یک شرکت واسطه نگهدارنده را حذف می‌کنند. وجوه کریپتو می‌توانند مستقیماً از یک نفر به نفر دیگر در یک شبکه منحصربه‌فرد منتقل شوند.

صرفه‌جویی در هزینه‌ها از طریق STP: یک نمونه عملی

فرض کنید بانک ABC روزانه ۲۰۰ انتقال وجه را بدون سیستم پردازش مستقیم پردازش می‌کند. از طریق تحلیل، بانک محاسبه کرده است که برای هر ۲۰۰ پرداخت پردازش‌شده، ۲۰ پرداخت به‌طور نادرست پردازش می‌شود یا ۱۰٪ پرداخت‌ها. بانک برای هر پرداختی که به‌درستی پردازش نشود، ۲۰ دلار جریمه می‌شود. این جریمه توسط بانک دریافت‌کننده یا بانک واسطه اعمال می‌شود زیرا آن‌ها باید دستورات پرداخت را اصلاح کنند یا ورودی‌های دستی برای رفع خطا انجام دهند. اینجا اعداد هستند:

• روزانه ۲۰۰ پرداخت پردازش می‌شود یا ماهانه ۴,۰۰۰ پرداخت

• نرخ خطای ۱۰٪ برابر با ۲۰ پرداخت در روز یا ۴۰۰ خطا در ماه است

• با جریمه ۲۰ دلار برای هر خطا، بانک ABC روزانه ۴۰۰ دلار یا ماهانه ۸,۰۰۰ دلار جریمه می‌شود

پس از پیاده‌سازی STP، خطاهای پرداخت به ۱٪ در هر ۲۰۰ پرداخت کاهش یافت.

• با نرخ خطای ۱٪، تنها دو پرداخت در روز یا چهل پرداخت در ماه به‌طور نادرست پردازش شدند

• با جریمه ۲۰ دلار برای هر خطا، بانک ABC هزینه خطاها را به ۴۰ دلار در روز یا ۸۰۰ دلار در ماه کاهش داد

با سیستم STP، اطلاعات تسویه و مسیریابی دقیق می‌توانند در سیستم ذخیره شوند و از ورود دستی جزئیات پرداخت و خطاهای پرهزینه برای بانک و مشتریان جلوگیری کنند.

بهره‌گیری از STP در معاملات اوراق بهادار برای کارایی

در دوران مدرن، تقریباً تمام معاملات بازار ثانویه اوراق بهادار شامل پردازش الکترونیکی است. ممکن است در بخش جلویی در قرار دادن معاملات مقداری دخالت انسانی وجود داشته باشد، اما در بیشتر موارد سیستم‌های الکترونیکی تمام کار را انجام می‌دهند. اینجا جایی است که STP وارد می‌شود. هر تراکنش در بازار ثانویه نیازمند فرآیند تسویه معامله است که با STP مرتبط است. این به این معناست که میلیون‌ها تراکنش STP در روز برای سهام، اوراق قرضه، صندوق‌های مشترک، صندوق‌های قابل‌معامله در بورس، معاملات برگه صورتی و غیره انجام می‌شود. تمام شرکت‌های خدمات مالی نوعی کارکنان دفتر پشتیبان دارند که مسئول مدیریت تسویه معاملات انجام‌شده از طریق STP هستند.

۱۹۷۱

ناسداک به‌عنوان اولین بورس سهام الکترونیکی راه‌اندازی شد.

مانند بانک، تراکنش‌های تجارت الکترونیکی توسط کارکنان دفتر پشتیبان نظارت می‌شوند. معاملات ممکن است به دلیل اقدامات امنیتی کدگذاری‌شده علامت‌گذاری یا متوقف شوند که ممکن است نیاز به دخالت انسانی داشته باشد. در بیشتر موارد، معاملات اوراق بهادار، شامل تبادل گواهی واقعی، ظرف دو روز تکمیل می‌شوند. در سال ۲۰۱۷، کمیسیون بورس و اوراق بهادار تسویه T+2 را برای معاملات اوراق بهادار الزامی کرد. در معاملات اوراق بهادار، فرآیند STP به چرخه کامل T+2 اشاره دارد. با STP، کل فرآیند از ابتدا تا انتها می‌تواند به‌صورت الکترونیکی بدون دخالت انسانی انجام شود. STP برای معاملات اوراق بهادار نیازمند استفاده از کدهای اوراق بهادار و همچنین کدهای حسابداری کارگزاری است، مشابه کدگذاری موردنیاز برای شماره‌های بانک و مسیریابی. سیستم‌های الکترونیکی از طریق شناسه‌های کد عمل می‌کنند که یک چرخه پردازش الکترونیکی کامل را تسهیل می‌کنند.

نوآوری‌های فناوری برای بهبود STP

کامپیوترها، مین‌فریم‌ها، بورس‌های الکترونیکی و اینترنت همگی فرصت‌ها برای پردازش و نوآوری STP را بهبود می‌بخشند. فناوری همچنین به بهبود زمان واقعی پردازش یک چرخه کامل STP کمک می‌کند. برخی از زمینه‌هایی که از پیشرفت‌های فناوری برای STP بهره می‌برند شامل پذیره‌نویسی و حقوق و دستمزد است. اعتباردهندگان این فرصت را دارند که پذیره‌نویسی را با استفاده از STP کاملاً خودکار کنند. برای این کار، از کدگذاری برای تنظیم پارامترهای وام‌دهی، تأییدها و تصویب‌ها استفاده می‌شود. این می‌تواند ارائه اعتبار را تقریباً بلافاصله پس از ارسال درخواست آنلاین امکان‌پذیر کند. سیستم‌های حقوق و دستمزد نیز از STP بهره می‌برند. لاگ‌های ردیابی زمان الکترونیکی جریان آسانی را برای تأیید و تصویب فراهم می‌کنند که سپس می‌تواند با سپرده مستقیم دنبال شود. در کسب‌وکار حقوق و دستمزد، بسیاری از فین‌تک‌ها با کسب‌وکارها همکاری می‌کنند تا به کارگران گزینه‌هایی برای پرداخت‌های سپرده مستقیم روزانه ارائه دهند که به حل چالش‌های جریان نقدی کمک می‌کند.

نتیجه‌گیری

پردازش مستقیم (STP) با خودکارسازی تراکنش‌ها برای حذف دخالت دستی، سیستم‌های پرداخت و معاملات اوراق بهادار را متحول می‌کند و سرعت، دقت و کارایی را افزایش می‌دهد. این فرآیند که در ابتدا توسط سیستم‌های ACH و SWIFT تسهیل شد، مبادلات مالی را مدرن کرده و راه را برای نوآوری‌هایی مانند تراکنش‌های ارز دیجیتال هموار کرده است. کسب‌وکارها، از بانک‌ها گرفته تا پلتفرم‌های تجارت الکترونیک، از کاهش خطاها، بهبود جریان نقدی و عملیات ساده‌شده بهره می‌برند، در حالی که پردازش امن و سریع را تضمین می‌کنند. با ادامه پیشرفت فناوری، نقش STP در خودکارسازی عملیات مالی پیچیده احتمالاً گسترش خواهد یافت و مزایای قابل‌توجهی در بخش‌های متعدد ارائه خواهد داد.