چشم‌انداز نزولی در قیمت گازوئیل

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز  تا تاریخ ۱۰ مهر ۱۴۰۴ (۱ اکتبر ۲۰۲۵)، قراردادهای آتی گازوئیل کم‌گوگرد (Low Sulphur Gasoil) در بورس ICE Futures Europe، که معیاری برای دیزل اروپا محسوب می‌شود، تحت فشار نزولی قرار داشته و در بازار انرژی گسترده‌تر شاهد کاهش بوده است. قرارداد اکتبر ۲۰۲۵ با قیمت ۷۰۳ دلار به ازای هر تن بسته شد که نسبت به جلسه قبلی حدود ۰.۷۵ درصد کاهش داشت و در مقایسه با ماه گذشته (سپتامبر) افت ۲.۵ درصدی را نشان می‌دهد. این در حالی است که در ماه سپتامبر، قیمت‌ها بین ۷۱۰ تا ۷۳۰ دلار به ازای هر تن نوسان داشتند، تحت تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیکی (مانند تحولات روسیه-اوکراین) و عرضه فراوان جهانی محصولات تقطیری. از ابتدای سال تاکنون، قیمت گازوئیل حدود ۸.۲ درصد نسبت به سطوح ژانویه کاهش یافته و در محدوده ۶۸۰ تا ۷۵۰ دلار معامله شده است. ساختار بازار همچنان در حالت کنتانگو (قیمت آتی بالاتر از قیمت نقدی با اختلاف ۱۰ تا ۱۵ دلار به ازای تن) قرار دارد که نشان‌دهنده عرضه کافی در کوتاه‌مدت اما احتمال محدودیت عرضه در سه‌ماهه چهارم به دلیل تقاضای زمستانی است. حجم قراردادهای باز (Open Interest) در بازار آتی انرژی، از جمله گازوئیل، به رکورد ۱۳۱,۷۶۰ قرارداد رسیده که نشان‌دهنده فعالیت بالای پوشش ریسک (هجینگ) است، هرچند روند تضعیف شده و برخی موقعیت‌ها در حال بسته شدن هستند. بحث‌های اخیر در پلتفرم X به بازگشت صعودی گازوئیل همراه با نفت برنت اشاره دارند که ناشی از نگرانی‌های عرضه به دلیل محدودیت‌های صادراتی روسیه است، اگرچه عوامل بنیادی نزولی ناشی از افزایش تولید اوپک‌پلاس غالب هستند.

تحلیل بنیادی

از منظر بنیادی، گازوئیل در سال ۲۰۲۵ با چشم‌انداز نزولی مواجه است، زیرا بازار جهانی دیزل با مازاد عرضه پایدار ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار بشکه در روز روبروست که پتانسیل بهبود قیمت را محدود می‌کند، حتی با وجود افزایش تقاضای فصلی در زمستان. عرضه جهانی محصولات تقطیری پیش‌بینی می‌شود با ۱.۲ میلیون بشکه در روز افزایش سالانه همراه باشد که عمدتاً ناشی از گسترش ظرفیت پالایش در کشورهای غیراوپک‌پلاس مانند ایالات متحده (به‌ویژه در سواحل خلیج مکزیک) و خاورمیانه است. این رشد عرضه از رشد تقاضای جهانی (۷۴۰ هزار بشکه در روز) پیشی می‌گیرد. پایبندی اوپک‌پلاس به سهمیه‌های تولید ضعیف بوده و با وجود تمدید کاهش‌های داوطلبانه ۱.۳ میلیون بشکه‌ای تا پایان سه‌ماهه چهارم، تولید بیش از حد توسط روسیه و قزاقستان (حدود ۲۰۰ هزار بشکه در روز دیزل اضافی) عرضه را افزایش داده است. صادرات دیزل روسیه—که در سال ۲۰۲۴ با ۳۱ میلیون تن، در کنار ایالات متحده در صدر جهان قرار داشت—با ممنوعیت جدید فروش مجدد بنزین و دیزل مواجه شده که جریان عرضه از دریای بالتیک و سیاه را محدود می‌کند، اما تولیدکنندگان را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. این موضوع می‌تواند کسری کوچکی در اروپا ایجاد کند، در حالی که پرمیوم گازوئیل نسبت به برنت به ۲۶.۱۴ دلار به ازای هر بشکه رسیده که بالاترین سطح از جولای است.

تقاضا همچنان ضعیف است: مصرف محصولات تقطیری در کشورهای OECD نسبت به سال گذشته ثابت مانده و تحت تأثیر کندی اقتصادی و گسترش استفاده از خودروهای برقی قرار دارد. در بازارهای نوظهور (مانند هند و چین)، رشد تقاضا تنها ۰.۸ درصد است که به دلیل موجودی‌های بالا محدود شده است. حاشیه‌های پالایش در اروپا (کراک اسپرد) از اوج ۲۰ دلاری به ۱۲ تا ۱۵ دلار به ازای هر بشکه کاهش یافته که تحت فشار عرضه ارزان دیزل روسیه از طریق خطوط لوله (۷۵ درصد صادرات) قرار دارد. عوامل مثبت شامل ریسک‌های ژئوپلیتیکی (مانند اختلالات دریای سرخ که هزینه حمل‌ونقل را ۲ تا ۳ دلار به ازای بشکه افزایش داده) و نیازهای گرمایشی زمستانی هستند. با این حال، آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) پیش‌بینی می‌کند که عرضه غیراوپک‌پلاس ۱.۴ میلیون بشکه در روز افزایش یابد و با افزایش ۱.۳ میلیون بشکه‌ای اوپک‌پلاس متعادل شود، که تصویری خنثی از عرضه ارائه می‌دهد. الزامات سوخت زیستی (بایودیزل) در اروپا می‌تواند تقاضا را ۱۰۰ هزار بشکه در روز افزایش دهد، اما به طور کلی انتظار می‌رود در سه‌ماهه چهارم، موجودی‌ها ۲۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یابد، مگر اینکه رویدادهای آب‌وهوایی قابل‌توجهی رخ دهد.

چشم‌انداز کوتاه‌مدت به دلیل مازاد عرضه نزولی است، اما افزایش تقاضای فصلی در سه‌ماهه چهارم (۱ میلیون بشکه در روز به‌صورت متوالی) ناشی از سرمای زمستان و ریسک‌های دریای سرخ می‌تواند قیمت‌ها را بالای ۷۱۰ دلار به ازای تن تثبیت کند.

تحلیل فنی

گازوئیل در نمودارهای روزانه ICE تا ۱۰ مهر، حرکتی خنثی نشان می‌دهد و در محدوده ۶۹۰ تا ۷۱۰ دلار تثبیت شده است، پس از شکست نزولی در سپتامبر از مقاومت ۷۳۰ دلار. قرارداد اکتبر (بسته شدن ۷۰۳ دلار) الگوی مثلث نزولی تشکیل داده و شاخص RSI (14 روزه) در ۴۵ قرار دارد که شرایط نزدیک به اشباع فروش را نشان می‌دهد. MACD همچنان نزولی است (خط در -۴.۲، سیگنال در -۳.۸)، اما کاهش هیستوگرام نشان‌دهنده احتمال بازگشت صعودی است. حجم معاملات روزانه به طور متوسط ۲۵,۰۰۰ تا ۳۰,۰۰۰ لات بوده و در ۵ مهر با اخبار ممنوعیت صادرات روسیه، ۱۵ درصد افزایش یافت که الگو را تأیید کرد.

سطوح کلیدی:

• مقاومت: ۷۱۰ دلار (میانگین متحرک ۵۰ روزه)، ۷۳۰ دلار (اوج سپتامبر، فیبوناچی ۵۰٪ از اوج ۲۰۲۴).
• حمایت: ۶۹۰ دلار (میانگین متحرک ۲۰۰ روزه)، ۶۷۵ دلار (کف اوت، فیبوناچی ۶۱.۸٪ امتداد). شکست قاطع بالای ۷۱۰ دلار می‌تواند هدف ۷۴۰ دلار را نشانه بگیرد، در حالی که افت زیر ۶۹۰ دلار ریسک کاهش به ۶۶۰ دلار را دارد.

نمودارهای هفتگی نشان می‌دهند گازوئیل بالای روند صعودی خود از سال ۲۰۲۰ قرار دارد، اما در حال تست میانگین متحرک ۲۰ هفته‌ای (۷۰۵ دلار) است. اسیلاتور استوکاستیک در ۳۵ (اشباع فروش، واگرایی صعودی) قرار دارد. همبستگی بالا با برنت (ضریب همبستگی ۰.۹۲) از پتانسیل صعودی با بازگشت نفت خام حمایت می‌کند. خلاصه کلی فنی: خنثی، با ۳ اسیلاتور خرید، ۴ فروش، و ۴ خنثی.

تمایل کوتاه‌مدت: خرید در افت به ۶۹۰ دلار، با هدف ۷۱۰ دلار و حد ضرر زیر ۶۸۵ دلار. میان‌مدت (سه‌ماهه چهارم): به طور ملایم صعودی در صورت افزایش قراردادهای باز و تحقق تقاضای زمستانی.

احساسات بازار و چشم‌انداز

احساسات بازار ترکیبی اما با تمایل محتاطانه به خوش‌بینی است. بحث‌های X بر حجم بالای قراردادهای باز در انرژی (از جمله گازوئیل) و بازگشت‌های صعودی ناشی از محدودیت‌های عرضه روسیه متمرکز است، هرچند ممنوعیت دیزل تنها به فروشندگان مجدد محدود می‌شود. تحلیلگران (مانند IEA و CME) میانگین قیمت ۶۸۰ تا ۷۲۰ دلار به ازای تن را برای ۲۰۲۵ پیش‌بینی می‌کنند که ۶ درصد کمتر از ۲۰۲۴ است، اما در صورت تشدید تنش‌ها در اوکراین یا تحریم‌های اتحادیه اروپا، قیمت‌ها می‌توانند به بیش از ۷۵۰ دلار برسند. ریسک‌ها شامل عوامل نزولی (افزایش تولید اوپک‌پلاس و کاهش تقاضا) و صعودی (هوای بسیار سرد یا تنش‌های خاورمیانه) است. گازوئیل با تخفیف ۵ درصدی نسبت به مدل‌های ارزش منصفانه معامله می‌شود که پتانسیل رشد ۸ تا ۱۰ درصدی را در صورت کاهش مازاد عرضه ارائه می‌دهد. سرمایه‌گذاران باید جلسات اوپک‌پلاس (دسامبر) و سیاست‌های بایودیزل اتحادیه اروپا را برای نشانه‌های بیشتر رصد کنند.

جمع‌بندی

گازوئیل کم‌گوگرد ICE در حال حاضر تحت فشار عرضه جهانی و تقاضای ضعیف قرار دارد، اما نشانه‌هایی از تثبیت قیمت در محدوده ۶۹۰ تا ۷۱۰ دلار به دلیل حمایت‌های فنی و نگرانی‌های عرضه منطقه‌ای (مانند محدودیت‌های روسیه) دیده می‌شود. از منظر بنیادی، مازاد عرضه جهانی و حاشیه‌های پالایش فشرده، چشم‌انداز کوتاه‌مدت را نزولی نگه می‌دارند، اما تقاضای فصلی زمستان و ریسک‌های ژئوپلیتیکی می‌توانند قیمت‌ها را در سه‌ماهه چهارم تقویت کنند. از نظر فنی، بازار در محدوده خنثی با پتانسیل صعودی محدود قرار دارد، به‌ویژه اگر حمایت ۶۹۰ دلاری حفظ شود. معامله‌گران باید با احتیاط عمل کرده و تحولات ژئوپلیتیکی، داده‌های موجودی، و تغییرات تقاضای فصلی را به دقت رصد کنند.