استراتِدِل گزینه‌ها یک استراتژی گزینه‌ای است که به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد هم یک گزینه خرید (کال) و هم یک گزینه فروش (پوت) با قیمت‌های اعتصاب یکسان و تاریخ‌های انقضا یکسان نگه دارند. این استراتژی خنثی با هدف سود بردن از تغییرات قیمتی قابل توجه در دارایی پایه، چه افزایش یابد یا کاهش یابد، عمل می‌کند. بیاموزید چگونه استراتِدِل‌ها می‌توانند نشان‌دهنده نوسانات مورد انتظار بازار و محدوده‌های معاملاتی باشند. یک معامله‌گر از استراتِدِل بلند سود می‌برد زمانی که قیمت اوراق بهادار فراتر از قیمت اعتصاب به اندازه بیش از هزینه پرمیوم حرکت کند. گزینه خرید پتانسیل سود نامحدود دارد اگر قیمت داراق پایه به شدت افزایش یابد. سود روی بخش پوت محدود به تفاوت بین قیمت اعتصاب و صفر منهای پرمیوم پرداخت‌شده است.
نکات کلیدی
- استراتژی استراتِدِل گزینه‌ها شامل خرید هم یک گزینه خرید و هم یک گزینه فروش با همان قیمت اعتصاب و تاریخ انقضا است.
- این استراتژی سودآور است زمانی که قیمت سهام پایه به طور قابل توجهی در هر جهت فراتر از کل پرمیوم پرداخت‌شده حرکت کند.
- استراتِدِل‌ها بهترین استفاده را در بازارهای پرنوسان دارند، اغلب اطراف رویدادهای عمده شرکت که می‌تواند منجر به نوسانات قیمتی قابل توجه شود.
- ریسک اصلی این است که قیمت سهام ممکن است به اندازه کافی حرکت نکند تا هزینه پرمیوم‌های پرداخت‌شده را پوشش دهد و منجر به زیان شود.
- استراتژی‌های استراتِدِل می‌توانند پیچیده باشند و نیاز به بررسی دقیق نوسانات مورد انتظار سهام و محدوده معاملاتی بالقوه دارند.
باز کردن استراتژی گزینه‌های استراتِدِل
استراتِدِل‌ها در امور مالی به دو معامله جداگانه اشاره دارند که هر دو شامل همان اوراق بهادار پایه هستند و دو معامله مربوطه یکدیگر را جبران می‌کنند. سرمایه‌گذاران تمایل دارند از استراتِدِل استفاده کنند زمانی که انتظار حرکت قابل توجهی در قیمت یک سهام را دارند اما مطمئن نیستند که قیمت افزایش یابد یا کاهش یابد. یک استراتِدِل می‌تواند به یک معامله‌گر دو نشانه مهم در مورد آنچه بازار گزینه‌ها در مورد یک سهام فکر می‌کند، بدهد. اول، نوساناتی است که بازار از اوراق بهادار انتظار دارد. دوم، محدوده معاملاتی مورد انتظار سهام تا تاریخ انقضا است.
راهنمای گام‌به‌گام برای ساخت موقعیت استراتِدِل
۱. شناسایی اوراق بهادار پایه برای موقعیت استراتِدِل خود بر اساس نوسانات مورد انتظار. ۲. تعیین قیمت اعتصاب و تاریخ انقضا که با چشم‌انداز بازار شما مطابقت دارد. ۳. خرید هم یک گزینه فروش و هم یک گزینه خرید برای قیمت اعتصاب و تاریخ انضای شناسایی‌شده. ۴. محاسبه کل پرمیوم پرداخت‌شده و تعیین حرکت قیمتی مورد نیاز برای دستیابی به سودآوری. ۵. نظارت دقیق بر شرایط بازار تا تاریخ انقضا برای اطمینان از اینکه موقعیت با انتظارات نوسانات همخوانی دارد.
برای تعیین هزینه استراتِدِل، یک معامله‌گر قیمت‌های گزینه فروش و گزینه خرید را جمع می‌کند. آن‌ها می‌توانند یک استراتِدِل ایجاد کنند اگر باور داشته باشند که یک سهام ممکن است از قیمت فعلی ۵۵ دلار افزایش یا کاهش یابد پس از انتشار گزارش درآمد اخیر آن در ۱ مارس. معامله‌گر به دنبال خرید یک گزینه فروش و یک گزینه خرید در قیمت اعتصاب ۵۵ دلار با تاریخ انقضای ۱۵ مارس خواهد بود. معامله‌گر قیمت یک گزینه خرید ۱۵ مارس ۵۵ دلار و یک گزینه فروش ۱۵ مارس ۵۵ دلار را جمع می‌کند تا هزینه ایجاد استراتِدِل را تعیین کند. اگر هر گزینه خرید و فروش ۲.۵۰ دلار هزینه داشته باشد، کل پرمیوم برای هر دو قرارداد ۵.۰۰ دلار است، ضربدر ۱۰۰، برابر با ۵۰۰ دلار. سهام باید ۹٪ از قیمت اعتصاب ۵۵ دلار حرکت کند تا تا ۱۵ مارس سود کند بر اساس پرمیوم پرداخت‌شده. مقدار اینکه سهام انتظار می‌رود افزایش یا کاهش یابد، معیاری از نوسانات مورد انتظار آینده آن است. پرمیوم پرداخت‌شده را بر قیمت اعتصاب تقسیم کنید (۵ تقسیم بر ۵۵، یا ۹٪) تا تعیین کنید سهام چقدر باید افزایش یا کاهش یابد.
چگونه محدوده معاملاتی پیش‌بینی‌شده را تعیین کنید
قیمت‌های گزینه‌ها محدوده معاملاتی پیش‌بینی‌شده را نشان می‌دهند. یک معامله‌گر می‌تواند قیمت استراتِدِل را به قیمت سهام اضافه یا کم کند تا محدوده معاملاتی مورد انتظار را تعیین کند. پرمیوم ۵ دلاری می‌تواند به ۵۵ دلار اضافه شود تا محدوده معاملاتی ۵۰ تا ۶۰ دلار را در این مورد پیش‌بینی کند. معامله‌گر مقداری از پول خود را از دست می‌دهد اما نه لزوماً همه آن را اگر سهام در محدوده ۵۰ تا ۶۰ دلار معامله شود. فقط ممکن است سود کسب شود اگر سهام در زمان انقضا خارج از محدوده ۵۰ تا ۶۰ دلار افزایش یا کاهش یابد.
استراتژی‌های سود با استراتِدِل‌ها
گزینه‌های خرید در زمان انقضا ۰ دلار ارزش خواهند داشت و گزینه‌های فروش ۷ دلار اگر سهام به ۴۸ دلار سقوط کند. این سود ۲ دلاری برای معامله‌گر به همراه خواهد داشت. اما گزینه‌های خرید ۲ دلار ارزش خواهند داشت اگر سهام به ۵۷ دلار برسد و گزینه‌های فروش صفر، که زیان ۳ دلاری برای معامله‌گر به همراه دارد.
مهم بدترین سناریو زمانی است که قیمت سهام در یا نزدیک به قیمت اعتصاب بماند.
مزایا و معایب گزینه‌های استراتِدِل
مزایا
گزینه‌های استراتِدِل برای پتانسیل درآمد به سمت بالا یا پایین وارد می‌شوند. فرض کنید سهامی که در ۳۰۰ دلار معامله می‌شود. شما ۱۰ دلار پرمیوم برای گزینه‌های خرید و فروش در قیمت اعتصاب ۳۰۰ دلار پرداخت می‌کنید. ممکن است از گزینه خرید اگر سهام به سمت بالا نوسان کند، سود ببرید. ممکن است از گزینه فروش اگر سهام به سمت پایین نوسان کند، سود ببرید. در هر صورت، گزینه استراتِدِل ممکن است سود به همراه داشته باشد چه قیمت سهام افزایش یابد یا کاهش یابد. معامله‌گران اغلب از استراتِدِل‌ها قبل از رویدادهای عمده شرکت مانند گزارش‌های سه‌ماهه استفاده می‌کنند. سرمایه‌گذاران ممکن است موقعیت‌های جبرانی را انتخاب کنند تا ریسک را کاهش دهند زمانی که مطمئن نیستند اخبار چگونه پخش خواهد شد. این به معامله‌گران اجازه می‌دهد موقعیت‌هایی را قبل از نوسانات عمده به سمت بالا یا پایین تنظیم کنند.
معایب
برای اینکه استراتِدِل سودآور باشد، قیمت سهام باید بیش از پرمیوم پرداخت‌شده حرکت کند. در مثال بالا، شما ۲۰ دلار پرمیوم پرداخت کردید (۱۰ دلار برای خرید، ۱۰ دلار برای فروش). موقعیت خالص شما زیان به همراه دارد اگر قیمت سهام فقط از ۳۰۰ دلار به ۳۱۵ دلار حرکت کند. موقعیت‌های استراتِدِل اغلب فقط زمانی سود به همراه دارند که نوسانات بزرگ و اساسی در قیمت‌های سهام وجود داشته باشد. یک عیب، زیان تضمین‌شده روی پرمیوم‌ها است زیرا یک گزینه بر اساس حرکت سهام استفاده نخواهد شد. این می‌تواند به ویژه برای سهام‌هایی که حرکت قیمتی کمی یا هیچ ندارند، درست باشد و هر دو گزینه را غیرقابل استفاده یا غیرسودآور کند. این «زیان» علاوه بر هزینه‌های معاملاتی بالقوه بالاتر به دلیل باز کردن موقعیت‌های بیشتر در مقایسه با معامله یک‌طرفه است. موقعیت‌های استراتِدِل بیشتر برای دوره‌های نوسان شدید مناسب هستند بنابراین نمی‌توان از آن‌ها در همه شرایط بازار استفاده کرد. آن‌ها در دوره‌های بازار پایدار موفق نیستند. استراتِدِل‌ها برای برخی سرمایه‌گذاری‌ها، به ویژه آن‌هایی با نوسان بالاتر، بهتر کار می‌کنند؛ سهام‌های با بتای پایین ممکن است سود نبرد.
موقعیت‌های استراتژی استراتِدِل
مزایا
- استراتژی پتانسیل کسب درآمد دارد صرف‌نظر از اینکه اوراق بهادار پایه افزایش یا کاهش یابد.
- استراتژی ممکن است مفید باشد زمانی که اخبار عمده‌ای انتظار می‌رود اما نامشخص است که بازارها رویدادها را به کدام جهت خواهند برد.
- سرمایه‌گذاران ممکن است زیان‌های بالقوه یا معایب را با هج کردن سرمایه‌گذاری خود به جای ورود به معامله تک‌جهته کاهش دهند.
معایب
- اوراق بهادار پایه باید پرنوسان باشد. موقعیت‌های استراتِدِل اغلب بدون حرکت قیمتی قابل توجه، غیرسودآور هستند.
- سرمایه‌گذار مطمئناً یک گزینه خریداری می‌کند و پرمیومی برای قراردادی پرداخت می‌کند که هرگز اجرا نخواهد شد.
- استراتژی در همه شرایط بازار یا برای همه انواع اوراق بهادار مناسب نیست زیرا به نوسان وابسته است.
مثال واقعی استراتِدِل
فعالیت در بازار گزینه‌ها در ۱۸ ژوئن نشان می‌داد که قیمت سهام شرکت XYZ، یک تولیدکننده قطعات موتور آمریکایی، می‌تواند ۲۰٪ از قیمت اعتصاب ۲۶ دلار برای انقضا در ۱۶ ژوئیه افزایش یا کاهش یابد زیرا هزینه ۵.۱۰ دلار برای خرید یک گزینه فروش و خرید بود. این سهام را در محدوده معاملاتی ۲۰.۹۰ تا ۳۱.۱۵ دلار قرار داد. شرکت نتایج را گزارش کرد و سهام‌ها یک هفته بعد در ۲۵ ژوئن از ۲۲.۷۰ دلار به ۱۹.۲۷ دلار سقوط کردند. معامله‌گر در این مورد سود می‌برد زیرا سهام خارج از محدوده سقوط کرد و هزینه پرمیوم خرید گزینه‌های فروش و خرید را بیش از حد کرد.
استراتِدِل بلند چیست؟
استراتِدِل بلند یک استراتژی گزینه‌ای است که یک سرمایه‌گذار زمانی آن را اجرا می‌کند که انتظار دارد یک سهام خاص به زودی نوسان را تجربه کند. سرمایه‌گذار باور دارد سهام حرکت قابل توجهی خارج از محدوده معاملاتی خواهد داشت اما نامشخص است که قیمت سهام بالاتر یا پایین‌تر خواهد رفت. سرمایه‌گذار همزمان یک گزینه خرید در قیمت بازار و یک گزینه فروش در قیمت بازار با همان تاریخ انقضا و همان قیمت اعتصاب را برای اجرای استراتِدِل بلند می‌خرد. سرمایه‌گذار در بسیاری از سناریوهای استراتِدِل بلند باور دارد که یک رویداد خبری آتی مانند گزارش درآمد یا اعلام خرید، سهام پایه را از نوسان پایین به نوسان بالا سوق خواهد داد. هدف سرمایه‌گذار سود بردن از حرکت بزرگ در قیمت است. یک حرکت قیمتی کوچک عموماً برای سرمایه‌گذار کافی نخواهد بود تا از استراتِدِل بلند سود ببرد.۱
چگونه در استراتِدِل سود کسب می‌کنید؟
کل هزینه پرمیوم را بر قیمت اعتصاب تقسیم کنید تا تعیین کنید اوراق بهادار پایه چقدر باید افزایش یا کاهش یابد تا سود از استراتِدِل کسب شود. اگر کل هزینه پرمیوم ۱۰ دلار و قیمت اعتصاب ۱۰۰ دلار باشد، به عنوان ۱۰ دلار تقسیم بر ۱۰۰ یا ۱۰٪ محاسبه می‌شود. اوراق بهادار باید بیش از ۱۰٪ از قیمت اعتصاب ۱۰۰ دلار افزایش یا کاهش یابد تا سود کسب شود.
مثال استراتِدِل چیست؟
فرض کنید معامله‌گری که انتظار دارد سهام‌های یک شرکت نوسانات قیمتی شدیدی پس از اعلام نرخ بهره در ۱۵ ژانویه تجربه کند. قیمت سهام فعلی ۱۰۰ دلار است. سرمایه‌گذار با خرید هم یک گزینه فروش ۵ دلاری و هم یک گزینه خرید ۵ دلاری در قیمت اعتصاب ۱۰۰ دلار که در ۳۰ ژانویه منقضی می‌شود، استراتِدِل ایجاد می‌کند. پرمیوم خالص گزینه برای این استراتِدِل ۱۰ دلار است. معامله‌گر سود می‌برد اگر قیمت اوراق بهادار پایه در زمان انقضا بالای ۱۱۰ دلار باشد، که قیمت اعتصاب به علاوه پرمیوم خالص گزینه است، یا زیر ۹۰ دلار، که قیمت اعتصاب منهای پرمیوم خالص گزینه است.
آیا می‌توانید در استراتِدِل پول از دست بدهید؟
بله. یک معامله‌گر با ریسک از دست دادن پول روبرو است اگر قیمت سهام بزرگ‌تر از پرمیوم‌های مقایسه‌ای پرداخت‌شده روی گزینه‌ها حرکت نکند. به این دلیل، استراتژی‌های استراتِدِل اغلب با در نظرگیری سرمایه‌گذاری‌های پرنوسان‌تر وارد می‌شوند.
خلاصه
ورود به موقعیت استراتِدِل شامل خرید هم یک گزینه خرید و هم یک گزینه فروش با همان قیمت اعتصاب و تاریخ انقضا است. این استراتژی روی حرکت‌های قیمتی قابل توجه شرط‌بندی می‌کند و اجازه سود بالقوه صرف‌نظر از جهت بازار را می‌دهد. با این حال، سودآوری نیاز به تغییر قابل توجه در قیمت اوراق بهادار پایه دارد؛ در غیر این صورت، پرمیوم‌های پرداخت‌شده ممکن است منجر به زیان شود.
نظرات کاربران