سوآپ چیست؟

سوآپ یک قرارداد مشتقه است که در آن دو طرف جریان‌های نقدی یا بدهی‌های ابزارهای مالی را مبادله می‌کنند، اغلب به صورت خارج از بورس (OTC) یا روی SEFها. سوآپ‌های نرخ بهره، که از رایج‌ترین اشکال هستند، معمولاً شامل نرخ‌های ثابت و متغیر بین مؤسساتی است که به دنبال مدیریت ریسک نرخ بهره یا سفته‌بازی روی شرایط بازار هستند.

نکات کلیدی

• سوآپ یک قرارداد مشتقه است که در آن دو طرف جریان‌های نقدی یا بدهی‌های ابزارهای مالی مختلف را مبادله می‌کنند.
• سوآپ‌های نرخ بهره رایج‌ترین نوع سوآپ‌ها هستند و اغلب شامل یک نرخ بهره ثابت و یک نرخ بهره متغیر می‌شوند.
• سوآپ‌ها عمدتاً توسط سرمایه‌گذاران نهادی برای مدیریت ریسک‌هایی مانند ریسک نرخ بهره استفاده می‌شوند و خارج از بورس یا روی تأسیسات اجرای سوآپ انجام می‌شوند.
• ساختاردهی مناسب سوآپ‌ها می‌تواند مزایای مالی مانند پوشش در برابر افزایش نرخ بهره یا بهینه‌سازی هزینه‌های مالی ارائه دهد.
• سوآپ‌ها توسط نهادهایی مانند کمیسیون معاملات آتی کالا و کمیسیون بورس و اوراق بهادار تنظیم می‌شوند تا شفافیت را تضمین کنند و ریسک سیستمیک را کاهش دهند.

غوطه‌وری عمیق در سوآپ‌های نرخ بهره

در یک سوآپ نرخ بهره، طرف‌ها جریان‌های نقدی را بر اساس مبلغ اسمی اصلی یک اوراق بهادار زیربنایی مبادله می‌کنند، هرچند خود اصل مبادله نمی‌شود. در عوض، جریان‌های نقدی مرتبط با نرخ‌های بهره مبادله می‌شوند. سوآپ همچنین می‌تواند amortizing باشد، به این معنا که اصل وام با گذشت زمان کاهش می‌یابد.1

طرف‌ها سوآپ‌ها را برای پوشش (حفاظت در برابر) ریسک نرخ بهره یا سفته‌بازی انجام می‌دهند.2 برای مثال، تصور کنید شرکت ABC ۱ میلیون دلار اوراق قرضه پنج‌ساله با نرخ بهره متغیر تنظیم‌شده بر اساس نرخ تأمین مالی شبانه تضمین‌شده (SOFR) به علاوه ۱.۳٪ منتشر می‌کند. اگر SOFR ۲.۵٪ باشد، مدیریت ممکن است در مورد افزایش نرخ‌ها نگران باشد.

تیم مدیریت شرکتی دیگر به نام XYZ Inc. پیدا می‌کند که مایل است نرخ سالانه SOFR به علاوه ۱.۳٪ را به ABC روی مبلغ اسمی اصلی ۱ میلیون دلار برای پنج سال پرداخت کند. به عبارت دیگر، XYZ پرداخت‌های بهره ABC را برای آخرین انتشار اوراق قرضه‌اش تأمین خواهد کرد.

در مقابل، ABC موافقت می‌کند ۵٪ نرخ ثابت را به XYZ روی ارزش اسمی ۱ میلیون دلار برای پنج سال پرداخت کند. ABC در صورتی که نرخ‌ها به طور قابل توجهی افزایش یابد سود می‌برد، در حالی که XYZ در صورتی که نرخ‌ها کاهش یابد، ثابت بماند یا به تدریج افزایش یابد، سود می‌برد.

مهم:

LIBOR دیگر به عنوان نرخ شاخص بنچمارک برای وام‌های کوتاه‌مدت بین مؤسسات مالی استفاده نمی‌شود. انتشار نرخ‌ها در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴ متوقف خواهد شد. نرخ شاخص بنچمارک اکنون نرخ تأمین مالی شبانه تضمین‌شده (SOFR) و گسترش‌های یک‌ماهه، شش‌ماهه و نه‌ماهه آن است.34

نحوه محاسبه سود یا زیان در سوآپ‌ها

در زیر دو سناریو برای سوآپ نرخ بهره توصیف‌شده در بالا آورده شده است. در سناریو اول، SOFR ۰.۷۵٪ در سال افزایش می‌یابد. در سناریو دوم، SOFR ۰.۲۵٪ در سال افزایش می‌یابد. به یاد داشته باشید، XYZ Inc. موافقت کرده است پرداخت سالانه‌ای به شرکت ABC به مبلغ SOFR به علاوه ۱.۳٪ روی مبلغ اصلی ۱ میلیون دلار برای پنج سال انجام دهد. ABC موافقت کرده است مبلغ سالانه‌ای معادل ۵٪ از ۱ میلیون دلار را برای آن دوره زمانی به XYZ پرداخت کند.

سناریو ۱

با افزایش SOFR ۰.۷۵٪ در سال، کل پرداخت‌های بهره ABC به دارندگان اوراق قرضه‌اش در دوره پنج‌ساله (و پرداخت‌شده توسط XYZ) به ۲۶۵,۰۰۰ دلار می‌رسد. اما به لطف سوآپ، این رقم با سود ۱۵,۰۰۰ دلاری جبران می‌شود. بیایید محاسبه را تجزیه کنیم:

در این سناریو، ABC عملکرد خوبی داشت زیرا، به لطف سوآپ، نرخ بهره‌اش را در ۵٪ ثابت کرد. ABC ۱۵,۰۰۰ دلار کمتر از آنچه با نرخ متغیر پرداخت می‌کرد، پرداخت کرد. پیش‌بینی نرخ بهره XYZ نادرست بود؛ شرکت از طریق سوآپ ۱۵,۰۰۰ دلار ضرر کرد زیرا نرخ‌ها سریع‌تر از آنچه انتظار داشت، افزایش یافت.

سناریو ۲

در سناریو دوم، SOFR ۰.۲۵٪ در سال افزایش می‌یابد:

در این مورد، ABC بهتر بود که در سوآپ شرکت نمی‌کرد زیرا نرخ‌های بهره به آرامی افزایش یافت. زیرا پیش‌بینی نرخ بهره‌اش درست بود، XYZ ۳۵,۰۰۰ دلار بیشتر از آنچه پرداخت کرد، دریافت کرد.

عوامل تأثیرگذار بر نتایج سوآپ

این مثال مزایای دیگری را که ABC ممکن است از شرکت در سوآپ دریافت کرده باشد، در نظر نمی‌گیرد. برای مثال، شاید شرکت به وام دیگری نیاز داشته باشد، اما وام‌دهندگان مایل به تمدید آن نباشند مگر اینکه تعهدات بهره روی اوراق قرضه دیگرش ثابت شود.

معمولاً، طرف‌ها از بانک یا واسطه استفاده می‌کنند که برشی از سوآپ می‌گیرد. تصمیم‌گیری برای ورود به سوآپ نرخ بهره بستگی به مزیت نسبی آن‌ها در بازارهای نرخ ثابت یا شناور دارد.

کاوش انواع مختلف سوآپ‌ها

سوآپ‌ها بیش از پرداخت‌های نرخ بهره شامل می‌شوند. در واقع، انواع زیادی از سوآپ‌ها وجود دارد. با این حال، ترتیب‌های نسبتاً رایج شامل سوآپ‌های کالا، سوآپ‌های ارزی، سوآپ‌های بدهی و سوآپ‌های بازده کل هستند.

سوآپ‌های کالا

سوآپ‌های کالا شامل مبادله قیمت شناور کالا، مانند قیمت نقدی نفت خام برنت، به ازای قیمت ثابت در دوره توافق‌شده است.5 سوآپ‌های کالا اغلب شامل نفت خام می‌شوند.

سوآپ‌های ارزی

در یک سوآپ ارزی، طرف‌ها بهره و پرداخت‌های اصلی روی بدهی‌های اسمی‌شده در ارزهای مختلف را مبادله می‌کنند. جریان‌های نقدی بر اساس نرخ ثابت و نرخ متغیر (که بر اساس نرخ ارز شناور است) هستند. برخلاف سوآپ نرخ بهره، اصل مبلغ اسمی نیست، بلکه همراه با تعهدات بهره مبادله می‌شود.

سوآپ‌های ارزی می‌توانند بین کشورها رخ دهند. برای مثال، چین از سوآپ‌ها با آرژانتین برای تثبیت ذخایر ارزی خارجی‌اش استفاده کرد و فدرال رزرو ایالات متحده در بحران مالی ۲۰۱۰ از سوآپ‌ها با بانک‌های مرکزی اروپا برای تثبیت یورو استفاده کرد.67

سوآپ‌های بدهی-سهام

یک سوآپ بدهی-سهام شامل مبادله بدهی به ازای سهام است. در مورد یک شرکت عمومی معامله‌شده، این به معنای اوراق قرضه به ازای سهام است. این راهی برای شرکت‌ها برای بازپرداخت بدهی یا تخصیص مجدد ساختار سرمایه‌شان است.

سوآپ‌های بازده کل

در یک سوآپ بازده کل، بازده کل از یک دارایی به ازای نرخ بهره ثابت مبادله می‌شود. این به طرف پرداخت‌کننده نرخ ثابت، exposure به دارایی زیربنایی—سهام یا شاخص—را می‌دهد.8 برای مثال، یک سرمایه‌گذار می‌تواند نرخ ثابت را به یک طرف پرداخت کند به ازای افزایش سرمایه به علاوه پرداخت‌های سود سهام یک مجموعه سهام.

سوآپ پیش‌فرض اعتباری (CDS)

یک سوآپ پیش‌فرض اعتباری (CDS) شامل توافقی توسط یک طرف برای پرداخت اصل و بهره از دست‌رفته وام به خریدار CDS در صورتی که وام‌گیرنده روی وام پیش‌فرض کند، است. اهرم بیش از حد و مدیریت ریسک ضعیف در بازار CDS عوامل contributory بحران مالی ۲۰۰۸ بودند.9

هدف سوآپ چیست؟

سوآپ به طرف‌های مقابل اجازه می‌دهد جریان‌های نقدی را مبادله کنند. برای مثال، یک نهاد که نرخ بهره ثابت دریافت یا پرداخت می‌کند ممکن است ترجیح دهد آن را برای نرخ متغیر (یا بالعکس) سوآپ کند. یا، دارنده یک دارایی تولیدکننده جریان نقدی ممکن است بخواهد آن را برای جریان نقدی دارایی متفاوت سوآپ کند. هدف چنین سوآپی مدیریت ریسک، دستیابی به تأمین مالی با نرخ مطلوب‌تر از آنچه از طریق وسایل دیگر در دسترس است، یا سفته‌بازی روی تفاوت‌های آینده بین جریان‌های نقدی سوآپ‌شده است.

سوآپ چگونه ساختاردهی می‌شود؟

سوآپ یک محصول مشتقه است که معمولاً شامل دو طرف مقابل است که موافقت می‌کنند جریان‌های نقدی را در دوره زمانی معینی، مانند یک سال، مبادله کنند. شرایط دقیق توافق سوآپ توسط طرف‌های مقابل مذاکره می‌شود و سپس در یک قرارداد قانونی رسمی می‌شود. این شرایط دقیقاً مشخص می‌کند چه چیزی مبادله شود و بین چه کسانی، مبلغ اسمی اصل، سررسید قرارداد و هرگونه contingencies. جریان‌های نقدی که در نهایت مبادله می‌شوند بر اساس شرایط قرارداد محاسبه می‌شوند، که ممکن است شامل نرخ بهره، شاخص یا ابزار مالی زیربنایی دیگر باشد.1011

چه کسانی از سوآپ‌ها استفاده می‌کنند؟

سوآپ‌ها عمدتاً توسط سرمایه‌گذاران نهادی مانند بانک‌ها و دیگر مؤسسات مالی، دولت‌ها و برخی شرکت‌ها استفاده می‌شوند. استفاده مورد نظر آن‌ها مدیریت انواع ریسک‌ها، مانند ریسک نرخ بهره، ریسک ارزی و ریسک قیمت است.

آیا سوآپ‌ها تنظیم می‌شوند؟

امروز، بسیاری از سوآپ‌ها در ایالات متحده توسط کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) و گاهی کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم می‌شوند، هرچند معمولاً خارج از بورس (OTC) معامله می‌شوند. به دلیل اصلاحات وال استریت در قانون داد-فرانک ۲۰۱۰، سوآپ‌ها در ایالات متحده باید از یک تأسیسات اجرای سوآپ (SEF) استفاده کنند، که پلتفرمی الکترونیکی است که به شرکت‌کنندگان اجازه خرید و فروش سوآپ‌ها طبق مقررات را می‌دهد.12 تنظیم سوآپ‌ها با هدف تضمین معامله این ابزارهای مالی به شیوه‌ای عادلانه و شفاف است و ریسک شکست مالی سیستمیک را کاهش می‌دهد (زیرا سوآپ‌ها، تا حدی، برای بحران مالی ۲۰۰۸ مقصر شناخته شدند).9 مقررات خاصی که روی سوآپ‌ها در سطح بین‌المللی اعمال می‌شود بر اساس jurisdiction متفاوت است.

خط پایین

سوآپ‌ها قراردادهای مشتقه هستند که به دو طرف اجازه مبادله جریان‌های نقدی یا دارایی‌ها را می‌دهند، معمولاً بین کسب‌وکارها یا مؤسسات مالی، خارج از بورس. سوآپ‌های نرخ بهره، رایج‌ترین نوع، شامل مبادله پرداخت‌های نرخ بهره ثابت و متغیر بر اساس مبلغ اسمی اصلی است و به طرف‌ها اجازه پوشش در برابر یا سفته‌بازی روی نوسانات نرخ بهره را می‌دهد. این ابزارهای مالی پیچیده هستند و معمولاً برای سرمایه‌گذاران خرده در دسترس نیستند و عمدتاً برای اهدافی مانند مدیریت ریسک یا سفته‌بازی روی حرکات مالی خدمت می‌کنند.