انواع مالیات چیست؟

مالیات چیست؟

مالیات‌ مشارکت‌های اجباری هستند که توسط یک نهاد دولتی—محلی، منطقه‌ای یا ملی—از افراد یا شرکت‌ها اخذ می‌شوند. درآمدهای مالیاتی فعالیت‌های دولتی، از جمله پروژه‌های عمومی و خدماتی مانند جاده‌ها و مدارس، یا برنامه‌هایی مانند تأمین اجتماعی و مدیکر را تأمین مالی می‌کنند.

در اقتصاد، مالیات‌ بر دوش هر کسی که بار مالیاتی را تحمل می‌کند، می‌افتد، چه این نهاد مورد مالیات باشد، مانند یک کسب‌وکار، یا مصرف‌کنندگان نهایی کالاهای کسب‌وکار. از منظر حسابداری، انواع مختلفی از مالیات‌ وجود دارد، از جمله مالیات‌ی حقوق و دستمزد، مالیات‌ی درآمد فدرال و ایالتی، و مالیات‌ی فروش.

نکات کلیدی

• مالیات‌ مشارکت‌های اجباری هستند که توسط دولت‌ها جمع‌آوری می‌شوند.

• سرویس درآمد داخلی (IRS) مالیات‌ی درآمد فدرال را در ایالات متحده جمع‌آوری می‌کند.

• انواع مختلفی از مالیات‌ وجود دارد و اکثر آن‌ها به‌صورت درصدی از یک معامله پولی اعمال می‌شوند (برای مثال، هنگام کسب درآمد یا تکمیل یک معامله فروش).

• سایر اشکال مالیات، مانند مالیات بر املاک، بر اساس ارزش ارزیابی‌شده دارایی‌های نگهداری‌شده اعمال می‌شوند.

• درک عواملی که یک موقعیت مالیاتی را ایجاد می‌کنند، می‌تواند به مالیات‌دهندگان کمک کند تا امور مالی خود را برای کاهش تأثیر مالیات‌ مدیریت کنند.

درک مالیات‌

برای کمک به تأمین مالی پروژه‌ها و خدمات عمومی—و ساخت و نگهداری زیرساخت‌های مورد استفاده در یک کشور—دولت معمولاً از ساکنان فردی و شرکتی خود مالیات می‌گیرد. مالیات جمع‌آوری‌شده برای بهبود اقتصاد و همه کسانی که در آن زندگی می‌کنند استفاده می‌شود.

در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر جهان، مالیات‌ی درآمد به نوعی پول دریافتی توسط مالیات‌دهنده اعمال می‌شود. این پول می‌تواند درآمد حاصل از حقوق، سود سرمایه‌گذاری از افزایش ارزش سرمایه‌گذاری، سود سهام یا بهره دریافتی به‌عنوان درآمد اضافی، یا پرداخت‌های انجام‌شده برای کالاها و خدمات باشد.

درآمدهای مالیاتی برای خدمات عمومی و عملیات دولت و همچنین برای تأمین مالی تأمین اجتماعی و مدیکر استفاده می‌شوند. با پیری نسل بزرگ بیبی‌بومر، تأمین اجتماعی و مدیکر نسبت‌های فزاینده‌ای از کل هزینه‌های فدرال درآمدهای مالیاتی را به خود اختصاص داده‌اند. در طول تاریخ ایالات متحده، سیاست مالیاتی منبع ثابت مناقشات سیاسی بوده است.

مالیات نیازمند آن است که درصدی از درآمد یا پول مالیات‌دهنده گرفته شده و به دولت واریز شود. پرداخت مالیات با نرخ‌های تعیین‌شده توسط دولت اجباری است و فرار مالیاتی—عدم پرداخت عمدی تعهدات مالیاتی کامل—طبق قانون قابل مجازات است. با این حال، اجتناب از مالیات—اقداماتی برای کاهش بدهی مالیاتی و حداکثر کردن درآمد پس از مالیات—کاملاً قانونی است.

اکثر دولت‌ها از یک آژانس یا اداره برای جمع‌آوری مالیات‌ استفاده می‌کنند. در ایالات متحده، این وظیفه در سطح فدرال توسط سرویس درآمد داخلی (IRS) انجام می‌شود.

انواع مالیات‌

چندین نوع مالیات بسیار رایج وجود دارد:

• مالیات بر درآمد: درصدی از درآمد کسب‌شده که به دولت ایالتی یا فدرال واگذار می‌شود.

• مالیات حقوق و دستمزد: درصدی که توسط کارفرما از حقوق کارمند کسر شده و به دولت پرداخت می‌شود تا برنامه‌های مدیکر و تأمین اجتماعی را تأمین مالی کند.

• مالیات شرکتی: درصدی از سودهای شرکتی که به‌عنوان مالیات توسط دولت برای تأمین مالی برنامه‌های فدرال اخذ می‌شود.

• مالیات فروش: مالیات‌یی که بر کالاها و خدمات خاصی اعمال می‌شوند و بسته به حوزه قضایی متفاوت هستند.

• مالیات بر املاک: بر اساس ارزش زمین و دارایی‌های ملکی.

• تعرفه: مالیات‌یی بر کالاهای وارداتی، با هدف تقویت کسب‌وکارهای داخلی.

• مالیات بر ارث: نرخی که بر ارزش بازار منصفانه (FMV) اموال در دارایی یک فرد در زمان فوت اعمال می‌شود، زمانی که ارزش کل دارایی از آستانه‌های تعیین‌شده توسط دولت‌های ایالتی و فدرال فراتر رود.

سیستم‌های مالیاتی بین کشورها بسیار متفاوت هستند و برای افراد و شرکت‌ها مهم است که قوانین مالیاتی یک محل جدید را قبل از کسب درآمد یا انجام کسب‌وکار در آنجا به‌دقت مطالعه کنند.

در ادامه، نگاهی به موقعیت‌های مالیاتی مختلف در ایالات متحده خواهیم داشت. به‌طور کلی، دولت فدرال مالیات‌ی درآمد، شرکتی و حقوق و دستمزد را اخذ می‌کند. ایالت‌ها مالیات‌ی درآمد و فروش را اعمال می‌کنند و شهرداری‌ها یا سایر دولت‌های محلی عمدتاً مالیات‌ی بر املاک را اخذ می‌کنند.

مالیات بر درآمد

مانند بسیاری از کشورها، ایالات متحده سیستم مالیات بر درآمد پیش‌رونده‌ای دارد که از طریق آن درصد بیشتری از درآمدهای مالیاتی از افراد یا شرکت‌های با درآمد بالا نسبت به افراد با درآمد پایین جمع‌آوری می‌شود. مالیات‌ از طریق نرخ‌های مالیاتی حاشیه‌ای اعمال می‌شوند.

عوامل مختلفی بر نرخ مالیاتی حاشیه‌ای که مالیات‌دهنده پرداخت می‌کند تأثیر می‌گذارد، از جمله وضعیت ثبت‌نام آن‌ها—ازدواج کرده با ثبت مشترک، ازدواج کرده با ثبت جداگانه، مجرد یا سرپرست خانوار. وضعیت ثبت‌نامی که یک فرد می‌تواند ادعا کند، می‌تواند تفاوت قابل‌توجهی در میزان مالیات آن‌ها ایجاد کند. منبع درآمد مالیات‌دهنده نیز در مالیات‌بندی تفاوت ایجاد می‌کند. یادگیری اصطلاحات انواع مختلف درآمد که ممکن است بر نحوه مالیات‌بندی درآمد تأثیر بگذارد، مهم است.

مالیات‌ی سود سرمایه برای سرمایه‌گذاران از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. این مالیات‌ که در سطح فدرال اعمال و اجرا می‌شوند، مالیات‌یی بر سود حاصل از فروش دارایی‌ای هستند که ارزش آن افزایش یافته است.

نرخ مالیات بر سود به مدت زمانی که دارایی نگهداری شده بستگی دارد. سودهای کوتاه‌مدت (بر دارایی‌هایی که یک سال یا کمتر پس از خرید فروخته شده‌اند) با نرخ مالیات بر درآمد معمولی صاحب دارایی مشمول مالیات می‌شوند، در حالی که سودهای بلندمدت بر دارایی‌هایی که بیش از یک سال نگهداری شده‌اند با نرخ مالیات سود سرمایه پایین‌تر مشمول مالیات می‌شوند. این بر اساس این منطق است که مالیات‌ی پایین‌تر سطوح بالای سرمایه‌گذاری را تشویق می‌کند. سوابق مالیاتی باید برای اثبات مدت مالکیت در زمان فروش دارایی‌ها و ثبت اظهارنامه مالیاتی نگهداری شوند.

مالیات‌ی حقوق و دستمزد

مالیات‌ی حقوق و دستمزد توسط کارفرما از چک حقوقی کارمند کسر شده و به دولت فدرال واریز می‌شود تا برنامه‌های مدیکر و تأمین اجتماعی را تأمین مالی کند. کارمندان ۱.۴۵٪ به مدیکر بر روی تمام دستمزدها و ۶.۲٪ به تأمین اجتماعی پرداخت می‌کنند. این نرخ‌ها تا آستانه درآمدی یا پایه دستمزد اعمال می‌شوند که سالانه برای همگام شدن با تورم تنظیم شده و معمولاً هر سال افزایش می‌یابد.

هشدار: هر کسی که بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار به‌عنوان ثبت‌کننده مجرد (یا ۲۵۰,۰۰۰ دلار برای زوج‌های متأهل که به‌صورت مشترک ثبت می‌کنند) درآمد دارد، ۰.۹٪ اضافی به مدیکر پرداخت می‌کند.

مالیات‌ی حقوق و دستمزد دارای بخش کارمند و بخش کارفرما هستند. کارفرما هم بخش کارمند، که در بالا توضیح داده شد، و هم مقدار مشابهی برای بخش کارفرما را واریز می‌کند. نرخ‌های کارفرما همان ۶.۲٪ برای تأمین اجتماعی تا سقف پایه دستمزد و ۱.۴۵٪ برای مدیکر بر روی تمام دستمزدها است. بنابراین، کل مبلغ واریزی ۱۵.۳٪ است (۶.۲٪ تأمین اجتماعی کارمند + ۶.۲٪ تأمین اجتماعی کارفرما + ۱.۴۵٪ مدیکر کارمند + ۱.۴۵٪ مدیکر کارفرما).

مالیات‌ی حقوق و دستمزد و مالیات‌ی درآمد متفاوت هستند، اگرچه هر دو از چک حقوقی کارمند کسر شده و به دولت واریز می‌شوند. مالیات‌ی حقوق و دستمزد به‌طور خاص برنامه‌های تأمین اجتماعی و مدیکر را تأمین مالی می‌کنند. یک فرد خوداشتغال باید معادل هر دو بخش کارمند و کارفرما مالیات‌ی حقوق و دستمزد را از طریق مالیات‌ی خوداشتغالی پرداخت کند که همچنین تأمین اجتماعی و مدیکر را تأمین مالی می‌کنند، اما می‌توانند کسر مالیاتی برای سهم کارفرما درخواست کنند.

مالیات‌ی شرکتی

مالیات‌ی شرکتی بر درآمد مشمول مالیات شرکت پرداخت می‌شوند. مراحل محاسبه درآمد مشمول مالیات شرکت عبارتند از:

نرخ مالیات شرکتی در ایالات متحده یک نرخ ثابت ۲۱٪ است. پیش از قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA) سال ۲۰۱۷، این نرخ ۳۵٪ بود.

کنگره ایالات متحده در اوت ۲۰۲۲ قانون کاهش تورم را تصویب کرد که مالیات حداقل شرکتی ۱۵٪ جدیدی را برای شرکت‌های آمریکایی با ارزش دفتری متوسط سه‌ساله ۱ میلیارد دلار یا بیشتر و شرکت‌های خارجی با درآمد متوسط سه‌ساله ایالات متحده بیش از ۱۰۰ میلیون دلار وضع کرد.

مالیات‌ی فروش

مالیات‌ی فروش در نقطه فروش، هنگامی که مشتری پرداخت برای کالا یا خدمات را انجام می‌دهد، دریافت می‌شوند. کسب‌وکار مالیات فروش را از مشتری جمع‌آوری کرده و وجوه را به دولت واریز می‌کند.

هر ایالت می‌تواند مالیات‌ی فروش خود را اعمال کند، بنابراین این مالیات‌ بسته به محل متفاوت هستند. حتی شهرها و شهرستان‌ها می‌توانند نرخ‌های خاص خود را استفاده کنند، به شرطی که از قوانین مالیاتی ایالت خود پیروی کنند.

مالیات‌ی املاک

یک مالیات ملکی رایج در ایالات متحده، مالیات املاک و مستغلات ad valorem است. نرخ مالیات (millage rate) برای محاسبه مالیات‌ی املاک و مستغلات استفاده می‌شود. این نرخ نشان‌دهنده مقدار به ازای هر ۱,۰۰۰ دلار از ارزش ارزیابی‌شده ملک است. ارزش ارزیابی‌شده ملک توسط یک ارزیاب ملکی منصوب‌شده توسط دولت محلی تعیین می‌شود. ارزیابی مجدد معمولاً هر یک تا پنج سال یک‌بار انجام می‌شود.

نرخ‌های مالیات ملکی بسته به حوزه قضایی بسیار متفاوت است و بسیاری از ایالت‌ها همچنین دارایی‌های شخصی ملموس، مانند خودروها و قایق‌ها را مشمول مالیات می‌کنند.

تعرفه‌ها

تعرفه مالیاتی است که یک کشور بر کالاها و خدمات وارداتی از کشور دیگر وضع می‌کند. هدف آن تشویق خریدهای داخلی با افزایش قیمت کالاها و خدمات وارداتی از کشورهای دیگر است.

دو نوع اصلی تعرفه وجود دارد: تعرفه‌های هزینه ثابت، که به‌عنوان هزینه ثابت بر اساس نوع کالا دریافت می‌شوند، و تعرفه‌های ad valorem، که به‌صورت درصدی از ارزش کالا ارزیابی می‌شوند، مانند مالیات املاک.

تعرفه‌ها از نظر سیاسی بحث‌برانگیز هستند، با مناقشاتی درباره اینکه آیا این سیاست‌ها به‌گونه‌ای که در نظر گرفته شده عمل می‌کنند یا خیر.

مالیات‌ی ارث

مالیات‌ی ارث تنها بر املاکی وضع می‌شوند که از حد معافیت تعیین‌شده توسط قانون فراتر می‌روند. همسران بازمانده از مالیات‌ی ارث معاف هستند.

مالیات ارث بدهی، دارایی مشمول مالیات منهای حد معافیت است. یک دارایی ۱۵.۷ میلیون دلاری، اگر معافیت ۱۵ میلیون دلار باشد، مالیات ارث بر ۰.۷ میلیون دلار بدهکار خواهد بود.

نرخ مالیات ارث یک نرخ حاشیه‌ای پیش‌رونده است که از ۱۸٪ تا ۴۰٪ افزایش می‌یابد. حداکثر نرخ مالیات ارث ۴۰٪ بر بخشی از دارایی که بیش از ۱ میلیون دلار از حد معافیت فراتر می‌رود، اعمال می‌شود.

ایالت‌ها ممکن است حد معافیت‌های پایین‌تری نسبت به دولت فدرال داشته باشند، اما هیچ ایالتی املاک با ارزش کمتر از ۱ میلیون دلار را مشمول مالیات نمی‌کند. نرخ‌های ایالتی نیز با نرخ فدرال متفاوت هستند.

نکته: برخی ایالت‌ها مالیات ارث یا مالیات املاک اضافی خود را با حد معافیت‌هایی که با دولت فدرال متفاوت است، وضع می‌کنند.

مالیات‌ی ارث با مالیات‌ی وراثتی متفاوت هستند. مالیات ارث قبل از توزیع دارایی‌ها به هر یک از ذی‌نفعان اعمال می‌شود. مالیات وراثتی توسط ذی‌نفع پرداخت می‌شود. هیچ مالیات وراثتی فدرال وجود ندارد و تنها چند ایالت مالیات وراثتی دارند.

تخلف مالیاتی

هر نوع مالیات دارای تاریخ سررسید یا الزام گزارش‌دهی متفاوتی است. برخی بلافاصله در زمان معامله یا پیش از معامله، مانند مالیات‌ی فروش یا تعرفه‌ها، جمع‌آوری می‌شوند. سایرین در برنامه‌ای تکراری ثابت با تاریخ سررسید مشخص یا ترکیبی از روز/ماه خاص، مانند مالیات‌ی املاک که ممکن است تا اولین روز آوریل سررسید شوند. تاریخ‌های سررسید برای انواع مشابه مالیات‌ در حوزه‌های حکومتی مختلف متفاوت است. شهرستان‌های مختلف تاریخ‌های سررسید مالیات ملکی متفاوتی خواهند داشت.

در صورت عدم واریز مقدار مناسب مالیات به مقامات مالیاتی، جریمه‌های مختلفی ممکن است اعمال شود. این جریمه‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• ارزیابی جریمه‌ای که منجر به هزینه یا جریمه یک‌باره می‌شود.

• ارزیابی بهره‌ای که منجر به جریمه‌ای افزایش‌یابنده بر اساس مدت زمان تخلف می‌شود.

• قرار دادن حق توقیف بر دارایی‌های زیربنایی در صورتی که طرف متخلف نتواند بدهی‌های خود را تسویه کند.

• محرومیت از دسترسی یا خدمات برای مالیات‌ی مرتبط با معامله، مانند تعرفه‌ها.

• توقیف اموال شرکت یا قرار دادن حق توقیف بر اموال شرکت برای مالیات‌ی مرتبط با کسب‌وکار.

چرا مالیات می‌پردازیم؟

مالیات‌ منبع اصلی درآمد برای اکثر دولت‌ها هستند. از جمله، این پول برای بهبود و نگهداری زیرساخت‌های عمومی، از جمله جاده‌هایی که از آن‌ها استفاده می‌کنیم، و تأمین مالی خدمات عمومی مانند مدارس، خدمات اضطراری و برنامه‌های رفاهی هزینه می‌شود.

مالیات‌ی درآمد در ایالات متحده چگونه کار می‌کنند؟

در ایالات متحده، مالیات با افزایش درآمد فرد به‌صورت پیش‌رونده افزایش می‌یابد. در حال حاضر هفت رده مالیاتی فدرال در ایالات متحده وجود دارد، با نرخ‌هایی از ۱۰٪ تا ۳۷٪.

چه کسانی باید مالیات بپردازند؟

مالیات‌دهنده به نوع مالیات و مقررات مرتبط با آن مالیات بستگی دارد. برای مثال، قانون مالیات بر درآمد فدرال معمولاً فقط به افرادی مربوط می‌شود که مقدار مشخصی درآمد یا درآمد ناخالص تعدیل‌شده کسب کرده‌اند. مالیات‌ی شرکتی ممکن است به شرکت‌هایی محدود شود که در یک منطقه خاص کسب‌وکار انجام داده‌اند یا برای انجام کسب‌وکار در یک کشور خاص ثبت شده‌اند. هر مالیات به‌صورت متفاوتی مدیریت می‌شود و اغلب استثناها و شرایطی برای افرادی که مشمول مالیات هستند وجود دارد.

انواع مختلف مالیات‌ چیست؟

مالیات‌ می‌توانند به روش‌های مختلفی طبقه‌بندی شوند. برخی مالیات‌ ممکن است بر معاملات اعمال شوند، مانند مالیات‌ی فروش یا تعرفه‌ها. سایر مالیات‌ بر نتایج مالی خالص اعمال می‌شوند، مانند مالیات‌ی درآمد فردی یا مالیات‌ی درآمد شرکتی. همچنین مالیات‌یی وجود دارند که به دلیل رویدادهای یک‌باره یا غیرتکراری رخ می‌دهند، از جمله مالیات‌ی ارث و مالیات‌ی سود سرمایه.

نتیجه‌گیری

انواع مختلفی از مالیات‌ وجود دارند که به روش‌های مختلفی اعمال می‌شوند. درک عواملی که یک موقعیت مالیاتی را ایجاد می‌کنند می‌تواند به مالیات‌دهندگان کمک کند تا امور مالی خود را برای کاهش تأثیر مالیات‌ مدیریت کنند. تکنیک‌هایی که می‌توانند کمک کنند شامل برداشت زیان مالیاتی سالانه برای جبران سودهای سرمایه‌گذاری با زیان‌های سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی ارث، که برای محافظت از درآمد موروثی برای وراث عمل می‌کند.