بخش خدمات کالاهای غیرملموس تولید میکند، به طور دقیقتر خدمات به جای کالاها، و طبق اداره سرشماری ایالات متحده، شامل صنایع خدماتی مختلفی از جمله خدمات انبارداری و حملونقل، خدمات اطلاعاتی، خدمات اوراق بهادار و سایر خدمات سرمایهگذاری، خدمات حرفهای، مدیریت پسماند، مراقبتهای بهداشتی و کمک اجتماعی، و هنر، سرگرمی و تفریح است. کشورهایی که اقتصادشان حول بخش خدمات متمرکز است، پیشرفتهتر از اقتصادهای صنعتی یا کشاورزی در نظر گرفته میشوند.
نکات کلیدی
- بخش خدمات سومین بخش اقتصاد است، پس از تولید مواد خام و تولید صنعتی.
- بخش خدمات شامل طیف گستردهای از خدمات ملموس و غیرملموس است، از تمیزکاری دفاتر گرفته تا کنسرتهای راک و جراحی مغز.
- بخش خدمات بزرگترین بخش اقتصاد جهانی از نظر ارزش افزوده است و بهویژه در اقتصادهای پیشرفتهتر اهمیت دارد.
درک بخش خدمات
بخش خدمات، که به عنوان بخش سوم نیز شناخته میشود، سومین لایه در اقتصاد سهگانه است. این بخش به جای تولید محصول، خدماتی مانند نگهداری، تعمیرات، آموزش یا مشاوره تولید میکند. نمونههایی از مشاغل بخش خدمات شامل خانهداری، تورهای گردشگری، پرستاری و تدریس است. در مقابل، افرادی که در بخشهای صنعتی یا تولیدی مشغول به کار هستند، کالاهای ملموس مانند خودرو، لباس یا تجهیزات تولید میکنند.
در میان کشورهایی که تأکید زیادی بر بخش خدمات دارند، ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا و چین در رتبههای برتر قرار دارند. در ایالات متحده، مؤسسه مدیریت تأمین (ISM) شاخصی ماهانه تولید میکند که وضعیت کلی فعالیتهای تجاری در بخش خدمات را نشان میدهد. این شاخص به عنوان معیاری برای سلامت کلی اقتصاد کشور در نظر گرفته میشود، زیرا حدود دوسوم فعالیت اقتصادی ایالات متحده در بخش خدمات رخ میدهد.
بخش خدمات در اقتصاد سهگانه
بخش خدمات یا سومین بخش، سومین بخش از اقتصاد سهگانه است. بخش اول اقتصاد، بخش اولیه، فعالیتهای کشاورزی، معدن و کسبوکارهای کشاورزی را در بر میگیرد. بخش دوم شامل تولید و فعالیتهای تجاری است که تولید کالاهای ملموس از مواد خام تولیدشده توسط بخش اولیه را تسهیل میکند. بخش خدمات، اگرچه به عنوان سومین بخش اقتصادی طبقهبندی میشود، مسئول بزرگترین بخش فعالیتهای تجاری اقتصاد جهانی است.
فناوری در صنعت خدمات
فناوری، بهویژه سیستمهای فناوری اطلاعات، نحوه عملکرد کسبوکارها در بخش خدمات را شکل میدهد. کسبوکارهای این بخش به سرعت تمرکز بیشتری بر آنچه به عنوان اقتصاد دانش شناخته میشود، قرار میدهند، یعنی توانایی پیشی گرفتن از رقبا با درک خواستهها و نیازهای مشتریان هدف و عملکرد به گونهای که این خواستهها و نیازها را به سرعت و با کمترین هزینه برآورده کند. در تقریباً تمام صنایع این بخش، کسبوکارها فناوریهای جدید را برای تقویت تولید، افزایش سرعت و کارایی و کاهش تعداد کارکنانی که برای عملیات مورد نیاز هستند، به کار میگیرند. این امر هزینهها را کاهش میدهد و جریانهای درآمدی ورودی را بهبود میبخشد.















نظرات کاربران