بازده اوراق خزانه چیست؟
بازده اوراق خزانه، درصد بازدهی است که سرمایه‌گذار سالانه از نگه‌داری اوراق بدهی دولت ایالات متحده دریافت می‌کند و نشان‌دهنده بهره‌ای است که دولت برای استقراض خود پرداخت می‌کند.
بازده‌های خزانه نه‌تنها بر هزینه استقراض دولت و سودی که سرمایه‌گذاران از خرید اوراق قرضه دولتی کسب می‌کنند تأثیر می‌گذارند، بلکه بر نرخ بهره‌ای که مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها برای وام‌های خرید املاک، وسایل نقلیه و تجهیزات پرداخت می‌کنند نیز اثر دارند.
بازده‌های خزانه همچنین نشان‌دهنده ارزیابی سرمایه‌گذاران از چشم‌انداز اقتصاد است. بازده‌های بالاتر در اوراق خزانه بلندمدت نشان‌دهنده اعتماد بیشتر سرمایه‌گذاران به چشم‌انداز اقتصادی است. اما بازده‌های بلندمدت بالا می‌توانند نشانه‌ای از افزایش انتظارات تورمی نیز باشند.
نکات کلیدی
- بازده‌های خزانه، نرخ‌های بهره‌ای هستند که دولت ایالات متحده برای استقراض پول در دوره‌های زمانی مختلف پرداخت می‌کند.
- بازده‌های خزانه با قیمت اوراق خزانه رابطه معکوس دارند و اغلب برای قیمت‌گذاری و معامله اوراق با درآمد ثابت، از جمله اوراق خزانه، استفاده می‌شوند.
- اوراق خزانه با سررسیدهای مختلف، بازده‌های متفاوتی دارند؛ اوراق خزانه بلندمدت معمولاً بازده بالاتری نسبت به اوراق کوتاه‌مدت دارند.
- بازده‌های خزانه نشان‌دهنده ارزیابی سرمایه‌گذاران از چشم‌انداز اقتصاد است؛ بازده‌های بالاتر در ابزارهای بلندمدت نشان‌دهنده چشم‌اندازی خوش‌بینانه‌تر و انتظارات تورمی بالاتر است.
درک بازده اوراق خزانه
هنگامی که دولت ایالات متحده تصمیم به استقراض می‌گیرد، از طریق خزانه‌داری ایالات متحده ابزارهای بدهی صادر می‌کند.
در حالی که «اوراق قرضه» اصطلاحی عمومی برای اوراق بدهی است، اوراق قرضه خزانه (T-bonds) به‌طور خاص به اوراق دولتی ایالات متحده با سررسید ۲۰ تا ۳۰ سال اشاره دارند. تعهدات دولتی ایالات متحده با سررسید بیش از یک سال تا ۱۰ سال به‌عنوان اسناد خزانه (Treasury Notes) شناخته می‌شوند. اسناد خزانه (T-bills) تعهدات خزانه‌ای هستند که در کمتر از یک سال سررسید می‌شوند.
بازده‌های خزانه با قیمت اوراق خزانه رابطه معکوس دارند. هر سررسید بدهی خزانه با بازده خاص خود معامله می‌شود که بیانگر قیمت است. خزانه‌داری ایالات متحده بازده تمام سررسیدهای خزانه را روزانه در وب‌سایت خود منتشر می‌کند.
نحوه تعیین بازده‌های خزانه
اوراق خزانه به‌عنوان کم‌ریسک‌ترین سرمایه‌گذاری‌ها در نظر گرفته می‌شوند، زیرا توسط اعتبار کامل دولت ایالات متحده پشتیبانی می‌شوند. سرمایه‌گذارانی که اوراق خزانه را خریداری می‌کنند، به دولت وام می‌دهند. دولت در مقابل، به این دارندگان اوراق بهره پرداخت می‌کند. پرداخت‌های بهره، که به‌عنوان کوپن شناخته می‌شوند، هزینه استقراض برای دولت را نشان می‌دهند. نرخ بازده یا سودی که سرمایه‌گذاران در ازای وام دادن به دولت دریافت می‌کنند، توسط عرضه و تقاضا تعیین می‌شود.
اوراق قرضه و اسناد خزانه با ارزش اسمی (اصل) صادر می‌شوند که خزانه‌داری در تاریخ سررسید آن را بازپرداخت می‌کند و از طریق مزایده به فروشندگان اولیه بر اساس پیشنهادهایی با حداقل بازده مشخص عرضه می‌شوند. اگر قیمت پرداختی برای این اوراق در معاملات ثانویه افزایش یابد، بازده به‌طور متناسب کاهش می‌یابد و برعکس، اگر قیمت پرداختی برای یک اوراق کاهش یابد، بازده افزایش می‌یابد.
برای مثال، اگر یک اسناد خزانه ۱۰ساله با ارزش اسمی ۱,۰۰۰ دلار با بازده ۳٪ در مزایده عرضه شود، کاهش بعدی ارزش بازار آن به ۹۷۴.۸۰ دلار باعث افزایش بازده به ۳.۳٪ می‌شود، زیرا خزانه‌داری همچنان پرداخت‌های کوپن سالانه ۳۰ دلار (۱,۰۰۰ × ۰.۰۳) و بازپرداخت اصل ۱,۰۰۰ دلار را انجام می‌دهد. برعکس، اگر ارزش بازار همان اسناد خزانه به ۱,۰۲۶ دلار افزایش یابد، بازده مؤثر برای خریدار در آن قیمت به ۲.۷٪ کاهش می‌یابد.
منحنی بازده خزانه و فدرال رزرو
بازده‌های خزانه می‌توانند افزایش یابند و قیمت اوراق را کاهش دهند، اگر فدرال رزرو نرخ هدف خود برای نرخ وجوه فدرال را افزایش دهد (به عبارت دیگر، اگر سیاست پولی را سخت‌تر کند)، یا حتی اگر سرمایه‌گذاران صرفاً انتظار داشته باشند که نرخ وجوه فدرال افزایش یابد.
بازده‌ها در سررسیدهای مختلف خزانه به یک اندازه افزایش نمی‌یابند. از آنجا که نرخ وجوه فدرال نرخ بهره‌ای است که بانک‌ها برای وام‌های یک‌شبه به یکدیگر دریافت می‌کنند، مستقیماً بر سررسیدهای کوتاه‌مدت خزانه تأثیر می‌گذارد. قیمت‌ها و بازده سررسیدهای بلندمدت بیشتر انتظارات بلندمدت سرمایه‌گذاران برای عملکرد اقتصادی را منعکس می‌کنند. در موارد گذشته افزایش نرخ‌های فدرال، بازده‌های کوتاه‌مدت معمولاً سریع‌تر از بازده‌های بلندمدت افزایش یافته‌اند، زیرا اوراق انتظارات سرمایه‌گذاران از کند شدن رشد اقتصادی در پاسخ به سیاست‌های فدرال رزرو را قیمت‌گذاری کرده‌اند.
به‌طور معمول، اوراق خزانه بلندمدت بازده بالاتری نسبت به کوتاه‌مدت‌ها دارند. این به این دلیل است که مدت‌زمان طولانی‌تر این اوراق، آن‌ها را در معرض ریسک بیشتری در صورت افزایش نرخ‌های بهره در طول زمان قرار می‌دهد. با این حال، پیش از رکودهای اقتصادی، ساختار نرخ بازده خزانه، که اغلب به‌عنوان منحنی بازده شناخته می‌شود، می‌تواند معکوس شود. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که بازده‌های اوراق خزانه بلندمدت کمتر از کوتاه‌مدت‌ها شوند، زیرا انتظارات سرمایه‌گذاران از کند شدن اقتصاد را قیمت‌گذاری می‌کنند.
منحنی بازده معکوس، که در آن بازده اسناد خزانه ۱۰ساله کمتر از اسناد ۲ساله است (به‌عنوان یکی از معیارهای محبوب)، معمولاً پیش از رکودهای اقتصادی رخ داده است، اگرچه گاهی هشدارهای نادرست نیز ارائه داده است.
نکته مهم: هنگامی که بازده‌های خزانه بلندمدت کمتر از کوتاه‌مدت‌ها باشند، این همبستگی به‌عنوان منحنی بازده معکوس شناخته می‌شود و اغلب به‌عنوان پیش‌زمینه‌ای برای رکود اقتصادی دیده می‌شود.
بازده اسناد خزانه
در حالی که اسناد و اوراق قرضه خزانه به دارندگان اوراق پرداخت‌های کوپن ارائه می‌دهند، اسناد خزانه (T-bills) مشابه اوراق قرضه بدون کوپن هستند که هیچ پرداخت بهره‌ای ندارند اما با تخفیف نسبت به ارزش اسمی صادر می‌شوند. سرمایه‌گذار اسناد را در مزایده هفتگی با قیمتی کمتر از ارزش اسمی خریداری می‌کند و در زمان سررسید آن را با ارزش اسمی بازخرید می‌کند.
تفاوت بین ارزش اسمی و قیمت خرید، بهره کسب‌شده را تشکیل می‌دهد که می‌توان از آن برای محاسبه بازده اسناد خزانه استفاده کرد. وزارت خزانه‌داری از دو روش برای محاسبه بازده اسناد خزانه استفاده می‌کند: روش تخفیف و روش سرمایه‌گذاری.
در روش بازده تخفیف، بازده به‌عنوان درصدی از ارزش اسمی، نه ارزش خرید، محاسبه می‌شود. برای مثال، سرمایه‌گذاری که اسناد خزانه ۹۰روزه با ارزش اسمی ۱۰,۰۰۰ دلار را به قیمت ۹,۹۵۰ دلار خریداری می‌کند، بازده زیر را خواهد داشت:
بازده تخفیف = [(۱۰,۰۰۰ - ۹,۹۵۰) / ۱۰,۰۰۰] × (۳۶۰/۹۰) = ۰.۰۲ یا ۲٪
در روش بازده سرمایه‌گذاری، بازده خزانه به‌عنوان درصدی از قیمت خرید، نه ارزش اسمی، محاسبه می‌شود. با ادامه مثال بالا، بازده در این روش عبارت است از:
بازده سرمایه‌گذاری = [(۱۰,۰۰۰ - ۹,۹۵۰) / ۹,۹۵۰] × (۳۶۵/۹۰) = ۰.۰۲۰۴ گرد شده، یا ۲.۰۴٪
توجه داشته باشید که این دو روش از تعداد روزهای متفاوتی برای یک سال استفاده می‌کنند. روش تخفیف بر اساس ۳۶۰ روز است، مطابق با رویه‌ای که بانک‌ها برای تعیین نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت استفاده می‌کنند، و بازده تخفیف یا نرخ، نحوه نقل‌قول اسناد خزانه در بازار ثانویه است. بازده سرمایه‌گذاری از تعداد روزهای یک سال تقویمی (معمولاً ۳۶۵ یا ۳۶۶) استفاده می‌کند، که بازده واقعی‌تری را برای خریدار نشان می‌دهد، اما می‌توان از آن برای مقایسه بازده اسناد خزانه با اوراق کوپن‌دار با همان تاریخ سررسید استفاده کرد.
بازده اسناد و اوراق قرضه خزانه
نرخ بازده برای سرمایه‌گذارانی که اسناد و اوراق قرضه خزانه را نگه می‌دارند، شامل پرداخت‌های کوپن نیمه‌سالانه‌ای است که دریافت می‌کنند و ارزش اسمی اوراق که در زمان سررسید بازپرداخت می‌شود. اسناد و اوراق خزانه می‌توانند با ارزش اسمی، با تخفیف یا با اضافه‌بها خریداری شوند، بسته به اینکه بازده در زمان خرید نسبت به بازده در زمان صدور چگونه باشد. اگر خزانه با ارزش اسمی خریداری شود، بازده آن برابر با نرخ کوپن یا بازده در زمان صدور خواهد بود. اگر اوراق قرضه یا اسناد خزانه با تخفیف نسبت به ارزش اسمی خریداری شوند، بازده بالاتر از نرخ کوپن خواهد بود، در حالی که اگر با اضافه‌بها خریداری شوند، بازده کمتر از نرخ کوپن خواهد بود.
فرمول محاسبه بازده خزانه برای اسناد و اوراقی که تا سررسید نگه داشته می‌شوند عبارت است از:
بازده خزانه = [C + ((FV - PP) / T)] ÷ [(FV + PP)/۲]
که در آن: C = نرخ کوپن FV = ارزش اسمی PP = قیمت خرید T = سال‌های تا سررسید
بازده یک اسناد ۱۰ساله با نرخ کوپن ۳٪ که با اضافه‌بها به قیمت ۱۰,۳۰۰ دلار خریداری شده و تا سررسید نگه داشته می‌شود، عبارت است از:
بازده خزانه = [۳۰۰ + ((۱۰,۰۰۰ - ۱۰,۳۰۰) / ۱۰)] ÷ [(۱۰,۰۰۰ + ۱۰,۳۰۰) / ۲] = ۲۷۰ / ۱۰,۱۵۰ = ۰.۰۲۶۶ گرد شده، یا ۲.۶۶٪
بازده‌های خزانه چگونه پرداخت می‌شوند؟
اگر اوراق خزانه را نگه دارید، پرداخت‌های بهره به حساب TreasuryDirect.gov شما واریز می‌شود. اگر حسابی در TreasuryDirect.gov ندارید اما اوراق را از طریق یک کارگزار نگه می‌دارید، پرداخت‌ها به حساب شما در آنجا واریز می‌شود.
چرا اوراق خزانه بخریم؟
اگرچه اوراق خزانه بازده کمتری نسبت به برخی دیگر از اوراق بهادار مانند سهام دارند، اما به دلیل ثبات و نقدینگی برای سرمایه‌گذاران جذاب هستند. ریسک پایین آن‌ها باعث جذابیتشان می‌شود که دلیل بازده کمتر آن‌ها نیز همین است.
آیا بر بازده‌های خزانه مالیات پرداخت می‌کنید؟
بله، به‌طور کلی، شما بر پرداخت‌های بهره‌ای که از اوراق خزانه‌ای که نگه می‌دارید دریافت می‌کنید، مالیات فدرال پرداخت خواهید کرد. اما مالیات ایالتی پرداخت نمی‌کنید. اوراق شهری از مالیات فدرال و در برخی موارد از مالیات ایالتی معاف هستند.
نتیجه‌گیری
بازده یک اوراق خزانه، معکوس قیمت آن است و اوراق خزانه با استفاده از بازده برای قیمت‌گذاری، نقل‌قول و معامله می‌شوند.
به دلیل ریسک نسبتاً پایین هنگام نگه‌داری تا سررسید، اوراق خزانه نرخ بازده کمتری نسبت به اکثر سرمایه‌گذاری‌های دیگر ارائه می‌دهند. نرخ‌های سایر سرمایه‌گذاری‌های با درآمد ثابت گاهی به‌صورت اسپرد بالاتر از بازده خزانه برای همان سررسید نقل‌قول می‌شوند، که این اسپرد به سرمایه‌گذاران برای ریسک اعتباری بالاتر وام دادن به نهادی غیر از دولت ایالات متحده جبران می‌کند.
اوراق خزانه بلندمدت معمولاً بازده بالاتری نسبت به کوتاه‌مدت‌ها دارند تا سرمایه‌گذاران را برای ریسک مدت‌زمان اضافی جبران کنند. ریسک مدت‌زمان، احتمال کاهش ارزش بازار اوراق در صورت افزایش نرخ‌های بهره است. نرخ‌های کوتاه‌مدت بالاتر از بلندمدت‌ها نشانه‌ای از منحنی بازده معکوس است و می‌تواند نشانه‌ای از کند شدن اقتصاد باشد.
نظرات کاربران