به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بازار ارز در روزهای اخیر چهره‌ای آرام اما پرمفهوم به خود گرفته است. پس از هفته‌ها نوسان پرهیجان، دلار حالا وارد فاز بازتعادل شده؛ مرحله‌ای که در آن، بازارساز با مدیریت عرضه و تقاضا تلاش می‌کند از شکل‌گیری موج‌های ناگهانی جلوگیری کند، و معامله‌گران خرد نیز ترجیح می‌دهند با احتیاط رفتار کنند.
در آخرین روز معاملاتی، قیمت دلار در محدوده‌ی ۱۰۷٬۵۰۰ تومان بسته شد؛ سطحی که به‌خوبی نشان می‌دهد بازار هنوز زیر مقاومت ۱۱۰ هزار تومان در حال نوسان است. دامنه‌ی تغییرات روزانه‌ی دلار در روزهای اخیر به‌طرز محسوسی کاهش یافته؛ نشانه‌ای از کاهش هیجان خریداران و تسلط بازارساز بر جریان نقدینگی.
به بیان ساده، دلار فعلاً محدوده‌ی رنج خود را پیدا کرده است، بین ۱۰۵ تا ۱۱۰ هزار تومان، و در این محدوده در حال تنفس است تا جهت بعدی را تعیین کند.
با این‌حال، اهمیت این دوره را نباید دست‌کم گرفت. معمولاً در چنین فازهای آرام، بازار در حال انباشت انرژی است. هرچه زمان بیشتری در رنج بماند، حرکت بعدی، چه صعودی و چه نزولی ، قدرت بیشتری خواهد داشت.
فشار تقاضا در کف؛ شکل‌گیری کف جدید بازار
محدوده‌ی ۱۰۵ هزار تومان همچنان به‌عنوان یکی از معتبرترین حمایت‌های بازار عمل می‌کند. در هفته‌ی گذشته، هر بار که قیمت به این سطح نزدیک شده، شاهد ورود خریداران و برگشت قیمت بوده‌ایم. همین رفتار تکرارشونده نشان می‌دهد که فعالان بازار، این ناحیه را کف قیمتی جدید می‌دانند و تمایلی به فروش زیر این محدوده ندارند.
از نظر روانی نیز این سطح اهمیت بالایی دارد. در شرایطی که انتظارات تورمی بالا است و هزینه‌های دولت در حال افزایش است، افت قیمت دلار به زیر ۱۰۰ هزار تومان با واقعیت‌های اقتصادی کشور همخوانی ندارد. بنابراین، بسیاری از معامله‌گران حرفه‌ای بر این باورند که محدوده‌ی ۱۰۵ تا ۱۰۶ هزار تومان، کف طبیعی بازار در شرایط فعلی است.
در سمت مقابل اما، سطح ۱۱۰ هزار تومان همچنان نقش سد مستحکم را ایفا می‌کند. هر بار که قیمت به این ناحیه نزدیک شده، فشار فروش افزایش یافته و مانع از تثبیت قیمت در بالای آن شده است. در واقع، این مقاومت روانی تبدیل به شاخص اصلی جهت بازار شده است؛ سطحی که عبور از آن می‌تواند روند کوتاه‌مدت دلار را تغییر دهد.
تحلیل تکنیکال: رنج فشرده در میانه‌ی مسیر
با بررسی نمودار روزانه، مشاهده می‌شود که دلار طی چند روز گذشته بین ۱۰۶ تا ۱۰۹ هزار تومان در نوسان بوده و کندل‌های روزانه اغلب با بدنه‌های کوچک بسته شده‌اند. این الگو به‌وضوح نشانه‌ای از رنج فشرده و تعادل نسبی بین عرضه و تقاضا است.
اندیکاتور RSI پس از بازگشت از ناحیه‌ی اشباع فروش (۳۰ واحد)، حالا حوالی ۴۵ تا ۵۰ در نوسان است؛ سطحی که معمولاً نشان‌دهنده‌ی بازار خنثی و آماده‌ی حرکت بعدی است. از سوی دیگر، اندیکاتور MACD در حال نزدیک‌شدن به ناحیه‌ی صفر است و احتمال یک کراس مثبت ضعیف در روزهای آینده وجود دارد، که در صورت تثبیت قیمت بالای ۱۰۸ هزار تومان، می‌تواند تأیید اولیه‌ی شروع حرکت صعودی باشد.
اما فعلاً، سناریوی غالب بازار همان نوسان در محدوده‌ی ۱۰۵ تا ۱۱۰ هزار تومان است. این محدوده اکنون نقش منطقه‌ی تصمیم را ایفا می‌کند؛ یعنی جایی که بازار در حال ساختن کف میان‌مدت است و تا زمان عبور قطعی از مقاومت، تمایلی به جهت‌گیری قوی ندارد.
نشانه‌های رفتاری و موقعیت بازارساز
الگوی رفتاری بازار طی هفته اخیر به‌خوبی نشان می‌دهد که بازارساز با دقت بالا در حال هدایت نرخ‌هاست. کاهش دامنه نوسان روزانه و حجم پایین معاملات، حاکی از مداخله‌ی نرم سیاست‌گذار برای مهار هیجانات است. در واقع، برخلاف دوره‌های قبلی که کنترل نرخ با تزریق شدید ارز انجام می‌شد، این‌بار بازارساز ترجیح داده از ابزار مدیریت انتظارات و کنترل نقدینگی ریالی برای آرام‌سازی نرخ استفاده کند.
در همین چارچوب، تثبیت نرخ در کانال ۱۰۷ تا ۱۰۹ هزار تومان نوعی تعادل موقت اما هدفمند را رقم زده است؛ به‌طوری‌که خریداران تمایل چندانی برای ورود سنگین ندارند و فروشندگان نیز با توجه به تجربه‌ی بازگشت‌های اخیر، از عرضه‌ی زیاد خودداری می‌کنند. این وضعیت معمولاً مقدمه‌ی یک فاز تحکیم (consolidation) است که پس از آن، بازار مسیر بعدی خود را مشخص می‌کند.
بررسی تکنیکال: کف‌سازی در دل رکود
اندیکاتور RSI با نوسان آرام در محدوده‌ی ۴۵ تا ۵۰، نشانه‌ی روشنی از بازار خنثی و بدون جهت را ارائه می‌دهد. از سوی دیگر، خطوط MACD به‌تازگی در حال نزدیک‌شدن به یکدیگرند که می‌تواند به‌زودی به کراس صعودی منجر شود؛ سیگنالی که اگر با تثبیت بالای سطح ۱۱۰ هزار تومان همراه گردد، می‌تواند آغازگر موج جدید رشد باشد.
در تایم‌فریم ۴ ساعته نیز مشاهده می‌شود که میانگین های هفتگی و ماهانه کراس نزولی انجام دادند اما در نزدیکی یک دیگر در حال نوسان هستند.
فشار بنیادی؛ آرامش موقتی در دل تلاطم پنهان
در بعد بنیادی، آرامش اخیر بازار را نمی‌توان نشانه‌ی ثبات پایدار دانست. هرچند اقدامات بانک مرکزی در کنترل نقدینگی مؤثر بوده، اما واقعیت‌های اقتصادی از جمله افزایش هزینه‌های بودجه‌ای دولت، رشد پایه پولی و کاهش ذخایر ارزی صادراتی هنوز در سایه‌ی بازار حضور دارند.
افزایش اخیر قیمت جهانی نفت و طلا، هم‌زمان با رشد نرخ ارز در کشورهای همسایه (به‌ویژه ترکیه و عراق)، در میان‌مدت می‌تواند به شکل فشار انتظاری بر بازار داخلی عمل کند. از سوی دیگر، با نزدیک‌شدن به ماه‌های پایانی سال و رشد طبیعی تقاضای تجاری، احتمال افزایش موقت نرخ حواله‌ها در سامانه‌های رسمی نیز وجود دارد؛ اتفاقی که می‌تواند زمینه‌ساز موج جدیدی از تقاضا در بازار آزاد شود.
سناریوی محتمل کوتاه‌مدت: ادامه رنج، در آستانه‌ی تصمیم بزرگ
در کوتاه‌مدت، محتمل‌ترین سناریو ادامه‌ی نوسان محدود در بازه‌ی ۱۰۵ تا ۱۱۰ هزار تومان است. تا زمانی که کندل‌های روزانه در این محدوده بسته می‌شوند، می‌توان گفت دلار در فاز تجمیع انرژی و کف‌سازی میان‌مدت قرار دارد.
اما عبور و تثبیت قاطع بالای سطح ۱۱۰ هزار تومان، به‌ویژه با بسته‌شدن دو کندل روزانه متوالی بالاتر از این سطح، می‌تواند نشانه‌ی آغاز موج جدید رشد تا اهداف ۱۱۵ و ۱۱۸ هزار تومان باشد. در مقابل، شکسته‌شدن سطح حمایتی ۱۰۵ هزار تومان و تثبیت زیر آن، مسیر اصلاح عمیق‌تری تا ۱۰۲ هزار تومان را باز می‌کند، هرچند در این محدوده نیز انتظار بازگشت تقاضا بالاست.
جمع‌بندی و چشم‌انداز
بازار دلار اکنون در نقطه‌ی تلاقی تصمیم معامله‌گران و سیاست‌گذار قرار دارد. فشار تقاضا در محدوده‌ی حمایتی ۱۰۵ هزار تومان و مقاومت سنگین ۱۱۰ هزار تومان، بازار را در حالت تعادل شکننده نگه داشته است.
در شرایط فعلی، نشانه‌ها از آرامش موقتی پیش از تصمیم بزرگ حکایت دارند. در حالی که شاخص‌های تکنیکال از کف‌سازی و احتمال بازگشت تدریجی حمایت می‌کنند، عوامل بنیادی همچنان با ریسک‌های تورمی و بودجه‌ای در کمین‌اند.
اگر بازار بتواند در هفته‌ی پیش‌رو بالای ۱۱۰ هزار تومان تثبیت شود، مسیر تا سقف‌های تاریخی جدید در زمستان باز خواهد شد؛ در غیر این صورت، فاز رنج فعلی تا ورود محرک جدید اقتصادی یا سیاسی ادامه می‌یابد.
نظرات کاربران