به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز در میانه فوریه ۲۰۲۶، بازار روی در London Metal Exchange روایتی پیچیده و چندلایه را شکل می‌دهد؛ روایتی که در آن خوش‌بینی محتاطانه با سیگنال‌های متناقض در هم تنیده شده است. قرارداد سه‌ماهه روی در ۲۰ فوریه روی قیمت ۳,۳۸۲.۵۰ دلار به ازای هر تن بسته شد؛ رشدی روزانه معادل ۱.۲۹ درصد که قیمت را در نزدیکی اوج‌های سه‌ساله نگه داشت، هرچند نسبت به قله ۳,۴۳۰ دلاری ژانویه اندکی عقب نشست. این فقط داستان اعداد و نمودارها نیست؛ بلکه حکایت بازاری است که از یک‌سو با کمبودهای پایدار در عرضه کوتاه‌مدت روبه‌روست و از سوی دیگر با چشم‌انداز مازاد جهانی که می‌تواند شعله رشد قیمت‌ها را مهار کند. موجودی‌های پایین، همچون فنری فشرده، جهش‌های مقطعی ایجاد می‌کنند، اما افزایش تولید معادن در پس‌زمینه، همچون نیرویی خنثی‌کننده، در حال آماده شدن برای تعدیل این صعود است.
اگر بخواهیم تصویری استعاری بسازیم، روی در صحنه فلزات پایه نقش بازیگر مکملی را دارد که ناگهان از سایه خارج شده است. این فلز در سال ۲۰۲۵ برخلاف بسیاری از پیش‌بینی‌های بدبینانه عمل کرد و اکنون در ۲۰۲۶ وارد پرده‌ای تازه می‌شود؛ پرده‌ای آکنده از نوسانات ناشی از تعرفه‌ها، گذار انرژی، تنش‌های ژئوپلیتیک و چرخش‌های سیاست پولی. در ادامه، با رویکردی تحلیلی اما روایتی پویا، بنیان‌های بنیادی، وضعیت تکنیکال، اخبار اخیر و چشم‌انداز پیش‌رو را بررسی می‌کنیم.
تحلیل بنیادی: کمبود فعلی در برابر وفور پیش‌رو
بنیادهای بازار روی در سال ۲۰۲۶ بر تعادلی ظریف استوار است. در کوتاه‌مدت، کمبود عرضه همچنان تکیه‌گاه قیمت‌هاست، اما در افق میان‌مدت و بلندمدت، سایه مازاد بر بازار سنگینی می‌کند. تقاضای جهانی روی تصفیه‌شده پیش‌بینی می‌شود با رشدی حدود یک درصد به ۱۳.۸۶ میلیون تن برسد. این رشد هرچند ملایم است، اما ریشه در تقاضای پایدار برای گالوانیزه‌کردن فولاد در بخش‌های ساخت‌وساز، خودروسازی و زیرساخت دارد؛ بخش‌هایی که از روندهای کلان مانند برقی‌سازی، توسعه مراکز داده و سرمایه‌گذاری در شبکه‌های انرژی نوین نیرو می‌گیرند.
در خارج از چین، مصرف همچنان مقاوم نشان می‌دهد. اقتصادهای ایالات متحده و اروپا با وجود فشارهای کلان اقتصادی، تقاضای نسبتاً باثباتی دارند. در مقابل، چین همچنان بازیگر مسلط باقی مانده است. رشد ۱۱ درصدی تولید روی تصفیه‌شده این کشور در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که ظرفیت صنعتی آن نه‌تنها حفظ شده بلکه تقویت نیز شده است. این برتری تولیدی، چین را به بازیگری تعیین‌کننده در توازن جهانی بدل کرده است.
در سوی عرضه، داستان ترکیبی از بازیابی و واگرایی منطقه‌ای است. تولید معادن در ده ماه نخست ۲۰۲۵ حدود ۶.۵ درصد رشد کرد؛ رقمی که بر اساس داده‌های International Lead and Zinc Study Group ثبت شده است. برآورد می‌شود تولید روی تصفیه‌شده در سال ۲۰۲۶ با رشد ۲.۴ درصدی به ۱۴.۱۳ میلیون تن برسد؛ رشدی که حاصل توسعه ظرفیت در کشورهایی چون برزیل، کانادا، نروژ و چین است. این افزایش ظرفیت، اگر بدون اختلال ادامه یابد، می‌تواند تعادل بازار را به سمت مازاد سوق دهد.
با این حال، شرایط در خارج از چین همچنان تنگناهایی دارد. تولید روی تصفیه‌شده در برخی مناطق سال گذشته حدود ۲ درصد کاهش یافت؛ محدودیت‌هایی در قزاقستان و ژاپن، از جمله تعطیلی واحد آنّاکا متعلق به شرکت Toho Zinc، عرضه را محدود کرد. کاهش ظرفیت ذوب باعث افت چشمگیر هزینه‌های فرآوری (Treatment Charges) از ۲۳۰.۵۰ دلار به ۱۰۵ دلار در هر تن شد که خود نشانه‌ای از کمبود کنسانتره در بازار است.
از منظر موجودی‌ها، وضعیت همچنان فشرده است. ذخایر ثبت‌شده در انبارهای LME تا ۲۰ فوریه به حدود ۱۰۲ هزار تن کاهش یافت که در مقایسه با ۱۰۳,۵۰۰ تن در ۱۲ فوریه افت نشان می‌دهد و به سطوح تاریخی پایین نزدیک است. این کمبود، ساختار بازار را وارد وضعیت «بکواردیشن» عمیق کرده است؛ به‌طوری که فاصله قیمت نقدی تا قرارداد سه‌ماهه در سال گذشته به بیش از ۳۰۰ دلار در هر تن رسید. هرچند صادرات چین بخشی از فشار را کاهش داده، اما شکنندگی بازار همچنان محسوس است.
عوامل سیاستی و کلان نیز لایه‌های جدیدی به این معادله افزوده‌اند. تعرفه‌های ایالات متحده و تحریم‌های اتحادیه اروپا مسیرهای تجاری را مختل کرده‌اند. افزایش قیمت گاز طبیعی تهدیدی جدی برای ذوب‌کنندگان اروپایی محسوب می‌شود، زیرا هزینه انرژی سهم بالایی در ساختار هزینه آن‌ها دارد. از سوی دیگر، تضعیف نسبی دلار آمریکا به حمایت از قیمت فلزات کمک کرده است، اما نگرانی از کندی رشد اقتصادی آمریکا و چین همچنان بر فضای ذهنی سرمایه‌گذاران سایه انداخته است.
در مجموع، برآورد International Lead and Zinc Study Group از مازاد ۲۷۱ هزار تنی در سال ۲۰۲۶ حکایت دارد؛ تغییری محسوس نسبت به کسری‌های سال ۲۰۲۵. این پیش‌بینی نشان می‌دهد که اگر رشد تولید معادن طبق برنامه پیش برود، فشار نزولی بر قیمت‌ها اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. با این حال، برخی تحلیلگران همچون بانک سرمایه‌گذاری Citi با ارتقای پیش‌بینی خود به ۳,۰۰۰ دلار برای هر تن در سال ۲۰۲۶، همچنان پتانسیل رشد را محتمل می‌دانند، در حالی که مؤسساتی مانند Fastmarkets احتمال اصلاح قیمت از اوج‌های ابتدایی سال را مطرح می‌کنند.
این دوگانگی، جوهره وضعیت فعلی بازار روی است: فلزی که در کوتاه‌مدت از کمبود نیرو می‌گیرد اما در افق دورتر با واقعیت افزایش عرضه روبه‌رو خواهد شد. در چنین فضایی، ثبات نسبی روی در مقایسه با سایر فلزات پایه، آن را به گزینه‌ای جذاب برای سرمایه‌گذارانی بدل کرده که به‌دنبال تعادل میان ریسک و بازده هستند.
تحلیل تکنیکال: مومنتوم صعودی در آستانه فاز تثبیت
از منظر تکنیکال، نمودار روی در بورس فلزات لندن تصویری از قدرت همراه با نشانه‌هایی از خستگی را ترسیم می‌کند؛ گویی بازار پس از یک صعود قابل‌توجه، اکنون در میانه مسیر مکثی کوتاه کرده است. قرارداد سه‌ماهه در بازه ۳,۳۰۰ تا ۳,۴۰۰ دلار در حال نوسان و تثبیت است؛ محدوده‌ای که پس از بازگشت قدرتمند از کف‌های ۲,۸۲۶ دلاری سال ۲۰۲۵ شکل گرفته است. الگوی «سر و شانه معکوس» که پیش‌تر در نمودار روزانه دیده می‌شد، با عبور قیمت از خط گردن حوالی ۳,۰۵۰ دلار فعال شد و اکنون به‌عنوان یکی از پایه‌های ساختار صعودی تلقی می‌شود.
شاخص‌های تکنیکال عمدتاً به نفع خریداران هستند، هرچند شدت سیگنال‌ها نسبت به هفته‌های قبل کاهش یافته است. میانگین‌های متحرک روزانه در وضعیت تقاطع صعودی قرار دارند و قیمت بالاتر از میانگین ۵۰ روزه در محدوده تقریبی ۳,۲۰۰ دلار تثبیت شده است؛ سطحی که اکنون به‌عنوان حمایت کلیدی عمل می‌کند. شاخص قدرت نسبی (RSI) در محدوده ۵۵ تا ۶۰ نوسان دارد؛ نه در منطقه اشباع خرید و نه در محدوده ضعف، بلکه در منطقه‌ای خنثی که امکان حرکت در هر دو جهت را باز می‌گذارد. اندیکاتور MACD در تلاش برای ثبت تقاطع صعودی تازه‌ای است و استوکاستیک از ناحیه اشباع فروش بازگشته است؛ مجموعه‌ای از سیگنال‌ها که نشان می‌دهد مومنتوم هنوز کاملاً از بین نرفته است.
سطح محوری کوتاه‌مدت حوالی ۳,۳۵۰ دلار قرار دارد. تثبیت بالای این ناحیه می‌تواند اهداف ۳,۴۰۰ و حتی ۳,۵۰۰ دلار را فعال کند، به‌ویژه اگر موجودی‌های پایین و داده‌های حمایتی اقتصاد کلان به کمک بازار بیایند. در مقابل، شکست قاطع زیر ۳,۰۷۰ دلار می‌تواند اصلاح عمیق‌تری را تا محدوده ۳,۰۰۰ دلار یا حتی ۲,۹۸۰ دلار رقم بزند. داده‌های موقعیت‌گیری معامله‌گران نیز نشان می‌دهد حجم موقعیت‌های خرید خالص همچنان بالا اما باثبات است؛ موضوعی که احتمال اصلاح میانگین‌گرا (mean reversion) را در صورت شوک منفی افزایش می‌دهد. در مجموع، نمودارها از برتری نسبی خریداران حکایت دارند، اما نشانه‌هایی از فاز تراکمی و استراحت بازار نیز آشکار است.
تازه‌ترین تحولات: افت موجودی‌ها، جهش‌های مقطعی و چالش قراردادها
اخبار فوریه بیش از هر چیز حول محور کاهش ذخایر و واکنش سریع قیمت‌ها می‌چرخد. در ۲۰ فوریه، قیمت روی در LME با رشد حدود ۱.۱۰ درصدی به نزدیکی ۳,۳۷۸ دلار رسید؛ حرکتی که عمدتاً ناشی از بستن موقعیت‌های فروش (Short Covering) و بهبود شاخص‌های تولید جهانی بود. با این حال، فشار فروش در اواخر هفته بخشی از این رشد را تعدیل کرد و نشان داد که بازار همچنان نسبت به سطوح بالای قیمتی حساس است.
موجودی‌های انبار به ۱۰۲ هزار تن کاهش یافته و همین موضوع ساختار بکواردیشن را تشدید کرده است. در اکتبر سال گذشته، پرمیوم نقدی نسبت به قرارداد سه‌ماهه به ۳۲۳ دلار در هر تن رسید؛ بالاترین سطح از سال ۱۹۹۷ تاکنون. چنین فاصله‌ای بیانگر عطش کوتاه‌مدت بازار برای فلز فیزیکی است. این شرایط حتی مذاکرات قراردادهای سال ۲۰۲۶ را کند کرده، زیرا خریداران و فروشندگان در مورد مبنای قیمت‌گذاری و پرمیوم‌ها به اجماع نرسیده‌اند.
در سوی دیگر، نسبت قیمت وارداتی چین تضعیف شده و حاشیه سود برخی واحدهای پایین‌دستی را تحت فشار قرار داده است. قیمت‌های صادراتی آمریکا نیز در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۵.۹ درصد اصلاح شد و به حوالی ۳,۳۷۰ دلار در هر تن رسید که نشان‌دهنده نوسانات شدید سال‌های اخیر است. برخی مؤسسات مالی از جمله Sucden Financial به معاملات کم‌نوسان و حرکت جانبی قیمت در حوالی ۳,۲۷۵ دلار اشاره کرده‌اند، در حالی که بازار کلی فلزات پایه نیز تحت تأثیر فضای احتیاطی جهانی قرار دارد.
در مجموع، جریان اخبار کوتاه‌مدت بیشتر به کمبود فیزیکی و واکنش‌های سریع سفته‌بازانه مربوط است، اما لایه زیرین بازار همچنان به تحولات عرضه معادن و سیاست‌های کلان چشم دوخته است.
چشم‌انداز پیش‌رو: تاب‌آوری کوتاه‌مدت، تعدیل میان‌مدت
در افق یک تا سه ماهه، چشم‌انداز همچنان متمایل به صعود ملایم است. اگر موجودی‌های پایین ادامه یابد و دلار آمریکا در سطوح نرم‌تری باقی بماند، احتمال حرکت قیمت به محدوده ۳,۴۰۰ تا ۳,۵۰۰ دلار وجود دارد. هرگونه اختلال در معادن یا افزایش ناگهانی تقاضای صنعتی می‌تواند جرقه جهش‌های سریع‌تری را بزند. با این حال، ریسک شناسایی سود و تثبیت زیر ۳,۳۰۰ دلار همچنان مطرح است، به‌ویژه اگر داده‌های اقتصاد کلان آمریکا یا چین ناامیدکننده باشد.
در افق میان‌مدت تا پایان ۲۰۲۶، تصویر محتاطانه‌تر می‌شود. بسیاری از برآوردها میانگین قیمتی ۲,۹۰۰ تا ۳,۰۰۰ دلار برای هر تن را محتمل می‌دانند؛ محدوده‌ای که با فرض تحقق مازاد پیش‌بینی‌شده منطقی به نظر می‌رسد. مؤسساتی نظیر Morgan Stanley و Citi بر این باورند که با بازگشت عرضه و توسعه ظرفیت‌های جدید، فشار نزولی تدریجی شکل خواهد گرفت، هرچند تقاضای مرتبط با پروژه‌های سبز و زیرساخت‌های انرژی می‌تواند از سقوط شدید جلوگیری کند. همچنین Wood Mackenzie نسبت به نوسانات ناشی از ریسک‌های ذوب و قراردادهای جدید هشدار داده است.
در نهایت، روایت سال ۲۰۲۶ برای روی، داستان قدرتی سرسخت در جهانی مملو از مازاد بالقوه است. این فلز شاید پرزرق‌وبرق‌ترین بازیگر بازار فلزات پایه نباشد، اما در سکوت و ثبات نسبی خود، نقشی کلیدی در گالوانیزه‌کردن زیرساخت‌های آینده ایفا می‌کند. برای معامله‌گران، چابکی و مدیریت ریسک اهمیت حیاتی دارد؛ و برای فعالان صنعتی، رصد دقیق موجودی‌ها و تحولات چین تعیین‌کننده خواهد بود. سال هنوز در میانه راه است، اما نشانه‌ها حکایت از بازاری دارند که میان کمبود امروز و وفور فردا در نوسان است.
نظرات کاربران