به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز استراتژیست‌های بانک OCBC یعنی سیم موه سیونگ و کریستوفر وونگ، در ارزیابی خود از جفت‌ارز یورو/دلار دیدگاهی «ملایم اما سازنده» ارائه داده‌اند؛ دیدگاهی که بیش از آنکه بر قدرت ذاتی یورو استوار باشد، بر انتظار برای تضعیف دلار آمریکا بنا شده است. در این تحلیل تأکید می‌شود که رشد احتمالی EUR/USD بیشتر ناشی از افت ارزش دلار خواهد بود تا جهش بنیادی یورو. به بیان دیگر، این صعود از جنس «ضد دلار» است، نه لزوماً «حامی یورو».
آن‌ها معتقدند یورو در حال حاضر داستان قوی‌ای از کم‌ارزش‌گذاری (undervaluation) ندارد؛ یعنی برخلاف برخی ارزها که می‌توان با معیارهای بنیادی مانند تراز پرداخت‌ها، قدرت خرید یا موقعیت چرخه‌ای اقتصاد، استدلال کرد که کمتر از ارزش ذاتی معامله می‌شوند، یورو چنین پشتوانه پررنگی در اختیار ندارد. افزون بر این، موضع محتاطانه European Central Bank نیز اجازه نمی‌دهد بازار با اطمینان بالا روی یک چرخه تهاجمی انقباضی یا تغییر ناگهانی سیاست پولی اروپا حساب باز کند. در واقع، اگرچه سیاست مالی انبساطی آلمان می‌تواند به ثبات رشد منطقه یورو تا سال ۲۰۲۶ کمک کند، اما این عامل به‌تنهایی برای خلق یک موج صعودی پایدار در یورو کافی نیست.
در سوی مقابل، فدرال رزرو آمریکا موضعی محکم‌تر از انتظارات قبلی بازار اتخاذ کرده است. اگر چرخه کاهش نرخ بهره در ایالات متحده دیرتر آغاز شود و عمق آن نیز کمتر از پیش‌بینی‌های قبلی باشد، طبیعتاً بخشی از فضای صعودی EUR/USD محدود خواهد شد. این همان سقفی است که تحلیلگران OCBC برای رشد یورو/دلار متصورند: ضعف دلار می‌تواند موتور حرکت باشد، اما تا زمانی که سیاست پولی آمریکا انعطاف جدی نشان ندهد، این موتور با تمام توان کار نخواهد کرد.
یورو به‌عنوان ارز «ضد دلار»؛ واکنش به پریمیوم ریسک سیاست‌گذاری آمریکا
در ماه‌های اخیر، یورو به‌عنوان مهم‌ترین آلترناتیو در برابر دلار، از افزایش «پریمیوم ریسک دلار» منتفع شده است. سیاست‌گذاری‌های پرنوسان و گاه غیرقابل پیش‌بینی در آمریکا، موجب شده بخشی از سرمایه‌گذاران برای پوشش ریسک، از دلار فاصله بگیرند و به سمت ارزهای بزرگ دیگر، به‌ویژه یورو، حرکت کنند. همین فضای نااطمینانی بود که در ماه ژانویه نرخ برابری یورو/دلار را برای مدتی به بالای ۱.۲۰ رساند؛ سطحی که از نظر روانی اهمیت زیادی برای بازار داشت.
با این حال، تحلیلگران هشدار می‌دهند که ظرفیت رشد یورو محدود است. برخلاف ین ژاپن یا یوان چین که در برخی برآوردهای تعادلی کمتر از ارزش بنیادی خود معامله می‌شوند، یورو چنین فاصله معناداری با ارزش منصفانه ندارد. از سوی دیگر، اعضای متمایل به سیاست‌های انبساطی در شورای حکام بانک مرکزی اروپا نسبت به رشد سریع یورو ابراز احتیاط کرده‌اند؛ زیرا تقویت بیش از حد ارز می‌تواند به صادرات منطقه یورو آسیب بزند و فشارهای تورمی را بیش از حد کاهش دهد.
در این میان، سیاست مالی انبساطی آلمان—به‌عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد منطقه یورو—می‌تواند یک لنگر حمایتی برای رشد اقتصادی باشد. افزایش هزینه‌های عمومی و رویکرد حمایتی دولت آلمان می‌تواند از افت شدید رشد جلوگیری کرده و زمینه ثبات نسبی اقتصاد منطقه را تا سال ۲۰۲۶ فراهم کند. اما همان‌طور که اشاره شد، این عامل بیشتر نقش تثبیت‌کننده دارد تا محرک یک جهش ارزی پرقدرت.
تحولات روز؛ واکنش بازار به سخنرانی ترامپ و افت شاخص دلار
در معاملات روز چهارشنبه و در جریان نشست اروپایی، جفت‌ارز EUR/USD حدود ۰.۲۷ درصد رشد کرده و به نزدیکی ۱.۱۸۰۰ رسیده است. این افزایش عمدتاً به‌دلیل تضعیف دلار آمریکا رخ داده؛ آن هم پس از نخستین سخنرانی وضعیت کشور (State of the Union) در دور دوم ریاست‌جمهوری Donald Trump در برابر کنگره.
ترامپ در این سخنرانی ضمن تمجید از دستاوردهای اقتصادی خود، از رأی Supreme Court of the United States علیه سیاست تعرفه‌ای‌اش انتقاد کرد و آن را «ناخوشایند» خواند. او تأکید کرد که تعرفه‌ها نقش کلیدی در «چرخش اقتصادی» آمریکا داشته‌اند. این اظهارات، بار دیگر موضوع سیاست تجاری و احتمال بازگشت تنش‌های تعرفه‌ای را به صدر توجه بازار آورد؛ عاملی که می‌تواند نوسانات دلار را تشدید کند.
هم‌زمان، شاخص دلار آمریکا (DXY)—که ارزش دلار را در برابر شش ارز اصلی اندازه‌گیری می‌کند—با افتی حدود ۰.۲ درصدی به محدوده ۹۷.۶۵ رسیده است. داده‌های روز نشان می‌دهد دلار در برابر اغلب ارزهای اصلی تضعیف شده و ضعیف‌ترین عملکرد را در برابر دلار استرالیا ثبت کرده است. این چرخش کوتاه‌مدت در ارزش دلار، فضای تنفسی برای یورو فراهم کرده و آن را به نزدیکی مقاومت‌های تکنیکال مهم رسانده است.
با این حال، چشم‌انداز میان‌مدت دلار همچنان کاملاً تیره نیست. بازار انتظار دارد Federal Reserve در نشست‌های مارس و آوریل نرخ بهره را کاهش ندهد. این رویکرد محتاطانه می‌تواند از دلار در برابر افت‌های عمیق‌تر حمایت کند و مانع از شکل‌گیری یک روند نزولی پرشتاب شود. بنابراین، هرچند در کوتاه‌مدت فشار فروش بر دلار دیده می‌شود، اما تصویر کلان همچنان به سیاست‌های پولی وابسته است.
در سوی دیگر، یورو در آستانه انتشار داده‌های اولیه شاخص هماهنگ قیمت مصرف‌کننده آلمان (HICP) برای ماه فوریه قرار دارد. انتظار می‌رود تورم ماهانه پس از افت ۰.۱ درصدی در ژانویه، رشدی ۰.۵ درصدی را ثبت کند و نرخ سالانه نیز در سطح ۲.۱ درصد باقی بماند. اگر این ارقام بالاتر از پیش‌بینی‌ها باشند، می‌توانند از یورو حمایت کنند؛ زیرا فشار تورمی بالاتر، احتمال تعلل بانک مرکزی اروپا در کاهش نرخ بهره را افزایش می‌دهد.
در مجموع، صحنه فعلی بازار ترکیبی از ضعف مقطعی دلار، احتیاط بانک مرکزی اروپا و سیاست پولی نسبتاً سخت‌گیرانه فدرال رزرو است. این برآیند نیروها، یورو/دلار را در یک وضعیت تعادلی شکننده قرار داده است؛ وضعیتی که می‌تواند با هر داده تورمی یا سیگنال سیاستی جدید، به‌سرعت دچار تغییر شود. در پیام بعدی، به بررسی دقیق‌تر ساختار تکنیکال EUR/USD و سناریوهای پیش‌رو خواهیم پرداخت.
تحلیل تکنیکال EUR/USD؛ تعادل شکننده در آستانه شکست
در لحظه نگارش این تحلیل، جفت‌ارز یورو/دلار در محدوده ۱.۱۸۰۵ در حال معامله است؛ سطحی که از منظر تکنیکال به‌هیچ‌وجه خنثی و بی‌اهمیت نیست. قیمت دقیقاً در حوالی میانگین متحرک نمایی ۲۰ روزه قرار گرفته؛ میانگینی که اکنون در محدوده ۱.۱۸۰۰ نوسان می‌کند و نقش یک محور تعادلی کوتاه‌مدت را ایفا می‌کند. زمانی که قیمت حول چنین میانگینی رفت‌وبرگشت‌های متعدد دارد، معمولاً بازار در فاز «تصمیم‌سازی» قرار گرفته و هنوز جهت غالب خود را قطعی نکرده است.
شاخص قدرت نسبی ۱۴ روزه (RSI) نیز در بازه ۴۰ تا ۶۰ در نوسان است؛ محدوده‌ای که به‌وضوح بیانگر نبود اشباع خرید یا فروش و حاکمیت شرایط متعادل است. این رفتار اندیکاتور نشان می‌دهد که بازار نه در وضعیت هیجانی قرار دارد و نه در آستانه واگرایی شدید. به‌عبارت دیگر، فضای تکنیکال برای یک حرکت جهت‌دار جدید مهیاست، اما خودِ جهت هنوز تثبیت نشده است.
در تایم‌فریم روزانه، ساختاری شبیه به مثلث نزولی (Descending Triangle) در حال تکمیل است. این الگو معمولاً ماهیتی ادامه‌دهنده دارد، اما شکست آن می‌تواند مسیر بعدی بازار را با شتاب مشخص کند. در حال حاضر، سطح ۱.۱۸۳۵—که سقف ۲۳ فوریه محسوب می‌شود—به‌عنوان مقاومت کلیدی عمل می‌کند. بسته‌شدن یک کندل روزانه بالای این سطح می‌تواند به‌منزله شکست قطعی الگو تلقی شود و راه را برای حرکت به سمت مقاومت روانی ۱.۱۹۰۰ باز کند. عبور از ۱.۱۹۰۰ نه‌تنها اهمیت تکنیکال دارد، بلکه از منظر روانی نیز می‌تواند موج تازه‌ای از ورود خریداران را فعال کند؛ به‌ویژه اگر هم‌زمان داده‌های تورمی منطقه یورو یا سیگنال‌های نرم‌تر از سمت فدرال رزرو منتشر شود.
در سمت مقابل، حمایت ۱.۱۷۴۲—کف ۱۹ فوریه—مرز دفاعی کوتاه‌مدت بازار است. شکست این سطح می‌تواند جفت‌ارز را به سمت ۱.۱۶۷۰، یعنی کف ۲۲ ژانویه، سوق دهد. از دست رفتن این ناحیه، تصویر تکنیکال را به نفع فروشندگان تغییر خواهد داد و سناریوی اصلاح عمیق‌تر را فعال می‌کند. بنابراین بازار در محدوده‌ای معامله می‌شود که هر دو سوی آن از نظر ساختاری اهمیت بالایی دارند و فاصله چندانی با قیمت جاری ندارند؛ موضوعی که حساسیت معاملات را افزایش می‌دهد.
پیوند فاندامنتال و تکنیکال؛ جایی که روایت‌ها همگرا می‌شوند
آنچه این مقطع را پیچیده‌تر می‌کند، هم‌پوشانی تحلیل تکنیکال با متغیرهای کلان اقتصادی است. از یک‌سو، ضعف مقطعی دلار—پس از سخنرانی اخیر ترامپ و افت شاخص DXY—فضای رشد کوتاه‌مدت را برای یورو فراهم کرده است. از سوی دیگر، انتظار بازار مبنی بر عدم کاهش نرخ بهره در نشست‌های پیش‌روی فدرال رزرو، مانع از شکل‌گیری یک روند نزولی پایدار در دلار می‌شود. این دو نیرو، عملاً EUR/USD را در یک کریدور نوسانی نگه داشته‌اند.
اگر داده‌های تورمی آلمان بالاتر از انتظار منتشر شود و نشان دهد فشارهای قیمتی در حال بازگشت‌اند، احتمالاً بازار برداشت خواهد کرد که بانک مرکزی اروپا عجله‌ای برای تسهیل سیاست پولی ندارد. در چنین سناریویی، شکست ۱.۱۸۳۵ می‌تواند با پشتوانه بنیادی همراه شود و حرکت به سمت ۱.۱۹۰۰ و حتی بالاتر را تسهیل کند. در مقابل، داده‌های ضعیف تورمی یا لحن محتاطانه‌تر مقامات اروپایی می‌تواند یورو را در برابر دلار脆弱تر کند؛ به‌ویژه اگر هم‌زمان مقامات فدرال رزرو بر تداوم سیاست‌های محدودکننده تأکید کنند.
جمع‌بندی نهایی؛ صعود محتمل، اما با سقف‌های مشخص
برآیند تحلیل استراتژیست‌های OCBC و داده‌های فعلی بازار نشان می‌دهد که چشم‌انداز یورو/دلار «صعودی محتاطانه» است. موتور این صعود بیش از آنکه از درون اقتصاد منطقه یورو روشن شده باشد، از تردیدها و نوسانات پیرامون دلار تغذیه می‌کند. یورو در حال حاضر فاقد روایت قدرتمند کم‌ارزش‌گذاری است و بانک مرکزی اروپا نیز سیگنال تهاجمی مشخصی ارسال نکرده است. در عوض، هرگونه رشد پایدار نیازمند تداوم ضعف دلار یا تغییر محسوس در انتظارات مربوط به سیاست پولی آمریکا خواهد بود.
از منظر تکنیکال، بازار دقیقاً در آستانه یک شکست تعیین‌کننده قرار دارد. عبور و تثبیت بالای ۱.۱۸۳۵ می‌تواند آغازگر موجی تازه به سمت ۱.۱۹۰۰ باشد، در حالی که شکست حمایت‌های زیر ۱.۱۷۴۲ ریسک بازگشت به کف‌های ژانویه را افزایش می‌دهد. بنابراین، معامله‌گران حرفه‌ای در این مقطع بیش از هر زمان دیگری به بسته‌شدن کندل‌های روزانه و واکنش قیمت به داده‌های کلان چشم دوخته‌اند.
یورو/دلار در نقطه‌ای ایستاده که روایت‌های سیاستی، داده‌های تورمی و الگوهای تکنیکال هم‌زمان در حال شکل‌دادن به مسیر آینده آن هستند. این جفت‌ارز نه در یک روند پرشتاب صعودی قرار دارد و نه در سراشیبی نزولی عمیق؛ بلکه در میانه میدان، منتظر سیگنال قاطع بعدی است—سیگنالی که می‌تواند از دل یک گزارش تورمی، یک سخنرانی بانک مرکزی یا یک شکست تکنیکال سرنوشت‌ساز بیرون بیاید.
نظرات کاربران