ثبات یورو/دلار در حوالی ۱.۱۸۰۰؛ مکثی محتاطانه در سایه پیام‌های لاگارد

European Central Bank از طریق رئیس خود، Christine Lagarde، در برابر کمیته امور اقتصادی و پولی پارلمان اروپا تأکید کرد که تلاش‌های این نهاد برای مهار تورم مؤثر بوده و رشد قیمت‌ها در افق میان‌مدت به هدف ۲ درصدی بازخواهد گشت. لاگارد تصریح کرد که تورم مواد غذایی نیز به روند کاهشی خود ادامه می‌دهد و انتظار می‌رود تا اواخر سال ۲۰۲۶ اندکی بالاتر از ۲ درصد تثبیت شود. با این حال، او بار دیگر بر «وابستگی به داده‌ها» و ضرورت انعطاف‌پذیری در تصمیم‌گیری تأکید کرد؛ عبارتی که در قاموس سیاست پولی به معنای پرهیز از تعهد پیشینی به مسیر مشخص نرخ بهره است.

پیام ضمنی این سخنان، تقویت سناریوی یک «وقفه طولانی‌تر» در سیاست پولی است. به بیان دیگر، بازار احتمال می‌دهد که بانک مرکزی اروپا در کوتاه‌مدت تمایلی به تغییر نرخ بهره نداشته باشد. این چشم‌انداز، از یورو حمایت فوری ایجاد نمی‌کند؛ زیرا در غیاب چشم‌انداز انقباض بیشتر، انگیزه جدیدی برای ورود سرمایه‌های سفته‌بازانه به سمت ارز واحد اروپا شکل نمی‌گیرد.

تصویر ترکیبی اقتصاد منطقه یورو؛ داده‌هایی که شتاب را تأیید نمی‌کنند

در کنار پیام‌های سیاست‌گذار پولی، داده‌های جدید نظرسنجی‌های کسب‌وکار در منطقه یورو تصویری ناهمگون ارائه می‌دهد. شاخص احساسات اقتصادی به 98.3 در فوریه کاهش یافته؛ در حالی که ماه قبل رقم بازبینی‌شده 99.3 ثبت شده بود و بازار انتظار عددی بالاتر داشت. این افت نشان می‌دهد که اعتماد بنگاه‌ها و فعالان اقتصادی هنوز شکننده است و موتور رشد منطقه با تمام توان کار نمی‌کند.

شاخص اعتماد مصرف‌کننده نیز در سطح منفی 12.2 منتشر شده که نسبت به ماه قبل اندکی بهبود یافته، اما همچنان در محدوده منفی باقی مانده است. این ترکیب داده‌ها نشان می‌دهد که هرچند فشار تورمی فروکش کرده، اما تقاضای داخلی هنوز آن‌قدر قدرتمند نیست که نگرانی‌های رشد را به طور کامل برطرف کند. برای معامله‌گران یورو، این وضعیت به معنای نبود کاتالیزور قوی صعودی در کوتاه‌مدت است.

اکنون نگاه‌ها به داده‌های مقدماتی شاخص قیمت مصرف‌کننده آلمان دوخته شده است. آلمان به‌عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد منطقه یورو نقش لنگر تورمی را ایفا می‌کند و هرگونه انحراف در ارقام CPI می‌تواند انتظارات نسبت به مسیر آتی سیاست پولی را به سرعت جابه‌جا کند. اگر داده‌ها نشانه‌ای از پایداری تورم بالاتر از انتظار ارائه دهند، احتمال بازنگری در سناریوی «مکث طولانی» تقویت خواهد شد؛ در غیر این صورت، بازار بیش از پیش به تثبیت نرخ‌ها تن خواهد داد.

بازگشت نسبی دلار؛ عبور از ابهامات تجاری

در سوی مقابل، دلار آمریکا بخشی از زمین از دست‌رفته را بازیابی کرده است. شاخص دلار آمریکا یا US Dollar Index که ارزش دلار را در برابر سبدی از شش ارز اصلی می‌سنجد، در محدوده 97.70 معامله می‌شود. این شاخص پس از یافتن حمایت، در شرایطی تقویت شده که سرمایه‌گذاران تلاش می‌کنند از عدم قطعیت‌های مربوط به سیاست تجاری ایالات متحده عبور کنند.

با وجود آنکه Supreme Court of the United States بخش‌هایی از چارچوب تعرفه‌ای رئیس‌جمهور Donald Trump را به چالش کشیده، بازارها معتقدند واشنگتن در نهایت به دنبال حفظ توافقات تجاری و جلوگیری از بی‌ثباتی شدید خواهد بود. همین نگاه، مانع از شکل‌گیری موج جدید فروش در دلار شده است.

از منظر سیاست پولی، سرمایه‌گذاران عمدتاً انتظار دارند Federal Reserve در نشست‌های آتی نرخ بهره را بدون تغییر حفظ کند. این برآورد، به تثبیت نسبی دلار در کوتاه‌مدت کمک کرده است. با این حال، داده‌های هفتگی مدعیان بیمه بیکاری که در ادامه روز منتشر می‌شود، می‌تواند تصویر دقیق‌تری از سلامت بازار کار آمریکا ارائه دهد؛ بازاری که همچنان یکی از ستون‌های اصلی قدرت دلار محسوب می‌شود.

در مجموع، بازار EUR/USD در وضعیت تعادل شکننده‌ای قرار دارد؛ از یک سو یورو تحت تأثیر پیام‌های محتاطانه بانک مرکزی اروپا فاقد موتور صعودی قوی است و از سوی دیگر دلار نیز در غیاب سیگنال‌های انقباضی تازه از فدرال رزرو، با جهش پرشتاب همراه نیست. نتیجه این تقابل، نوسان محدود اما پرمعنا در حوالی سطوح کلیدی 1.1800 است؛ سطحی که اکنون به میدان اصلی سنجش انتظارات دو سوی آتلانتیک تبدیل شده است.

شتاب مثبت تدریجی؛ نشانه‌های تکنیکال از بازگشت کنترل به خریداران

در ادامه معاملات آسیایی روز پنج‌شنبه، جفت‌ارز یورو/دلار برای دومین روز متوالی حرکت صعودی ملایمی را ثبت کرده و تا ناحیه 1.1830 پیشروی کرده است. تضعیف مقطعی دلار، که بخشی از آن به نگرانی‌ها درباره پیامدهای اقتصادی سیاست‌های تجاری غیرقابل پیش‌بینی دولت آمریکا نسبت داده می‌شود، به‌عنوان نیروی پشتیبان قیمت‌های نقدی عمل کرده است. با این حال، این صعود هنوز از جنس یک موج پرشتاب نیست؛ بلکه بیشتر به یک فاز بازیابی ساختاری شباهت دارد.

از منظر اندیکاتوری، شاخص قدرت نسبی (RSI) در سطح 56 قرار دارد؛ عددی که نشان‌دهنده بهبود مومنتوم مثبت است، بدون آنکه بازار وارد محدوده اشباع خرید شود. اهمیت این سطح زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم RSI پیش‌تر به زیر 30 سقوط کرده بود و اکنون در حال بازسازی تدریجی انرژی صعودی است. این الگو اغلب در فازهای «چرخش ملایم روند» مشاهده می‌شود.

اندیکاتور مکدی (MACD) نیز اندکی بالاتر از خط سیگنال خود و در قلمرو مثبت قرار گرفته است. هیستوگرام مثبت اما کوچک، حاکی از آن است که قدرت خریداران به‌تدریج در حال افزایش است، ولی هنوز نشانه‌ای از شتاب انفجاری دیده نمی‌شود. به بیان دقیق‌تر، بازار در حال انتقال کنترل از فروشندگان به خریداران است، اما این انتقال آرام و مرحله‌ای انجام می‌شود.

نبرد با میانگین ۱۰۰ دوره‌ای؛ سطحی که تکلیف روند را روشن می‌کند

با وجود این بهبودها، حرکت صعودی در نزدیکی میانگین متحرک ساده ۱۰۰ دوره‌ای در نمودار چهارساعته متوقف شده است. این میانگین اکنون به یک نقطه محوری کلیدی برای معامله‌گران کوتاه‌مدت تبدیل شده است. عبور قاطع و تثبیت بالای این مقاومت می‌تواند مسیر را به سمت اهداف 1.1860 و سپس 1.1900 هموار کند؛ سطوحی که از منظر ساختار بازار، ایستگاه‌های بعدی عرضه محسوب می‌شوند.

در سمت مقابل، حمایت فوری در محدوده 1.1790 قرار دارد؛ سطحی که از ساختار کف‌های بالاتر اخیر محافظت می‌کند. در صورت فشار بیشتر فروش، ناحیه 1.1760 به‌عنوان حمایت بعدی مطرح است؛ همان جایی که موج بازیابی اخیر از آن آغاز شد. شکست این سطح، نه‌تنها بازگشت فعلی را خنثی می‌کند، بلکه می‌تواند بازار را وارد فاز تثبیت عمیق‌تری کند.

تا زمانی که قیمت بالای 1.1790 باقی بماند، سوگیری کوتاه‌مدت همچنان متمایل به صعود خواهد بود. با این حال، از منظر مدیریت ریسک حرفه‌ای، منطقی‌تر آن است که معامله‌گران برای موقعیت‌گیری سنگین‌تر، منتظر تثبیت پایدار بالای میانگین ۱۰۰ دوره‌ای در تایم‌فریم چهار ساعته بمانند. چنین تثبیتی می‌تواند به‌منزله تأیید عبور از مقاومت پویا و آغاز فاز جدیدی از قدردانی قیمت تلقی شود.

در نهایت، EUR/USD در نقطه‌ای ایستاده که هم داده‌های بنیادین و هم سطوح تکنیکال تعیین‌کننده، در آستانه صدور سیگنال‌های روشن‌تر هستند. تا پیش از انتشار داده‌های تورمی آلمان و اطلاعات بازار کار آمریکا، احتمالاً بازار در همین چارچوب فشرده اما حساس نوسان خواهد کرد. آنچه اهمیت دارد، نه صرفاً سطح 1.1800، بلکه نحوه رفتار قیمت در اطراف میانگین ۱۰۰ دوره‌ای و واکنش آن به داده‌های پیش‌روست؛ چرا که همین جزئیات، مسیر حرکت بعدی این جفت‌ارز کلیدی را رقم خواهد زد.