استیبل‌کوین‌ها چطور می‌توانند بحران ۲۵ میلیارد دلاری کمیسیون در صنعت سفر را حل کنند؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز صنعت جهانی سفر با یک بحران پنهان در زیرساخت‌های پرداخت خود دست‌وپنجه نرم می‌کند. هر ساله هتل‌ها در سراسر جهان مبالغ هنگفتی را به عنوان کمیسیون به آژانس‌های مسافرتی آنلاین (OTA) مانند وب‌سایت‌های Booking.com و Expedia پرداخت می‌کنند که این رقم سالانه در حدود ۲۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود. نرخ استاندارد کمیسیون این آژانس‌ها معمولاً بین ۱۵٪ تا ۳۰٪ به ازای هر رزرو است. علاوه بر این، پردازشگرهای پرداخت مانند Stripe و PayPal نیز ۲.۹٪ تا ۳.۵٪ دیگر از هر تراکنش را به عنوان کارمزد کسر می‌کنند. برای یک هتل مستقل در کانکون (مکزیک) یا بالی (اندونزی)، این مبالغ اصلاً ناچیز نیست؛ بلکه یک فرسایش ساختاری است که با هر رزرو بیشتر، شدیدتر می‌شود.

اکنون، یک لایه پرداخت جدید در حال به چالش کشیدن این سازوکار قدیمی است و آمارهای پشت آن را نمی‌توان نادیده گرفت.

موقعیت تاریخی زیرساخت‌های استیبل‌کوین

به گزارش موسسه چاینالیس (Chainalysis)، استیبل‌کوین‌ها (ارزهای دیجیتال پایدار که قیمت آن‌ها ۱:۱ با پول‌های سنتی مثل دلار آمریکا برابر است)، در سال ۲۰۲۵ حجم اقتصادی معادل ۲۸ تریلیون دلار را پردازش کرده‌اند که نشان‌دهنده رشد سالانه ۱۳۳ درصدی از سال ۲۰۲۳ است. موسسات مک‌کینزی و آرتِمیس آنالیتیکس حجم واقعی پرداخت‌های روزمره با استیبل‌کوین‌ها را در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۹۰ میلیارد دلار برآورد کرده‌اند که بیش از دو برابر سال قبل است؛ از این میان، ۲۲۶ میلیارد دلار سهم تراکنش‌های تجاری بین شرکت‌ها (B2B) بوده است. وزیر خزانه‌داری آمریکا نیز پیش‌بینی کرده که عرضه استیبل‌کوین‌ها تا سال ۲۰۳۰ از ۳۰۰ میلیارد دلار فعلی به ۳ تریلیون دلار خواهد رسید.

بخش زیادی از این رشد خیره‌کننده به دلیل مزایای ساختاری استیبل‌کوین‌ها نسبت به سیستم‌های بانکی سنتی است:

• تسویه حساب در چند ثانیه به جای چند روز.

• فعالیت شبانه‌روزی (۲۴/۷) و بدون وقفه برای پردازش‌های دسته‌ای.

• کارمزدهای ناچیز در حد چند سنت به جای کسر درصد از کل فروش.

تصویب «قانون جی‌نی‌یِس» (GENIUS Act) در ایالات متحده در جولای ۲۰۲۵، استیبل‌کوین‌های پرداختی را رسماً به عنوان ابزار پرداخت (و نه اوراق بهادار) تعریف کرد و ابهامات قانونی را از بین برد. چارچوب‌های قانونی اروپا (MiCA) و هنگ‌کنگ نیز در همان سال به همین مسیر پیوستند و اکنون بهانه‌های قانونی علیه استفاده از استیبل‌کوین‌ها دیگر خریدار ندارد.

این تحول چه معنایی برای کسب‌وکارهای حوزه سفر دارد؟

صنعت سفر در ذات خود یک تجارتِ مبتنی بر پرداخت‌های بین‌المللی است. فرض کنید مسافری در سئول (کره جنوبی)، یک هتل بوتیک در لیسبون (پرتغال) رزرو می‌کند. این پول پیش از رسیدن به دست مالک هتل، از فیلتر آژانس آنلاین، شبکه کارت اعتباری، میز تبدیل ارز و درگاه پرداخت عبور می‌کند و هر کدام از این واسطه‌ها سهم خود را برمی‌دارند.

ماتیاس لوندو نیلسن، بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت Entravel Group (یک شرکت زیرساختی سفر مبتنی بر هوش مصنوعی)، می‌گوید:

«تسویه حساب با استیبل‌کوین‌ها این بازی را کاملاً تغییر می‌دهد؛ زیرا تراکنش‌ها را به انتقال‌های فوری دارایی در سطح بین‌المللی، با کارمزد نزدیک به صفر و بدون ریسک کلاهبرداری برگشت وجه (Chargeback) تبدیل می‌کند.»

موضوع حذف ریسک برگشت وجه بسیار مهم‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. در سیستم کارت‌های اعتباری، مسافران می‌توانند هفته‌ها پس از خروج از هتل، تراکنش را به چالش بکشند و پول خود را پس بگیرند. این کار هتل‌ها را وارد فرآیندهای طولانی حل اختلاف و جذب ضرر می‌کند. اما تراکنش‌های استیبل‌کوین روی بلاک‌چین به صورت برگشت‌ناپذیر طراحی شده‌اند و این ریسک را کاملاً صفر می‌کنند.

نمونه موفق آمریکای لاتین

بازار آمریکای لاتین (LATAM) به خوبی نشان می‌دهد که وقتی انگیزه‌های اقتصادی قوی باشد، این تغییر چقدر سریع رخ می‌دهد. نیلسن توضیح می‌دهد:

«در آمریکای لاتین، یک هتل می‌تواند رمزارز USDC (دلار دیجیتال شرکت سیرکل) را دریافت کرده و آن را از طریق اپلیکیشن‌هایی مثل Belo یا Nubank، با کارمزدی بسیار ارزان‌تر از تبدیل‌های بانکی سنتی، مستقیماً به حساب بانکی محلی خود واریز کند. هتل به جای اینکه روزها منتظر تسویه حساب پردازشگری مثل Stripe بماند و ۳.۵٪ از پولش را از دست بدهد، کل سود خود را حفظ کرده و فوراً به پول نقد دسترسی پیدا می‌کند.»

این یک فرضیه نیست؛ بانک دیجیتال Nubank که به ۱۰۰ میلیون مشتری در برزیل، مکزیک و کلمبیا خدمات می‌دهد، دلار دیجیتال USDC را به عنوان یکی از خدمات اصلی خود ادغام کرده است. تا اواسط سال ۲۰۲۵، از هر چهار سرمایه‌گذار جدید در بخش رمزارز این بانک، یک نفر USDC را به عنوان اولین دارایی خود انتخاب کرده است. پلتفرم‌های دیگری مانند Avenia Pay نیز در سال ۲۰۲۵ بیش از ۶۵۷ میلیون دلار تراکنش استیبل‌کوین را پردازش کرده‌اند. بانک مرکزی برزیل اعلام کرده که ۹۰ درصد از فعالیت‌های رمزارزی در این کشور مربوط به استیبل‌کوین‌هاست. در آرژانتین نیز پس از لغو کنترل‌های سرمایه در آوریل ۲۰۲۵، تتر (USDT) و USDC به ابزار پیش‌فرض برای تسویه حساب‌های دلاری بین شرکت‌ها تبدیل شده‌اند.

فاصله بین هیاهو تا اجرای گسترده

البته داستان پرداخت‌های استیبل‌کوین یک تبصره واقع‌گرایانه نیز دارد. بررسی‌های شرکت مک‌کینزی نشان می‌دهد که علیرغم حجم تراکنش ۳۵ تریلیون دلاری استیبل‌کوین‌ها بر روی شبکه، وقتی جابه‌جایی‌های مربوط به ترید (معامله‌گری)، انتقال‌های داخلی و ربات‌های خودکار را فیلتر کنیم، رقم واقعی پرداخت‌های روزمره ۳۹۰ میلیارد دلار است که یعنی تنها ۰.۰۲٪ از کل پرداخت‌های جهانی. همچنین زمانی که از مدیران ویزا (Visa) خواسته شد تا به میزان پذیرش سازمانی استیبل‌کوین‌ها از ۱ تا ۱۰ امتیاز بدهند، آن‌ها نمره ۰.۵ را انتخاب کردند.

گلوگاه اصلی این فناوری خودِ تکنولوژی نیست، بلکه زیرساخت‌های ورود و خروج نقدینگی (On/Off Ramp) است؛ یعنی همان سیستمی که دلارهای دیجیتال را به پول‌های سنتی بانکی که مردم و کسب‌وکارها استفاده می‌کنند وصل می‌کند. فرستادن USDC از یک کیف پول به کیف پول دیگر چند ثانیه طول می‌کشد، اما تبدیل آن به پزو (پول مکزیک)، یورو یا بات تایلند در حساب بانکی، نیازمند صرافی‌های دارای مجوز محلی، فرآیندهای احراز هویت و تاییدیه‌های قانونی کشورهاست.

اما این شکاف در حال بسته شدن است. خرید شرکت زیرساختی استیبل‌کوین Bridge توسط شرکت بزرگ Stripe نشان می‌دهد پردازشگرهای سنتی پرداخت به جای نادیده گرفتن این فناوری، در حال جذب آن هستند. همکاری مسترکارت (Mastercard) با شرکت BVNK نیز مهر تایید دیگری بر این روند است.

الگوی کلان و نتیجه‌گیری

صنعت سفر در این زمینه تنها نیست؛ این استدلال برای هر بخش تجاری بین‌المللی (B2B) که با حجم تراکنش بالا، زمان تسویه چند روزه و کارمزدهای واسطه‌گری کلان روبروست، صدق می‌کند. اما بخش هتل‌داری به دلیل فشرده بودن حاشیه سود، بیش از همه تحت فشار است.

مک‌کینزی پیش‌بینی می‌کند که در سناریوهای خوش‌بینانه، حجم پرداخت با استیبل‌کوین‌ها تا سال ۲۰۳۵ می‌تواند به ارقام نجومی برسد. همچنین شرکت FinTech Weekly پیش‌بینی کرده است که استیبل‌کوین‌ها تا پایان سال ۲۰۲۶ حدود ۳ درصد و تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به ۱۰ درصد از کل پرداخت‌های دلاری در آمریکا را به خود اختصاص خواهند داد.

البته این مسیر بدون چالش نیست؛ خطراتی مثل از دست رفتن پگ (برابری قیمت استیبل‌کوین با دلار)، تغییرات ناگهانی قوانین دولتی و تمرکز سرمایه در دست چند صادرکننده بزرگ، همچنان پابرجا هستند. بیش از ۶۰۰ مورد حادثه لغو برابری قیمت (De-pegging) که تاکنون در بازار ثبت شده، شوخی نیستند. یک تحلیل منطقی باید فرصت‌ها و ریسک‌ها را هم‌زمان ببیند.

با این حال، چیزی که نمی‌توان به سادگی آن را تکذیب کرد، مسیر حرکت آینده است. سیستم پرداختی که برای رساندن پول یک مسافر به هتل باید از ۴ واسطه و میز تبدیل ارز بگذرد و دو روز زمان ببرد، برای دنیای امروز ساخته نشده است. این سیستم دهه‌ها پیش ساخته شد چون جایگزینی وجود نداشت؛ اما امروز جایگزین وجود دارد. بحران کمیسیون ۲۵ میلیارد دلاری صنعت سفر یک‌شبه حل نخواهد شد، اما ابزار به چالش کشیدن آن دیگر یک تئوری نیست، بلکه سالانه صدها میلیارد دلار را جابه‌جا می‌کند.