چرا اتریوم از بیت‌کوین عقب مانده است؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بازار ارزهای دیجیتال در حالی وارد نیمه دوم سال ۲۰۲۶ شده که اتریوم (ETH)، دومین دارایی بزرگ این بازار از نظر ارزش بازار، همچنان درگیر یکی از عمیق‌ترین دوره‌های اصلاحی خود پس از ثبت سقف تاریخی سال ۲۰۲۵ است. این دارایی که در اوج چرخه صعودی گذشته تا محدوده ۴,۹۵۰ دلار پیشروی کرده بود، اکنون در محدوده ۱,۷۵۰ تا ۱,۷۸۰ دلار معامله می‌شود؛ سطحی که نه‌تنها فاصله قابل توجهی با اوج تاریخی دارد، بلکه به یکی از مهم‌ترین محدوده‌های تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران تبدیل شده است. در شرایطی که بیت‌کوین بخش مهمی از افت خود را جبران کرده، اتریوم همچنان در برابر مقاومت‌های کلیدی ناتوان ظاهر شده و عملکرد ضعیف‌تر آن نسبت به BTC، توجه بسیاری از تحلیلگران و سرمایه‌گذاران نهادی را به خود جلب کرده است.

با وجود این ضعف قیمتی، روایت بنیادی اتریوم همچنان یکی از قدرتمندترین روایت‌های بازار کریپتو محسوب می‌شود. توسعه مداوم زیرساخت شبکه، تداوم رشد اکوسیستم لایه دوم، قفل شدن بخش بزرگی از عرضه در قراردادهای استیکینگ و ادامه برنامه‌های ارتقای پروتکل، عواملی هستند که بسیاری از سرمایه‌گذاران بلندمدت را همچنان نسبت به آینده این شبکه امیدوار نگه داشته‌اند. در مقابل، سیاست‌های انقباضی اقتصاد جهانی، قدرت گرفتن دلار آمریکا، کاهش اشتهای ریسک در بازارهای مالی و خروج بخشی از سرمایه‌های نهادی از صندوق‌های قابل معامله اتریوم، مانع از شکل‌گیری یک روند صعودی پایدار شده‌اند.

در چنین فضایی، اتریوم در نقطه‌ای قرار گرفته که هم از منظر تکنیکال و هم از منظر بنیادی، می‌تواند آغازگر یک تغییر روند تدریجی یا ادامه‌دهنده اصلاح فرسایشی ماه‌های اخیر باشد. رفتار سرمایه‌گذاران نهادی، وضعیت جریان سرمایه در ETFهای مبتنی بر اتریوم، داده‌های آنچین، شرایط بازار مشتقات و همچنین واکنش قیمت به محدوده‌های کلیدی ۱,۷۰۰ و ۱,۸۲۰ دلار، مهم‌ترین عواملی خواهند بود که مسیر حرکت این دارایی را در ادامه سال ۲۰۲۶ مشخص می‌کنند.

فشار متغیرهای کلان هنوز اجازه بازگشت پرقدرت را نداده است

رفتار قیمتی اتریوم طی ماه‌های اخیر بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر شرایط اقتصاد کلان قرار گرفته است. ادامه سیاست‌های محتاطانه بانک‌های مرکزی، تداوم نرخ‌های بهره در سطوح نسبتاً بالا و افزایش قدرت شاخص دلار آمریکا (DXY)، همچنان فشار محسوسی بر دارایی‌های پرریسک وارد کرده است. تجربه چرخه‌های گذشته نیز نشان داده که اتریوم همبستگی قابل توجهی با وضعیت نقدینگی جهانی دارد و هرگونه محدودیت در جریان سرمایه، معمولاً خود را با کاهش تقاضا برای دارایی‌های دیجیتال نشان می‌دهد.

اگرچه برخی داده‌های اقتصادی منتشرشده در هفته‌های اخیر، از جمله کاهش نسبی سرعت رشد بازار کار آمریکا، امیدها نسبت به کاهش تدریجی فشارهای پولی را افزایش داده است، اما این داده‌ها هنوز برای ایجاد یک موج ریسک‌پذیری گسترده کافی نبوده‌اند. به همین دلیل، بازار رمزارزها همچنان در وضعیتی قرار دارد که هر خبر کلان اقتصادی می‌تواند به سرعت جهت حرکت سرمایه را تغییر دهد و نوسانات کوتاه‌مدت قابل توجهی ایجاد کند.

از سوی دیگر، همبستگی بالای اتریوم با بیت‌کوین همچنان یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های رفتار این دارایی محسوب می‌شود. در شرایطی که بیت‌کوین به دلیل ورود سرمایه‌های نهادی و جایگاه تثبیت‌شده‌تر خود توانسته عملکرد بهتری ثبت کند، اتریوم هنوز موفق نشده بخشی از عقب‌ماندگی خود را نسبت به رهبر بازار جبران کند. کاهش نسبت ETH/BTC به پایین‌ترین سطوح چند ماه اخیر نیز نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران در شرایط فعلی همچنان ترجیح می‌دهند بخش بیشتری از سرمایه خود را به بیت‌کوین اختصاص دهند.

اتریوم هنوز از پشتوانه بنیادی قدرتمند خود فاصله نگرفته است

با وجود فشارهای کوتاه‌مدت بازار، ساختار بنیادی شبکه اتریوم همچنان یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این دارایی نسبت به بسیاری از رقبای خود به شمار می‌رود. نقشه راه توسعه این شبکه بدون وقفه در حال پیشروی است و ارتقاهای برنامه‌ریزی‌شده برای سال ۲۰۲۶، از جمله Glamsterdam و مراحل بعدی مانند Hegotá، نشان می‌دهد که توسعه‌دهندگان همچنان تمرکز خود را بر افزایش مقیاس‌پذیری، بهبود تجربه کاربری، اجرای موازی تراکنش‌ها، افزایش ظرفیت پردازش شبکه، توسعه قابلیت Account Abstraction و همچنین آماده‌سازی زیرساخت‌های مقاوم در برابر تهدیدهای محاسبات کوانتومی حفظ کرده‌اند.

این مسیر توسعه، تنها به بهبود عملکرد لایه اصلی شبکه محدود نمی‌شود. اتریوم همچنان ستون اصلی اکوسیستم لایه دوم محسوب می‌شود و شبکه‌هایی مانند Arbitrum، Optimism و Base بخش قابل توجهی از فعالیت کاربران را بر بستر زیرساخت این بلاکچین مدیریت می‌کنند. اگرچه گسترش این اکوسیستم تا حدی موجب پراکندگی نقدینگی و رقابت میان راهکارهای لایه دوم شده است، اما همچنان اتریوم با در اختیار داشتن حدود ۳۹ میلیارد دلار ارزش قفل‌شده در دیفای روی شبکه اصلی و ارزش بسیار بالاتر در کل اکوسیستم، جایگاه مسلط خود را در اقتصاد غیرمتمرکز حفظ کرده است.

عامل مهم دیگر، تداوم رشد استیکینگ در شبکه است. در حال حاضر حدود ۳۳ درصد از کل عرضه اتریوم، معادل نزدیک به ۴۰ میلیون واحد ETH، در قراردادهای استیکینگ قفل شده است؛ موضوعی که علاوه بر افزایش امنیت شبکه، فشار عرضه را نیز کاهش داده و در بلندمدت می‌تواند نقش مهمی در متعادل نگه داشتن ساختار عرضه و تقاضا ایفا کند. با این حال، کاهش نسبی بازدهی استیکینگ و افت درآمد حاصل از کارمزدها در مقایسه با دوره‌های اوج فعالیت شبکه، همچنان از جمله متغیرهایی هستند که سرمایه‌گذاران نهادی با دقت آنها را زیر نظر دارند.

جریان سرمایه هنوز محتاط است؛ ETFها سیگنال بازگشت داده‌اند اما نه با قدرت کافی

یکی از مهم‌ترین متغیرهایی که طی ماه‌های اخیر مسیر قیمت اتریوم را شکل داده، رفتار سرمایه‌گذاران نهادی و جریان سرمایه در صندوق‌های قابل معامله مبتنی بر اتریوم (ETF) بوده است. بررسی داده‌های اخیر نشان می‌دهد که اگرچه پس از چند هفته خروج سرمایه، برخی صندوق‌ها موفق شده‌اند روزهای مثبتی را از نظر ورود نقدینگی ثبت کنند، اما تصویر کلی ۳۰ روز گذشته همچنان از برتری خروج سرمایه نسبت به ورود آن حکایت دارد. این موضوع نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران بزرگ هنوز نسبت به آغاز یک روند صعودی پایدار اطمینان کامل پیدا نکرده‌اند و ورود سرمایه‌ها بیشتر با رویکردی انتخابی و محتاطانه انجام می‌شود.

در واقع، بازگشت جریان سرمایه به ETFهای اتریوم را نمی‌توان به‌عنوان آغاز یک موج خرید گسترده تفسیر کرد. سرمایه‌گذاران سازمانی معمولاً در شرایطی به‌صورت تهاجمی وارد بازار می‌شوند که هم‌زمان چند محرک کلیدی شامل بهبود شرایط اقتصاد کلان، افزایش نقدینگی، تثبیت روند صعودی قیمت و رشد فعالیت شبکه مشاهده شود. در شرایط فعلی، تنها بخشی از این مؤلفه‌ها در حال شکل‌گیری است و همین مسئله باعث شده جریان سرمایه هنوز از قدرت لازم برای تغییر کامل روند بازار برخوردار نباشد.

با این حال، همین تغییر تدریجی در رفتار سرمایه‌گذاران نهادی اهمیت زیادی دارد. تجربه چرخه‌های گذشته نشان داده است که ورود سرمایه‌های بزرگ معمولاً به‌صورت مرحله‌ای انجام می‌شود و پیش از آنکه در قیمت نمود پیدا کند، ابتدا در داده‌های مربوط به ETFها و سایر ابزارهای سرمایه‌گذاری قابل مشاهده است. از این منظر، ثبت روزهای مثبت در جریان سرمایه را می‌توان نشانه‌ای از کاهش فشار فروش دانست؛ هرچند هنوز برای تأیید آغاز یک روند صعودی جدید کافی نیست.

کاهش ذخایر صرافی‌ها از انباشت آرام سرمایه‌گذاران بزرگ خبر می‌دهد

در کنار رفتار ETFها، داده‌های آنچین نیز تصویر متفاوتی از وضعیت اتریوم ارائه می‌دهند. یکی از مهم‌ترین شاخص‌هایی که طی ماه‌های اخیر توجه تحلیلگران را به خود جلب کرده، روند نزولی موجودی اتریوم در صرافی‌های متمرکز است. کاهش ذخایر صرافی‌ها معمولاً به این معناست که بخشی از سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند دارایی خود را از بسترهای معاملاتی خارج کرده و به کیف‌پول‌های شخصی یا قراردادهای استیکینگ منتقل کنند؛ اقدامی که به‌طور سنتی به‌عنوان نشانه‌ای از کاهش فشار فروش بالقوه تلقی می‌شود.

هم‌زمان، فعالیت نهنگ‌ها نیز از تداوم روند انباشت در بازه‌های زمانی مختلف حکایت دارد. اگرچه این خریدها هنوز به اندازه‌ای نیست که بتواند روند نزولی بلندمدت را به‌طور کامل معکوس کند، اما نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران بزرگ، محدوده‌های فعلی را برای افزایش تدریجی موقعیت‌های خود مناسب ارزیابی می‌کنند. چنین رفتاری معمولاً در مراحل پایانی اصلاح‌های عمیق بازار مشاهده می‌شود؛ جایی که سرمایه‌های هوشمند به‌تدریج وارد بازار می‌شوند، در حالی که بخش قابل توجهی از معامله‌گران خرد همچنان رویکردی محتاطانه دارند.

از سوی دیگر، ساختار عرضه اتریوم نیز همچنان یکی از مهم‌ترین مزیت‌های بنیادی این دارایی محسوب می‌شود. قفل بودن حدود ۳۳ درصد از کل عرضه، معادل نزدیک به ۴۰ میلیون واحد ETH، در قراردادهای استیکینگ موجب شده بخش قابل توجهی از عرضه در گردش عملاً از بازار خارج شود. این موضوع ضمن تقویت امنیت شبکه، فشار فروش بالقوه را نیز محدود می‌کند و در صورت بازگشت تقاضا می‌تواند به افزایش سرعت واکنش قیمت کمک کند.

فعالیت شبکه آرام‌تر شده اما ستون‌های اصلی اکوسیستم همچنان پابرجاست

داده‌های درون‌زنجیره‌ای نشان می‌دهد که فعالیت کاربران نسبت به دوره اوج بازار کاهش یافته است؛ موضوعی که با افت حجم تراکنش‌ها، کاهش درآمد حاصل از کارمزدها و افت نسبی تعداد آدرس‌های فعال همخوانی دارد. البته بخش قابل توجهی از این تغییر، نتیجه گسترش راهکارهای لایه دوم است؛ جایی که حجم زیادی از تراکنش‌ها خارج از شبکه اصلی انجام می‌شود و در نهایت برای تسویه به اتریوم منتقل می‌شوند.

کاهش هزینه‌های گس که به لطف توسعه لایه دوم و ارتقاهای پیشین شبکه حاصل شده، استفاده از اکوسیستم اتریوم را برای کاربران آسان‌تر کرده است؛ اما در سوی دیگر، میزان توکن‌سوزی ناشی از مکانیزم EIP-1559 را نیز کاهش داده و از شدت اثرات ضدتورمی شبکه کاسته است. به همین دلیل، فعالان بازار علاوه بر رشد تعداد کاربران، اکنون درآمد واقعی شبکه و کیفیت فعالیت اقتصادی آن را نیز به‌عنوان شاخص‌های مهم ارزش‌گذاری اتریوم دنبال می‌کنند.

در مجموع، مجموعه داده‌های آنچین نشان می‌دهد که اگرچه شبکه نسبت به دوره اوج بازار با سرعت کمتری در حال فعالیت است، اما مهم‌ترین شاخص‌های ساختاری آن همچنان سالم باقی مانده‌اند. استمرار استیکینگ، کاهش ذخایر صرافی‌ها، تداوم توسعه اکوسیستم لایه دوم و حفظ جایگاه اتریوم به‌عنوان بزرگ‌ترین زیرساخت دیفای جهان، عواملی هستند که از منظر بنیادی همچنان از این دارایی حمایت می‌کنند؛ هرچند بازار برای تبدیل این مزیت‌ها به رشد قیمت، همچنان به محرک‌های قدرتمندتری نیاز دارد.

بازار مشتقات هنوز از آغاز یک روند صعودی قاطع حمایت نمی‌کند

در حالی که داده‌های آنچین از کاهش فشار فروش و انباشت تدریجی سرمایه‌گذاران بزرگ حکایت دارند، بازار مشتقات هنوز تصویری محتاطانه‌تر ارائه می‌دهد. بررسی قراردادهای آتی اتریوم نشان می‌دهد که میزان Open Interest طی هفته‌های اخیر پس از اصلاح شدید بازار به مرحله‌ای از ثبات نسبی رسیده است. این رفتار معمولاً بیانگر آن است که معامله‌گران اهرمی در حال بازسازی موقعیت‌های خود هستند و هنوز تمایلی به افزایش قابل توجه ریسک ندارند.

همزمان، نرخ‌های Funding Rate در اغلب صرافی‌های بزرگ نزدیک به محدوده خنثی نوسان می‌کنند؛ موضوعی که نشان می‌دهد نه خریداران و نه فروشندگان اهرمی برتری محسوسی نسبت به یکدیگر ندارند. در دوره‌های صعودی قدرتمند، معمولاً نرخ‌های تأمین مالی به شکل پایدار مثبت می‌شوند و از ورود سرمایه‌های جدید به معاملات لانگ خبر می‌دهند، اما در شرایط فعلی چنین الگویی هنوز مشاهده نمی‌شود. از سوی دیگر، منفی شدن شدید Funding نیز دیده نمی‌شود که این مسئله احتمال شکل‌گیری موج جدیدی از فروش هیجانی را کاهش می‌دهد.

داده‌های مربوط به لیکوئیدیشن‌ها نیز از تغییر رفتار بازار نسبت به ماه‌های گذشته حکایت دارند. پس از مجموعه‌ای از فشارهای فروش و لیکوئید شدن موقعیت‌های پرریسک، اکنون حجم موقعیت‌های اهرمی در سطح متعادل‌تری قرار گرفته است. در نتیجه، احتمال وقوع زنجیره‌ای از لیکوئیدیشن‌های گسترده در واکنش به نوسانات کوچک کاهش یافته و بازار تا حدی از فشار اهرم‌های سنگین تخلیه شده است. این وضعیت اگرچه موتور محرک قدرتمندی برای رشد سریع قیمت ایجاد نمی‌کند، اما از منظر مدیریت ریسک، شرایط سالم‌تری نسبت به ماه‌های گذشته به وجود آورده است.

به بیان دیگر، بازار مشتقات نه سیگنال صعودی پرقدرت صادر می‌کند و نه نشانه‌ای از تسلط کامل فروشندگان دارد. معامله‌گران حرفه‌ای در انتظار شکسته شدن محدوده‌های کلیدی قیمت هستند تا جهت‌گیری جدید خود را مشخص کنند؛ موضوعی که اهمیت تحلیل تکنیکال اتریوم را در شرایط فعلی دوچندان می‌کند.

نمودار اتریوم در آستانه یک تصمیم مهم قرار گرفته است

از منظر تکنیکال، ساختار بلندمدت اتریوم همچنان در یک روند اصلاحی قرار دارد؛ روندی که پس از ثبت سقف تاریخی نزدیک به ۴,۹۵۰ دلار آغاز شد و تاکنون بخش بزرگی از ارزش این دارایی را کاهش داده است. افت قیمت به زیر محدوده روانی ۲,۰۰۰ تا ۲,۲۰۰ دلار، ساختار صعودی میان‌مدت را تضعیف کرد و باعث شد بسیاری از معامله‌گران بلندمدت رویکردی محافظه‌کارانه در پیش بگیرند.

در حال حاضر، قیمت در محدوده ۱,۷۵۰ تا ۱,۷۸۰ دلار در حال نوسان است؛ محدوده‌ای که به دلیل هم‌پوشانی حمایت روانی و کف‌های چندماهه، از اهمیت بالایی برخوردار است. رفتار قیمت در این منطقه می‌تواند مسیر حرکت اتریوم در ماه‌های آینده را مشخص کند. حفظ این سطح و تشکیل کف بالاتر (Higher Low) می‌تواند نخستین نشانه از پایان تدریجی اصلاح باشد، اما از دست رفتن آن، احتمال ادامه روند نزولی را به شکل محسوسی افزایش خواهد داد.

یکی از مهم‌ترین چالش‌های خریداران، فاصله قابل توجه قیمت با میانگین‌های متحرک اصلی است. اتریوم همچنان پایین‌تر از خوشه میانگین‌های متحرک EMA20، EMA50 و EMA200 معامله می‌شود و به‌ویژه فاصله آن با EMA200 که در محدوده ۲,۲۰۰ تا ۲,۳۰۰ دلار قرار دارد، نشان می‌دهد روند غالب در تایم‌فریم‌های بزرگ هنوز به نفع فروشندگان است. تا زمانی که قیمت نتواند این میانگین‌های مهم را با حجم معاملات مناسب پس بگیرد، هر حرکت صعودی بیشتر به‌عنوان یک رالی اصلاحی در دل روند نزولی تفسیر خواهد شد.

نبرد حمایت ۱,۷۰۰ دلار و مقاومت ۱,۸۲۰ دلار، مسیر نیمه دوم سال را تعیین می‌کند

در بررسی سطوح کلیدی نمودار، نخستین محدوده حمایتی مهم اتریوم بین ۱,۷۰۰ تا ۱,۷۵۰ دلار قرار دارد؛ محدوده‌ای که طی هفته‌های اخیر چندین بار مانع از افزایش فشار فروش شده است. حفظ این ناحیه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا شکست آن در یک بسته شدن هفتگی می‌تواند راه را برای حرکت به سمت حمایت عمیق‌تر ۱,۵۵۰ تا ۱,۶۰۰ دلار هموار کند؛ محدوده‌ای که از دید بسیاری از تحلیلگران آخرین سنگر خریداران پیش از بازگشت به سطوح قیمتی سال ۲۰۲۳ محسوب می‌شود.

در سمت مقابل، نخستین مقاومت جدی در محدوده ۱,۸۰۰ تا ۱,۸۲۰ دلار قرار گرفته است؛ جایی که هم‌زمان با EMA50 و اندیکاتور Supertrend هم‌پوشانی دارد. عبور قدرتمند از این مقاومت، نخستین نشانه بازگشت مومنتوم صعودی خواهد بود و می‌تواند زمینه را برای حرکت به سمت محدوده ۱,۹۲۰ تا ۲,۰۰۰ دلار فراهم کند. با این حال، تا زمانی که این شکست با افزایش حجم معاملات و ورود نقدینگی جدید همراه نباشد، احتمال تبدیل آن به یک شکست کاذب همچنان وجود خواهد داشت.

اندیکاتورهای مومنتوم نیز تصویری متعادل اما امیدوارکننده ارائه می‌کنند. شاخص RSI چهارده‌روزه در محدوده ۴۰ تا ۵۰ قرار دارد؛ سطحی که نه اشباع فروش محسوب می‌شود و نه اشباع خرید. این وضعیت نشان می‌دهد در صورت ورود محرک‌های بنیادی یا افزایش تقاضا، فضای کافی برای رشد قیمت وجود دارد. از سوی دیگر، MACD نشانه‌هایی از کاهش مومنتوم نزولی را نمایش می‌دهد، اما هنوز موفق به ثبت یک تقاطع صعودی معتبر نشده است؛ موضوعی که بیانگر تداوم احتیاط در میان معامله‌گران است.

رفتار حجم معاملات نیز با فاز تثبیت قیمت همخوانی دارد. طی هفته‌های اخیر، افزایش قیمت با رشد چشمگیر حجم همراه نبوده و این موضوع نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از بازار هنوز در انتظار تأیید روند جدید است. از منظر نقدینگی نیز محدوده‌های ۱,۷۵۰ دلار و ۲,۰۰۰ دلار به دلیل تراکم بالای سفارش‌ها و سابقه معاملات سنگین، به‌عنوان مهم‌ترین گره‌های نقدینگی شناخته می‌شوند. شکست هر یک از این سطوح با افزایش حجم معاملات می‌تواند جهت حرکت بازار را در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ تعیین کند.

آینده اتریوم میان دو سناریوی متفاوت در نوسان است

در شرایط فعلی، مسیر پیش روی اتریوم بیش از هر زمان دیگری به تعامل میان عوامل کلان اقتصادی، جریان سرمایه نهادی و رفتار معامله‌گران وابسته است. اگر این متغیرها در یک جهت همسو شوند، بازار می‌تواند از فاز فرسایشی چند ماه اخیر خارج شود؛ اما در صورت تداوم نااطمینانی‌های اقتصاد جهانی، سناریوی ادامه اصلاح همچنان روی میز باقی خواهد ماند.

سناریوی صعودی زمانی تقویت می‌شود که اتریوم بتواند با یک شکست معتبر از مقاومت ۱,۸۲۰ دلار عبور کرده و این سطح را به حمایت تبدیل کند. تحقق این سناریو نیازمند افزایش ورود سرمایه به ETFهای اتریوم، بهبود نرخ‌های Funding، افزایش حجم معاملات، کاهش قدرت شاخص دلار آمریکا و بازگشت تدریجی اشتهای ریسک در بازارهای مالی است. در چنین شرایطی، نخستین هدف قیمتی در محدوده ۱,۹۲۰ تا ۲,۰۰۰ دلار قرار خواهد گرفت و در صورت تثبیت بالای این ناحیه، بازار می‌تواند برای بازپس‌گیری محدوده ۲,۲۰۰ دلار و نزدیک شدن به میانگین متحرک ۲۰۰ روزه تلاش کند. موفقیت ارتقاهای برنامه‌ریزی‌شده شبکه، از جمله افزایش شفافیت درباره پروژه Glamsterdam و ادامه رشد اکوسیستم لایه دوم نیز می‌تواند به تقویت این سناریو کمک کند.

در مقابل، سناریوی نزولی همچنان با از دست رفتن حمایت ۱,۷۰۰ دلار فعال خواهد شد. شکست این سطح، به‌ویژه اگر با افزایش ورود اتریوم به صرافی‌ها، کاهش تقاضای ETFها، رشد مجدد شاخص دلار و بازگشت فضای ریسک‌گریز در بازارهای جهانی همراه باشد، می‌تواند فشار فروش را به شکل محسوسی افزایش دهد. در این صورت، محدوده ۱,۵۵۰ تا ۱,۶۰۰ دلار نخستین هدف فروشندگان خواهد بود و در صورت شکست آن، بازار ممکن است بار دیگر سطوح قیمتی مشاهده‌شده در چرخه سال ۲۰۲۳ را آزمایش کند. تضعیف نسبت ETH/BTC و تشدید رقابت میان شبکه‌های لایه دوم نیز از عواملی هستند که می‌توانند این سناریو را تقویت کنند.

اتریوم همچنان از پشتوانه بنیادی قدرتمندی برخوردار است، اما بازار منتظر یک محرک تعیین‌کننده است

بررسی هم‌زمان متغیرهای بنیادی، تکنیکال و آنچین نشان می‌دهد که اتریوم در یکی از حساس‌ترین مقاطع چرخه فعلی بازار قرار گرفته است. از یک سو، این شبکه همچنان بزرگ‌ترین زیرساخت قراردادهای هوشمند، امور مالی غیرمتمرکز و راهکارهای لایه دوم محسوب می‌شود و توسعه مداوم پروتکل، استیک شدن حدود ۳۳ درصد از کل عرضه، کاهش ذخایر صرافی‌ها و ادامه فعالیت سرمایه‌گذاران بزرگ، تصویر بنیادی آن را همچنان مستحکم نگه داشته است.

از سوی دیگر، فشار ناشی از سیاست‌های پولی، قدرت دلار، کاهش سرعت ورود سرمایه‌های نهادی و باقی ماندن قیمت زیر میانگین‌های متحرک کلیدی، اجازه نداده است این مزیت‌های بنیادی به رشد پایدار قیمت تبدیل شوند. به همین دلیل، اتریوم در حال حاضر بیشتر در فاز تجمیع و تصمیم‌گیری قرار دارد تا آغاز یک روند صعودی قطعی.

برای سرمایه‌گذاران، مهم‌ترین متغیرهایی که باید در هفته‌های آینده زیر نظر گرفته شوند، شامل روند ورود و خروج سرمایه در ETFهای اتریوم، تغییرات ذخایر صرافی‌ها، رفتار نهنگ‌ها، وضعیت نقدینگی جهانی، داده‌های اقتصاد کلان آمریکا و واکنش قیمت به محدوده‌های ۱,۷۰۰ و ۱,۸۲۰ دلار است. همگرایی این عوامل می‌تواند مسیر نیمه دوم سال ۲۰۲۶ را مشخص کند.

در مجموع، اگرچه بازار هنوز سیگنال قطعی برای پایان اصلاح صادر نکرده است، اما مجموعه‌ای از متغیرهای بنیادی نشان می‌دهد اتریوم همچنان ظرفیت بازگشت به یک روند صعودی بلندمدت را حفظ کرده است. با این حال، تحقق این سناریو نیازمند تأیید هم‌زمان از سوی نمودار قیمت، ورود نقدینگی جدید و بهبود فضای اقتصاد کلان خواهد بود؛ موضوعی که باعث می‌شود محدوده‌های فعلی، یکی از مهم‌ترین نقاط تصمیم‌گیری اتریوم از زمان آغاز اصلاح بزرگ سال ۲۰۲۵ محسوب شوند.