به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بازار نفت خام WTI در آستانه دومین هفته مرداد ۱۴۰۵ همچنان تحت سلطه متغیری قرار دارد که در هفته‌های اخیر بارها مسیر قیمت‌ها را تغییر داده است؛ ریسک‌های ژئوپلیتیکی. قرارداد ماه سپتامبر ۲۰۲۶ نفت وست‌تگزاس اینترمدیت پس از تجربه نوسانات شدید، اکنون در محدوده میانی کانال ۸۰ دلاری معامله می‌شود؛ جایی که هر خبر جدید از خاورمیانه، تنگه هرمز یا روابط ایران و آمریکا می‌تواند ظرف چند ساعت مسیر بازار را دگرگون کند. قیمت‌ها در روزهای پایانی جولای و آغاز آگوست در محدوده ۸۴.۶۷ تا ۸۶.۸۰ دلار قرار گرفتند و دامنه نوسان روزانه بین ۸۱.۰۶ تا ۸۶.۸۷ دلار، از تداوم فضای پرتنش و افزایش نوسان در بازار انرژی حکایت دارد.
این رشد در حالی رخ داده که نفت طی یک ماه گذشته بیش از ۲۳ تا ۲۷ درصد افزایش قیمت را تجربه کرده است؛ اما برخلاف روندهای صعودی پایدار، این جهش بیش از آنکه ناشی از تغییرات بنیادین عرضه و تقاضا باشد، به افزایش پرمیوم ریسک ژئوپلیتیکی وابسته است. به همین دلیل، معامله‌گران علاوه بر داده‌های اقتصادی و گزارش‌های موجودی نفت، اکنون بیش از هر زمان دیگری تحولات سیاسی و امنیتی منطقه را دنبال می‌کنند.
پرمیوم ریسک ژئوپلیتیکی بار دیگر به موتور اصلی بازار تبدیل شده است
بازار نفت در هفته‌های اخیر بار دیگر نشان داده که در شرایط تنش‌های ژئوپلیتیکی، عوامل سیاسی می‌توانند برای مدتی توازن سنتی عرضه و تقاضا را تحت‌الشعاع قرار دهند. افزایش نگرانی‌ها درباره تنش‌های میان ایران و آمریکا و احتمال اختلال در تنگه هرمز، موجب شده معامله‌گران بخشی از ریسک احتمالی کاهش عرضه جهانی را در قیمت‌ها لحاظ کنند.
اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می‌شود که تنگه هرمز یکی از حیاتی‌ترین گذرگاه‌های انتقال نفت جهان محسوب می‌شود و هرگونه تهدید علیه جریان صادرات از این مسیر، می‌تواند بخش قابل توجهی از عرضه جهانی را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، حتی بدون وقوع اختلال واقعی، صرف افزایش احتمال بروز بحران نیز به رشد قیمت نفت منجر می‌شود.
با این حال، بازار همچنان میان دو سناریوی متفاوت در نوسان است. در یک سو احتمال تشدید تنش‌ها قرار دارد که می‌تواند نفت را به سمت سطوح بالاتر از ۹۰ دلار هدایت کند و در سوی دیگر، هرگونه کاهش تنش یا بازگشت به مذاکرات سیاسی می‌تواند بخش مهمی از پرمیوم ریسک را از قیمت‌ها حذف کرده و زمینه اصلاح بازار را فراهم سازد.
داده‌های بنیادی هنوز از قیمت‌ها حمایت می‌کنند
در کنار عوامل سیاسی، داده‌های عرضه نیز همچنان از بازار نفت حمایت می‌کنند. گزارش هفتگی اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نشان داد موجودی تجاری نفت خام این کشور در هفته منتهی به ۲۴ جولای حدود ۷.۲ میلیون بشکه کاهش یافته و به حدود ۴۰۴.۵ میلیون بشکه رسیده است؛ رقمی که بسیار فراتر از انتظار کاهش ۷۰۰ هزار بشکه‌ای بازار بود.
این افت قابل توجه موجودی‌ها عمدتاً نتیجه افزایش نرخ فعالیت پالایشگاه‌ها، کاهش واردات و تداوم تقاضای مناسب برای فرآورده‌های نفتی بوده است. نرخ بهره‌برداری پالایشگاه‌های آمریکا نیز به حدود ۹۷ درصد رسیده که یکی از بالاترین سطوح ماه‌های اخیر محسوب می‌شود و بیانگر مصرف بالای خوراک پالایشگاهی است.
در سمت عرضه، تولید نفت آمریکا همچنان در سطوح بالایی قرار دارد و برآوردهای EIA تولید روزانه حدود ۱۳.۸ میلیون بشکه در سال ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد. این موضوع بیانگر آن است که اگر تنش‌های ژئوپلیتیکی فروکش کند، ظرفیت عرضه می‌تواند بار دیگر به عاملی برای محدود شدن رشد قیمت‌ها تبدیل شود.
چشم‌انداز میان‌مدت همچنان میان مازاد عرضه و ریسک‌های سیاسی گرفتار است
اگرچه داده‌های کوتاه‌مدت از بازار حمایت می‌کنند، اما تصویر میان‌مدت همچنان پیچیده باقی مانده است. بر اساس گزارش چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی EIA، با فرض کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی، روند کاهش ذخایر جهانی در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ به تدریج محدود خواهد شد و از سال ۲۰۲۷ احتمال بازگشت مازاد عرضه افزایش می‌یابد.
این گزارش متوسط قیمت نفت برنت را برای سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ حدود ۷۴ دلار و برای سال ۲۰۲۷ نزدیک به ۶۵ دلار برآورد کرده است؛ پیش‌بینی‌هایی که نسبت به گزارش‌های قبلی کاهش محسوسی داشته‌اند و نشان می‌دهند در صورت بازگشت شرایط عادی، بازار ممکن است با فشار نزولی روبه‌رو شود.
از سوی دیگر، سیاست‌های اوپک‌پلاس، سرعت رشد تولید کشورهای غیرعضو مانند آمریکا، کانادا و برزیل و همچنین روند بازگشت عرضه برخی تولیدکنندگان، همچنان از مهم‌ترین متغیرهایی هستند که می‌توانند مسیر قیمت نفت را در ماه‌های آینده تعیین کنند.
تقاضای جهانی هنوز قدرت جهش ندارد
در سمت تقاضا، چشم‌انداز همچنان محتاطانه ارزیابی می‌شود. اغلب نهادهای بین‌المللی رشد تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ را بین حدود ۰.۸ تا بیش از یک میلیون بشکه در روز پیش‌بینی می‌کنند؛ رشدی که عمدتاً از سوی اقتصادهای غیرعضو OECD هدایت می‌شود.
در آمریکا نیز اگرچه مصرف بنزین، سوخت جت و فرآورده‌های پالایشی در هفته‌های اخیر عملکرد مناسبی داشته، اما همچنان نشانه‌هایی از کاهش رشد نسبت به سال گذشته مشاهده می‌شود. علاوه بر این، عواملی مانند سرعت رشد اقتصاد جهانی، وضعیت اقتصاد چین، سیاست‌های نرخ بهره بانک‌های مرکزی و قدرت دلار آمریکا همچنان بر سمت تقاضای بازار نفت اثرگذار خواهند بود.
قیمت‌های نسبتاً بالای نفت نیز همواره این ریسک را به همراه دارند که در صورت تداوم، بخشی از تقاضای جهانی را تضعیف کرده و فشار نزولی جدیدی بر بازار وارد کنند.
شاخص‌های تکنیکال هنوز برتری قاطعی را به خریداران یا فروشندگان نمی‌دهند
از منظر تکنیکال، تصویر بازار همچنان متعادل و بدون برتری مشخص است. شاخص قدرت نسبی (RSI-14) در محدوده ۴۸.۳ قرار گرفته که وضعیت خنثی را نشان می‌دهد و بیانگر آن است که بازار نه در محدوده اشباع خرید قرار دارد و نه اشباع فروش.
در مقابل، اندیکاتور MACD با ثبت مقدار مثبت ۰.۶۶ همچنان سیگنال خرید صادر می‌کند و شاخص ADX نیز با قرار گرفتن در محدوده ۳۴.۷ نشان می‌دهد قدرت روند در بازار همچنان قابل توجه است. با این حال، نوسانگرهایی مانند استوکاستیک و Williams %R همچنان هشدارهایی مبنی بر احتمال اصلاح کوتاه‌مدت پس از رشد اخیر ارائه می‌کنند.
ترکیب این داده‌ها نشان می‌دهد که اگرچه روند میان‌مدت نسبت به ماه‌های گذشته بهبود یافته، اما معامله‌گران در کوتاه‌مدت همچنان با احتیاط عمل می‌کنند و منتظر مشخص شدن جهت بعدی بازار هستند.
میانگین‌های متحرک از تغییر تدریجی ساختار بازار حکایت دارند
بررسی میانگین‌های متحرک نیز تصویری مشابه ارائه می‌دهد. میانگین‌های کوتاه‌مدت ۵ تا ۲۰ روزه همچنان گرایش نزولی دارند و سیگنال فروش صادر می‌کنند، اما میانگین‌های بلندمدت ۵۰ تا ۲۰۰ روزه همچنان از روند صعودی حمایت می‌کنند.
این وضعیت معمولاً زمانی مشاهده می‌شود که بازار پس از یک اصلاح سنگین در حال تلاش برای بازسازی روند صعودی خود باشد. به همین دلیل، تثبیت قیمت بالای میانگین‌های میان‌مدت می‌تواند نشانه‌ای از تقویت روند افزایشی باشد، در حالی که بازگشت دوباره به زیر این سطوح، احتمال اصلاح عمیق‌تر را افزایش خواهد داد.
در چنین شرایطی، شاخص ATR نیز همچنان در سطوح بالایی قرار دارد که نشان‌دهنده ادامه نوسانات شدید و افزایش ریسک معاملات کوتاه‌مدت است.
محدوده‌های کلیدی مسیر حرکت بعدی نفت را مشخص می‌کنند
از منظر تکنیکال، محدوده ۸۱ تا ۸۳ دلار نخستین ناحیه حمایتی مهم بازار محسوب می‌شود. حفظ این محدوده می‌تواند شانس ادامه حرکت صعودی را افزایش دهد، در حالی که از دست رفتن آن، مسیر افت قیمت به سمت محدوده قدرتمند ۷۸ تا ۸۰ دلار را هموار خواهد کرد.
در سمت مقابل، مقاومت اصلی بازار در محدوده ۸۶ تا ۸۷ دلار قرار دارد؛ سطحی که طی روزهای اخیر چندین بار مانع ادامه رشد قیمت شده است. عبور پایدار از این مقاومت می‌تواند راه را برای حرکت به سمت محدوده ۹۰ دلار و حتی بالاتر هموار کند؛ به‌ویژه اگر پرمیوم ژئوپلیتیکی بازار افزایش یابد.
همچنین نقطه پیوت کلاسیک در محدوده ۸۴.۷۵ دلار قرار گرفته و تمرکز قیمت در اطراف این سطح، بیانگر تردید معامله‌گران درباره انتخاب روند بعدی است.
جمع‌بندی؛ نفت همچنان اسیر خبرهاست
بازار نفت WTI در آغاز مرداد ۱۴۰۵ بیش از هر زمان دیگری به اخبار سیاسی وابسته شده است. کاهش قابل توجه موجودی نفت آمریکا، فعالیت بالای پالایشگاه‌ها و سیگنال‌های مثبت برخی شاخص‌های تکنیکال از قیمت‌ها حمایت می‌کنند، اما در مقابل، چشم‌انداز میان‌مدت همچنان تحت تأثیر احتمال افزایش عرضه جهانی و کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی قرار دارد.
در کوتاه‌مدت، حفظ حمایت ۸۱ تا ۸۳ دلار و عبور از مقاومت ۸۶ تا ۸۷ دلار می‌تواند مسیر حرکت بعدی بازار را مشخص کند. با این حال، تا زمانی که وضعیت خاورمیانه و تنگه هرمز به ثبات نرسد، احتمال ادامه نوسانات شدید در بازار نفت بالا خواهد ماند و هر تحول سیاسی می‌تواند به سرعت معادلات عرضه، تقاضا و قیمت را تغییر دهد.
نظرات کاربران