رشد حاشیه سود پالایشگاهی مانع افت بنزین می‌شود

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز بازار معاملات آتی بنزین آمریکا در اواخر اکتبر ۲۰۲۶ در موقعیتی قرار گرفته است که میان ضعف مومنتوم تکنیکال و حمایت برخی متغیرهای بنیادی گرفتار شده است. قیمت قراردادهای آتی بنزین RBOB، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین معیارهای بازار بنزین پالایش‌شده در ایالات متحده، پس از یک دوره بازیابی قدرتمند در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، بار دیگر با فشار فروش مواجه شده و به محدوده ۳.۱۳ دلار به‌ازای هر گالن نزدیک شده است. این عقب‌نشینی در شرایطی رخ می‌دهد که کاهش ذخایر بنزین در برخی مناطق، افزایش حاشیه سود پالایشگاهی اروپا و نشانه‌هایی از پایداری تقاضای مصرف‌کننده همچنان از قیمت‌ها حمایت می‌کنند.

بر اساس داده‌های موجود تا ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ و برآوردهای بازار در روزهای ۲۳ تا ۲۶ اکتبر، قرارداد آتی دسامبر بنزین RBOB در نزدیکی ۳.۱۳ دلار به‌ازای هر گالن معامله شده است. نوسان قیمت در مظنه‌های مشتق‌شده و لحظه‌ای نیز عمدتاً در محدوده ۳.۱۱ تا ۳.۱۵ دلار قرار داشته است. در معاملات اخیر، دامنه نوسان روزانه حدود ۳.۰۸ تا ۳.۱۲ دلار گزارش شده، هرچند تفاوت میان داده‌های لحظه‌ای، قیمت تسویه و زمان ثبت مظنه‌ها می‌تواند به اختلاف در این ارقام منجر شود.

قراردادهای آتی RBOB در بورس کالای نیویورک، زیرمجموعه گروه CME، معامله می‌شوند و اندازه هر قرارداد معادل ۴۲ هزار گالن است. نمادهای قرارداد دسامبر ۲۰۲۶ بسته به نوع نمایش داده و سامانه معاملاتی می‌توانند به شکل GPRZ6 یا GPRX6 دیده شوند. اهمیت این بازار تنها به قیمت بنزین محدود نیست؛ RBOB اطلاعاتی درباره وضعیت تقاضای سوخت، اقتصاد پالایشگاهی، هزینه مواد اولیه و انتظارات بازار از شرایط فصلی عرضه و مصرف ارائه می‌دهد.

کاهش همبستگی با نفت خام، نقش پالایشگاه‌ها را در تعیین قیمت پررنگ‌تر کرده است

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های معاملات اخیر RBOB، فاصله گرفتن نسبی قیمت بنزین از نوسانات نفت خام است. نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در محدوده ۱۰۱ تا ۱۰۳ دلار به‌ازای هر بشکه و نفت برنت در محدوده ۱۱۰ تا ۱۱۱ دلار قرار داشته‌اند. با این حال، تحرکات بازار بنزین در هفته‌های اخیر همواره با شدت و جهت تغییرات نفت خام همسو نبوده است. این وضعیت نشان می‌دهد که علاوه بر هزینه خوراک پالایشگاه‌ها، متغیرهایی مانند موجودی بنزین، ظرفیت پالایش، ترکیب فصلی سوخت و حاشیه سود فرآورده‌ها در تعیین قیمت نقش مهمی دارند.

برای درک این رابطه، باید به مفهوم حاشیه سود پالایش یا فاصله قیمتی فرآورده با نفت خام توجه کرد. این شاخص که معمولاً با عنوان «کرک اسپرد» شناخته می‌شود، اختلاف میان ارزش فرآورده پالایش‌شده و هزینه نفت خام مورد استفاده در تولید آن را اندازه‌گیری می‌کند. هنگامی که حاشیه سود بنزین افزایش می‌یابد، پالایش این فرآورده می‌تواند برای تولیدکنندگان جذاب‌تر شود؛ در مقابل، افت حاشیه سود ممکن است انگیزه عرضه را کاهش دهد. بنابراین، حتی اگر نفت خام در مسیر نزولی قرار بگیرد، محدودیت عرضه بنزین یا افزایش تقاضای پالایشگاهی می‌تواند مانع از افت متناسب قیمت فرآورده شود.

با وجود این، افت حدود ۲ درصدی نفت خام در برخی جلسات اخیر همچنان یک عامل فشار بر RBOB بوده است. کاهش قیمت ماده اولیه، در شرایطی که تقاضای نهایی نتواند رشد ارزش فرآورده را حفظ کند، معمولاً فضای افزایشی بازار بنزین را محدود می‌کند. در همین حال، حجم معاملات اخیر RBOB نسبتاً پایین بوده و در نمونه‌هایی حدود ۱۱۰۰ تا ۲۰۰۰ قرارداد گزارش شده است. این سطح از فعالیت معاملاتی می‌تواند به معنای مشارکت محدودتر بازار باشد و احتمال تغییرات مقطعی قیمت را در واکنش به داده‌های تازه افزایش دهد؛ هرچند به‌تنهایی جهت حرکت بعدی را مشخص نمی‌کند.

افت ذخایر بنزین اروپا، تصویر عرضه را از بازار آمریکا جدا می‌کند

در جبهه بنیادی، وضعیت ذخایر بنزین در شمال غرب اروپا یکی از متغیرهای حمایتی مهم برای بازار فرآورده‌های پالایش‌شده بوده است. گزارش‌های منتشرشده در ۲۲ اکتبر از کاهش ذخایر بنزین منطقه آمستردام، روتردام و آنتورپ (ARA) به پایین‌ترین سطح از سپتامبر ۲۰۲۱ حکایت داشتند. این منطقه به دلیل نقش محوری در ذخیره‌سازی، تجارت و توزیع فرآورده‌های نفتی، یکی از مراکز مهم ارزیابی وضعیت بازار بنزین اروپا به شمار می‌رود.

کاهش ذخایر در این منطقه می‌تواند نشان‌دهنده محدودتر شدن عرضه قابل‌دسترس باشد؛ به‌ویژه زمانی که تقاضا برای فرآورده‌های پالایش‌شده همچنان پابرجا است. در چنین شرایطی، خریداران برای تأمین محموله‌های مورد نیاز ممکن است با هزینه‌های بالاتری روبه‌رو شوند و این موضوع از حاشیه سود پالایشگاهی و قیمت فرآورده‌ها حمایت کند. با این حال، کاهش موجودی منطقه‌ای لزوماً به معنای کمبود هم‌زمان در بازار آمریکا نیست. تفاوت در جریان تجارت، ظرفیت پالایش، هزینه حمل‌ونقل و مشخصات فنی بنزین می‌تواند باعث شود آثار این تغییرات در دو سوی اقیانوس اطلس با شدت متفاوتی ظاهر شود.

هم‌زمان، حاشیه سود بنزین در شمال غرب اروپا در گزارش‌های اخیر حدود ۹ دلار به‌ازای هر بشکه افزایش یافت و به محدوده ۴۲ دلار رسید؛ سطحی که پس از ثبت کف ماهانه مشاهده شد. افزایش چنین حاشیه‌ای می‌تواند جذابیت تولید و عرضه بنزین را تقویت کند، اما تأثیر نهایی آن به میزان استفاده از ظرفیت پالایشگاه‌ها، دسترسی به خوراک و سرعت بازسازی ذخایر بستگی دارد. در نتیجه، ترکیب کاهش موجودی ARA و رشد حاشیه سود پالایشگاهی تصویری از محدودیت نسبی عرضه در اروپا ارائه می‌دهد، ولی برای نتیجه‌گیری درباره مسیر قیمت RBOB در آمریکا، باید این اطلاعات را در کنار داده‌های داخلی بازار سوخت قرار داد.

تقاضای مصرف‌کننده و هزینه سوخت، هم‌زمان از قیمت‌ها حمایت می‌کنند و فشار تورمی را افزایش می‌دهند

نشانه‌های تقاضا در ایالات متحده نیز در ارزیابی بنیادی RBOB اهمیت دارند. بر اساس گزارش منتشرشده در ۲۳ اکتبر، میانگین قیمت بنزین معمولی آمریکا طبق داده‌های AAA با افزایشی معادل ۲ سنت به ۴.۲۹ دلار به‌ازای هر گالن رسید. افزایش قیمت خرده‌فروشی می‌تواند بازتابی از تغییرات هزینه تأمین، شرایط منطقه‌ای عرضه یا رشد قیمت فرآورده در بازار عمده‌فروشی باشد؛ با این حال، قیمت پمپ‌بنزین به‌تنهایی شاخص مستقیمی برای اندازه‌گیری تقاضای واقعی نیست. برای تشخیص قدرت مصرف، تغییرات حجم فروش، الگوهای سفر، سطح اشتغال و شرایط درآمد خانوار نیز باید در نظر گرفته شوند.

از سوی دیگر، گزارش‌های اخیر از افزایش ۱.۳ درصدی شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) حکایت داشتند؛ افزایشی که در گزارش‌های مربوط، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین جهش‌های سال‌های اخیر توصیف شد. هزینه بالاتر بنزین نیز از جمله عواملی بود که در توضیح رشد برخی قیمت‌های خرده‌فروشی مورد اشاره قرار گرفت. چنین وضعیتی دو اثر متفاوت بر بازار انرژی دارد: از یک طرف، استمرار مصرف و افزایش هزینه سوخت می‌تواند از قیمت فرآورده‌ها حمایت کند؛ از طرف دیگر، افزایش فشار تورمی ممکن است قدرت خرید مصرف‌کننده را محدود کرده و در ادامه به کاهش مصرف سوخت منجر شود.

این دوگانگی برای RBOB اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا قیمت بنزین نه‌تنها از هزینه نفت خام و عرضه پالایشگاهی تأثیر می‌پذیرد، بلکه به وضعیت اقتصاد مصرف‌کننده نیز وابسته است. اگر تقاضا در سطحی مقاوم باقی بماند و موجودی‌ها کاهش پیدا کنند، بازار می‌تواند افت هزینه خوراک را تا حدی جذب کند. اما در صورت تشدید فشار هزینه‌ها، کند شدن فعالیت اقتصادی یا کاهش سفرهای مصرفی، افزایش قیمت خرده‌فروشی ممکن است به‌تدریج به عامل محدودکننده تقاضا تبدیل شود.

تغییر ترکیب فصلی بنزین، حمایت زمستانی را به عاملی مشروط تبدیل می‌کند

نزدیک شدن به فصل زمستان، یکی دیگر از عوامل مهم در تحلیل بنیادی قراردادهای آتی بنزین است. تغییرات فصلی در مشخصات ترکیب بنزین می‌تواند بر هزینه تولید، بازده پالایش و سازوکار عرضه تأثیر بگذارد. بنزین زمستانی از نظر ترکیب و ویژگی‌های تبخیر با بنزین تابستانی تفاوت دارد و الزامات مربوط به این ترکیب‌ها در کنار الگوی مصرف فصلی، می‌توانند ساختار قیمت را تغییر دهند. از همین رو، ورود به دوره اختلاط زمستانی گاهی از قیمت برخی قراردادهای بنزین حمایت می‌کند؛ با این حال، این رابطه قطعی نیست و باید در چارچوب شرایط واقعی عرضه و تقاضا ارزیابی شود.

در سال ۲۰۲۶، RBOB در مقاطعی از رشدهای روزانه بیش از ۳ درصد برخوردار شد؛ حرکت‌هایی که در برخی گزارش‌ها با کاهش ذخایر و تغییر شرایط بازار فرآورده‌ها مرتبط دانسته شدند. با این وجود، رشد قبلی قیمت به‌تنهایی تضمین‌کننده تداوم روند صعودی نیست. افزایش عرضه پالایشگاهی، ورود محموله‌های وارداتی، افت تقاضای مصرف‌کننده یا کاهش بهای نفت خام می‌تواند اثر عوامل فصلی را خنثی کند. در نتیجه، حمایت زمستانی زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که با کاهش موجودی‌ها و بهبود حاشیه سود پالایشگاهی همراه باشد.

دامنه ۵۲ هفته‌ای قیمت RBOB از ۱.۶۷۶۱ تا ۳.۷۶۱۰ دلار به‌ازای هر گالن گزارش شده است. مقایسه قیمت فعلی در محدوده ۳.۱۳ دلار با کف این دامنه، از بازیابی قابل‌توجه بازار حکایت دارد؛ به‌طوری که رشد حدود ۷۲ درصدی طی یک سال در داده‌های ارائه‌شده ذکر شده است. فاصله گرفتن از کف سالانه نشان می‌دهد که بازار پیش‌تر دوره‌ای از افزایش شدید قیمت را پشت سر گذاشته، اما قرار گرفتن قیمت در فاصله‌ای پایین‌تر از سقف سالانه نیز یادآوری می‌کند که اصلاح‌های میان‌دوره‌ای بخشی از رفتار این بازار هستند.

فشار فروش تکنیکال، فاصله قیمت از میانگین‌ها را به متغیری تعیین‌کننده تبدیل کرده است

با وجود عوامل حمایتی بنیادی، تصویر تکنیکال RBOB در بازه کوتاه‌مدت همچنان متمایل به نزول ارزیابی می‌شود. جمع‌بندی روزانه شاخص‌ها در حوالی ۲۶ اکتبر، گرایش «فروش قوی» را نشان می‌دهد؛ نتیجه‌ای که از غلبه سیگنال‌های منفی در مومنتوم و میانگین‌های متحرک ناشی می‌شود. در این ارزیابی، هشت سیگنال فروش در برابر چهار سیگنال خرید برای میانگین‌های متحرک گزارش شده است. میانگین‌های کوتاه‌مدت، از جمله MA5 و MA10، در نزدیکی قیمت جاری وضعیت ترکیبی دارند، اما میانگین‌های بلندتر، از MA20 به بالا و به‌ویژه MA50 تا MA200، بیشتر به سمت فروش متمایل هستند.

قرار گرفتن قیمت زیر میانگین‌های متحرک مهم معمولاً بیانگر آن است که بازار هنوز نتوانسته افت اخیر را به‌طور کامل جبران کند. در چنین شرایطی، بازگشت قیمت به میانگین‌های بالاتر ممکن است با عرضه مواجه شود؛ به‌خصوص اگر حجم معاملات افزایش نیابد یا شاخص‌های مومنتوم همچنان در محدوده منفی باقی بمانند. با این حال، سیگنال میانگین‌های متحرک بیشتر وضعیت روند گذشته و جاری را توصیف می‌کند و به‌تنهایی برای تعیین زمان یا شدت حرکت بعدی کافی نیست.

شاخص قدرت نسبی ۱۴روزه (RSI) در محدوده ۳۹.۸۵ قرار گرفته و سیگنال فروش می‌دهد. این مقدار نشان‌دهنده ضعف مومنتوم خرید است، اما هنوز با آستانه متعارف اشباع فروش در سطح ۳۰ فاصله دارد. بنابراین، بازار می‌تواند در صورت تداوم فشار عرضه به افت بیشتر ادامه دهد، بی‌آنکه الزاماً وارد وضعیت اشباع فروش شده باشد. در مقابل، اگر RSI از محدوده فعلی فاصله بگیرد و هم‌زمان قیمت به بالای مقاومت‌های نزدیک بازگردد، احتمال کاهش شدت فشار نزولی مطرح می‌شود؛ هرچند تأیید این تغییر به رفتار سایر شاخص‌ها نیز وابسته است.

MACD منفی و نوسان‌گرهای نزولی، احتمال آزمون دوباره حمایت را تقویت می‌کنند

شاخص مکدی (MACD) با تنظیمات ۱۲ و ۲۶ دوره‌ای در وضعیت منفی قرار دارد و سیگنال فروش صادر می‌کند. منفی بودن این شاخص با تضعیف مومنتوم قیمت همخوانی دارد و نشان می‌دهد که میانگین متحرک نمایی کوتاه‌تر نسبت به میانگین بلندتر در موقعیت ضعیف‌تری قرار گرفته است. در کنار آن، شاخص‌های استوکاستیک و ویلیامز درصد آر نیز در محدوده‌های فروش عمیق قرار دارند. شاخص ROC یا نرخ تغییر قیمت و شاخص قدرت خریداران و فروشندگان نیز وضعیت منفی را نشان می‌دهند، در حالی که استوکاستیک RSI در برخی قرائت‌ها وارد محدوده اشباع فروش شده است.

قرار گرفتن چند نوسان‌گر در محدوده فروش می‌تواند نشانه‌ای از تداوم فشار نزولی باشد، اما هم‌زمان احتمال واکنش کوتاه‌مدت قیمت را نیز افزایش می‌دهد. تفاوت مهم این است که اشباع فروش به‌معنای پایان قطعی افت نیست؛ در روندهای نزولی قوی، نوسان‌گرها ممکن است برای مدتی طولانی در محدوده‌های پایین باقی بمانند. بنابراین، برای ارزیابی کیفیت هرگونه بازگشت، لازم است حرکت قیمت در سطوح حمایتی و مقاومتی، تغییرات حجم معاملات و رفتار میانگین‌های متحرک به‌صورت هم‌زمان بررسی شود.

شاخص میانگین دامنه واقعی (ATR) در حدود ۰.۰۱۸ قرار دارد که با نوسان محدود اخیر سازگار است. این مقدار، در کنار وضعیت خنثی تا کمابیش رونددار شاخص جهت‌دار متوسط (ADX)، نشان می‌دهد که بازار در مقطع مورد بررسی با نوسان روزانه نسبتاً کنترل‌شده‌ای مواجه بوده است. با این حال، نوسان پایین به‌معنای نبود احتمال حرکت بزرگ نیست؛ انتشار داده‌های تازه ذخایر یا تغییر ناگهانی در بازار نفت می‌تواند دامنه نوسان را افزایش دهد. شاخص CCI و ارزیابی سقف‌ها و کف‌های اخیر نیز در مجموع گرایش نزولی را تقویت می‌کنند.

حمایت ۳.۰۸ دلاری، مرز مهم میان تثبیت قیمت و اصلاح عمیق‌تر است

در ارزیابی سطوح پیوت کلاسیک، حمایت نخست RBOB در محدوده ۳.۰۷۶ تا ۳.۰۹۰ دلار و مقاومت نخست در محدوده ۳.۱۰۴ تا ۳.۱۱۷ دلار قرار دارد. این سطوح باید در کنار قیمت قرارداد و زمان ثبت داده‌ها تفسیر شوند، زیرا اختلاف میان قیمت لحظه‌ای، تسویه روزانه و قراردادهای با سررسید متفاوت می‌تواند جایگاه دقیق پیوت‌ها را تغییر دهد. با وجود این تفاوت‌ها، محدوده ۳.۰۸ تا ۳.۰۹ دلار همچنان یکی از نواحی مهم برای سنجش قدرت خریداران در کوتاه‌مدت به شمار می‌رود.

اگر قیمت در این محدوده با افزایش تقاضا مواجه شود و بتواند به بالای مقاومت‌های نزدیک بازگردد، احتمال تثبیت در محدوده فعلی بیشتر خواهد شد. در این سناریو، ناحیه ۳.۱۵ تا ۳.۱۷ دلار به‌عنوان مقاومت مهم بعدی مطرح است؛ سطحی که عبور از آن می‌تواند نشانه‌ای از کاهش فشار فروش باشد. با این حال، تا زمانی که قیمت نتواند مقاومت‌های نزدیک را پشت سر بگذارد و شاخص‌های مومنتوم نیز بهبود پیدا نکنند، بازگشت‌های مقطعی لزوماً به‌معنای تغییر روند نیستند.

در سمت مقابل، از دست رفتن حمایت ۳.۰۸ تا ۳.۰۹ دلار می‌تواند زمینه را برای حرکت قیمت به سمت سطح روانی ۳ دلار فراهم کند. اهمیت این سطح علاوه بر جایگاه عددی آن، به این موضوع مربوط است که افت بیشتر از محدوده فعلی می‌تواند بخشی از رشد قبلی را خنثی کند و انتظارات بازار را نسبت به تداوم اصلاح تقویت سازد. با این حال، تعیین هدف‌های پایین‌تر از ۳ دلار بدون داده‌های تکمیلی درباره ساختار معاملات، حمایت‌های تاریخی و وضعیت قراردادهای سررسید بعدی، قطعیت کافی ندارد.

مقاومت ۳.۱۵ تا ۳.۱۷ دلار، آزمون اصلی برای سنجش بازگشت خریداران است

در سمت صعودی، عبور از مقاومت‌های نزدیک تنها زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که با بهبود مومنتوم و تثبیت قیمت بالای میانگین‌های کوتاه‌مدت همراه شود. افزایش قیمت بدون رشد حجم معاملات یا در شرایطی که MACD همچنان منفی است، ممکن است به بازگشتی محدود در دل روند نزولی تبدیل شود. در مقابل، افزایش مشارکت معاملاتی، حرکت RSI به سمت سطوح بالاتر و کاهش فشار فروش در نوسان‌گرها می‌تواند نشانه‌هایی از تغییر تدریجی ساختار بازار باشد.

واکنش RBOB به نوسانات نفت خام نیز در این مرحله اهمیت دارد. تثبیت یا بازگشت قیمت WTI و برنت می‌تواند فشار ناشی از کاهش هزینه خوراک را کمتر کند؛ اما برای عبور پایدار بنزین از مقاومت‌های نزدیک، بهبود شرایط عرضه و تقاضای خود فرآورده نیز اهمیت دارد. کاهش بیشتر ذخایر بنزین، تداوم حاشیه سود بالای پالایشگاهی در اروپا و مقاومت تقاضای آمریکا می‌توانند از عوامل حمایتی باشند. در مقابل، افزایش غیرمنتظره ذخایر، افت فعالیت اقتصادی و کاهش قیمت نفت خام می‌توانند مانع شکل‌گیری یک حرکت صعودی پایدار شوند.

انتشار گزارش‌های هفتگی اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) یکی از رویدادهای مهم پیش‌رو برای ارزیابی این سناریوهاست. در داده‌های در دسترس برای بازه ۲۰ تا ۲۶ اکتبر، گزارش تازه‌ای که به‌طور مشخص تصویر نهایی ذخایر بنزین در این هفته را تعیین کند، در خلاصه‌های مورد استناد برجسته نشده است. داده‌های پیشین اکتبر ترکیبی از کاهش و افزایش موجودی بنزین را در کنار افت چندمیلیون‌بشکه‌ای ذخایر نفت خام نشان داده‌اند. از این رو، نمی‌توان بدون انتشار و بررسی گزارش جدید، تداوم محدودیت عرضه را قطعی دانست.

جمع‌بندی؛ بازار RBOB میان ضعف تکنیکال و حمایت بنیادی در انتظار داده‌های تازه است

بازار آتی بنزین RBOB در اواخر اکتبر ۲۰۲۶ با دو نیروی متفاوت روبه‌رو است. از یک طرف، شاخص RSI در سطح ۳۹.۸۵، MACD منفی، غلبه سیگنال‌های فروش میانگین‌های متحرک و وضعیت نزولی نوسان‌گرها از تداوم فشار فروش در کوتاه‌مدت حکایت دارند. از طرف دیگر، کاهش ذخایر بنزین در منطقه ARA به پایین‌ترین سطح از سپتامبر ۲۰۲۱، رشد حدود ۹ دلاری حاشیه سود پالایشگاهی تا محدوده ۴۲ دلار به‌ازای هر بشکه و قیمت ۴.۲۹ دلاری بنزین معمولی آمریکا، تصویری از حمایت‌های بنیادی ارائه می‌کنند که می‌تواند شدت اصلاح را محدود کند.

در چنین شرایطی، محدوده ۳.۰۸ تا ۳.۰۹ دلار نخستین ناحیه مهم برای ارزیابی واکنش خریداران است و سطح ۳ دلار در صورت تشدید افت، اهمیت روانی بیشتری پیدا می‌کند. در سمت مقابل، مقاومت ۳.۱۵ تا ۳.۱۷ دلار می‌تواند معیاری برای سنجش توان بازار در کاهش فشار نزولی باشد. شکست هر یک از این محدوده‌ها باید با توجه به قیمت تسویه قرارداد، حجم معاملات و وضعیت شاخص‌های مومنتوم تفسیر شود.

در افق کوتاه‌مدت، تا زمانی که نشانه‌های مشخصی از بهبود تکنیکال ظاهر نشود، جهت غالب بازار همچنان متمایل به نزول ارزیابی می‌شود؛ با این حال، ضعف نمودار به‌تنهایی برای نادیده گرفتن محدودیت‌های عرضه و شرایط فصلی کافی نیست. مسیر بعدی RBOB به برآیند تغییرات نفت خام، گزارش‌های ذخایر EIA، حاشیه سود پالایشگاه‌ها و رفتار تقاضای مصرف‌کننده بستگی دارد. بنابراین، بازار در نقطه‌ای قرار گرفته است که واکنش قیمت به حمایت ۳.۰۸ دلاری و مقاومت ۳.۱۵ دلاری می‌تواند در کنار داده‌های بنیادی، تصویر روشن‌تری از توازن عرضه و تقاضا ارائه دهد.