نقره پس از بازگشت ۱۰ درصدی از کف‌های چندساله فاصله گرفت

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز نقره در آغاز ماه میلادی بار دیگر در مرکز توجه بازار فلزات گران‌بها قرار گرفته است. قیمت XAG/USD پس از یک بازگشت هفتگی قدرتمند در حدود ۱۰ درصد، اکنون در محدوده ۶۳ تا ۶۴ دلار به ازای هر اونس معامله می‌شود؛ سطحی که اگرچه فاصله محسوسی با کف‌های ماه‌های گذشته دارد، اما همچنان بسیار پایین‌تر از رکورد تاریخی ثبت‌شده در ژانویه ۲۰۲۶ در محدوده ۱۲۱ تا ۱۲۲ دلار قرار دارد. همین فاصله قابل‌توجه، تصویری دوگانه از وضعیت کنونی بازار ارائه می‌دهد؛ از یک سو، خریداران توانسته‌اند بخش مهمی از فشار فروش ماه‌های گذشته را خنثی کنند و از سوی دیگر، ساختار بلندمدت هنوز برای ورود به یک روند صعودی پایدار به تأیید بیشتری نیاز دارد.

حرکت اخیر نقره را نمی‌توان صرفاً یک جهش کوتاه‌مدت در نظر گرفت. قیمت پیش از این، در جریان اصلاح سنگین پس از سقف ژانویه، به محدوده‌های حمایتی چندساله در میانه ۵۰ دلار بازگشته بود و در آنجا با تقاضای قابل‌توجهی مواجه شد. این واکنش، در کنار بهبود مومنتوم کوتاه‌مدت، زمینه را برای بازگشت قیمت به بالای ۶۰ دلار فراهم کرد. اکنون بازار در محدوده‌ای قرار گرفته که نتیجه نبرد میان خریداران و فروشندگان می‌تواند مسیر چند هفته آینده را مشخص کند.

اهمیت این مرحله از آن جهت بیشتر است که نقره همزمان از دو نیروی متفاوت تأثیر می‌پذیرد. در سمت بنیادین، کسری ساختاری عرضه، رشد تقاضای صنعتی و نقش فزاینده این فلز در فناوری‌های جدید از قیمت حمایت می‌کنند؛ در سمت دیگر، سیاست پولی آمریکا، نرخ‌های بهره واقعی، قدرت دلار و وضعیت اقتصاد جهانی همچنان می‌توانند مانع از شکل‌گیری یک روند صعودی یک‌دست شوند. در چنین شرایطی، واکنش قیمت به محدوده ۶۳ تا ۶۵ دلار می‌تواند نخستین نشانه جدی درباره قدرت واقعی بازگشت اخیر باشد.

بازگشت از محدوده ۵۰ دلار؛ جایی که عرضه عقب نشست

اصلاح نقره پس از ثبت سقف تاریخی ژانویه ۲۰۲۶، یکی از مهم‌ترین تغییرات ساختاری بازار این فلز در سال جاری بود. قیمت پس از فاصله گرفتن از محدوده ۱۲۱ تا ۱۲۲ دلار، وارد یک روند اصلاحی عمیق شد و در نهایت به محدوده‌های حمایتی چندساله در میانه ۵۰ دلار رسید. ناحیه ۵۴ تا ۵۶ دلار از این منظر اهمیت ویژه‌ای داشت، زیرا چندین عامل تکنیکال مهم در همین محدوده با یکدیگر همپوشانی داشتند.

در این ناحیه، حوالی سطح ۶۱.۸ درصد فیبوناچی اصلاحی حرکت صعودی بلندمدت با خطوط روند چنددهه‌ای که ریشه آن‌ها به دهه‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۰ بازمی‌گردد، همگرایی داشت. واکنش قیمت به چنین محدوده‌ای از منظر تکنیکال اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نشان می‌دهد اصلاح بازار در نقطه‌ای با سابقه تاریخی متوقف شده و تقاضا توانسته بخشی از عرضه انباشته را جذب کند.

پس از این واکنش، قیمت به‌تدریج وارد فاز بازگشتی شد و در نهایت مقاومت ۶۳.۳۰ دلار را تحت فشار قرار داد. سقف‌های اخیر در محدوده ۶۳.۹۰ تا بیش از ۶۴ دلار نشان می‌دهند که خریداران در کوتاه‌مدت کنترل بیشتری به دست آورده‌اند. رشد حدود ۱۰ درصدی هفتگی نیز سرعت این تغییر موازنه را تأیید می‌کند. با این حال، افزایش سریع قیمت همزمان به معنای افزایش احتمال نوسان و اصلاح کوتاه‌مدت است، به‌خصوص در شرایطی که بازار به مقاومت‌های مهم نزدیک شده باشد.

کسری ششمین‌ساله؛ ستون بنیادین بازار نقره

در پس‌زمینه این حرکت قیمتی، یکی از قدرتمندترین عوامل بنیادین بازار نقره همچنان پابرجاست: کسری ساختاری عرضه. بر اساس World Silver Survey 2026 متعلق به Silver Institute، بازار نقره در سال ۲۰۲۶ برای ششمین سال متوالی با کسری مواجه خواهد بود. برآورد این نهاد، کسری حدود ۴۶.۳ میلیون اونس برای سال ۲۰۲۶ است؛ رقمی که از کسری حدود ۴۰.۳ میلیون اونس در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است.

اهمیت این روند زمانی بیشتر مشخص می‌شود که کسری‌های سال‌های گذشته نیز در نظر گرفته شوند. از سال ۲۰۲۱ تاکنون، کسری تجمعی بازار نقره به حدود ۷۶۲ میلیون اونس رسیده است. ادامه این وضعیت به معنای آن است که بخشی از تقاضای بازار طی سال‌های گذشته از طریق برداشت از ذخایر موجود در سطح زمین و موجودی‌های قابل دسترس تأمین شده است. بنابراین مسئله عرضه نقره تنها به میزان تولید سالانه محدود نمی‌شود؛ بلکه سطح ذخایر و ظرفیت بازار برای پاسخ‌گویی به تقاضای آینده نیز اهمیت پیدا کرده است.

در عین حال، ساختار تولید نقره اجازه نمی‌دهد قیمت بالاتر به‌سرعت به رشد عرضه منجر شود. حدود ۷۰ تا ۷۴ درصد تولید جهانی نقره به‌صورت محصول جانبی استخراج مس، سرب، روی و طلا انجام می‌شود. به همین دلیل، بخش بزرگی از تولیدکنندگان نقره اساساً بر اساس قیمت نقره تصمیم‌گیری نمی‌کنند و افزایش قیمت این فلز به‌تنهایی نمی‌تواند ظرفیت تولید معادن را با سرعت قابل‌توجهی افزایش دهد. انتظار می‌رود رشد تولید معدنی جهانی نیز تنها در حدود ۱ درصد باشد؛ نرخی که در برابر تقاضای بیش از یک میلیارد اونس، انعطاف محدودی در سمت عرضه ایجاد می‌کند.

عرضه محدود، حتی با افزایش بازیافت

بازیافت یکی از کانال‌هایی است که می‌تواند بخشی از فشار موجود بر بازار نقره را کاهش دهد، اما در شرایط فعلی توان جبران کامل کسری را ندارد. افزایش قیمت معمولاً انگیزه بیشتری برای بازیافت فلزات ایجاد می‌کند، اما حجم نقره‌ای که از طریق بازیافت وارد بازار می‌شود همچنان برای بستن شکاف میان عرضه و تقاضا کافی نیست.

در کنار محدودیت‌های ساختاری تولید، ریسک‌های عملیاتی در کشورهای مهم تولیدکننده نیز به پیچیدگی سمت عرضه اضافه می‌کند. مکزیک، پرو و چین از جمله کشورهایی هستند که تحولات تولیدی و سیاست‌های داخلی آن‌ها می‌تواند بر بازار جهانی تأثیر بگذارد. در مورد چین، روند صادرات و واردات و همچنین محدودیت‌های تجاری این کشور می‌تواند مقدار نقره قابل دسترس برای بازارهای بین‌المللی را تحت تأثیر قرار دهد.

به همین دلیل، حتی اگر قیمت نقره در کوتاه‌مدت تحت تأثیر دلار یا سیاست پولی با فشار مواجه شود، محدودیت ساختاری عرضه همچنان یک عامل بنیادی مهم باقی می‌ماند. این عامل به‌تنهایی تضمین‌کننده رشد قیمت نیست، اما در صورت بازگشت تقاضای سرمایه‌گذاری و صنعتی، می‌تواند شدت واکنش صعودی بازار را افزایش دهد.

صنعت در حال تغییر است، اما تقاضای نقره همچنان گسترده‌تر می‌شود

در سمت تقاضا، نقره بیش از هر زمان دیگری به نقش دوگانه خود وابسته است. این فلز هم یک دارایی گران‌بهای پولی محسوب می‌شود و هم یکی از مواد مهم مورد استفاده در صنایع مختلف است. تقاضای صنعتی historically حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد یا بیشتر از کل مصرف نقره را تشکیل داده و همین سهم بالا باعث شده وضعیت اقتصاد جهانی و روند سرمایه‌گذاری صنعتی اهمیت ویژه‌ای برای این بازار داشته باشد.

یکی از مهم‌ترین تحولات سال‌های اخیر در بخش انرژی خورشیدی رخ داده است. صنعت فتوولتائیک با پدیده‌ای موسوم به «thrifting» مواجه است؛ به این معنا که تولیدکنندگان تلاش می‌کنند مقدار نقره مصرفی در هر سلول را کاهش دهند. در کنار این روند، بخشی از مصرف نقره نیز با مس جایگزین می‌شود. این تغییرات باعث شده برخی پیش‌بینی‌ها از کاهش محدود تقاضای صنعتی یا دست‌کم کند شدن رشد آن در بخش خورشیدی حکایت داشته باشند.

اما تصویر تقاضا بسیار گسترده‌تر از صنعت خورشیدی است. توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی، افزایش ظرفیت مراکز داده، رشد صنعت نیمه‌رساناها، توسعه شبکه‌های انتقال و توزیع برق و گسترش خودروهای برقی و فرآیند برقی‌سازی اقتصاد، همگی زمینه‌های تازه‌ای برای مصرف نقره ایجاد کرده‌اند. در نتیجه، کاهش شدت مصرف نقره در هر واحد از برخی فناوری‌ها لزوماً به کاهش تقاضای کل منجر نمی‌شود.

برآوردهای موجود، مجموع تقاضای نقره را نزدیک به ۱.۱ میلیارد اونس یا بالاتر در برابر عرضه‌ای در محدوده ۱.۰۵ تا ۱.۰۷ میلیارد اونس قرار می‌دهند. همین شکاف نشان می‌دهد که حتی با وجود تلاش صنایع برای کاهش مصرف فلز در هر واحد تولید، بازار همچنان با فشار تقاضای ساختاری مواجه است.

سیاست فدرال رزرو؛ متغیری که می‌تواند مسیر بازگشت را تغییر دهد

در کنار عوامل بنیادین، مسیر سیاست پولی آمریکا همچنان یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده قیمت نقره است. نرخ‌های بهره واقعی و ارزش دلار رابطه معکوسی با جذابیت بسیاری از دارایی‌های بدون بازده دارند و نقره نیز از این قاعده مستثنی نیست. افزایش نرخ‌های بهره واقعی یا تقویت دلار می‌تواند هزینه فرصت نگهداری نقره را افزایش دهد و در نتیجه فشار فروش ایجاد کند.

از همین رو، اصلاح شدید نقره پس از رکورد ژانویه را نمی‌توان صرفاً به عوامل تکنیکال نسبت داد. قدرت دلار، نگرانی درباره نرخ‌های بهره و انتظارات بازار از مسیر سیاست فدرال رزرو در ماه‌های گذشته نقش مهمی در تغییر رفتار سرمایه‌گذاران داشته‌اند. در مقابل، هرگونه چرخش به سمت سیاست پولی انبساطی‌تر، کاهش نرخ‌های واقعی یا انتشار داده‌های اقتصادی ضعیف‌تر از انتظار می‌تواند فضای مساعدتری برای فلزات گران‌بها ایجاد کند.

نقره به دلیل ماهیت دوگانه خود معمولاً واکنشی پرشتاب‌تر از طلا دارد. زمانی که شرایط پولی به نفع فلزات گران‌بها تغییر کند و همزمان تقاضای صنعتی نیز قوی بماند، این فلز می‌تواند از رشد طلا نیز عملکرد بهتری داشته باشد. البته همین ویژگی در جهت معکوس نیز عمل می‌کند و باعث می‌شود اصلاح‌های نقره در دوره‌های فشار بازار معمولاً شدیدتر باشد.

اهداف ۷۵ تا ۱۰۰ دلار؛ پیش‌بینی‌هایی که به بنیاد بازار تکیه دارند

با وجود اصلاح شدید پس از ژانویه، بسیاری از پیش‌بینی‌های نهادی همچنان نسبت به چشم‌انداز میان‌مدت نقره خوش‌بینانه هستند. برآوردهای مربوط به میانگین قیمت نقره در سال ۲۰۲۶ عمدتاً در محدوده ۷۵ تا ۱۰۰ دلار قرار گرفته‌اند. JPMorgan میانگین حدود ۸۱ دلار را مطرح کرده و برخی برآوردهای Goldman Sachs در محدوده ۸۵ تا ۱۰۰ دلار قرار دارند.

مبنای اصلی این پیش‌بینی‌ها، کسری ساختاری بازار، رشد مصرف صنعتی و محدودیت افزایش سریع تولید است. با این حال، این اهداف به معنای آن نیستند که قیمت بدون اصلاح به این سطوح خواهد رسید. نقره همچنان یکی از پرنوسان‌ترین دارایی‌های بازار فلزات است و مسیر حرکت آن می‌تواند با تغییرات دلار، نرخ بهره و وضعیت اقتصاد جهانی بارها دچار چرخش شود.

بنابراین، فاصله میان قیمت فعلی ۶۳ تا ۶۴ دلار و اهداف ۷۵ تا ۱۰۰ دلار را باید به‌عنوان یک سناریوی بالقوه میان‌مدت در نظر گرفت، نه یک مسیر قطعی. بازار برای رسیدن به این محدوده ابتدا باید از سد مقاومت‌های تکنیکال عبور کند و در عین حال فشار ناشی از سیاست پولی محدودتر شود.

مقاومت ۶۳ تا ۶۵ دلار؛ نخستین دروازه بازگشت

از منظر تکنیکال، رفتار قیمت در محدوده ۶۳ تا ۶۵ دلار اکنون مهم‌ترین موضوع کوتاه‌مدت بازار است. خریداران در جریان موج اخیر توانسته‌اند مقاومت ۶۳.۳۰ دلار را از میان بردارند و قیمت را تا حوالی ۶۳.۹۰ تا ۶۴ دلار افزایش دهند. این اتفاق نشان‌دهنده بهبود محسوس مومنتوم است، اما برای تأیید یک شکست معتبر، تثبیت قیمت بالای این محدوده اهمیت بیشتری از یک حرکت لحظه‌ای دارد.

در صورت عبور پایدار از ۶۳ تا ۶۵ دلار، محدوده ۶۷ تا ۷۲ دلار به‌عنوان هدف بعدی در کانون توجه قرار خواهد گرفت. این ناحیه شامل سقف‌های قبلی و مقاومت‌های بلندمدت است و بنابراین می‌تواند مجدداً عرضه قابل‌توجهی را وارد بازار کند. اگر قیمت بتواند این محدوده را نیز پشت سر بگذارد، ساختار میان‌مدت نقره به شکل محسوسی تغییر خواهد کرد.

در مقابل، نخستین حمایت مهم در محدوده ۶۰ تا ۶۱ دلار قرار دارد. این منطقه علاوه بر اهمیت روانی، با محدوده شکست اخیر نیز ارتباط دارد و حفظ آن برای ادامه ساختار بازگشتی اهمیت زیادی دارد. پس از آن، حمایت ۵۶ تا ۵۸ دلار قرار می‌گیرد و حمایت قوی‌تر همچنان در میانه ۵۰ دلار دیده می‌شود.

شکست حمایت ۵۵ تا ۵۶ دلار، سناریوی صعودی را به چالش می‌کشد

اگر قیمت نتواند بالای حمایت‌های کوتاه‌مدت باقی بماند، توجه بازار دوباره به محدوده‌های پایین‌تر معطوف خواهد شد. از دست رفتن محدوده حدود ۵۵ تا ۵۶ دلار اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا این ناحیه نه‌تنها یک حمایت تاریخی، بلکه محل شکل‌گیری واکنش اصلی بازار در جریان اصلاح اخیر بوده است.

شکست این محدوده می‌تواند سناریوی بازگشت سریع را تضعیف کند و احتمال حرکت دوباره قیمت به سمت ۵۰ تا ۴۶ دلار را افزایش دهد. چنین حرکتی به معنای بازگشت کامل روند نزولی نیست، اما نشان خواهد داد که موج صعودی اخیر هنوز نتوانسته ساختار اصلاحی چندماهه را به‌طور کامل تغییر دهد.

در نتیجه، محدوده ۵۵ تا ۵۶ دلار را باید یکی از مرزهای مهم میان سناریوی بازگشت و سناریوی تداوم اصلاح دانست. تا زمانی که قیمت بالاتر از این ناحیه باقی بماند، امکان شکل‌گیری یک کف میان‌مدت همچنان وجود دارد؛ اما شکست آن می‌تواند بخش قابل‌توجهی از دستاوردهای موج بازگشتی اخیر را از بین ببرد.

RSI و MACD؛ مومنتوم صعودی برگشته اما بازار داغ شده است

اندیکاتورهای مومنتوم نیز با تصویر کلی بازار همخوانی دارند. RSI در برخی از موج‌های صعودی اخیر به محدوده ۷۰ و بالاتر رسیده است. ورود RSI به این محدوده معمولاً نشان‌دهنده افزایش قدرت خریداران و قرار گرفتن بازار در وضعیت اشباع خرید است، اما به‌تنهایی سیگنال قطعی برای آغاز اصلاح محسوب نمی‌شود. در روندهای قدرتمند، RSI می‌تواند برای مدتی طولانی در محدوده‌های بالا باقی بماند.

MACD نیز در جریان بازگشت اخیر قرائت‌های مثبت داشته و بهبود مومنتوم صعودی را تأیید کرده است. با این حال، زمانی که این نشانه‌ها در کنار مقاومت ۶۳ تا ۶۵ دلار قرار می‌گیرند، احتمال افزایش نوسان کوتاه‌مدت بیشتر می‌شود.

ساختار نمودار در ماه‌های گذشته نیز ترکیبی از محدوده‌های رنج، مثلث‌ها و الگوهای وج یا گوه‌ای را نشان داده است. خطوط روند نزولی از سطوح بالاتر ابتدای سال همچنان برای تحلیل میان‌مدت اهمیت دارند و در برخی بازه‌های زمانی نیز احتمال تشکیل ساختارهایی مانند سقف دوقلو یا سر و شانه مطرح شده است. بنابراین، اگرچه مومنتوم کوتاه‌مدت به نفع خریداران تغییر کرده، هنوز نمی‌توان بدون شکست مقاومت‌های بالاتر از پایان کامل ساختار اصلاحی سخن گفت.

عبور از ۷۲ دلار می‌تواند تصویر بلندمدت را تغییر دهد

در میان سطوح تکنیکال پیش‌روی نقره، محدوده ۷۲ دلار اهمیت متفاوتی دارد. شکست و تثبیت قیمت بالاتر از این سطح می‌تواند نشان دهد که بازگشت اخیر از یک موج اصلاحی کوتاه‌مدت فراتر رفته و احتمال شکل‌گیری یک روند صعودی گسترده‌تر افزایش یافته است.

در چنین شرایطی، اهداف بالاتر بار دیگر وارد محاسبات بازار خواهند شد. برخی تحلیل‌ها در صورت احیای روندهای ساختاری بلندمدت، حتی مسیرهایی به سمت قیمت‌های سه‌رقمی را مطرح کرده‌اند. البته فاصله میان ۷۲ دلار و سطوح سه‌رقمی بسیار زیاد است و تحقق چنین سناریویی به تداوم کسری عرضه، رشد تقاضای صنعتی و بازگشت سرمایه‌گذاری در فلزات گران‌بها نیاز دارد.

نسبت طلا به نقره نیز در ارزیابی این سناریو اهمیت دارد. این نسبت اکنون حدود ۶۸ به یک است؛ در شرایطی که قیمت طلا در محدوده ۴۳۰۰ تا ۴۳۵۰ دلار قرار دارد. نسبت فعلی در نزدیکی یا اندکی بالاتر از میانگین‌های بلندمدت قرار گرفته و از این منظر، نقره نه در محدوده‌ای به‌شدت ارزان و نه در محدوده‌ای به‌شدت گران نسبت به طلا قرار دارد. تغییر این نسبت در ادامه سال می‌تواند یکی از نشانه‌های مهم برای سنجش قدرت نسبی نقره باشد.

موقعیت معامله‌گران هنوز نشانه‌ای از ازدحام شدید ندارد

داده‌های COT در اوایل اوت ۲۰۲۶ نیز تصویری نسبتاً متعادل از موقعیت معامله‌گران ارائه می‌دهد. Managed Money و سفته‌بازان در هفته‌های اخیر موقعیت‌های خرید خالص خود را چند هزار قرارداد افزایش داده‌اند و در برخی گزارش‌ها، موقعیت خرید خالص Managed Money در محدوده ۱۱ هزار تا ۱۲ هزار قرارداد قرار گرفته است.

این سطح از موقعیت‌گیری هنوز در مقایسه با برخی دوره‌های تاریخی، نشانه‌ای از ازدحام شدید معاملات خرید نیست. در سوی دیگر، معامله‌گران تجاری همچنان در وضعیت خالص فروش قرار دارند؛ رفتاری که در بازار نقره و سایر بازارهای کالایی تا حد زیادی با نقش پوشش ریسک این گروه همخوانی دارد.

Open Interest نیز در ماه‌های اخیر نوسان داشته، اما همچنان به‌طور محسوسی پایین‌تر از اوج‌های ابتدای ۲۰۲۶ قرار دارد. این وضعیت می‌تواند از این منظر اهمیت داشته باشد که بازگشت اخیر قیمت هنوز با انباشت افراطی موقعیت‌های سفته‌بازانه همراه نشده است؛ موضوعی که در صورت ادامه رشد قیمت می‌تواند فضای بیشتری برای افزایش موقعیت‌های خرید فراهم کند.

کسری عرضه در برابر ریسک جایگزینی و رکود اقتصادی

با وجود تمام عوامل حمایتی، بازار نقره همچنان با مجموعه‌ای از ریسک‌ها مواجه است. نخستین ریسک به روند کاهش مصرف نقره در هر واحد از فناوری خورشیدی بازمی‌گردد. اگر thrifting و جایگزینی مس با سرعت بیشتری ادامه پیدا کند، بخشی از رشد تقاضای مورد انتظار می‌تواند خنثی شود.

ریسک دوم به وضعیت اقتصاد جهانی مربوط است. نقره به دلیل سهم بالای تقاضای صنعتی، در صورت ورود اقتصاد جهانی به یک دوره رکودی شدید می‌تواند تحت فشار قرار گیرد. کاهش سرمایه‌گذاری صنعتی، افت تولید کارخانه‌ای و کاهش تقاضای بخش‌های مصرف‌کننده فلز می‌تواند حتی در شرایط وجود کسری عرضه، مانع رشد سریع قیمت شود.

در سمت سیاست پولی نیز موضعی به‌شدت انقباضی‌تر از انتظار از سوی فدرال رزرو یا تقویت قابل‌توجه دلار می‌تواند اصلاح پس از ژانویه را طولانی‌تر کند. موجودی انبارهای COMEX و LBMA نیز در کوتاه‌مدت نقش یک حائل را ایفا می‌کنند، اما افزایش یا کاهش این موجودی‌ها مشکل ساختاری ناشی از محدودیت تولید معدن و ناکافی بودن بازیافت برای جبران کسری را از بین نمی‌برد.

نقره در نقطه‌ای قرار گرفته که شکست مقاومت اهمیت بیشتری از خود رشد دارد

در افق کوتاه‌مدت، ساختار نقره را می‌توان «بازگشتی و متمایل به صعود، اما همچنان وابسته به تأیید» توصیف کرد. رشد حدود ۱۰ درصدی هفتگی نشان داده که تقاضا توانسته پس از ماه‌ها اصلاح دوباره فعال شود، اما بازار هنوز باید این قدرت را در برابر مقاومت ۶۳ تا ۶۵ دلار ثابت کند.

اگر این مقاومت با تثبیت قیمت شکسته شود، محدوده ۶۷ تا ۷۲ دلار به مقصد اصلی بعدی تبدیل خواهد شد. عبور از ۷۲ دلار نیز اهمیت بسیار بیشتری خواهد داشت و می‌تواند احتمال تغییر ساختار میان‌مدت و آغاز یک روند صعودی گسترده‌تر را افزایش دهد. در سوی دیگر، از دست رفتن ۶۰ تا ۶۱ دلار می‌تواند مومنتوم کوتاه‌مدت را تضعیف کند و شکست ۵۵ تا ۵۶ دلار، ریسک بازگشت به محدوده ۵۰ تا ۴۶ دلار را افزایش خواهد داد.

چشم‌انداز نقره؛ بنیاد بازار صعودی است، اما مسیر همچنان پرنوسان خواهد بود

در افق چندماهه، تصویر بنیادین نقره همچنان از یک کف حمایتی قدرتمند حکایت دارد. کسری ۴۶.۳ میلیون اونس در سال ۲۰۲۶، کسری تجمعی حدود ۷۶۲ میلیون اونس از سال ۲۰۲۱، رشد محدود تولید معدنی در حدود ۱ درصد و وابستگی بالای تولید به استخراج محصولات جانبی، همگی نشان می‌دهند که سمت عرضه انعطاف محدودی دارد.

در طرف تقاضا نیز اگرچه کاهش مصرف نقره در هر واحد از پنل‌های خورشیدی یک عامل محدودکننده است، رشد مصرف در هوش مصنوعی، مراکز داده، نیمه‌رساناها، شبکه‌های برق، خودروهای برقی و برقی‌سازی اقتصاد می‌تواند بخشی از این فشار را جبران کند. در صورت ادامه رشد تقاضای صنعتی و بازگشت تقاضای سرمایه‌گذاری، کسری ساختاری بازار می‌تواند به عامل مهم‌تری در قیمت‌گذاری تبدیل شود.

از منظر تکنیکال، محدوده ۶۳ تا ۶۵ دلار اکنون نخستین سد مهم خریداران است. عبور از این ناحیه، مسیر ۶۷ تا ۷۲ دلار را فعال می‌کند و شکست ۷۲ دلار می‌تواند سناریوی صعودی بزرگ‌تری را پیش روی بازار قرار دهد. در مقابل، حفظ نشدن ۶۰ تا ۶۱ دلار و سپس شکست ۵۵ تا ۵۶ دلار می‌تواند نشان دهد که بازار هنوز برای تکمیل روند اصلاحی خود به زمان بیشتری نیاز دارد.

در مجموع، نقره در آغاز اوت ۲۰۲۶ در یک نقطه عطف قرار گرفته است. این فلز از سقف تاریخی ۱۲۱ تا ۱۲۲ دلار فاصله زیادی گرفته، اما اکنون پس از یک بازگشت ۱۰ درصدی هفتگی، بار دیگر در حال آزمودن توان خریداران است. در کوتاه‌مدت، جهت حرکت دلار، داده‌های اقتصادی آمریکا و سیگنال‌های فدرال رزرو می‌توانند نوسانات شدیدی ایجاد کنند؛ اما در افق میان‌مدت و بلندمدت، کسری ساختاری عرضه و رشد تقاضای صنعتی همچنان دو ستون اصلی سناریوی صعودی نقره هستند.

اگر فشارهای پولی کاهش پیدا کند و تقاضای صنعتی و سرمایه‌گذاری همزمان تقویت شوند، حرکت نقره به سمت محدوده ۷۵ تا ۱۰۰ دلار در ادامه ۲۰۲۶ یا در سال ۲۰۲۷ می‌تواند بار دیگر در مرکز توجه بازار قرار گیرد. با این حال، مسیر رسیدن به این اهداف احتمالاً خطی نخواهد بود و نقره همچنان نسبت به طلا نوسان بیشتری خواهد داشت. در شرایط فعلی، مهم‌ترین نشانه برای تغییر نگاه بازار، نه صرفاً رشد اخیر، بلکه توانایی قیمت برای تثبیت بالای ۶۵ دلار و سپس عبور از مقاومت ۷۲ دلار خواهد بود.