به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، امروز ۱۹ مرداد ۱۴۰۵ (۱۰ آگوست ۲۰۲۶ (۱۹ مرداد ۱۴۰۵)) درست ۱۱ سال از تأسیس هلدینگ آلفابت می‌گذرد؛ ساختاری که در سال ۲۰۱۵ بنیان‌گذاران گوگل، لری پیج و سرگی برین، برای بازآرایی این شرکت طراحی کردند. این تصمیم کسب‌وکار اصلی و پرسود گوگل مانند جست‌وجو، تبلیغات و یوتیوب را از پروژه‌های پرریسک و بلندپروازانه جدا کرد و الگویی تازه برای مدیریت غول‌های فناوری ساخت.
این بازآرایی صرفاً یک تغییر نام نبود. با تفکیک حساب‌ها، سرمایه‌گذاران برای نخستین‌بار توانستند عملکرد مالی موتور درآمدی گوگل را جدا از هزینه‌های سنگین پروژه‌هایی مانند خودروی خودران وایمو یا شرکت زیست‌فناوری وریلی ببینند. این شفافیت مالی معیاری شد که شرکت‌های فناوری بزرگ دیگر نیز در سال‌های بعد آن را الگو گرفتند.
چرا گوگل به هلدینگ نیاز داشت
پیش از سال ۲۰۱۵، گوگل زیر یک سقف واحد چند ده پروژه با ماهیت کاملاً متفاوت را مدیریت می‌کرد. تصمیم‌گیری درباره بودجه یک پروژه پزشکی آزمایشی در کنار بودجه تبلیغات آنلاین، ساختار مدیریتی شرکت را پیچیده کرده بود. تأسیس آلفابت به هر بخش اجازه داد مدیر، بودجه و معیار سنجش موفقیت مستقل داشته باشد.
ساندار پیچای که در همان دوره مدیرعامل گوگل شد، از سال ۲۰۱۹ مدیرعامل کل آلفابت نیز شد و عملاً جانشین پیج و برین در رأس هرم مدیریتی گروه گردید. این جابه‌جایی نشان داد ساختار هلدینگ حتی در انتقال قدرت مدیریتی نیز کارآمد عمل کرده است.
میراث یک دهه بازآرایی
بخش «سایر شرکت‌ها» یا Other Bets که پروژه‌هایی مانند وایمو و وریلی را دربر می‌گیرد، سال‌هاست با زیان مالی گزارش می‌شود؛ رقمی که اگر این پروژه‌ها در دل گوگل باقی می‌ماندند، به سختی قابل ردیابی بود. با این حال، همین شفافیت به بازار امکان داد ارزش هرکدام از این کسب‌وکارها را جداگانه ارزیابی کند.
تجربه آلفابت نشان داد جداسازی کسب‌وکار اصلی و پرسود از پروژه‌های آزمایشی، ریسک سرمایه‌گذاری در نوآوری را برای سهام‌داران قابل‌فهم‌تر می‌کند. این الگو اکنون در تحلیل‌های مالی به‌عنوان معیاری برای سنجش سلامت مدیریتی شرکت‌های بزرگ فناوری به کار می‌رود، بدون آنکه لزوماً روی قیمت روزانه سهام اثر مستقیم و فوری بگذارد.
نظرات کاربران