به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از چوسون ایلبو، شماری از کشورهای صادرکننده نفت برای کنترل بیشتر بر زنجیره تأمین انرژی خود، مالکیت مستقیم کشتی‌های نفتکش را در دستور کار قرار داده‌اند. این روند در شرایطی شکل گرفته که بی‌ثباتی در مسیرهای دریایی منطقه خاورمیانه، هزینه حمل و بیمه محموله‌های نفتی را بالا برده است.
دلیل اصلی این تحول، تداوم ناامنی در مسیرهای کلیدی کشتیرانی است. حمله‌های پیاپی حوثی‌های یمن به کشتی‌های عبوری از دریای سرخ باعث شده بسیاری از شرکت‌های کشتیرانی مسیر خود را به سمت دماغه امیدنیک در جنوب آفریقا تغییر دهند؛ مسیری طولانی‌تر که هم زمان تحویل محموله را افزایش می‌دهد و هم هزینه سوخت و بیمه را بالا می‌برد.
برای کشورهای نفت‌خیز، خرید مستقیم نفتکش به معنای کاهش وابستگی به شرکت‌های حمل‌ونقل ثالث است؛ شرکت‌هایی که در دوره‌های پرریسک، نرخ کرایه خود را به‌شدت افزایش می‌دهند. مالکیت ناوگان اختصاصی به این کشورها امکان می‌دهد بخشی از این نوسان هزینه را مدیریت کنند و از قطع یا تأخیر در صادرات نفت جلوگیری کنند.
این هزینه‌های اضافی حمل و بیمه در نهایت به قیمت جهانی نفت و هزینه انرژی وارداتی کشورها منتقل می‌شود؛ موضوعی که برای مصرف‌کنندگان عادی به معنای احتمال افزایش قیمت سوخت و کالاهای وابسته به انرژی است. تنگه هرمز، به‌عنوان یکی دیگر از گلوگاه‌های حیاتی صادرات نفت خاورمیانه که بخش قابل توجهی از تجارت جهانی نفت از آن عبور می‌کند، همچنان یکی از نقاط حساس مورد توجه بازارهای انرژی و کشتیرانی باقی مانده است.
نظرات کاربران