به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بانک مرکزی در عملیات بازار باز هفته جاری، با اجرای توافق بازخرید به ارزش ۶۰۰ هزار میلیارد ریال (معادل ۶۰ هزار میلیارد تومان)، به مدیریت نقدینگی بازار بین‌بانکی پرداخت. این رقم معادل حدود ۶۰ همت است؛ عددی که نشان می‌دهد حجم مبادلات روزانه میان بانک‌ها چه اندازه بزرگ است.
این تزریق برای مخاطب عادی موضوعی دور از دسترس به نظر می‌رسد، اما اثر آن به جیب خانوارها هم می‌رسد. نرخ سودی که بانک‌ها هنگام قرض‌گرفتن از یکدیگر می‌پردازند، پایه تعیین نرخ سود سپرده و تسهیلات بانکی است. وقتی بانک مرکزی این نرخ را کنترل می‌کند، عملاً روی هزینه وام مسکن، خودرو و کسب‌وکارهای کوچک نیز اثر می‌گذارد.
توافق بازخرید چیست و چرا اهمیت دارد؟
توافق بازخرید یا ریپو، ابزاری است که بانک مرکزی از طریق آن اوراق بدهی را از بانک‌ها می‌خرد و متعهد می‌شود آن‌ها را در تاریخ مشخصی دوباره به آن‌ها بفروشد. در این بازه کوتاه، پول نقد در اختیار بانک‌ها قرار می‌گیرد و کمبود موقت منابع آن‌ها جبران می‌شود. این عملیات طی سال‌های اخیر به یکی از ابزارهای اصلی بانک مرکزی برای کنترل نرخ سود بازار بین‌بانکی تبدیل شده است.
بازار بین‌بانکی محلی است که بانک‌ها روزانه برای تأمین کسری یا مازاد نقدینگی خود با یکدیگر معامله می‌کنند. اگر نرخ سود در این بازار بی‌ثبات شود، بانک‌ها ناچار می‌شوند هزینه بیشتری برای تأمین منابع بپردازند. این هزینه اضافه، در نهایت به نرخ سود تسهیلات بانکی و قیمت تمام‌شده کالا و خدمات منتقل می‌شود.
این تزریق چه پیامی برای اقتصاد دارد؟
حجم تزریق نقدینگی در عملیات بازار باز، شاخصی از میزان فشار نقدینگی در نظام بانکی است. افزایش یا کاهش این رقم نسبت به هفته‌های پیشین، به تحلیل‌گران کمک می‌کند روند نقدینگی کل کشور و جهت‌گیری سیاست پولی را بهتر بسنجند. رشد مستمر نقدینگی، در بلندمدت یکی از عوامل مؤثر بر روند تورم و ارزش پول ملی به شمار می‌رود.
عملیات بازار باز از سال ۱۳۹۸ (۲۰۱۹ میلادی) به‌عنوان ابزار رسمی سیاست پولی در ایران فعال شد و از آن زمان به‌صورت هفتگی برگزار می‌شود. هدف اصلی این عملیات، نگه‌داشتن نرخ سود بازار بین‌بانکی در محدوده‌ای مشخص و پرهیز از نوسان‌های شدید آن است، بدون آنکه بانک مرکزی به‌طور مستقیم در نرخ سود بانکی دخالت کند.
نظرات کاربران