به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اینستافارکس، مقامات پولی آمریکا و ژاپن در اواخر ژوئیه ۲۰۲۶ (اواخر مرداد ۱۴۰۵) دست به یک مداخله مشترک در بازار ارز زدند. این اقدام که کم‌سابقه توصیف شده، با هدف جلوگیری از افت بیش‌تر ارزش ین ژاپن در برابر دلار آمریکا انجام شد.
مداخله ارزی یعنی خرید یا فروش مستقیم یک ارز توسط نهادهای رسمی برای تغییر مسیر بازار. در این مورد، هدف تقویت ین بود؛ اما داده‌های هفته نخست آگوست نشان داد این اثر پایدار نماند.
بر اساس این گزارش، نرخ جفت ارز دلار به ین در ۵ آگوست (۱۴ مرداد) حدود ۱۵۷٫۶۰ بود. تا ۱۰ آگوست (۱۹ مرداد) این نرخ به ۱۵۸٫۹۵ رسید و بخش بزرگی از افت اولیه پس از مداخله جبران شد. به بیان دیگر، دلار در برابر ین دوباره قدرت گرفت و ین بخشی از دستاورد کوتاه‌مدت خود را از دست داد.
تحلیلگران اینستافارکس می‌گویند تجربه تاریخی مداخله‌های ارزی نشان می‌دهد این اقدامات به‌تنهایی روند بلندمدت یک ارز را تغییر نمی‌دهند. برای تقویت پایدار ین، تغییر در عوامل بنیادین مانند فاصله نرخ بهره میان بانک مرکزی آمریکا و بانک مرکزی ژاپن ضروری است؛ عاملی که تاکنون به نفع دلار باقی مانده است.
نظرات کاربران