به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اینوستینگ‌دات‌کام، ماجرا از یک یادداشت دست‌نویس آغاز شد که دوربین‌ها در جلسه هیئت دولت آمریکا در کمپ دیوید، در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ (۹ مرداد ۱۴۰۵)، به‌طور اتفاقی ثبت کردند. روی دفترچه یادداشت اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، این جمله دیده شد: «کار بعدی: خرید ژاپن».
انتشار همین تصویر کافی بود تا ارزش ین ژاپن در برابر دلار در طول چند روز حدود ۵ درصد افزایش یابد. بازار این حرکت را نشانه آغاز مداخله رسمی واشنگتن برای حمایت از ارز ژاپن تفسیر کرد. این نخستین‌بار از سال ۲۰۱۱ است که آمریکا مستقیماً برای تقویت ین وارد عمل می‌شود؛ اتفاقی که در یک دهه و نیم اخیر سابقه نداشت.
هدف واقعی چیست؟
به نوشته اینوستینگ‌دات‌کام، این مداخله در ظاهر برای کمک به اقتصاد ژاپن معرفی شده، اما انگیزه اصلی آن جای دیگری است. ضعف پیوسته ین باعث شده سرمایه‌گذاران ژاپنی دارایی‌های خود را از اوراق قرضه آمریکا خارج کنند؛ روندی که می‌تواند تقاضا برای اوراق خزانه‌داری ایالات متحده را کاهش دهد و هزینه تأمین مالی بدهی دولت آمریکا را بالا ببرد.
از سوی دیگر، دولت آمریکا برای تأمین منابع مالی موج سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی به جریان پایدار سرمایه از سوی متحدانی مانند ژاپن نیاز دارد. تثبیت ین در سطحی قابل پیش‌بینی، اطمینان سرمایه‌گذاران ژاپنی را برای ادامه خرید دارایی‌های دلاری و مشارکت در پروژه‌های فناوری آمریکایی حفظ می‌کند.
تحلیل‌گران این نشریه معتقدند پیامد نهایی این سیاست، تحکیم جایگاه دلار به عنوان ارز مرجع نظام مالی جهانی است. به بیان دیگر، حمایت از ین در کوتاه‌مدت به معنای حفظ وابستگی بلندمدت بازارهای جهانی به دلار آمریکاست.
نظرات کاربران