این گزارش عملکرد یک‌ساله ۳۶ ارز مهم جهان را در برابر دلار آمریکا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ بررسی می‌کند.
داده‌های این رتبه‌بندی از دویچه بانک گرفته شده و نشان می‌دهد بازار ارز طی یک سال گذشته شاهد تغییرات قابل‌توجهی بوده؛ به‌طوری که میزان رشد یا افت برخی ارزها به حدود ۲۰ درصد رسیده است.
پزوی کلمبیا با رشد ۱۹.۲ درصدی، بهترین عملکرد را در میان ۳۶ ارز مورد بررسی داشته. این ارز طی یک سال گذشته در برابر دلار آمریکا ۱۹.۲ درصد تقویت شده و در جایگاه نخست قرار گرفته است.
شِکِل اسرائیل با افزایش ۱۳.۲ درصدی دوم شد. پس از آن نیز فورینت مجارستان با ۸.۹ درصد، رَند آفریقای جنوبی با ۸.۱ درصد و پزوی مکزیک با ۷.۷ درصد در پنج رتبه نخست قرار گرفتند.
نرخ‌های بهره بالاتر می‌توانند یک ارز را برای سرمایه‌گذاران خارجی جذاب‌تر کنند؛ زیرا سرمایه‌گذارانی که در جست‌وجوی بازده بیشتر هستند ممکن است به بازارهایی روی بیاورند که سود بالاتری ارائه می‌دهند. افزایش تقاضا برای دارایی‌های یک کشور نیز می‌تواند به تقویت ارزش پول ملی آن منجر شود.
جدول عملکرد ۳۶ ارز در برابر دلار
آمریکای لاتین؛ از بزرگ‌ترین رشد تا شدیدترین افت
آمریکای لاتین هر دو سر جدول را در اختیار دارد. پزوی کلمبیا با رشد ۱۹.۲ درصدی بهترین عملکرد را ثبت کرد، در حالی که پزوی آرژانتین ۱۸.۹ درصد افت داشت. در نتیجه، فاصله عملکرد این دو ارز به ۳۸.۱ واحد درصد رسیده که یکی از چشمگیرترین اختلاف‌ها در این رتبه‌بندی است. این تفاوت‌ها نشان می‌دهند که شرایط اقتصادی، سیاست‌های پولی و میزان جذابیت بازارهای مختلف برای سرمایه‌گذاران چگونه می‌تواند بر ارزش ارزها تأثیر بگذارد.
ارزهای آسیایی در برابر دلار تحت فشار هستند
کشورهای آسیایی بخش قابل‌توجهی از پایین جدول را تشکیل می‌دهند و شش مورد از هشت ارز ضعیف‌تر در این رتبه‌بندی متعلق به آسیا هستند. وون کره جنوبی ۱۲.۶ درصد در برابر دلار افت کرد و ین ژاپن نیز کاهش ۱۱.۳ درصدی را تجربه نمود.
یکی از عوامل مهم در این روند، وابستگی برخی کشورهای آسیایی به واردات انرژی است. افزایش قیمت انرژی هزینه واردات را بالا می‌برد و هم‌زمان تقاضا برای دلار را افزایش می‌دهد؛ موضوعی که می‌تواند ارزش پول ملی کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی و هند را تحت فشار قرار دهد.
ژاپن و کره جنوبی نمونه‌های روشنی از این وابستگی هستند. نرخ خودکفایی انرژی در ژاپن تنها حدود ۱۳ درصد و در کره جنوبی حدود ۱۹ درصد است. بنابراین افزایش هزینه انرژی می‌تواند فشار بیشتری بر تراز تجاری و ارز این کشورها وارد کند.
چرا ارزش بعضی ارزها تقریباً ثابت مانده است؟
چهار ارز دلار هنگ‌کنگ، درهم امارات، ریال قطر و ریال عربستان در برابر دلار آمریکا کمتر از ۰.۲ درصد تغییر کرده‌اند. ثبات این ارزها تا حد زیادی نتیجه سیاست‌های ارزی کشورهاست.
این چهار ارز به دلار آمریکا متصل یا به شکل نزدیکی با آن مرتبط هستند و همین موضوع دامنه نوسان آن‌ها را محدود می‌کند. برای اقتصادهای حوزه خلیج فارس، چنین پیوندی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا صادرات نفت بخش اصلی اقتصاد این کشورها را تشکیل می‌دهد و نفت نیز عمدتاً با دلار قیمت‌گذاری و معامله می‌شود.
در نتیجه، ارزهای باثبات این رتبه‌بندی لزوماً در برابر دلار عملکرد بهتری نداشته‌اند. ثبات آن‌ها بیشتر به این دلیل است که ساختار نظام ارزی‌شان به گونه‌ای طراحی شده که همراه با دلار حرکت کند.
نظرات کاربران