گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد_فاطمه نصیری: محمد یگانه یکی از تکنوکرات‌هایی است دکترای اقتصاد از دانشگاه کلمبیا گرفت. او در فاصله سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴ رئیس‌کل بانک مرکزی و در سال ۱۳۵۶ رئیس سازمان برنامه و بودجه بود، در خاطرات خود به تفاوت موضع این نهاد و سایر وزارت‌خانه در زمینه نرخ ارز پرداخته است.
یگانه در این‌باره می‌گوید:« یکی از آن کارهای بسیار مهمی که برای مملکت وجود داشت راجع به سیاست‌ها. چه سیاست‌هایی به کار بردیم برای مبارزه با تورم. یا مسائل مربوط به نرخ ارز یا رابطه ارز به جای دلار یعنی رابطه ریال به جای دلار با S.D.R. حق برداشت مخصوص که این یک مسئله سیاسی بود که این را مربوط کردیم.
وزارت دارایی در این مورد کاملا ما در جهت مخالف صددرصد مخالف قرار داشتیم با آقای انصاری، ایشان موافق پایین آوردن قیمت دلار بودند که از هفتاد و چند ریال بیاید روی پنجاه ریال.
چون نمی‌توانستند با تورم مبارزه بکنند و تورم یک تورم دولتی بود، در آن صورت می‌خواستند با پایین آوردن قیمت کالاها ارزان‌تر وارد بشود و غیره و آن وقت تازه تشویق فرار سرمایه را از ایران به خارج را تشویق می‌کرد. وزرای اقتصادی هم اکثرشان موافق این بودند وزیر صنایع، وزیر بازرگانی، وزیر امور اقتصادی و دارایی. ولی آنهایی که مثلا رئیس سازمان برنامه نظرش با من مساعد بود و این آن وقت اگر عملی می‌شد میلیاردها دلار به ایران ضرر داشت از درآمد دولت کسر می‌شد، تاثیر داشت روی تولیدات کشور، صادرات کشور، غیره و غیره.
این کار به جایی رسید که بعد از مشاجرات بسیار شدیدی که در حدود یک ماه طول کشید این مشاجرات آخر نخست‌وزیر نتوانست مسئله را حل بکند. پوزیسیون من هم این بود تا روزی که من رئیس بانک مرکزی هستم این کار را نمی‌توانم قبول بکنم و انصاری هم پایش را گذاشته که من به‌عنوان وزیر دارایی می‌خواهم این کار عمل بشود. آخر می‌بایستی شاه تصمیم می‌گرفت، شاه هم موضع بانک مرکزی را تایید کرد.
نظرات کاربران