تغییر رویه فدرال رزرو، بازده اوراق آمریکا را به اوج ۱۹ ساله رساند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از موتلی فول، کوین وارش از ۱ خرداد ۱۴۰۵ (۲۲ می ۲۰۲۶ (۱ خرداد ۱۴۰۵)) رسماً جایگزین جروم پاول شد و به‌عنوان هفدهمین رئیس تاریخ فدرال رزرو، از زمان تأسیس این بانک مرکزی در سال ۱۹۱۳، فعالیت خود را آغاز کرد. او برخلاف روسای پیشین، به دنبال تغییرات بنیادین در شیوه سیاست‌گذاری پولی کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) است.

حذف پیش‌بینی نرخ بهره از بیانیه‌ها

وارش در جلسه تأیید صلاحیت خود در کمیته بانکداری سنا، در اردیبهشت ۱۴۰۵، فهرستی از اصلاحات پیشنهادی خود را مطرح کرد. یکی از این اصلاحات که پیش‌تر اجرایی شد، حذف «راهنمای آینده‌نگر» از بیانیه‌های پایان نشست‌های FOMC است؛ این راهنما برای بیش از دو دهه جهت احتمالی حرکت بعدی نرخ بهره را به اقتصاددانان و بازار سرمایه مخابره می‌کرد. وارش در توضیح این تصمیم گفته است راهنمای آینده‌نگر «کاری نیست که ما باید در آن باشیم». از نشست خرداد ۱۴۰۵ کمیته، بیانیه‌ها تنها به واقعیت‌های موجود اکتفا کرده و هیچ نشانه‌ای از تصمیم آتی ارائه نمی‌دهند.

واکنش بازار اوراق قرضه

کاهش این سطح از شفافیت، بازار اوراق قرضه را با نوسان بیشتری مواجه کرده است. بازده اوراق ۳۰ ساله خزانه‌داری آمریکا به بالاترین سطح ۱۹ سال اخیر رسیده و بازده اوراق ۱۰ ساله نیز به نزدیکی بالاترین رقم خود از زمان بحران مالی ۲۰۰۸ نزدیک شده است. بالا رفتن بازده اوراق خزانه‌داری، به معنای گران‌تر شدن هزینه استقراض دولت آمریکا و همچنین وام‌های مسکن و خودرو در این کشور است، موضوعی که می‌تواند بر رشد اقتصادی آمریکا اثر بگذارد. علت اصلی این روند آن است که با وجود تورمی بالاتر از هدف بلندمدت ۲ درصدی فدرال رزرو، معامله‌گران اوراق قرضه با کاهش پیش‌بینی‌پذیری بانک مرکزی، به فروش اوراق خزانه‌داری روی آورده‌اند؛ این فروش، قیمت اوراق را پایین و بازده آن‌ها را بالا برده است.

کوچک‌سازی ترازنامه فدرال رزرو

اصلاح دیگر مورد نظر وارش، کاهش دارایی‌های ترازنامه فدرال رزرو است. این ترازنامه که عمدتاً از اوراق بلندمدت خزانه‌داری و اوراق رهنی تشکیل شده، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۲ نزدیک به ۱۰ برابر رشد کرد و به حدود ۹ هزار میلیارد دلار رسید؛ رقمی معادل نزدیک به یک‌سوم تولید ناخالص داخلی سالانه آمریکا. کوچک‌تر کردن این ترازنامه، که به آن «انقباض کمی» گفته می‌شود، به معنای خروج نقدینگی از بازارهای مالی است و می‌تواند شرایط نقدشوندگی برای سهام و سایر دارایی‌ها را دشوارتر کند.