آمارهای رسمی نشان می‌دهد حدود نیمی از خانوارهای ایرانی هیچ خودرویی ندارند؛ واقعیتی که اهمیت توسعه حمل‌ونقل عمومی و سیاست‌های عادلانه در حوزه جابه‌جایی شهری را بیش از پیش آشکار می‌کند.
آمارهای رسمی پرده از واقعیتی برداشته‌اند که شاید در هیاهوی بازار خودرو کمتر دیده شده است: خانوارهای ایرانی بدون خودرو حالا بخش بزرگی از جمعیت را تشکیل می‌دهند. بر اساس داده‌های منتشرشده، نزدیک به نیمی از خانواده‌های ایرانی هیچ‌گونه خودرویی در اختیار ندارند؛ نه سواری شخصی، نه وسیله نقلیه عمومی در مالکیت خانوار. این آمار نشان می‌دهد برخلاف تصور رایج، مالکیت خودرو در ایران هنوز به یک کالای عمومی تبدیل نشده و شکاف قابل‌توجهی میان دهک‌های درآمدی در این حوزه وجود دارد.
چرا نیمی از خانوارها بدون خودرو مانده‌اند؟
کارشناسان مهم‌ترین دلایل این وضعیت را جهش‌های مکرر قیمت خودرو، کاهش قدرت خرید خانوارها و سیاست‌های ناکارآمد در حوزه تولید و عرضه می‌دانند.
وقتی قیمت ارزان‌ترین خودروهای داخلی هم به چند برابر درآمد سالانه یک کارگر می‌رسد، طبیعی است که خانوارهای ایرانی بدون خودرو روزبه‌روز بیشتر شوند. در چنین شرایطی، خودرو از یک کالای مصرفی به یک سرمایه گران‌قیمت تبدیل شده و اقشار متوسط و کم‌درآمد عملاً از بازار حذف شده‌اند.
ضرورت سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل عمومی
این آمار تلخ، یک پیام روشن برای سیاست‌گذاران دارد: تمرکز صرف بر بازار خودرو، پاسخگوی نیاز جابه‌جایی نیمی از جامعه نیست. توسعه حمل‌ونقل عمومی و فراهم کردن گزینه‌های ارزان، سریع و مطمئن برای تردد، تنها راه جبران این شکاف است. در شرایطی که خانوارهای ایرانی بدون خودرو به اتوبوس، مترو و سایر وسایل نقلیه عمومی وابسته‌اند، هرگونه بی‌توجهی به کیفیت این خدمات، فشار مضاعفی بر زندگی روزمره آن‌ها وارد می‌کند. آمار جدید باید نقطه شروع یک بازنگری جدی در سیاست‌های حمل‌ونقل شهری و بین‌شهری باشد.
نظرات کاربران