به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از گلدسیلور، بازده اوراق خزانه ۳۰ ساله آمریکا به بالاترین سطح ۱۹ سال گذشته رسید. در همان بازه، انتظارات تورمی سرمایه‌گذاران عملا ثابت ماند و تغییر محسوسی نکرد. این شکاف میان رشد بازده و ثبات انتظارات تورمی باعث شد قیمت طلا ۱٫۱ درصد کاهش یابد.
بازده اوراق بلندمدت از دو بخش اصلی تشکیل می‌شود؛ انتظار تورم آینده و «صرف زمان» یا ترم‌پریمیوم، یعنی پاداشی که سرمایه‌گذاران برای پذیرش ریسک نگه‌داری اوراق در بازه زمانی طولانی‌تر طلب می‌کنند. وقتی انتظارات تورمی حرکت نمی‌کند اما بازده بالا می‌رود، افزایش باید از همین صرف زمان آمده باشد.
بالا رفتن صرف زمان معمولا نشانه نگرانی بازار درباره حجم بدهی دولت آمریکا و عرضه گسترده اوراق خزانه است، نه ترس از تورم بالاتر در آینده. به بیان دیگر، خریداران اوراق برای تحمل ریسک بدهی و عرضه بیش‌تر، بازده بالاتری می‌خواهند؛ ریسکی که ربطی به مسیر تورم ندارد.
همین افزایش بازده، به‌ویژه بازده واقعی، هزینه فرصت نگه‌داری طلا را بالا می‌برد. طلا برخلاف اوراق قرضه سودی پرداخت نمی‌کند، بنابراین وقتی بازده اوراق بی‌ریسک افزایش می‌یابد، جذابیت نسبی طلا برای سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت کم می‌شود؛ همین عامل پشت افت ۱٫۱ درصدی اخیر قرار دارد.
اما تحلیلگران معتقدند اگر ریشه افزایش بازده، نگرانی از پایداری بدهی دولت آمریکا باشد و نه انتظار تورم، این روند در بلندمدت می‌تواند اعتماد سرمایه‌گذاران به اوراق خزانه و دلار را تضعیف کند. در چنین شرایطی، طلا به عنوان دارایی امن جایگزین در برابر ریسک بدهی دولتی دوباره در کانون توجه قرار می‌گیرد.
نظرات کاربران