سازوکار کربنی مرزی اروپا فولاد هند را کم‌تر از انتظار متاثر کرد

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، تحلیل‌های تازه از وضعیت صادرات فولاد هند به اتحادیه اروپا نشان می‌دهد سازوکار تعدیل کربن مرزی این اتحادیه، که با نام اختصاری CBAM شناخته می‌شود، تاکنون تأثیر محسوسی بر این صنعت نداشته است. این طرح قرار بود با افزودن هزینه کربن به قیمت واردات فولاد، رقابت‌پذیری تولیدکنندگان پرکربن را کاهش دهد، اما داده‌های موجود چنین فشاری را در مورد هند تأیید نمی‌کند.

این موضوع از این جهت اهمیت دارد که اتحادیه اروپا از سال ۲۰۲۶ وارد فاز قطعی این طرح می‌شود و از آن پس، واردکنندگان باید بابت میزان کربن مصرفی در تولید فولاد، هزینه نقدی پرداخت کنند. کوچک‌بودن اثر این طرح بر یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان فولاد جهان، نشانه‌ای از ثبات نسبی در زنجیره تأمین جهانی این فلز است؛ موضوعی که به‌طور غیرمستقیم بر قیمت تمام‌شده کالاهای فلزی وارداتی، از خودرو تا لوازم خانگی، اثر می‌گذارد.

سازوکار کربنی اروپا چیست؟

CBAM یا سازوکار تعدیل کربن مرزی، ابزاری است که اتحادیه اروپا برای جلوگیری از «فرار کربن» طراحی کرده است. فرار کربن به وضعیتی گفته می‌شود که تولیدکنندگان اروپایی به‌دلیل قوانین سخت‌گیرانه زیست‌محیطی، تولید را به کشورهایی با استانداردهای پایین‌تر منتقل می‌کنند. این طرح از سال ۲۰۲۳ در فاز گزارش‌دهی اجرا شده و فولاد، آلومینیوم، سیمان، کود شیمیایی، هیدروژن و برق را دربر می‌گیرد.

چرا اثر بر هند محدود ماند؟

هند دومین تولیدکننده بزرگ فولاد خام جهان است و تولید سالانه آن به بیش از ۱۴۰ میلیون تن می‌رسد. بر پایه برآوردهای موجود، سهم صادرات فولاد این کشور به اتحادیه اروپا کم‌تر از ۵ درصد از کل تولید است؛ رقمی که وابستگی صنعت را به این بازار محدود می‌کند. بخش بزرگی از فولاد تولیدی هند صرف پروژه‌های عمرانی و زیرساختی داخلی می‌شود، نه صادرات.

افزون بر این، شرکت‌های فولادساز هند در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری روی انرژی‌های تجدیدپذیر و فرایندهای کم‌کربن را افزایش داده‌اند. کاهش شدت کربن در تولید به معنای هزینه کمتر هنگام محاسبه عوارض CBAM است. تحلیلگران همچنین به تنوع بازارهای صادراتی هند در جنوب شرق آسیا و خاورمیانه اشاره می‌کنند که فشار احتمالی ناشی از سخت‌گیری اروپا را جبران می‌کند.

پیامد برای بازارهای جهانی

محدودبودن اثر CBAM بر یکی از بزرگ‌ترین بازیگران بازار فولاد، به‌معنای کاهش احتمال جهش ناگهانی قیمت این فلز در کوتاه‌مدت است. ثبات نسبی قیمت فولاد جهانی می‌تواند هزینه تولید کالاهایی مانند خودرو، لوازم خانگی و تجهیزات ساختمانی را که به این ماده اولیه وابسته‌اند، تحت تأثیر کمتری قرار دهد. با این حال، ورود این طرح به فاز قطعی از سال ۲۰۲۶، همچنان یک متغیر مهم برای رصد در تجارت جهانی فلزات باقی می‌ماند.