به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از فایننشال تایمز، دولت‌های بزرگ جهان استقراض خود را افزایش داده‌اند. دولت‌ها این بدهی را برای پوشش کسری بودجه ایجاد می‌کنند و همین روند، ترکیب خریداران اوراق قرضه دولتی را به‌طور محسوسی تغییر داده است.
این تغییر برای مخاطبان عادی اهمیت دارد، زیرا هزینه استقراض دولت‌ها بر نرخ بهره و ارزش پول ملی اثر می‌گذارد. هرچه خریداران اوراق قرضه قیمت‌حساس‌تر باشند، دولت‌ها برای جذب سرمایه باید سود بیشتری بپردازند.
عقب‌نشینی بانک‌های مرکزی
در دهه گذشته، بانک‌های مرکزی بزرگ بخش عمده بدهی دولت‌ها را با خرید گسترده اوراق قرضه جذب می‌کردند. فدرال‌رزرو آمریکا و بانک مرکزی اروپا از جمله بزرگ‌ترین خریداران این دوره بودند. این سیاست که به تسهیل کمی معروف است، اکنون معکوس شده و بانک‌های مرکزی دارایی‌های خود را کاهش می‌دهند.
نتیجه این عقب‌نشینی، خالی‌شدن جای یک خریدار بزرگ در بازار اوراق قرضه است. این خلأ باید توسط سرمایه‌گذاران خصوصی پر شود که بر خلاف بانک‌های مرکزی، تصمیم خود را بر اساس بازده و ریسک می‌گیرند.
چه کسی جای خالی را پر می‌کند؟
صندوق‌های بازنشستگی، شرکت‌های بیمه، بانک‌های تجاری و سرمایه‌گذاران خارجی سهم بیشتری در خرید اوراق قرضه دولتی پیدا کرده‌اند. در کنار آن‌ها، سرمایه‌گذاران خرد نیز از طریق صندوق‌های سرمایه‌گذاری، حضور پررنگ‌تری در این بازار یافته‌اند.
این خریداران جدید برای پذیرش ریسک نگهداری اوراق قرضه بلندمدت، بازده بالاتری طلب می‌کنند. همین موضوع می‌تواند نرخ بهره بلندمدت را در اقتصادهای بزرگ افزایش دهد و هزینه تأمین مالی دولت‌ها را سنگین‌تر کند. این روند می‌تواند در نهایت بر نرخ بهره جهانی، ارزش دلار و جذابیت طلا به‌عنوان دارایی امن اثر بگذارد.
نظرات کاربران