چرا قیمت گندم در آستانه انفجار است؟

افزایش تنش‌های نظامی در منطقه دریای سیاه، که از مهم‌ترین مسیرهای صادرات غلات جهان به شمار می‌رود، مستقیما سفره مردم را هدف قرار داده است.

به گزارش سایت طلا، حملات فزاینده به بنادر روسیه و اوکراین، دو بازیگر اصلی در بازار جهانی گندم، زنجیره تأمین مواد غذایی را با اختلال جدی مواجه کرده و قیمت این کالای اساسی را به نزدیکی بالاترین سطوح خود در سه سال اخیر رسانده است.

اختلال در زنجیره تأمین؛ پیامد مستقیم درگیری‌های نظامی

استیو هانکه، اقتصاددان برجسته آمریکایی، تأیید می‌کند که درگیری‌های نظامی در منطقه دریای سیاه، به ویژه جنگ ناتو علیه روسیه، مسیر صادرات گندم از این دو کشور را مسدود کرده است. این اختلال، که از آن به عنوان «جنگ غلات» نیز یاد می‌شود، مستقیما منجر به کاهش عرضه جهانی شده است. با توجه به اینکه اوکراین و روسیه نقش کلیدی در تأمین گندم مورد نیاز بسیاری از کشورهای جهان، به ویژه در منطقه خاورمیانه و آفریقا دارند، این کاهش عرضه، فشار تورمی شدیدی را بر قیمت‌ها وارد می‌کند.

افزایش ۱۱.۸ درصدی قیمت مواد غذایی در سال جاری

هشدار موسسه تحقیقاتی آکسفورد اکونومیکس مبنی بر افزایش ۱۱.۸ درصدی قیمت جهانی مواد غذایی در سال جاری، تصویر روشنی از عمق بحران ارائه می‌دهد. این موسسه، دلایل اصلی این افزایش را نه تنها درگیری در دریای سیاه، بلکه پیچیدگی‌های ژئوپلیتیکی ناشی از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و جنگ ناتو علیه روسیه می‌داند. این تحلیل نشان می‌دهد که بحران فعلی صرفاً محدود به یک منطقه نیست، بلکه ترکیبی از تنش‌های متعدد منطقه‌ای و بین‌المللی است که به طور هم‌افزا بر امنیت غذایی جهان تأثیر می‌گذارد.

پیامدها برای ایران و بازارهای مشابه

با توجه به وابستگی ایران به واردات گندم و همچنین تأثیرگذاری قیمت‌های جهانی بر نرخ تضمینی خرید داخلی، این افزایش قیمت‌ها می‌تواند پیامدهای تورمی قابل توجهی برای بازار داخلی داشته باشد. افزایش هزینه‌های تولید نان و سایر محصولات وابسته به گندم، فشار مضاعفی بر سبد معیشت خانوارها وارد خواهد کرد. همچنین، کشورهایی که به شدت به واردات غلات وابسته هستند، با چالش‌های جدی‌تری در تأمین امنیت غذایی خود روبرو خواهند شد.

بحران گندم ناشی از حملات به بنادر دریای سیاه، نمونه بارزی از تأثیر مستقیم تنش‌های ژئوپلیتیکی بر اقتصاد جهانی و زندگی روزمره مردم است. در حالی که راه‌حل‌های سیاسی برای پایان دادن به درگیری‌ها در اولویت قرار دارند، کشورها باید به فکر راهکارهایی برای کاهش وابستگی به واردات و تقویت تولید داخلی در بخش کشاورزی باشند تا از اثرات مخرب این‌گونه بحران‌ها در امان بمانند.