به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، صنعت فولاد کشور این روزها با فشار هم‌زمان دو عامل روبه‌رو است: محدودیت در تأمین برق و افزایش هزینه نهاده‌های تولید. این ترکیب، حاشیه سود فولادسازان را تنگ‌تر کرده و در شرایط رکود بازار داخلی، ادامه تولید را برای بسیاری از واحدها دشوار ساخته است.
فعالان این صنعت می‌گویند کاهش دسترسی به برق در ماه‌های اخیر شدت گرفته است. این محدودیت به معنای توقف یا کاهش اجباری تولید در ساعات اوج مصرف است؛ توقفی که هزینه ثابت واحدهای فولادی را بالا می‌برد، چون کارخانه حتی بدون تولید هم باید بخشی از هزینه‌های نگهداری و نیروی انسانی را بپردازد.
هزینه انرژی، فشار دوم بر تولیدکنندگان
هم‌زمان با محدودیت برق، نرخ گاز مصرفی واحدهای صنعتی نیز رشد کرده است. گاز یکی از نهاده‌های اصلی در فرآیند ذوب و نورد فولاد است و افزایش قیمت آن مستقیماً به بهای تمام‌شده هر تن محصول اضافه می‌شود. فعالان بازار این وضعیت را فشاری دوسویه می‌دانند؛ کمبود انرژی از یک سو و گران‌شدن همان انرژی از سوی دیگر.
در کنار انرژی، قیمت مواد اولیه مانند سنگ‌آهن و کنسانتره نیز مسیر صعودی را طی کرده است. این افزایش هزینه در حالی رخ می‌دهد که تقاضای داخلی برای فولاد ضعیف مانده است. به بیان ساده، تولیدکننده باید با هزینه بیش‌تر تولید کند، اما نمی‌تواند این هزینه را به‌طور کامل به قیمت فروش منتقل کند، چون خریدار در بازار راکد توان جذب قیمت‌های بالاتر را ندارد.
رکود بازار داخلی، مانع انتقال هزینه به قیمت
رکود بازار مسکن و ساخت‌وساز یکی از دلایل اصلی ضعف تقاضای فولاد در داخل کشور است. بخش قابل‌توجهی از مصرف فولاد کشور در پروژه‌های ساختمانی صرف می‌شود و کندی این بخش مستقیماً بر میزان فروش شمش، میلگرد و ورق فولادی اثر می‌گذارد. کاهش تقاضا در چنین شرایطی، فولادسازان را در برابر افزایش هزینه‌ها بی‌دفاع‌تر کرده است.
کارشناسان صنعت فولاد هشدار می‌دهند ادامه این روند می‌تواند به کاهش نرخ بهره‌برداری از ظرفیت کارخانه‌ها و حتی توقف موقت برخی خطوط تولید منجر شود. دورنمای این صنعت تا حد زیادی به ثبات تأمین برق در ماه‌های پیش رو و روند قیمت جهانی سنگ‌آهن و انرژی وابسته است.
نظرات کاربران