به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در ایران هنوز قانون مالیاتی یکپارچه‌ای برای همه انواع معاملات ارز دیجیتال وجود ندارد. با این حال، بخشی از درآمدهای حاصل از فعالیت‌های اقتصادی مرتبط با رمزارزها می‌تواند مشمول مالیات شود. این موضوع برای تریدرهایی که به‌طور مستمر خرید و فروش می‌کنند اهمیت زیادی دارد؛ تفاوت میان یک معامله شخصی و یک فعالیت اقتصادی مستمر می‌تواند نتیجه مالیاتی متفاوتی به‌همراه داشته باشد.
بر اساس قوانین مالیاتی کشور، درآمد افراد از دو مسیر اصلی شناسایی می‌شود: درآمد اتفاقی و درآمد ناشی از فعالیت اقتصادی مستمر. اگر شخصی به‌صورت گاه‌به‌گاه رمزارز بخرد و بفروشد، سود آن معمولاً در دسته درآمد اتفاقی قرار می‌گیرد. اما اگر تریدر با فرکانس بالا و به شکل حرفه‌ای فعالیت کند، این سود می‌تواند مشمول مالیات بر درآمد مشاغل شود. تفاوت این دو دسته‌بندی مستقیماً روی میزان مالیاتی که باید پرداخت شود اثر می‌گذارد.
معیار تشخیص فعالیت حرفه‌ای
سازمان امور مالیاتی برای تشخیص فعالیت حرفه‌ای، معیارهایی مانند حجم معاملات، تعداد تراکنش‌ها در بازه زمانی مشخص و وجود حساب‌های تجاری را بررسی می‌کند. نبود مصوبه واحد به این معناست که تصمیم‌گیری در بسیاری از موارد به بررسی جداگانه هر پرونده بستگی دارد. این وضعیت پیش‌بینی دقیق میزان مالیات را برای بسیاری از فعالان بازار دشوار کرده است.
چه اقدامی برای تریدرها ضروری است
کارشناسان به تریدرها توصیه می‌کنند سوابق کامل معاملات خود، شامل تاریخ خرید، تاریخ فروش و قیمت هر تراکنش را نگهداری کنند. این مستندات در صورت بررسی پرونده مالیاتی می‌تواند از بروز اختلاف در محاسبه سود جلوگیری کند. نبود شفافیت قانونی ریسک تفسیرهای متفاوت را افزایش می‌دهد و همین موضوع اهمیت مستندسازی را برای فعالان این بازار دوچندان کرده است.
غیبت یک چارچوب قانونی جامع برای بازار رمزارز در ایران، ریشه در نبود جایگاه رسمی و شناخته‌شده این دارایی‌ها در نظام مالی کشور دارد. رمزارزها هنوز به‌عنوان ابزار پرداخت رسمی به رسمیت شناخته نشده‌اند و همین موضوع تدوین قوانین مالیاتی مشخص را با چالش روبه‌رو کرده است. تا زمان تصویب مقررات جامع‌تر، ارزیابی مالیاتی معاملات رمزارز همچنان بر پایه تفسیر موردی از قوانین موجود مالیات بر درآمد ادامه خواهد داشت.
نظرات کاربران